Het HondenForum

dat is iig goed nieuws. Hoe ervaar je de sfeer in huis?

Budkes schreef: dat is iig goed nieuws. Hoe ervaar je de sfeer in huis?

Over het algemeen relaxed maar hier en daar zie ik ook toch soms wat spanning naar elkaar.

Hm jammer

Balen wel fijn dat bij beide heren alles goed geneest.

Niet zo verwonderlijk dat alles je zeer doet aan spieren.
Harstikke leuk honden die zo snel schakelen maar ik mot het niet meer . Heel mooi die trouw ,loyaliteit maar aan de andere kant van dat spectrum staat ook dat ze diezelfde gedrevenheid ,drift en liefde in vechten en slopen kunnen stoppen in een roedel genoot die je evenveel waard is.
Zit met hetzelfde op dit moment en er gaat er vandaag 1 weg.
Geef mij maar een stel sletterige poedels .
Veel succes met je beslissing , voelt zwaar en kut en als verraad. Welke , waarom en waar.?

bouvierpoedel schreef: Zit met hetzelfde op dit moment en er gaat er vandaag 1 weg.

Jij ook sterkte

Inge schreef:

bouvierpoedel schreef: Zit met hetzelfde op dit moment en er gaat er vandaag 1 weg.

Jij ook sterkte

Sterkte inderdaad. Nooit leuk hadden het hier pas ook met Lolly.
Niet leuk, maar de (minder extreem gelukkig) escalaties waren ook niet leuk.
En als ik zie hoeveel rust het heeft gegeven hier in de roedel waar ze liep en zelfs onder de honden waar ze geen direct contact mee had EN hoe enorm fijn de dagelijkse updates vd nieuwe eigenaar zijn. Dan weet ik dat het de enige juiste keuze was.

Ik begin gewoon niet meer aan roedels met risico. Zo simpel is het. Reu en teef. Gezellig. Je doet nl je honden wat aan. Niet jezelf. Je eigen keuzes dus je eigen verantwoordelijkheid. Ik lees allemaal verhalen hier en er blijven mensen beweren dat het allemaal wel kan. Leeftijdsverschil. Opletten. Verschillende karakters. En uiteindelijk is in zoveel gevallen de hond de dupe dat ik me afvraag hoe mensen dit soort beslissingen kunne'n blijven nemen. Geen verwijtbaar iets hoor. Ik heb ook een laekense teef bij een dominante x husky gezet. Ben geen haar beter. Maar ik heb wel wat geleerd. Cleo heeft dat nooit leuk gevonden en achteraf is dat niet helemaal eerlijk. Dat was dus wel de laatste keer voor mij terwijl ze altijd samen zaten en er nooit echt bloed heeft gevloeid.

Zelfs een hondje als Bas bouwt spanning op bij bepaalde teefjes. Buurhondje een JR is haat en nijd. Met een van de chi's van Merit ging ze ook bekvechten. Ze kan met elke hond maar beter met reuen. Dus dat is simpel. Geen gedoe en met bv Hein zou ze dolblij zijn. Natuurlijk gaat het vaak goed. Maar sommige rassen zelden. Bas heeft wat terriër en dus dat kleine scheutje heeft al duidelijk zichtbaar impact. Bas en een ander klein terriër teefje is al minder. Ondanks boterzacht karakter en nada vechtlust.

Je wilt toch dat je hond gewoon relaxt kan leven. Dan kun je ze wel scheiden, maar honden zijn niet dom, behalve dat ze gewoonweg weten dat de ander er gewoon is, ze ruiken de hond, dus relaxen kunnen ze niet. Dan kies je toch het beste voor de hond en herplaats je waar deze wel op zijn plaats is zonder stress en er ook in je eigen huis weer rust is en iedereen niet meer met ogen voor en achter hoeft te leven. Ik vind het geen verraad, maar juist het beste willen voor je dieren.

Ik heb het een keer gedaan met een konijn, schat van een beest, maar het ging gewoonweg niet met min 3 katten. Cavia's waren geen probleem, maar dat konijn mosten ze gewoonweg niet. Dan had ik wel kunnen gaan scheiden en weet ik wat, maar voor mij werkt dat niet. Konijn is naar een dierenweide gegaan (geen kinderboerderij) waar hij lekker gewoon konijn kon zijn tussen de cavia's, schapen en hertjes. Hij rust, wij rust.

Fijn dat het met de genezing Seppe en numa goed gaat.
Sterkte met je beslissing over herplaatsen!

Jeetje ik lees dit nu pas. Wat erg
Gelukkig genezen de mannen goed. Ik wil je heel veel sterkte wensen met je beslissing.

laeken schreef:Ik begin gewoon niet meer aan roedels met risico. Zo simpel is het. Reu en teef. Gezellig. Je doet nl je honden wat aan. Niet jezelf. Je eigen keuzes dus je eigen verantwoordelijkheid. Ik lees allemaal verhalen hier en er blijven mensen beweren dat het allemaal wel kan. Leeftijdsverschil. Opletten. Verschillende karakters. En uiteindelijk is in zoveel gevallen de hond de dupe dat ik me afvraag hoe mensen dit soort beslissingen kunne'n blijven nemen. Geen verwijtbaar iets hoor. Ik heb ook een laekense teef bij een dominante x husky gezet. Ben geen haar beter. Maar ik heb wel wat geleerd. Cleo heeft dat nooit leuk gevonden en achteraf is dat niet helemaal eerlijk. Dat was dus wel de laatste keer voor mij terwijl ze altijd samen zaten en er nooit echt bloed heeft gevloeid.

Toch heb ik hier op terrein juist de teef er tussenuit gehaald. Niet omdat de heren om haar gingen knokken. Juist zij zocht de confrontatie op.
Een vd reuen weg halen zorgde niet voor een oplossing of voor rust (uit logeren gestuurd dus niet in de buurt apart) de dame weg wel.

crutz schreef:

laeken schreef:Ik begin gewoon niet meer aan roedels met risico. Zo simpel is het. Reu en teef. Gezellig. Je doet nl je honden wat aan. Niet jezelf. Je eigen keuzes dus je eigen verantwoordelijkheid. Ik lees allemaal verhalen hier en er blijven mensen beweren dat het allemaal wel kan. Leeftijdsverschil. Opletten. Verschillende karakters. En uiteindelijk is in zoveel gevallen de hond de dupe dat ik me afvraag hoe mensen dit soort beslissingen kunne'n blijven nemen. Geen verwijtbaar iets hoor. Ik heb ook een laekense teef bij een dominante x husky gezet. Ben geen haar beter. Maar ik heb wel wat geleerd. Cleo heeft dat nooit leuk gevonden en achteraf is dat niet helemaal eerlijk. Dat was dus wel de laatste keer voor mij terwijl ze altijd samen zaten en er nooit echt bloed heeft gevloeid.

Toch heb ik hier op terrein juist de teef er tussenuit gehaald. Niet omdat de heren om haar gingen knokken. Juist zij zocht de confrontatie op.
Een vd reuen weg halen zorgde niet voor een oplossing of voor rust (uit logeren gestuurd dus niet in de buurt apart) de dame weg wel.

Dit soort dingen zetten mij altijd wel aan het denken.
Als ik kijk naar mijn ras en de honden die dan vrij bij elkaar rondlopen en dus niet in kennels dan zie ik dat bij veel mensen twee reuen wel gewoon kan en dat dat ok gaat. Ik had zelf een reu en een teef en die waren twee handen op een buik, en daarna even teef en teef van ander ras bij elkaar, maar dat ging eigenlijk ook na een kort conflict eigenlijk verder wel prima. En nu jonge reu met de x teef en dat gaat wel goed, maar soms is daar ook wel even een kort conflict. Het is nu ook niet altijd Pais en vree.

Maar in mijn hart wil ik het liefst toch gewoon als de tijd daar is een reu erbij en geen teefje.

Zijn ze gecastreerd?

Kaatjeswereld schreef:Zijn ze gecastreerd?

Vraag je dat aan TS?
Mijn eigen teven en reuen waren in ieder geval allemaal intact.

blondie schreef:

crutz schreef:

laeken schreef:Ik begin gewoon niet meer aan roedels met risico. Zo simpel is het. Reu en teef. Gezellig. Je doet nl je honden wat aan. Niet jezelf. Je eigen keuzes dus je eigen verantwoordelijkheid. Ik lees allemaal verhalen hier en er blijven mensen beweren dat het allemaal wel kan. Leeftijdsverschil. Opletten. Verschillende karakters. En uiteindelijk is in zoveel gevallen de hond de dupe dat ik me afvraag hoe mensen dit soort beslissingen kunne'n blijven nemen. Geen verwijtbaar iets hoor. Ik heb ook een laekense teef bij een dominante x husky gezet. Ben geen haar beter. Maar ik heb wel wat geleerd. Cleo heeft dat nooit leuk gevonden en achteraf is dat niet helemaal eerlijk. Dat was dus wel de laatste keer voor mij terwijl ze altijd samen zaten en er nooit echt bloed heeft gevloeid.

Toch heb ik hier op terrein juist de teef er tussenuit gehaald. Niet omdat de heren om haar gingen knokken. Juist zij zocht de confrontatie op.
Een vd reuen weg halen zorgde niet voor een oplossing of voor rust (uit logeren gestuurd dus niet in de buurt apart) de dame weg wel.

Dit soort dingen zetten mij altijd wel aan het denken.
Als ik kijk naar mijn ras en de honden die dan vrij bij elkaar rondlopen en dus niet in kennels dan zie ik dat bij veel mensen twee reuen wel gewoon kan en dat dat ok gaat. Ik had zelf een reu en een teef en die waren twee handen op een buik, en daarna even teef en teef van ander ras bij elkaar, maar dat ging eigenlijk ook na een kort conflict eigenlijk verder wel prima. En nu jonge reu met de x teef en dat gaat wel goed, maar soms is daar ook wel even een kort conflict. Het is nu ook niet altijd Pais en vree.

Maar in mijn hart wil ik het liefst toch gewoon als de tijd daar is een reu erbij en geen teefje.

Tsja, t zal wel aan mij liggen dan. Maar ik heb mijn hele leven alleen maar reuen gehad. En ook nog nooit minder dan twee, en ook nog nooit gecastreerd behalve op latere (6 jr) leeftijd ivm prostaatvergroting.
Begonnen met de combi Boxer en Pekingees 36 jaar geleden, en via Mastiff+ JR + Bulmastiff, en Bulmastiff+JR+Duitse Herder, en JR+ JR + DH + Hollandse Herder, en DH+ Mechelse Herder + JR naar nu de combi MH+MH+JR+JR. Allemaal reuen, allemaal intact. Sommige vanaf pup hier, sommige van 2a 3 jaar. En nooit grote problemen . 3x in 36 jaar tijd een kleine schermutseling waarbij 1 x een klein wondje. Die reuen, 2 combi's dus, liet ik niet zonder toezicht bij elkaar, maar als ik erbij was gewoon met zn allen samen. De rest gaat z'n goddelijke gang maar los bij elkaar in huis als ik er niet ben. Ligplekken, als in banken , genoeg en ze komen er samen prima uit.
Ik herken het probleem dus niet zo.

Heb bij de schermutselingen tussen de reuen weleens gedacht dat juist de teef de oorzaak kon zijn. Xena ging t laatste half jaar bijv ook niet meer mee uit met de mannen dat grote stuk kon ze niet meer lopen. Deze mannen kunnen zo goed met elkaar (tot op heden, ik hou altijd een slag om de arm). Dat is naast t karakterverschil t enige wat veranderd is sinds 15 jaar. Ik heb er altijd een intacte teef bij gehad. Denk ook niet dat ik er snel weer een teef bij zou nemen hoewel ik stapelgek was met mn meisje... ben ook meer een reuenmens.

malinois schreef:Denk ook niet dat ik er snel weer een teef bij zou nemen hoewel ik stapelgek was met mn meisje... ben ook meer een reuenmens.

Ik heb een teef en mijn teef heeft reuen.
Ach ja, het blijft toch een kwestie van inschatten en wat geluk.
Wat op papier zou moeten werken, werkt hier niet; de intacte reu en intacte teef liggen elkaar totaal niet.
Er is geen ruzie of spanning, maar ook zeker geen liefde.
Buiten lustte mevrouw castraten en angsthazen rauw, binnen is het dikke mik

Dat had Xena ook hoor... ze kropen voor haar

blondie schreef:

Kaatjeswereld schreef:Zijn ze gecastreerd?

Vraag je dat aan TS?
Mijn eigen teven en reuen waren in ieder geval allemaal intact.

Mijn twee reuen hadden te pas en te pas herrie. Tot bloedens toe. De één gecastreerd, de ander intact. De ander ook laten castreren, totaal geen last meer.

Alles kan. Toch is het aanhalen van voorbeelden geen reden om te twijfelen aan het feit dat reu en teef de beste combi is voor mij. Of reu en reu maar dan niet bij elk ras. Ik zou nooit twee reuen nemen van mechelse herders al is er genoeg reden om aan te nemen dat dat bij veel mensen goed gaat. Twee teven evenmin. Reu teef durf ik zo aan.
In mijn omgeving en ik heb die ervaring ook is twee reuen toch link. Mijn nichtje had er twee en die hebben regelmatig geknokt. Na castratie niet meer. Mijn buren twee mechelse herder reuen, een is herplaatst. Onze boerderij buren vroeger 5 mechelse herder reuen. Dat ging goed maar vraag niet hoe. Dat was altijd een grote opgewonde bende maar er stond een kalf van een Duitser aan de top. Die hield de hittepetitten onder de duim. Later zat er wel een apart in de kennel maat volgens mij was dat omdat hij beet. Hij beet gezinsleden en dus zat die later in een grote ren.

Dapper en Cleo waren grote liefde, speelden heel veel en daar kon niks tussen komen. Bas heeft ook duidelijk meer met reuen en mijn andere teven hadden dat ook. Dapper had ook niks met andere reuen en kon me't elke teef.

laeken schreef: Dapper en Cleo waren grote liefde, speelden heel veel en daar kon niks tussen komen.

Dat waren Orson en Rio ook , echt hun hele leven en daar kwam niets tussen.
Spok en Micron zijn de enige die her korte tijd problemen hebben gegeven en gelukkig is dat toch nog goed gekomen.
Bij echt zulke ernstige verwondingen zou ik ook tot herplaatsing over gaan, het moet wel leuk blijven uiteraard voor jezelf, maar ook voor de honden.

Kaatjeswereld schreef:Zijn ze gecastreerd?

Nee

Vanmorgen opnieuw verbandwissel want het verband was afgezakt waardoor Seppe weer aan de wonden zat.
Nietje dat ze donderdag gezet had was inmiddels al verdwenen.
Deze keer is ook zijn voet ingepakt om zwelling te voorkomen en is alles goed vastgezet met brede leukoplast. Helaas maar een saai kleurtje verband nu, gewoon zwart
Seppe vond het even stom dat zijn voet nu ook is ingepakt maar loopt er inmiddels weer normaal op. Wanneer hij minder zou gaan belasten terugkomen, maar dat is niet de verwachting. Wonden zagen er rustig uit behalve waar hij eraan had kunnen likken, daar was het wat rood.
Hij wordt wel steeds makkelijker te behandelen, meneer snapt nu dat hij geen keuze heeft en geeft zich maar gelijk over als hij op zijn zij ligt.
Nu ligt hij lekker op een kluifje te bijten, dat heb ik liever dan op zijn poot

Bij Numa beginnen sommige korsten nu los te raken, hele plukken haar komen los met de korsten, dus hij wordt steeds kaler in zijn nek Bij hem ziet alles er ook rustig uit, gisteren heeft hij de laatste AB gehad (Seppe krijgt nog 3 dagen). Numa ligt nu lekker in zijn kennel te kluiven, gelukkig vindt hij de kennel prima. Vanavond mag hij sowieso weer lekker even bij me liggen.

Toch hè, wij hebben destijds ook zoiets aan de hand gehad. Kane, CC en Bo, Friese Stabij. Gelijke leeftijd en toen ze tegen een jaar aan zaten, kwamen er enorme vechtpartijen. Die wonden die jij hier laat zien, was nog niets bij wat hier gebeurde.
Ook hebben ze hier toen op het forum gezegd dat ik moest herplaatsen, want het zou niet meer goed komen.
Inmiddels zijn de heren vijf en ze zijn nog steeds bij ons. En in goede gezondheid. Ik ben heel blij dat we niet meteen op gegeven hebben, ik had ze niet willen missen.
Het gaat nog wel eens mis hoor, meestal als er een teef op het punt staat loops te worden. Dan wordt Bo te brutaal en dat levert hem dan een flinke correctie op. Soms pikt hij dat niet en dan gaat het los. Hij maakt natuurlijk geen schijn van kans, maar hij geeft niet op. Dan grijpen we wel in. Maar wonden hebben ze eigenlijk nooit meer. Soms heeft Kane wat plekjes, omdat Bo hem heel fel overal hapt, maar andersom eigenlijk nooit. Terwijl Kane hem zonder moeite dood zou kunnen bijten natuurlijk.
Als er bezoek komt, scheiden we ze wel, want dat is echt een trigger voor ruzie. Bo doet dan heel druk en Kane kan daar niet tegen en dan wordt het knokken. Dus dat voorkomen we.
Maar verder, het gaat prima eigenlijk. Ze slapen allebei bij ons op bed en daar is in al die jaren nog nooit wat voor gevallen.
We hebben nog een derde reu, ook een CC, zoon van Kane. Hij is nu drie. Hij is al vroeg gecastreerd en ook dat gaat prima. Héél af en toe mopperen Kane en hij op elkaar, maar dat is nooit serieus en we hoeven ook nooit in te grijpen. Wel moeten we erom denken dat Tankie (derde reu) zich er niet mee gaat bemoeien als Bo en Kane eens wat hebben, want hij schiet zijn pa meteen te hulp en wil dan Bo pakken. Maar een flinke brul van ons en hij maakt dat hij weg komt. Uiteraard zijn ze niet samen als we weg zijn.

Bij twee teven zou ik meer twijfels hebben. Wij hebben twee CC teven die we niet meer bij elkaar houden. Ze hebben een aantal keren gevochten en dat wil ik niet meer mee maken, dat is toch echt anders dan twee flink knokkende reuen.
Maar ik kan ze rustig scheiden met alleen een hekje ertussen. Dan liggen ze beiden aan een kant, tegen elkaar aan met het hek ertussen, valt geen onvertogen woord. Ook als de een in de bench zit en de ander loopt los, reageren ze helemaal niet op elkaar. Maar samen laat ik ze niet meer.

Kruimel53 schreef:

laeken schreef:Alles kan. Toch is het aanhalen van voorbeelden geen reden om te twijfelen aan het feit dat reu en teef de beste combi is voor mij. Of reu en reu maar dan niet bij elk ras. Ik zou nooit twee reuen nemen van mechelse herders al is er genoeg reden om aan te nemen dat dat bij veel mensen goed gaat. Twee teven evenmin. Reu teef durf ik zo aan.
In mijn omgeving en ik heb die ervaring ook is twee reuen toch link. Mijn nichtje had er twee en die hebben regelmatig geknokt. Na castratie niet meer. Mijn buren twee mechelse herder reuen, een is herplaatst. Onze boerderij buren vroeger 5 mechelse herder reuen. Dat ging goed maar vraag niet hoe. Dat was altijd een grote opgewonde bende maar er stond een kalf van een Duitser aan de top. Die hield de hittepetitten onder de duim. Later zat er wel een apart in de kennel maat volgens mij was dat omdat hij beet. Hij beet gezinsleden en dus zat die later in een grote ren.

Dapper en Cleo waren grote liefde, speelden heel veel en daar kon niks tussen komen. Bas heeft ook duidelijk meer met reuen en mijn andere teven hadden dat ook. Dapper had ook niks met andere reuen en kon me't elke teef.

Dat doe je zelf toch ook ik zie hier alleen eigen ervaringen van jou. Heb je dan misschien andere onderbouwing van je stelling? Wetenschappelijk onderzoek of zo?

Is het nodig voor jou om wetenschappelijk te onderbouwen dat een reu en een teef de veiligste combi is? Ga eens zoeken op topics waarin een reu en een teef elkaar dusdanig verwond hebben dat herplaatsing de enige optie was. Intacte dieren uiteraard. Een castraat en een teef is geen reu en teef. En daarna ga je zoeken naar twee reuen en twee teven die dat gedaan hebben. Want ik ga er geen tijd aan besteden verder als je het niet erg vindt. Ik heb geen wetenschappelijke onderzoeken nodig voor logische zaken.

Maak ervan wat je wil verder want ik kan er niks mee. Als jij denkt dat een hond liever een paartje is met zijn eigen geslacht dan het andere dan mag dat. Maar laat mij dan met rust. Ga er verder geen woorden meer aan vuil maken. Wil je onderbouwing dan gebruik je Google en waar ik me op baseer is je niet bekend dus niet invullen aub.

Ik heb hier een teef die mijn reu z'n bloed wel kan drinken en hij dat van haar
Met mijn andere 4 teven is hij dikke vriendjes

Ik pas hahaha.