Het HondenForum

dat ben ik ook met je eens.
het heeft geen zin om honden die in een hele andere omgeving en maatschappij niet
kunnen functioneren naar nederland te halen.
daarom hebben veel stichtingen inderdaad ook de optie om een hond op afstand te adopteren.
zelfs een filmpje vanuit het asiel is maar een momentopname. dat is totaal geen juiste afspiegeling
van hoe de hond zich zal houden in een huis en/of een (volle) omgeving.

Jacq schreef:dat ben ik ook met je eens.
het heeft geen zin om honden die in een hele andere omgeving en maatschappij niet
kunnen functioneren naar nederland te halen.
daarom hebben veel stichtingen inderdaad ook de optie om een hond op afstand te adopteren.
zelfs een filmpje vanuit het asiel is maar een momentopname. dat is totaal geen juiste afspiegeling
van hoe de hond zich zal houden in een huis en/of een (volle) omgeving.

Da's natuurlijk een grove generalisatie.
Natuurlijk zijn er honden die beter af zijn in het land van herkomst omdat ze te getraumatiseerd en/of angstig zijn. Maar er zijn ook legio honden die ongecompliceerd zijn en die zich moeiteloos aanpassen aan hun nieuwe leven. Net als élke andere hond die in een nieuwe situatie komt.
Ik heb 2 buitenlandse herplaatsers gehad die zich geweldig hebben aangepast aan hun nieuwe leven. Ik heb vroeger een collieherplaatser gehad die van een fokker afkwam. Normaal gesocialiseerd, shows mee gelopen, nesten gehad. Niks mis mee... en ik heb nog nooit zo'n bánge hond gehad. Werkelijk verschrikkelijk bang voor alles: verkeer, mensen, andere honden.... een drama was het.
Beestje kwam overigens gewoon uit Nederland.

lieke schreef: Da's natuurlijk een grove generalisatie.
Natuurlijk zijn er honden die beter af zijn in het land van herkomst omdat ze te getraumatiseerd en/of angstig zijn. Maar er zijn ook legio honden die ongecompliceerd zijn en die zich moeiteloos aanpassen aan hun nieuwe leven. Net als élke andere hond die in een nieuwe situatie komt.

Toen wij onze Blanca kregen was ze ongeveer 1 jaar oud. Zwerver van Las Palmas van de Stichting AAI. Ze was al in Nederland en het klikte meteen bij de 1e ontmoeting... Blanca was heel erg bang, vooral voor mannen. Blanca groeide op tot een hele lieve sociale hond. Iedereen en alles vond ze aardig... Nog nooit een grom of een blaf tegen dier of mens....
Helaas hebben we in december afgelopen jaar afscheid van haar moeten nemen. Blanca is ongeveer 15 jaar oud geworden.
Blanca uit Las Palmas

Nu hebben wij onze 2e hond van Stichting AAI. Beer kwam als pup van 3,5 mnd oud bij ons. Bang voor fietsen, auto's... overal moest ze aan wennen... Inmiddels is ze bijna 8 maanden oud en we zien al een heel verschil. Mede dankzij de puppycursus die we met goed resultaat hebben gevolgd. De 1e 3 lessen heeft ze alleen maar geblaft, maar nu loopt er een trots en vrolijk hondje naast me, die het leuk vind om te leren. Ze heeft de puppycursus afgesloten met een certificaat en de complimenten van de trainster....

Wij gaan zeker door met de vervolgcursussen en ik hoop later agility (behendigheid) met haar te gaan doen, want dat vind ze nu al super leuk
Beer uit Corfu

Blanca heeft geen training nodig gehad... Aandacht en liefde was genoeg...
Beer heeft wel wat meer begeleiding nodig, maar het gaat nu al zo super goed... Ben erg blij met en trots op onze Beer !

Samara van mij was bang toen ze hier kwam.. heel erg bang.. zo bang dat ze door de ramen heen wilde springen... en dat is ook goed gekomen hoor maar dat kotm omdat ik er de tijd , het geduld en de mogelijkheden tot aanpassen had/heb... visite was de eerste tijd niet welkom, later max 2 personen per keer.. gordijnen zaten in het begin vrijwel dicht , mensen kregen instructies als ze hier binnen kwamen als " rustig lopen" "geen onverwachte bewegingen maken" " niet naar de hond kijken en zeker niet aan willen raken" .. degen die dat niet deden konden gaan, zo simpel lag dat.
Een jaar later konden we gewoon een verjaardag vieren op een rustige manier en weer later heeft ze zelfs een dikke party zonder stress meegemaakt.. ze kon buiten op veilige plekken loslopen , ze heeft een prima leventje gehad al was ze in het begin erg bang.

Dus zo zwart/wit is het niet dat je alle angstige honden daar moet laten, mensen moeten alleen wel heel goed kijken of ze zich kunnen aanpassen daaraan , en daar ligt vaak het probleem, echte angst kunnen mensen vaak niet inschatten en na 3 weken aanpassen wordt het toch wel een langdurige kwestie en wordt het lastig.

jacq1970 schreef:Samara van mij was bang toen ze hier kwam.. heel erg bang.. zo bang dat ze door de ramen heen wilde springen... en dat is ook goed gekomen hoor maar dat kotm omdat ik er de tijd , het geduld en de mogelijkheden tot aanpassen had/heb... visite was de eerste tijd niet welkom, later max 2 personen per keer.. gordijnen zaten in het begin vrijwel dicht , mensen kregen instructies als ze hier binnen kwamen als " rustig lopen" "geen onverwachte bewegingen maken" " niet naar de hond kijken en zeker niet aan willen raken" .. degen die dat niet deden konden gaan, zo simpel lag dat.
Een jaar later konden we gewoon een verjaardag vieren op een rustige manier en weer later heeft ze zelfs een dikke party zonder stress meegemaakt.. ze kon buiten op veilige plekken loslopen , ze heeft een prima leventje gehad al was ze in het begin erg bang.

Dus zo zwart/wit is het niet dat je alle angstige honden daar moet laten, mensen moeten alleen wel heel goed kijken of ze zich kunnen aanpassen daaraan , en daar ligt vaak het probleem, echte angst kunnen mensen vaak niet inschatten en na 3 weken aanpassen wordt het toch wel een langdurige kwestie en wordt het lastig.

Tot zover dus de "verkoop praatjes" dat buitenlandertjes van die makkelijke & ongecompliceerde honden zijn.....

jacq1970 schreef:Samara van mij was bang toen ze hier kwam.. heel erg bang.. zo bang dat ze door de ramen heen wilde springen... en dat is ook goed gekomen hoor maar dat komt omdat ik er de tijd , het geduld en de mogelijkheden tot aanpassen had/heb...

Inderdaad... Het kost veel tijd en inspanning, maar het kan zeker goed komen. Je moet er alleen wel zelf aan werken, het gaat niet vanzelf... Als je de tijd en het geduld hier niet voor hebt, moet je er zeker niet aan beginnen, al vraag ik me dan af of je Überhaubt wel aan een hond moet beginnen.

Ik vind persoonlijk dat elk dier een kans verdient. Met liefde en geduld kom je echt heel ver!!

crutz schreef: Tot zover dus de "verkoop praatjes" dat buitenlandertjes van die makkelijke & ongecompliceerde honden zijn.....

Is heel verschillend.. Nacho was 10 toen hij hier kwam..ging liggen op een kussen en deed alsof hij hier al jaren woonde. Jazz ook geen problemen.

James en zijn broertjes die hier in Nederland zijn allemaal probleemhonden. James is dan met 2 jaar overleden.. vriendin heeft een broertje die erg agressief is en alles was onbekend is wil vermoorden, hulp gezocht, maar nu zit die ergens bij een of ander packleader meneertje nadat hij hun dochter had aangevallen. Ander broertje is minstens 3x herplaatst, toen gedumpt in het bos, asiel terecht gekomen en nu weer baas. Die hadden allemaal beter in Curacao kunnen blijven. Met elke pup kan je natuurlijk problemen krijgen, maar dit was wel heel erg allemaal.

Stichtingen die de speciale gevallen naar Nederland halen, hoeven van mij ook niet. Gewoon sociale en gezonde hondjes die je makkelijk kan plaatsen.

_Inge_ schreef:

crutz schreef: Tot zover dus de "verkoop praatjes" dat buitenlandertjes van die makkelijke & ongecompliceerde honden zijn.....

Is heel verschillend..

Precies. Pjotr is echt een voorbeeldig hondje, Tibbe simpelweg moeilijk en moeilijk plaatsbaar.
En dat terwijl het allebei open, vrolijke pups waren en Tibbe bij de eerste baas heel goed terecht is gekomen.
Het zijn net echte honden.

crutz schreef:

jacq1970 schreef:Samara van mij was bang toen ze hier kwam.. heel erg bang.. zo bang dat ze door de ramen heen wilde springen... en dat is ook goed gekomen hoor maar dat kotm omdat ik er de tijd , het geduld en de mogelijkheden tot aanpassen had/heb... visite was de eerste tijd niet welkom, later max 2 personen per keer.. gordijnen zaten in het begin vrijwel dicht , mensen kregen instructies als ze hier binnen kwamen als " rustig lopen" "geen onverwachte bewegingen maken" " niet naar de hond kijken en zeker niet aan willen raken" .. degen die dat niet deden konden gaan, zo simpel lag dat.
Een jaar later konden we gewoon een verjaardag vieren op een rustige manier en weer later heeft ze zelfs een dikke party zonder stress meegemaakt.. ze kon buiten op veilige plekken loslopen , ze heeft een prima leventje gehad al was ze in het begin erg bang.

Dus zo zwart/wit is het niet dat je alle angstige honden daar moet laten, mensen moeten alleen wel heel goed kijken of ze zich kunnen aanpassen daaraan , en daar ligt vaak het probleem, echte angst kunnen mensen vaak niet inschatten en na 3 weken aanpassen wordt het toch wel een langdurige kwestie en wordt het lastig.

Tot zover dus de "verkoop praatjes" dat buitenlandertjes van die makkelijke & ongecompliceerde honden zijn.....

ohh maar die heb ik ook ... Esperanza, teefje van ca 10 , ruim maar 2,5 jaar in een shelter gezeten daarvoor als fokteef gebruikt en wie weet wat meer... komt binnen en doet alsof ze hier altijd al is geweest.. probleemloze hond met een superbraaf karakter.
Heb ook 1 als pup genomen... nou de verhalen dat je een pup moet nemen omdat je die zo makkelijk naar je hand kan zetten.. ammehoela... wat een ellende was dat... ben blij dat ze volwassen is!
Alle kleuren en smaken heb ik gehad of heb ik nog steeds...

Mijn zusje (de jongste) krijgt over 2 weken een pup uit het buitenland.
Een shitzu - achtig dingetje.
Een collega van haar man is bij de organisatie van Animal in need, het is nog even wachten op de gezondheidsverklaringen en inentingen en dan gaan hij en zijn drie broertjes op het vliegtuig.
Ze waren in een afvalbak gedumpt in Spanje.
Het blijft toch kriebelen als je eenmaal een hond gewend bent hihi (ze wilde eerst geen hond meer weer nadat Balou overleden was in oktober)
Ben even op de site aan het kijken geweest.
Wat een snoeppie, Binky heet ie
http://www.animalinneed.com/puppies.html

Als je een hond koopt van een fokker, moet je je goed inlezen voordat je terecht komt bij een goede fokker.

En zo is dat ook bij stichtingen. Je hebt goede en slechte.
Ik heb ook een buitenlandse hond maar die komt van een niet zo goede stichting, want ze was erg ziek toen ze aankwam en werd nog zieker. Ze hadden haar eerst fysiek op orde moeten brengen alvorens haar ter herplaatsing aan te bieden. Ze is door het oog van de naald gegaan en het eerste anderhalf jaar hebben we getobt met haar.
Maar na dat anderhalf jaar was ze er overheen. Ze was iets van 11 maanden toen ze hier kwam en nu is ze alweer 8 jaar en ze stuitert nog door de velden. Ze is praktisch nooit ziek.

Mocht je meer willen weten, kun je je aanmelden op het www.buitenlandsehondenforum.nl