Het HondenForum

ranetje schreef:Kan je van tevoren mensen vinden die graag zo'n hond willen en die geschikt zijn en die aan haar voorstellen?

Misschien maar dat gaat me te ver. Dat is echt niet meer de taak van een DA. Helpen ok, op verzoek nieuw huis zoeken ook (zeker als er een bijdrage gedaan wordt aan de kosten) maar tegen de zin van mevrouw in achter haar rug om voordat ze zelf dood is nieuwe eigenaren zoeken terwijl ze zeer duidelijk heeft aangegeven dat niet te willen ... nee. Om verschillende redenen vind ik dat niet OK en ook niet onze verantwoordelijkheid. Ons dilemma is of wij gehoor willen geven aan haar wens haar honden in te laten slapen na haar dood: wat zij daar verder mee doet is haar afweging, niet de onze.

Weet ze dat jullie het er moeilijk mee hebben dat jullie jonge gezonde honden in zouden moeten slapen?

Ja.... sterker nog, kort geleden (maand of drie) hebben we een teef van haar (nestzus van de jongste reu en ondanks het ras echt een schat van een hond) in moeten laten slapen ivm cutaan lymphoma. Eerst nog een operatie + chemo geprobeerd maar dat sloeg totaal niet aan, dus er was geen andere optie meer. Dat was al helemaal niet leuk dus een gezonde hond is nog veel vervelender.

Wij blijven hopen dat het probleem zichzelf oplost en dat de honden gewoon naar één van de dochters gaan dat is volgens mij het beste voor iedereen

Kees

Ja, dan zal je zien dat ik 95 wordt....
Ik ben nu 68 en ik neem geen nieuwe pup meer. De kans dat ik nog vlot ter been ben als ik de 80 haal is nihil. Ik loop nu al op karakter, want mijn lijf doet pijn.
Toch kan ik moeilijk zonder hond, en daarom vang ik oudere honden op.
Mijn eerste "probleemhond" was een autistisch beestje van 2 jaar oud. Hij was gedragsgestoord
en op aanraden van een vriendin met veel ervaring zou men het beestje in laten slapen, want in een asiel zou hij maar wegkwijnen, en niemand zou dit lastige dier willen hebben....
Dit hondje is bij ons 17 jaar geworden. Hij was niet aardig, en heeft zijn hele leven zijn eigen zin gedaan. Maar deze chagrijnige graftak hoorde gewoon te leven.
Ondanks alles hield ik van hem. en hij hield niet van ons. Hij hield van niemand. Maar op een dag schrok hij op de hei van iets, en ging er vandoor. Hij is toch naar ons huis gelopen.
Kennelijk vond hij dat hij bij ons hoorde.
Daarna heb ik nog drie oude hondjes opgenomen van weduwen die dood gingen. Twee van hen leefden nog ruim 3 jaar en hadden een prettige oude dag. Eentje heb ik nog. Zij is nu 11 jaar.
De oudste man die ik op de hei tegenkom is 85! Hij is zeer vitaal en buitengewoon actief.
Hij heeft vliegles, en wil parachutespringen. Dat zullen ze hem niet leren, maar het zegt iets over zijn ondernemingsgeest.
Hij neemt ook geen jonge hond meer, uitsluitend nog ouwetjes.

In India was het gebruikelijk dat wanneer een man overleed, zijn vrouw met hem gecremeerd zou worden. Omdat zij geen kans meer had in haar omgeving.
Als ik alleen achterblijf wil niemand mij meer hebben, en ik zal misschien sterven in een bejaardenasiel. Tussen een heleboel kansarme bejaarden. Daar zal ik blijmoedig wachten op het onvermijdelijk einde, en proberen het beste er van te maken.
Een spuitje? Nee...dank u

In eerste instantie stuit het verhaal mij ook een beetje tegen de borst totdat ik goed ga lezen en eens naar de realiteit kijk van wat er nu eigenlijk gezegd word. Oude honden die dus herplaats zouden moeten worden.
Als we gewoon heel eerlijk naar de realiteit kijken willen mensen graag dat we in een ideale wereld leven maar dat is nu eenmaal niet zo.
Men begint idd al te twijfelen bij een hond van een jaar of 7 en de meeste doen dat al niet eens maar daar heb je nog wel een enkeling bij die dat aandurft maar deze leeftijden.
Dus dat zou dan als gevolg hebben dat ze idd in een asiel komen en met een beetje pech niet eens bij elkaar en dan.........
Ondanks dat er verder niet over het karakter van de dieren instaat wens ik dat geen ene hond toe dus zou denk ik ook zeker deze beslissing gemaakt hebben als het mijn honden zou betreffen( ook gezien die nog niet eens de makkelijkste zijn om te herplaatsen en ik er als er nu iets zou gebeuren wel opvang voor heb)

Ach, wij hadden laatst 3 ontzettende sukkeltjes van 1 baas, allemaal 8 jaar oud, maar qua conditie echt hoogbejaard en moddervet. De een zat met een kapot knietje, de ander kon absoluut niet alleen zijn en weer een had een allergie, waardoor ze halfkaal was. Ze zijn alledrie samen in de kennel geweest en ze hadden alledrie afzonderlijk van elkaar binnen een paar weken leuke bazen. Deze honden hoefden niet bij elkaar te blijven, met andere honden vonden ze net zo gezellig en alleen aandacht van de baas juist nog veel beter. Deze drie dikkerds hebben het echt veel beter gekregen dan ze het hadden.

Daarvoor eens een 12 jaar oude stabij die behoorlijk angstig was en een dolle golden die iets jonger was, die niet stil kon zitten. Waren broodfokteven geweest. Samen geplaatst het halve land verderop naar een hele mooie plek.

Het wordt eigenlijk alleen lastig als je een combinatie hebt van hoge leeftijd + medische problemen + gedragsissues, waarbij gedragsissues het zwaarst telt en de leeftijd het minst. Een oude hond die wat kwakkelt is veel makkelijker te plaatsen dan een jonge, gezonde hond met gedragsproblemen.