Moderator: moderatorteam
Is dat een verkapte sollicitatie?S@ndr@ schreef:tja ongelukkig formuleren dat kun je aan mij wel overlaten,
gelukkig zijn er mensen die het toch nog snappen
is een gave 
Voorlopig niets gehoord. De manager en de eigenaar van de kliniek zijn intussen op de hoogte en die lossen het maar op. Hondje ligt nog steeds in de koeling, als die morgen nog naar de faculteit moet ben ik bijzonder blij dat ik niet de patholoog anatoom ben die hem open mag maken :N:Boutje schreef:Nog iets van die eigenaars gehoord?
En inderdaad, een verklaring ivm de risico's laten tekenen op voorhand lijkt me ook een uitstekend idee!
Maar het zal wel loslopen. Fran krijgt uiteraard niet betaald voor haar werk op de zaterdagmiddag (en de verloren zondagmiddag....) maar voor de rest lossen de advocaten het maar op 
Dank je IngeInge O schreef:nog even een paar artikels opgezocht :ranetje schreef:Is dat zo?Inge O schreef:
dat onderste teckeltje ziet er prima uit maar toch betwijfel ik of dat uitmaakt qua gevoeligheid voor hernia : het feit dat de tussenwervelschijven degenereren hangt samen met de afwijking chondrodystrofie en chondrodystrofisch zijn kortpootjes dus per definitie
Geldt dat alleen bij teckels, die samenhang?
Corgy's staan volgens mij bepaald niet bekend om hernia's en die zijn toch ook zeer kortpotig.
Heeft hun kortpotigheid een andere oorsprong, dus geen chondrodystrofie?
http://www.jaaha.org/cgi/content/abstract/34/2/135" onclick="window.open(this.href);return false;
http://www.ivis.org/special_books/ortho ... 2/IVIS.pdf" onclick="window.open(this.href);return false;
http://avmajournals.avma.org/doi/abs/10 ... 4.224.1808" onclick="window.open(this.href);return false;
en volgens deze site zitten corgi's wel bij de risicorassen:
http://www.causus.be/vrij.cfm?Id=203" onclick="window.open(this.href);return false;
Uiteraard? Die vat ik even nietCasey schreef:Fran krijgt uiteraard niet betaald voor haar werk op de zaterdagmiddag (en de verloren zondagmiddag....)
Ik koop toch liever een Duitse herder dan een bulldog hoor.MARC_S schreef:Hoi Inge, daar ben ik het toch niet helemaal mee eens. De lange rug in de Duitse herder neemt ook proporties aan tegenwoordig die maken dat de achterhand wel slap moet zijn en dat de hond wel spondylose moet krijgen (wat extreem pijnlijk is). En als je fokt met een ras dat bekend staat om zijn kwalen vind ik persoonlijk dat je net zo fout bezig bent als wanneer je kortneuzen fokt. Daarvan kan je immers ook beweren dat een deel geen duidelijke kwalen zal hebben wat ook gewoon zo is. Dus of er nu op uiterlijk gefokt wordt wat kwalen met zich meebrengt of op iets anders met ongewild meeliftende kwalen, daar vind ik weinig onderscheidt tussen. Stel dat ik een DH had die geen HD had maar wel een hele lange rug en extreme hoekingen. EN ik wist dat 50% van de DH HD klachten krijgt. Dan ben ik toch net zo fout bezig? Want netto krijgt de helft van de pups pijnen en dat weet ik op voorhand.Dat staat gelijk aan op voorhand weten dat de helft van je bullenpups te weinig lucht kan krijgen.
Er zijn ook gewoon hele leuk vrolijke bulldoggen. Hier loopt er regelmatig een die gewoon een rondje om de plas loopt en die de hele tijd rondrent met de andere hond. Niks mis mee. Ja, het is een dik lomp varkentje, maar lopen en ademen kan hij prima. En mopsen worden ook gewoon heel erg oud normaal gesproken. Jammer van hun ogen en gesnurk maar de gemiddelde Duitse herder wordt zo oud niet. Dus een kwaal blijft toch een kwaal ongeacht waar die vandaan komt als je het mij vraagt. Fok zit aan de buitenkant, maar je fokt net zo hard de binnenkant willens en wetens door toch?
Uh, ik vind het wel volkomen logisch dat ik niet betaal als ik mijn hond moet begraven.Miranda schreef:Uiteraard? Die vat ik even nietCasey schreef:Fran krijgt uiteraard niet betaald voor haar werk op de zaterdagmiddag (en de verloren zondagmiddag....)
Als ik geopereerd wordt, en er treden complicaties op waardoor ik (noem eens een dwarsstraat) een been moet missen, zal ik nog steeds de ziekenhuisrekening moeten betalen. Dús ook de artsen. En als ik doodga mijn nabestaanden. Lijkt me volkomen logisch. En tenzij het veterinair medisch systeem in Mexico werkt volgens het 'no cure, no pay' systeem, lijkt me dat hier ook op te gaan. Of mis ik nou iets?
Niks ten nadele van de dierenarts maar als ik zelf dierenarts was zou ik dus ook nooit een rekening sturen van een operatie om de ogen beter te maken inclusief narcose, hechtingen en uurloon. De hond is niet beter, hij is dood. 
Dan ga je toch geen rekening meer sturen? Iets van risico mag toch ook bij de dierenarts liggen? Als je het vantevoren wist en het is een erop of eronder operatie is dat wat anders. Dan kies je ervoor. Deze mensen hadden nooit gedacht aan het feit dat hun hond ter plekke zou sterven. En een dode hond met goede ogen is natuurlijk niet echt iets waar je voor wil en gaat betalen. Klinkt een beetje als "ik lever iets maar dat is mislukt, toch wil ik daarvoor betaald worden". Dat kan niet. Wil je dat risico niet lopen dan denk ik dat je als dierenarts moet beslissen om geen bullen meer te opereren. Of je doet het met de wetenschap dat je de hond kan verliezen en de ellende die dat geeft voor zowel jou als dierenarts als de baas van de hond. Want die laatste mag je niet vergeten. Die heeft zijn hond verloren. Om die nog een rekening van een oogcorrectie te sturen zou ik wel heel erg wrang vinden. 
Toch kan je dat niet zeggen. Die fokker gebruikt nl gewoon een reu van iemand anders.malinois schreef: Ik koop toch liever een Duitse herder dan een bulldog hoor.
Ook duitsers kun je uitzoeken, er is 1 fokker waar ik blind een pup zou halen.
Ik zou ook best een keer een DH pup kunnen kopen, maar wel met heel veel angst dat hij toch ineens iets blijkt te hebben. En omdat te voorkomen doe ik het dus liever niet. Ik vond het eerst allemaal wel meevallen maar ik merk dat ik nu op dit moment zoveel DH ken die problemen hebben dat ik het toch wel tegen vind vallen allemaal. Kruisende achterpoten, rugklachten, slappe achterhand en HD en ED. Dan nog stollingsziekten en karakterproblemen. Dan denk ik, geef mijn portie maar aan Fikkie 
Duh... Gelukkig spreek ik wel eens een eerlijke DA en die vertellen mij gewoon dat ze er vet geld aan verdienen dus dat we rustig door mogen modderen met onze rashonden. Tuurlijk zullen ze wel een goedbedoeld adviesje geven, maar als ze nu eens zoden aan de dijk willen zetten dan gaan ze gewoon dat soort risicodingen niet meer aan. Maar ja.... dat voelen zij dan ook weer in hun portemonnee.Ten eerste zijn de dierenartsen die hierin gespecialiseerd zijn zeer fanatiek bezig de fokkers van dit soort rassen dingen uit te leggen, zij doen er alles aan fokkers bewust te maken van wat ze nou eigenlijk fokken.
De da die ik hierover heb gesproken geven meer dan een goedbedoeld adviesje.Rosita Compagner schreef: Tuurlijk zullen ze wel een goedbedoeld adviesje geven, maar als ze nu eens zoden aan de dijk willen zetten dan gaan ze gewoon dat soort risicodingen niet meer aan. Maar ja.... dat voelen zij dan ook weer in hun portemonnee.
Gevoelsmatig ben ik het helemaal met je eens, maar als dierenarts zou ik vervolgens niet al te happig zijn om bulldoggen, oude honden of honden waarbij op een andere manier een vergroot risico op overlijden bestaat te opereren (zijn collies niet vaak overgevoelig voor een bepaald type narcose?). En dat lijkt me niet in het voordeel van die honden.MARC_S schreef:Uh, ik vind het wel volkomen logisch dat ik niet betaal als ik mijn hond moet begraven.Miranda schreef:Uiteraard? Die vat ik even nietCasey schreef:Fran krijgt uiteraard niet betaald voor haar werk op de zaterdagmiddag (en de verloren zondagmiddag....)
Als ik geopereerd wordt, en er treden complicaties op waardoor ik (noem eens een dwarsstraat) een been moet missen, zal ik nog steeds de ziekenhuisrekening moeten betalen. Dús ook de artsen. En als ik doodga mijn nabestaanden. Lijkt me volkomen logisch. En tenzij het veterinair medisch systeem in Mexico werkt volgens het 'no cure, no pay' systeem, lijkt me dat hier ook op te gaan. Of mis ik nou iets?
Dit zeg ik niet om discussies te starten oid maar dit is wel hoe ik het zie. Ik zou zelf in elk geval nooit factureren en ook zeker niet meer balen van het geld dan van de hond.
Mwah, da's wat de verzekeraars al doen en die geven een duidelijker signaal af, in mijn ogen.Marjoleine schreef:De da die ik hierover heb gesproken geven meer dan een goedbedoeld adviesje.Rosita Compagner schreef: Tuurlijk zullen ze wel een goedbedoeld adviesje geven, maar als ze nu eens zoden aan de dijk willen zetten dan gaan ze gewoon dat soort risicodingen niet meer aan. Maar ja.... dat voelen zij dan ook weer in hun portemonnee.
Maar buiten dat: moeten ze dan maar weigeren?
Dat lijkt me niet erg ethisch eigenlijk.
Ik weet eigenlijk niet hoe het hier is, maar in België leggen da's een eed af, voor zover ik weet.Rosita Compagner schreef:Mwah, da's wat de verzekeraars al doen en die geven een duidelijker signaal af, in mijn ogen.Marjoleine schreef: Maar buiten dat: moeten ze dan maar weigeren?
Dat lijkt me niet erg ethisch eigenlijk.
Zo standaard is het natuurlijk ook niet. Mijn gevoel zegt echter dat je het niet kan maken om een factuur te sturen nadat iemand zijn dode hond opgehaald heeft met netjes open gemaakte ogen. Dat is me gewoon te wrang. Bij de humane geneeskunde worden die dingen vergoed. Ik vind de kosten van een dierenarts best wel hoog. Niks mis mee, mag, je hebt er lang voor geleerd en het kost ook veel. Maar die ene keer dat je iemands hond dood moet teruggeven kan je best wel zelf dragen. Hoe vaak gebeurd dat nu? En daarnaast, mijn dierenarts is zeg maar heel rijk. Zij hebben een monumentaal pand aan de duurste straat, een hele dikke volvo, prachtige spullen in hun huis en zeker geen spoortje van armoede. Dan doe even relaxt en draag de kosten zelf. Vergeet niet dat naast basiskosten ook gewoon flink winst wordt doorberekend. Dat vind ik eigenlijk niet kunnen.Inge O schreef: en waarom zou dat in de diergeneeskunde zo moeten aangepakt worden en in de menselijke geneeskunde niet? nou even los van het feit of ik in alle gevallen zou factureren voor een problematische ingreep - er zullen best situaties zijn waarbij ik dat niet zou doen - maar om nu te stellen dat je dit als dierenarts standaard zo zou moeten regelen vind ik wel erg overdreven en ben ik het zeker niet mee eens. het dier sterft tenslotte niet door jouw schuld, dus de vergelijking met wat voor mislukte klus ook gaat niet op volgens mij.
Mijn gevoel zegt dat dat niet kan en dat een dierenarts genoeg verdient om dat kleine eens in de zoveel tijd risico maar te dragen. Ik heb immers geen geopereerde hond die hersteld is van het probleem dat hij had. Ik heb niks meer. Het is mislukt. De opdracht is aangenomen maar niet uitgevoerd op een manier die het gewenste resultaat geeft. Dus waarom moet ik dan betalen alsof ik mijn hond geopereerd en gezond terug gekregen heb? Kun je de kosten van je materiaal niet dragen dan moet je ook de opdracht niet aannemen. Of alleen opdrachten aannemen die wel goed gaan en dan als je genoeg geld hebt een keer een risico aangaan. Want elk bedrijf neemt risico's. Dus ook een dierenarts als je het mij vraagt. Nogmaals, afspraken maken kan ook, maar dan wel duidelijk en over die hond. Geen papiertje met teken maar. Dat geeft niet aan waar je rekening mee moet houden.Misschien moet je met die honden ook niet naar een dierenarts gaan die zich daar niet in gespecialiseerd heeft? Want iedereen weet dat windhonden en bullen doodgaan op de operatie-tafel, zeker dierenartsen zelf. Als ik dus met een windhond naar de operatietafel moet dan kies ik zeer bewust een DA die dat vaker doet en kent. En als hij/zij mij de risico's goed uitlegt en zegt, sorry maar ik moet factureren als het mis gaat want anders kan ik niet bestaan, prima, deal! Je weet dan dat alles op alles gezet wordt om het goed te laten gaan en je hebt te horen gekregen waar de risico's liggen. Maar niet bij een normale vee-arts binnenlopen met je Saarloos terwijl die man normaal paarden en koeien doet vooral en dan als die hond doodgaat door de narcose een factuur van 400 euro krijgen samen met je hond uit de diepvries. Dan heeft die dierenarts misschien een opdracht aangenomen die iets boven zijn kunnen ging? Want als hij de risico's gekend en besproken had was er niks aan de hand. Echter, misschien overschatte hij zichzelf wel? Was hij te laks? Was hij te naief? Had hij geen zin om je op de risico's te wijzen omdat zijn factuur toch wel betaald werd? Is dat allemaal voor de klant die ook nog zijn hond verliest?Lothian schreef: Gevoelsmatig ben ik het helemaal met je eens, maar als dierenarts zou ik vervolgens niet al te happig zijn om bulldoggen, oude honden of honden waarbij op een andere manier een vergroot risico op overlijden bestaat te opereren (zijn collies niet vaak overgevoelig voor een bepaald type narcose?). En dat lijkt me niet in het voordeel van die honden.
En de keuze om die opdracht aan te nemen. Neem je het aan en heb je geen afspraken gemaakt dan is na mislukken van de opdracht het risico wat mij betreft voor jou als dierenarts. Elke beroepsgroep heeft zo zijn eigen risico's. Het is niet uitvoeren = betaald krijgen. Resultaat doet er wel degelijk toe wat mij betreft. Is dat een dode hond dan is de opdracht mislukt. Ongeacht waar dat aan lag omdat je die opdracht nog steeds zelf aanneemt. En zoals ik eerder zei, je kan hem ook aannemen onder voorwaarden. Dat doet mijn dierenarts tot nu toe echter niet. Ook niet toen hij mijn hond van 13 opereerde en ik ging er dus ook klakkeloos vanuit dat dat goed zou gaan zoals mij verzekerd werd.
Barry is met spoed snachts naar de DA gegaan omdat hij een grote wond aan zijn oor had, deze DA is niet mijn normale DA maar wist precies dat Barry een speciale narcose nodig had.Nanna schreef:Mijn dierenarts heeft zowel Topsi als Charles geopereerd. En hij is zich er kéurig van bewust dat die anders onder narcose moeten omdat ze nu eenmaal een lager vetpercentage hebben.MARC_S schreef: Misschien moet je met die honden ook niet naar een dierenarts gaan die zich daar niet in gespecialiseerd heeft? Want iedereen weet dat windhonden en bullen doodgaan op de operatie-tafel, zeker dierenartsen zelf.
En dat warmhouden zeker bij deze rassen een vereiste is.
Het lijkt mij toe dat een béétje dierenarts dat toch wel weet.
Misschien wel jaNanna schreef:Als alle dierenartsen dat nou eens standaard niet zouden doen, zou het probleem zich dan niet heel snel vanzelf oplossen?Lothian schreef: als dierenarts zou ik vervolgens niet al te happig zijn om bulldoggen of honden waarbij op een andere manier een vergroot risico op overlijden bestaat te opereren (zijn collies niet vaak overgevoelig voor een bepaald type narcose?). En dat lijkt me niet in het voordeel van die honden.
En hoe hoog de kosten kunnen oplopen en hoeveel risico eraan zit om zo een hond te houden. Het is een HOND geen mens*Ellen* schreef:Enig idee hoeveel mensen er snurken ?
Daarnaast heeft het snurken bij mensen ook fysieke oorzaken.
