laeken schreef:Caro. schreef:Zoals je misschien nog weet had Moritz Ehrlichia. Bij hem was het vooral de lever, eiwitten en bloedarmoede die grote afwijkingen in het bloed
aangeven. Zijn nieren waren nog zo goed als normaal.
Hij leek altijd een kerngezonde hond, niets dat erop wees dat hij ziek was totdat hij in eerste instantie aan de diarree ging, toen verkleurde zijn
ene oog (werd veel lichter) en in een paar dagen was hij van een hond op prima gewicht veranderd in een zeer magere hond en eten deed hij
nauwelijks nog, wat ik hem ook voorzette.
Het ging bij hem heel snel: van een gezond ogende hond naar een doodzieke hond in 1 á 2 weken tijd.
Een algeheel bloedbeeld zou overigens in eerste instantie al afwijkingen moeten geven bij actieve Ehrlichia
en inderdaad absoluut geen prednison bij een mmz ziekte of verdenking daarop.
Sterkte Marc en ik zal duimen dat het iets is wat heel goed behandelbaar is

Waarom is Moritz toen dood gegaan eigenlijk? Want door zijn verhaal ben ik ook banger nu. Weet nog precies dat hij zo snel weg was....
Bestonden toen die hele gerichte behandelingen al? Tom leeft steeds op dus die heeft geen hele accute variant. Hij is nu best vrolijk en eet prima. Ook wandelt hij graag en doet zijn dingen gewoon weer.
Hij kreeg antibiotica (Doxycycline), naar mijn weten nog steeds de enige behandeling tegen Ehrlichia.
Als het dus niet binnen een bepaalde, korte, tijd na de tekenbeet ontdekt wordt, wordt de ziekte chronisch en is eigenlijk niet meer te genezen.
Wel is het meestal onder controle te houden met antibiotica.
Bij Moritz leek de antibiotica aan te slaan, hij kreeg het al zo'n 2 maanden en werd langzaam wat beter, maar ineens op een avond viel hij van
de bank af in een epileptische aanval. Zijn bloed was zo slecht dat het een soort 'kortsluiting' in zijn hersenen veroorzaakte was de uitleg
van de specialist.
Hij is toen ook nog een nacht opgenomen geweest, maar na 3 dagen clusters van epileptische aanvallen en een hond die werkelijk totaal de
weg kwijt was, hebben we besloten hem in te laten slapen.
Het kan bij Tom natuurlijk ook iets heel anders zijn en de meeste verhalen die ik lees over Ehrlichia lopen niet zo af als bij Moritz. Bij hem was
het echt van 'gezond' naar een dood- en doodzieke hond, geen oplevingen tussendoor, echt heel erg ziek.
Ik zou wel een heel algemeen bloedonderzoek ook laten doen en niet alleen richten op de mzz ziektes, wie weet is het iets wat iedere hond
ineens kan krijgen. Ik duim voor iets wat goed behandelbaar is
