Het HondenForum

Ach jee, volgens mij zit jij er even helemaal doorheen.
Sterkte

Wat een tegenstrijdig verhaal van de assistente...
Ik zou dat zo goed en zo kwaad als dat lukt even opzij proberen te schuiven tot je morgen de dierenarts zelf hebt kunnen spreken. Met alle respect voor dierenartsassistentes, het zijn nu eenmaal geen afgestudeerde artsen en ik weet uit eigen ervaring dat ze soms iets gehoord hebben over een klok, maar ze niet weten waar de klepel hangt. En dan iets vertellen wat achteraf totaal niet accuraat blijkt te zijn.
Niet leuk dit zo!

Sterkte Marc, ik leef zo met je mee

Ik hoop dat wat Longfields zegt gewoon zo is, en dat de dierenarts assistente het niet goed geformuleerd heeft.

Wat een raar verhaal van die assistente soms kunnen ze beter niets zeggen, sterkte voor jullie

laeken schreef:

Fire75 schreef:Idd vreemd, maar als het echt zo is zoals het overkomt, waarom dan pas morgen ophalen?

Sterkte met wachten

Snap er ook niks van. Ze zei we knappen hem nog verder op en zijn bloedwaarden zijn steeds beter. Al met al zo vaag als wat. Leek net alsof ze zelf vond dat het prima ging en dat we blij moesten zijn. Dus wie weet is hij wel echt te redden. Ik denk echter van niet. En weer bellen etc levert me niks op. Afwachten is nu het beste. Kan niks anders. Morgen is de eigen dierenarts er vast en zeker en dan gaan we horen wat de prognose is. Hij moet ook nog tweede behandeling babesia en hartworm etc. Dus het kan domweg niet goed met hem gaan als hij er leverfibrose bij heeft....

Hoe ziek kan een hondje zijn? En ik heb laatst heel stoer gezegd dat ik zo weer een Spaanse hond neem maar dat neem ik terug. Mijn hart breekt op dit moment en dit is me iets te hard allemaal. Iets te erg voor de hond ook. Die landen hebben zoveel ellende voor honden dat het bijna een hel is als je als hond daar geboren wordt. Als Tom ergens uit Scandinavie was gekomen was hij nu lekker gespierd en kerngezond. Door zijn herkomst is hij al ten dode opgeschreven nog voor wij hem namen en hem een goed leven wilde geven.

Arm klein wolfje..... Hij is gewoon vanaf dag 1 kansloos gekomen.

Waardeloos zo vaag zeg, ze hadden beter helemaal niet kunnen bellen op deze manier

Nadat Moritz gestorven was, was ik ook echt kapot: 5.5 jaar oud, wij hadden hem 4 jaar en hij bloeide toen eigenlijk pas echt goed op en dan op zo'n
manier ingehaald worden door je verleden. Eén groot klote leven, mishandeld, uitgehongerd en hier jaren doodsbang. ik vond het ook te hard.
Na maanden besloten we tot toch weer een hond, Kaya had het totaal niet naar d'r zin alleen, en ik ging in principe weer voor een buitenlandse hond.
De hond die ik op het oog had, werd getest en bleek Leishmania te hebben (via Eline ging dat nog) en ik wilde die hond niet laten stikken, maar
dezelfde nacht kreeg ik gewoon vreselijke nachtmerries. Jankend werd ik wakker... ik kon het niet meer.
Ik weet dat elke hond ziek kan worden, maar een hond die zo hard gevochten heeft, waar jij ook zo hard voor gevochten hebt, verliezen op jonge
leeftijd en in mijn geval dan gruwelijk aan zijn einde te zien komen, nee ik kon het niet meer aan.
Dus ik snap je gevoel. Wellicht is het over een tijd anders, misschien ook niet, maar het is in ieder geval heel herkenbaar.

Ondertussen duim ik hard door dat je morgen toch nog beter nieuws krijgt of anders in ieder geval meer duidelijkheid, maar ik hoop hard
op het eerste natuurlijk!

Cleva schreef:Fibrose herstelt inderdaad niet. Dat doet littekenweefsel nooit. Maar dat zegt in zichzelf helemaal niets.

Leg dat gekakel van de assistente maar naast je neer. Dat doet er niet toe.

ja dit. Maar een lever is wel een orgaan wat zich kan herstellen. Als er niet meer littekens bij komen.

Ben aan dit topic gekluisterd, heel veel sterkte vandaag en ik hoop dat jullie info krijgen waar je wat aan hebt.
Die tweestrijd is gewoon zenuwslopend.

Toch denk ik dat hij best nog een heel mooie tijd kan hebben. Mensen met zo'n aandoening leven soms ook nog redelijk lang en gelukkig
De lever is een "langzaam" orgaan, het duurt lang voordat het echt gaat opspelen maar herstel duurt ook altijd heel lang.

Net de dierenarts gesproken. Tom heeft weer slechtere bloedwaarden en we halen hem vandaag niet op. Hij blijft tot maandag en krijgt nu leverondersteunende medicijnen en de ab wordt gehalveerd. Hij gaat maandag mee naar huis en dan gaan we hem verwennen en een leuke tijd geven. Als hij opknapt is dat zo. Als hij weer instort laten we hem inslapen.
De dierenarts zegt 80% kans dat hij dood gaat. Dus daar houden we rekening mee.

Deze twee dagen doen ze alles voor hem en de dierenarts vond onze beslissing de juiste. Dus Tom komt maandag thuis en vanaf dan moet hij het zelf doen. Lukt het hem dan hebben we geluk.

Hij heeft de assistente ingepalmd en ligt op haar schoot en loopt haar overal achterna. Hij krijgt van haar uit de hand te eten. Hij heeft dus mazzel met zijn extreem aandoenlijke koppie en zijn onderdanige lieve gedrag. Nu voelt hij zich niet zo alleen.

Dus duimen dat dit weekend iets betert en anders is het einde verhaal Tommie en moeten we dat effe verwerken.

Ik duim uiteraard keihard door.

Heavy schreef:

Yep het is heel triest

Bah, wat een vreselijke onzekere uitgangspositie nu. Sterkte met afwachten en ik duim voor een klein wondertje.

Wat vreselijk moeilijk dit

Toch steeds een beetje je grenzen verleggen en hopen op beterschap


Ik blijf steeds aan julie denken

Niet echt een goede uitslag maar goed wie weet gaat ie jullie wel verrassen, hij heeft al blijk gegeven een knokkertje te zijn.
Zoniet dan gaat hij in elk geval met waardigheid en wetenschap geliefd te zijn.
We duimen natuurlijk voor de eerste optie dat spreekt vanzelf.

Wat moeilijk dit...echt even tussen hoop en vrees leven. Ik duim nog steeds voor hem. Sterkte.

Ach jee, zo blijf je de hele tijd tussen hoop en vrees zweven, wat moeilijk Hopelijk helpt het om te weten dat hij het nu wel fijn heeft en dat er goed voor hem wordt gezorgd. Ik hoop zo voor jullie dat hij het vanaf maandag wel zelf kan!

Ik hoop dat hij toch nog opknapt.

Sterkte.

Bah wat een onzekerheid

Oei, dat klinkt toch wel heel zorgelijk. Ik hoop dat hij er doorheen komt. Sterkte!

Jeetje wat moeilijk!
Ik duim heel hard voor jullie mee!

ik lees het net pas, ik hoop dat Tom een sterk hondje is en dat hij nog een poosje lol gaat hebben bij jullie,misschien weet je het al,maar mariadistel schijnt bij leverproblemen te helpen,google er maar op,wie weet helpt het tom nog een beetje...

Poeh wat moeilijk....
Sterkte. Zet hem op Tom!

heel veel sterkte

Kimmie schreef: ik lees het net pas, ik hoop dat Tom een sterk hondje is en dat hij nog een poosje lol gaat hebben bij jullie,misschien weet je het al,maar mariadistel schijnt bij leverproblemen te helpen,google er maar op,wie weet helpt het tom nog een beetje...

Klopt, is het proberen waard
( Andra is er zo van opgeknapt,onherkenbaar soms, en hond van vriendin knapte er ook van op)

Sterkte met jullie kleine vechtjas.

Pffff... wat zal dit moeilijk voor jullie zijn. Sterkte..

Ahhh nee die kleine Tom, wat een rotnieuws De duimen draaien hier dat hij zich er doorheen sleept!

Wat een onzekerheid allemaal maar hij is natuurlijk ook te ernstig ziek om binnen een week na start van de behandeling ineens weer
beter te zijn. Het is een gevecht die rot ziektes

Sterkte Marc en ik blijf onverminderd door duimen voor het kleine dappere mannetje!

Pfffffffff, wat een zorgen. Sterkte!

Duimen draaien voor Tom, sterkte!