Het HondenForum

Asterix schreef:

iones schreef:Leed is leed bij mij.
De kijk van mensen erop kan verschillen maar dat maakt het leed niet meer of minder.

Omdat het mij lijkt, jouw leed (honden, paarden), zich tot dieren gaat; wat doe je aan mensenleed?

er zijn mensen die voor de dieren zorgen en mensen die voor mensen zorgen, dat je het 1 doet hoeft niet in te houden dat je het andere ook moet doen, en het ene sluit het andere niet uit.. oftewel dat gaat jou natuurlijk helemaal niets aan.

jacq1970 schreef:

Asterix schreef:

iones schreef:Leed is leed bij mij.
De kijk van mensen erop kan verschillen maar dat maakt het leed niet meer of minder.

Omdat het mij lijkt, jouw leed (honden, paarden), zich tot dieren gaat; wat doe je aan mensenleed?

er zijn mensen die voor de dieren zorgen en mensen die voor mensen zorgen, dat je het 1 doet hoeft niet in te houden dat je het andere ook moet doen, en het ene sluit het andere niet uit.. oftewel dat gaat jou natuurlijk helemaal niets aan.

Ik denk meer dat het ging om leed en redden, niet om zorgen voor.

Asterix schreef:

iones schreef:Leed is leed bij mij.
De kijk van mensen erop kan verschillen maar dat maakt het leed niet meer of minder.

Omdat het mij lijkt, jouw leed (honden, paarden), zich tot dieren gaat; wat doe je aan mensenleed?

Mensenleed trek ik me minder aan, hoewel kinderleed weer meer.
Kinderen en dieren hebben het lot niet in eigen handen, mensen wel. Hoewel vrouwen in veel landen weer niet, en dat vind ik óók weer heel erg.
Ik ben echter niet bij machte daar iets aan te doen.

Ik ben afgelopen winter verzocht een paar dingen op een lijstje te kopen in de supermarkt, die in een voedingspakket zouden worden gestopt. En dat heb ik ook gedaan. Aardappel puree, macaroni en nog wat dingen.

jacq1970 schreef:

Asterix schreef:

iones schreef:Leed is leed bij mij.
De kijk van mensen erop kan verschillen maar dat maakt het leed niet meer of minder.

Omdat het mij lijkt, jouw leed (honden, paarden), zich tot dieren gaat; wat doe je aan mensenleed?

er zijn mensen die voor de dieren zorgen en mensen die voor mensen zorgen, dat je het 1 doet hoeft niet in te houden dat je het andere ook moet doen, en het ene sluit het andere niet uit.. oftewel dat gaat jou natuurlijk helemaal niets aan.

Zeer correct!

Die vraag impliceert een oordeel wanneer ik me mensenleed niet aan zou trekken. Net overigens of dat voor mensen iets uitmaakt....

Als ik aan mensenleed denk, denk ik ook bijvoorbeeld aan verwaarlozing (van mensen die daar niks aan kunnen doen, zoals zieke en oudere) of mensen die mishandeld worden.
Net zoals dit bij dieren ook het geval kan zijn.

Ik trek het me beiden evenveel aan. Als iemand een hond trapt, stap ik er evengoed op af als wanneer iemand een mens trapt.

Mensen hebben niet altijd lot in eigen handen..
Zeggen dat dat wél zo is en dat dit voor dieren niet zo is, vind ik een beetje kort door de bocht.

Het kan ook een andere kant hebben.Zeker tot mijn 30e vond ik alles zielig.Echt zielig.
Als kind al kwam ik met vogeltjes thuis of half dode muizen...ik wilde ze beter maken.
Ik kon het niet aan zien,ik werd er erg verdrietig van.Dat deed pijn van binnen.

Dat nam zulke vormen aan dat ik er zelf heel veel last van kreeg.
Over gevoelig voor leed,zowel dieren als kinderen.Later ook volwassenen die slecht werden behandeld.
Alle angst,verdriet zoog ik op......werd er zelf ook erg triest van.
Zo veel tijd en energie stak ik overal ik dat al mijn energie naar de ander ging.

Ik heb knopen moeten doorhakken,ik heb andere oplossingen moeten zoeken.
Zeker nadat ik 21 cavia`s had,zelf nauwelijks nog kon eten,met mijn pijnlijke lijf alles stond schoon te maken.
Dit soort dingen waren TE veel.Dit was iets voor stichting cavia bijvoorbeeld.Niet voor mij.Ging er bijna aan onder door.Ik heb hun toen alles over laten nemen en tegen mezelf gezegd,dit is de grens.4 cavia`s meer niet.Mensen bleven maar komen met zielige diertjes en hun verhaal.

Heb grenzen moeten bewaken en ik mocht ook trots zijn als ik maar een diertje onderdak zou geven.Dan had ik er tenminste eentje geholpen.
Ik besefte dat ik niet de hele wereld op mijn schouders kon nemen.

Ik was niet trots,ik voelde me juist dom dat ik zo ver ging en de wereld om heen bijna vergat.Maar ook boos omdat er zoveel stomme mensen op de wereld zijn die de dieren of anderen zulke nare dingen aan doen.Stop....

Nu kan ik zeggen,tot zo ver wil ik gaan.

Als ik een huis dier zoek dan kijk ik het liefst bij een opvang of asiel.
En daar is niks mis mee.Ben dan blij dat ik iets kan betekenen.
Als er nu iemand met een hond voor de deur zou staan wil ik met alle liefde helpen,maar dan zal ik helpen de juiste plek te vinden,en niet meer denken dat ik de enige ben die het beestje kan redden.

Ik kan hulp of advies bieden maar wel tot een grens die ik gelukkig nu weet te vinden.

Voor mij was (is)het normaal om te helpen,dat is puur gevoel en actie.

Je bent nooit de enige die een dier kan helpen. Of een mens. Maar vaak wel de enige die het dóet. Tenminste, zo lijkt het soms.

iones schreef:Je bent nooit de enige die een dier kan helpen. Of een mens. Maar vaak wel de enige die het dóet. Tenminste, zo lijkt het soms.

Ja zo leek het soms.Gelukkig weet ik dat er heel erg veel mensen zijn die toch voor een ander klaar staan of dieren willen redden.

Ik heb altijd pups gehad, maar nu omdat partner altijd buitenbeentjes neemt en ik zie wat voor voldoening je daar zelf van krijgt en vaak super trouwe dankbare honden (dus egoïstisch ) zal ik niet snel meer een pup nemen.Ik ben nog niet zo ver als partner dat ik terminale of zeer oude honden nog laatste jaren of maanden wil geven,omdat ik mentaal daar heel veel moeite mee heb.Al zijn vrouwen overtuigend en hebben we nu een oudje van + 10 met kanker waar ik veel teveel van hou en niet eens mijn ras is . Ik vraag mij wel af waarom asiels voor zulke honden nog geld vragen, maar dat zal wel een reden hebben die ik niet zal begrijpen.Voor de rest hoop ik dat iedereen goed na denkt voor hij/zij een huisdier aanschaft , dit zal al heel veel herplaatsers schelen.Oordelen of veroordelen is zo makkelijk maar elkaar begrijpen en respecteren dan kunnen we als mens nog wel eens een lesje leren van onze huisdieren.

De asiels vragen geld voor zulke honden om te kunnen bestaan. Dat is heel simpel. Niet om die honden, maar om de honden die erop volgen weer op te kunnen vangen.

iones schreef:De asiels vragen geld voor zulke honden om te kunnen bestaan. Dat is heel simpel. Niet om die honden, maar om de honden die erop volgen weer op te kunnen vangen.

Is het raar dat ik me er over verbaas dat bij een hond met kanker überhaupt nog wordt gezocht naar een nieuwe baas?

Als het dier geen pijn heeft, geen behandeling nodig heeft (dus uitbehandeld is) en alleen ''wacht op zn einde'', om het maar even hard te zeggen, zou ik wel zo'n hond willen (alleen niet voor de volle prijs wat een asiel rekent).

Ik vraag me af of er een wetgeving is die zegt dat een asiel een hond een spuitje mag geven bij (bijvoorbeeld) zulke omstandigheden? Vaak is het voor de hond (of ander dier) zelf ook beter, vanwege het pijnlijden.

Mina2006 schreef:Als het dier geen pijn heeft, geen behandeling nodig heeft (dus uitbehandeld is) en alleen ''wacht op zn einde'', om het maar even hard te zeggen, zou ik wel zo'n hond willen (alleen niet voor de volle prijs wat een asiel rekent).

Ik vraag me af of er een wetgeving is die zegt dat een asiel een hond een spuitje mag geven bij (bijvoorbeeld) zulke omstandigheden? Vaak is het voor de hond (of ander dier) zelf ook beter, vanwege het pijnlijden.

Volgens mij mag een asiel dat zeker.

En eerlijk gezegd zou ik het zelf met mijn honden wel doen.
Of een hond pijnvrij is, is vrijwel niet vast te stellen.
En ik ga er niet op zitten wachten tot hij echt heel beroerd toont.

ranetje schreef:

Mina2006 schreef:Als het dier geen pijn heeft, geen behandeling nodig heeft (dus uitbehandeld is) en alleen ''wacht op zn einde'', om het maar even hard te zeggen, zou ik wel zo'n hond willen (alleen niet voor de volle prijs wat een asiel rekent).

Ik vraag me af of er een wetgeving is die zegt dat een asiel een hond een spuitje mag geven bij (bijvoorbeeld) zulke omstandigheden? Vaak is het voor de hond (of ander dier) zelf ook beter, vanwege het pijnlijden.

Volgens mij mag een asiel dat zeker.

En eerlijk gezegd zou ik het zelf met mijn honden wel doen.
Of een hond pijnvrij is, is vrijwel niet vast te stellen.
En ik ga er niet op zitten wachten tot hij echt heel beroerd toont.

Nee, dat is begrijpelijk. Het is inderdaad lastig vast te stellen, maar als een hond een ziekte heeft, maar toch zich vrolijk gedraagd en verder geen dingen vertoont waaruit je kan opmaken dat het pijn heeft, vind ik het onnodig om dan maar een spuitje te geven.

Ik dach dat ik poste maar mijn internet faalde.

Ik denk dat ik het teveel vergelijk met mensen. Als een mens terminaal ziek is maar weinig tot geen pijn heeft (nja vertoont) dan geef je het ook niet op.

Voor mijn hond geldt dat als zij terminaal ziek wordt maar geen pijn lijkt te hebben, zij echt geen spuitje krijgt.
Wanneer ze toch vertoont dat ze ongemakken of pijn heeft, zal ik het overwegen, maar niet per direct.

ik ben alleen maar blij dat ik mijn honden onnodig en onafwendbaar lijden heb kunnen besparen.
mijn verdriet zou alleen maar groter geweest zijn als ik anders besloten had.

renee-uk schreef:ik ben alleen maar blij dat ik mijn honden onnodig en onafwendbaar lijden heb kunnen besparen.
mijn verdriet zou alleen maar groter geweest zijn als ik anders besloten had.

Hier net zo Renee

Mina2006 schreef:Ik dach dat ik poste maar mijn internet faalde.

Ik denk dat ik het teveel vergelijk met mensen. Als een mens terminaal ziek is maar weinig tot geen pijn heeft (nja vertoont) dan geef je het ook niet op.

Voor mijn hond geldt dat als zij terminaal ziek wordt maar geen pijn lijkt te hebben, zij echt geen spuitje krijgt.
Wanneer ze toch vertoont dat ze ongemakken of pijn heeft, zal ik het overwegen, maar niet per direct.

nee je snapt het gewoon niet.
een mens beslist het zelf.

Corneliana schreef:

Mina2006 schreef:Ik dach dat ik poste maar mijn internet faalde.

Ik denk dat ik het teveel vergelijk met mensen. Als een mens terminaal ziek is maar weinig tot geen pijn heeft (nja vertoont) dan geef je het ook niet op.

Voor mijn hond geldt dat als zij terminaal ziek wordt maar geen pijn lijkt te hebben, zij echt geen spuitje krijgt.
Wanneer ze toch vertoont dat ze ongemakken of pijn heeft, zal ik het overwegen, maar niet per direct.

nee je snapt het gewoon niet.
een mens beslist het zelf.

Een bejaarde die zwaar Alzheimer heeft beslist ook zelf?
Iemand die volledig verlamd is ook?

Het gaat om dezelfde vergelijking: wezeloze ''wezens'' (dier of mens) die terminaal ziek zijn maar geen tot weinig pijnlijden vertonen.

Je zou bij een mens niet zeggen: doei.
Dat doe je bij een dier ook niet.

Jij snapt het niet. Ik geef mijn mening, ik geloof dat ik mijn mening best wel snap..

ranetje schreef:

iones schreef:De asiels vragen geld voor zulke honden om te kunnen bestaan. Dat is heel simpel. Niet om die honden, maar om de honden die erop volgen weer op te kunnen vangen.

Is het raar dat ik me er over verbaas dat bij een hond met kanker überhaupt nog wordt gezocht naar een nieuwe baas?

Waar is dat dan?

Hangt van de prognose af denk ik.
Maar of het reëel is....

Mina2006 schreef:
Een bejaarde die zwaar Alzheimer heeft beslist ook zelf?
Iemand die volledig verlamd is ook?

Het gaat om dezelfde vergelijking: wezeloze ''wezens'' (dier of mens) die terminaal ziek zijn maar geen tot weinig pijnlijden vertonen.

Je zou bij een mens niet zeggen: doei.
Dat doe je bij een dier ook niet.

Jij snapt het niet. Ik geef mijn mening, ik geloof dat ik mijn mening best wel snap..

Precies. In dat opzicht vind ik het voor mensen ook allemaal niet zo gunstig geregeld hoor.
Als je oud bent en hulpbehoevend, dan moet je ook niet te veel op zorg rekenen en zo lang mogelijk zelfredzaam blijven, wat dat ook moge zijn.

Mijn vader is oud geworden, mijn moeder is ook oud, dus mijn levensverwachting is hoog. En dat met deze afbrokkelende zorgstaat. Ik overweeg om te gaan roken.....

iones schreef:

Mina2006 schreef:
Een bejaarde die zwaar Alzheimer heeft beslist ook zelf?
Iemand die volledig verlamd is ook?

Het gaat om dezelfde vergelijking: wezeloze ''wezens'' (dier of mens) die terminaal ziek zijn maar geen tot weinig pijnlijden vertonen.

Je zou bij een mens niet zeggen: doei.
Dat doe je bij een dier ook niet.

Jij snapt het niet. Ik geef mijn mening, ik geloof dat ik mijn mening best wel snap..

Precies. In dat opzicht vind ik het voor mensen ook allemaal niet zo gunstig geregeld hoor.
Als je oud bent en hulpbehoevend, dan moet je ook niet te veel op zorg rekenen en zo lang mogelijk zelfredzaam blijven, wat dat ook moge zijn.

Mijn vader is oud geworden, mijn moeder is ook oud, dus mijn levensverwachting is hoog. En dat met deze afbrokkelende zorgstaat. Ik overweeg om te gaan roken.....

Ja dat is helaas waardeloos geregeld tegenwoordig Hopelijk, als wij oud en hulpbehoevend zijn, is dat allemaal anders.

iones schreef:

ranetje schreef:

iones schreef:De asiels vragen geld voor zulke honden om te kunnen bestaan. Dat is heel simpel. Niet om die honden, maar om de honden die erop volgen weer op te kunnen vangen.

Is het raar dat ik me er over verbaas dat bij een hond met kanker überhaupt nog wordt gezocht naar een nieuwe baas?

Waar is dat dan?

Hangt van de prognose af denk ik.
Maar of het reëel is....

Sorry, ik dacht dat je reageerde op de posting van Dinos vlak boven de jouwe.

Dinos schreef:Ik heb altijd pups gehad, maar nu omdat partner altijd buitenbeentjes neemt en ik zie wat voor voldoening je daar zelf van krijgt en vaak super trouwe dankbare honden (dus egoïstisch ) zal ik niet snel meer een pup nemen.Ik ben nog niet zo ver als partner dat ik terminale of zeer oude honden nog laatste jaren of maanden wil geven,omdat ik mentaal daar heel veel moeite mee heb.Al zijn vrouwen overtuigend en hebben we nu een oudje van + 10 met kanker waar ik veel teveel van hou en niet eens mijn ras is . Ik vraag mij wel af waarom asiels voor zulke honden nog geld vragen, maar dat zal wel een reden hebben die ik niet zal begrijpen.Voor de rest hoop ik dat iedereen goed na denkt voor hij/zij een huisdier aanschaft , dit zal al heel veel herplaatsers schelen.Oordelen of veroordelen is zo makkelijk maar elkaar begrijpen en respecteren dan kunnen we als mens nog wel eens een lesje leren van onze huisdieren.

Hee, dacht ik eerst, een frisse wind. Eindelijk zijn we van de verheffenis van de zieligdoeners af. Eindelijk gaan we weer met ons verstand nadenken. Vanuit het gevoel worden nl. vaak alleen maar sentimentele beslissingen genomen, die meestal voor geen enkele partij op de lange termijn goed blijken te zijn. Bijvoorbeeld, halen tal van stichtingen tal van honden uit het buitenland naar Nederland, waar de kopers ook nog veel voor moeten betalen, met 0 garantie op de klik. Sentiment duurt maar kort; als de betreffende hond dan een kantjeslange gebruiksaanwijzing heeft die zich uit in bv. blijvende schuwheid/onzindelijkheid/ angst, dan is de weldoenende baas na een jaartje wel uitgeprocedeerd en belandt het beest boven op de stapel kanslozen in onze asiels. Waarom is ie dan uit het buitenland getransporteerd? Wat mij betreft, alleen om al die organisaties hun zak te spekken, wat ze verder ook met dat geld doen wordt trouwens niet gecontroleerd. Niet voor niks dat dergelijke "zielig" organisaties als paddenstoelen in de herfst oprijzen....En wordt het onderliggende probleem in het land van herkomst hiermee opgelost? Het antwoord is nee, voor elke geredde hond komen er 2 x zoveel zielige slachtoffers in de plaats. Het enige goede wat eraan gebeurt is dat die honden die hierheen komen, zo goed als steeds onvruchtbaar worden gemaakt, en hopelijk van al dat geïnde geld ook veel honden daar. Maar het is dweilen met de kraan open, net als bij de verwilderde katten projecten van hier. Je kan er 100 vangen en neutraliseren en weer terug buiten gooien, waar ze vervolgens langzaam kreperen en elkaar met ziektes besmetten. En er komen er met drommen nieuwe bij die nog wel vruchtbaar zijn. Er is geen beginnen aan! En dit allemaal omdat wij, koste wat kost, niet kunnen en willen selecteren, dus dieren een spuitje geven hoe kansloos of overbodig ook. Het leven is heilig, nietwaar, hoe een ellende het ook is! Om de reden dat dit onleefbare leven als heilig wordt geacht, plegen in onze landen zoveel mensen zelfmoord, omdat ze geen mogelijkheid meer zien om ooit gelukkig te worden of uit hun problemen te komen. Dat onze eigen mensenmaatschappij in zorg afbrokkelt is ook zorgwekkend.
De oplossing? Ik weet er net zo min een als jullie. Ook ik heb als klein kind, elk gevonden diertje willen redden en koesteren, en hield er innig van, al was het wild en wilde het mijn zorg niet. Het is iets wat in de mens zit. Later leerde ik, wilde dieren populaties vrij hard te beheren, om de beste over te houden zoals ook in de natuur gebeurt. Dit is voor de mislukte of zelfs alleen overbodige exemplaren zacht gezegd misschien niet leuk, maar zal de soort en populatie in zijn geheel, en ten slotte de overgebleven individuen ook, ten goede komen.
In andere landen als het onze, is een selectie, ook in honden. In Engeland wordt elke werkhond die teveel is of tekort komt, doodgeschoten. Dit om te zorgen dat veeleisende en moeilijke werkhonden, niet in handen komen van leken die er totaal niet mee om kunnen gaan en de behoeften van deze dieren noch begrijpen, noch kunnen vervullen. De behoeften van werkhonden zijn overigens in enkele gevallen het jagen op, en in alle gevallen het consumeren van, andere dieren, omdat een hond nu eenmaal een carnivoor is. Wij kunnen nu wel met 3 aureolen op en grote heiligheid, allerlei honden gaan redden, maar die honden eten mee van dieren, die ook of even intelligent zijn, zoals koeien, paarden en varkens, en die hiervoor levenslang mishandeld worden in de intensieve veehouderij. Denk daar maar eens over na!
Ik weet geen oplossing voor het probleem, maar probeer het van boven te zien. Als je iets redt, is er steeds iets anders daarvoor de lul. Om het maar oneerbiedig te zeggen. Al die zielige geredde honden eten namelijk allemaal vlees! In de zin van ecologisch gebruik, zou veel minder honden, en elke hond gewenst, dus een betere oplossing zijn dan deze uitwas van onze consumptiemaatschappij die het overschot aan honden is. En kan het eigenlijk geen kwaad, om ook eens te selecteren in het bestand. Vroeger bleven alleen de nutshonden leven, die dus vrij letterlijk hun brood, en dat van hun baas, verdienden. Hond en baas waren van elkaars mogelijkheden en prestaties afhankelijk en de band zal dus zeer innig geweest zijn. De hond leerde zijn leven lang en werd speciaal gefokt voor zijn taak, zodat hij die met passie en overgave deed. En nu: alle honden moddervet, vreten veel meer arme zielige intensieve veehouderij dieren op dan nodig, en vervelen zich over het algemeen te pletter. Zijn ze nu allemaal gelukkig, en wij ook, met het probleem? Iedereen die 1 hondje gered heeft en er blij mee is en wederzijds, is gelukkig (met elkaar) maar er is een leger van ongewenste honden, hier en overal: lieve, moeilijke, zieke, jonge en oude, en niet aangepaste, en alles ertussenin, die nooit een baasje vinden, en nog wordt er gefokt als bij de konijnen af, zowel onder mens als dier.
Mijn eigen mening is dat nog steeds de meeste mensen met een hond, te weinig van de noden en behoeften van deze hond weten om hem echt gelukkig te laten zijn. De meeste honden moeten het doen met een saai, vervelend leven met veel te weinig beweging, prikkels, stimulans en afleiding, en een zwaarlijvig lichaam. Zij moeten zich tot in het extreme aanpassen aan onze levensstijl. Zij krijgen daar weinig tot niks voor terug. Alleen: als zij zich verzetten of alleen al niet aan de verwachting voldoen, worden zij afgedankt. De hond is hier dus een consumptie- en wegwerp artikel!
Het is mijn constatering; een oplossing heb ik niet, zoals gezegd. Ieder moet maar doen wat er voor zover mogelijk aan te doen is. Of wat de persoon zelf vindt dat hij er eerlijk en ecologisch aan kan doen om 1 of meerdere zoogdieren hun leven te verbeteren- bedenk daarbij in hoever dat ten koste van andere zoogdieren gaat, al is dat dan indirect.

renee-uk schreef:ik ben alleen maar blij dat ik mijn honden onnodig en onafwendbaar lijden heb kunnen besparen.
mijn verdriet zou alleen maar groter geweest zijn als ik anders besloten had.

Ik snap niet dat bijvoorbeeld jij, je aangesproken voelt. Jij die schijt heeft aan wat een ander van je denkt.
Ik voel me heel vaak aangesproken, in alles wat ik doe. En denk ook dan voor een ander, wat ik niet zou moeten doen.
Daar krijg ik ook vaak kritiek op. Terecht.

Maar in dit soort topics voel ik mij totaal niet aangesproken, ondanks dat ik Nani in huis heb gehaald omdat ik haar foto zielig vond en ik voelde dat ik haar kon helpen. Het is wat klein en autistisch geworden, maar ik ben wat blij dat ze bij mij in huis is mogen komen. Ik vind het een geweldig beestje. Niks te maken met dat ik een dier heb gered. Ik heb een heerlijk beessie erbij, gelukkig. Ik wist dat ze hier haar plekkie kon vinden. Maar dat was puur gevoel. Inderdaad 1 + 1. We doen het samen. Zij geeft ook. Niks heldendaad aan. Ik ben blij dat ik haar zag en ik denk dat ik kan zeggen dat zij ook blij is dat ik haar zag. Ik kan namelijk handelen naar gevoel. Zij kon dat niet.

Dee schreef:

renee-uk schreef:ik ben alleen maar blij dat ik mijn honden onnodig en onafwendbaar lijden heb kunnen besparen.
mijn verdriet zou alleen maar groter geweest zijn als ik anders besloten had.

Ik snap niet dat bijvoorbeeld jij, je aangesproken voelt. Jij die schijt heeft aan wat een ander van je denkt.
Ik voel me heel vaak aangesproken, in alles wat ik doe. En denk ook dan voor een ander, wat ik niet zou moeten doen.
Daar krijg ik ook vaak kritiek op. Terecht.

Maar in dit soort topics voel ik mij totaal niet aangesproken, ondanks dat ik Nani in huis heb gehaald omdat ik haar foto zielig vond en ik voelde dat ik haar Figo. Het is wat klein en autistisch geworden, maar ik ben wat blij dat ze bij mij in huis is mogen komen. Ik vind het een geweldig beestje. Niks te maken met dat ik een dier heb gered. Ik heb een heerlijk beessie erbij, gelukkig. Ik wist dat ze hier haar plekkie kon vinden. Maar dat was puur gevoel. Inderdaad 1 + 1. We doen het samen. Zij geeft ook. Niks heldendaad aan. Ik ben blij dat ik haar zag en ik denk dat ik kan zeggen dat zij ook blij is dat ik haar zag. Ik kan namelijk handelen naar gevoel. Zij kon dat niet.

nou in de quote die je aanhaalt voelde ik me niet aangesproken hoor, ik reageerde op degene die boven mij postte

renee-uk schreef: nou in de quote die je aanhaalt voelde ik me niet aangesproken hoor, ik reageerde op degene die boven mij postte

Ok. Maar zie je wel vaak in de verdediging schieten in dit onderwerp. Dat snap ik niet.
Jij en Rietje zijn een match made in haven. Dat ziet iedereen. Jij hebt schijt aan hoe anderen over je denken, en je laat je ook nogal vaak uit over mensen zoals ik. Die zich te druk maken over wat anderen over ons zouden denken. En terecht.

Snap alleen niet waarom je je dan zo verdedigt als het om herplaatsers gaat. Die hebben bij jou toch n gouden mand gevonden?

Dee schreef:

renee-uk schreef: nou in de quote die je aanhaalt voelde ik me niet aangesproken hoor, ik reageerde op degene die boven mij postte

Ok. Maar zie je wel vaak in de verdediging schieten in dit onderwerp. Dat snap ik niet.
Jij en Rietje zijn een match made in haven. Dat ziet iedereen. Jij hebt schijt aan hoe anderen over je denken, en je laat je ook nogal vaak uit over mensen zoals ik. Die zich te druk maken over wat anderen over ons zouden denken. En terecht.

Snap alleen niet waarom je je dan zo verdedigt als het om herplaatsers gaat. Die hebben bij jou toch n gouden mand gevonden?

misschien snap je niet helemaal het verschil tussen in de verdediging schieten of je ongenoegen uiten?
het is niet de eerste keer dat ik mijn mond opentrek over gegeneraliseer waar ik me paars aan erger.
misschien moet je toch nog maar een keer lezen wat er echt staat en vooral niet wat jij denkt dat er staat?
en als je het niet erg vindt blijf ik toch echt gewoon posten als iets me bezighoud, trouwens als je het wel erg vindt doe ik dat ook. op de één of andere manier denk ik toch dat ik nog wel capabel genoeg ben om zelf uit te maken wat ik schrijf en waarom.

renee-uk schreef:

Dee schreef:

renee-uk schreef: nou in de quote die je aanhaalt voelde ik me niet aangesproken hoor, ik reageerde op degene die boven mij postte

Ok. Maar zie je wel vaak in de verdediging schieten in dit onderwerp. Dat snap ik niet.
Jij en Rietje zijn een match made in haven. Dat ziet iedereen. Jij hebt schijt aan hoe anderen over je denken, en je laat je ook nogal vaak uit over mensen zoals ik. Die zich te druk maken over wat anderen over ons zouden denken. En terecht.

Snap alleen niet waarom je je dan zo verdedigt als het om herplaatsers gaat. Die hebben bij jou toch n gouden mand gevonden?

misschien snap je niet helemaal het verschil tussen in de verdediging schieten of je ongenoegen uiten?
het is niet de eerste keer dat ik mijn mond opentrek over gegeneraliseer waar ik me paars aan erger.
misschien moet je toch nog maar een keer lezen wat er echt staat en vooral niet wat jij denkt dat er staat?
en als je het niet erg vindt blijf ik toch echt gewoon posten als iets me bezighoud, trouwens als je het wel erg vindt doe ik dat ook. op de één of andere manier denk ik toch dat ik nog wel capabel genoeg ben om zelf uit te maken wat ik schrijf en waarom.

Nee bedoelde het positief. En nee, vind ik niet erg.
Compliment aannemen is ook een vak apart

Wat ik bedoelde te zeggen is dat ik niet snap dat jij zo fanatiek reageert op zulke berichten. Dat op de borstklopperij.
Wat gewezen word, maar niet helemaal klopt. En waar ik me juist vaak aangesproken voel, in t dagelijkse leven. Dat hier juist heel niet heb. Maar daar reageer jij juist weer heel fel. Dat is wat tegenstrijdig in mijn hoofd.

terrierjunk schreef:Sentiment duurt maar kort; als de betreffende hond dan een kantjeslange gebruiksaanwijzing heeft die zich uit in bv. blijvende schuwheid/onzindelijkheid/ angst, dan is de weldoenende baas na een jaartje wel uitgeprocedeerd en belandt het beest boven op de stapel kanslozen in onze asiels. Waarom is ie dan uit het buitenland getransporteerd? Wat mij betreft, alleen om al die organisaties hun zak te spekken, wat ze verder ook met dat geld doen wordt trouwens niet gecontroleerd.

Dat herken ik totaal niet; vraag me ook af waar je dat op baseert.
Ik heb er hier twee die terug zijn gekomen van de adoptanten, één (inmiddels) van mij en één met gedragsproblemen die er langdurig is, en waarschijnlijk blijft.
Ook nu mijn stichting er mee stopt ( niet omdat ze binnen zijn, maar omdat het met zijn tweetjes te veel wordt met gezinsuitbreiding) staan ze nog klaar voor Tibbe en een ander hondje dat is teruggekomen en ondergebracht.