Het HondenForum

luna2906 schreef:

Hilde schreef:

Sanchis schreef:Ik zou met Jessie ook niets hebben bereikt met een IK WIL mentaliteit. Soms moet je dingen gewoon even aanpassen of anders doen, en dan gaat het weer gezellig.

Ik ook niet. Ik ben diep ongelukkig geweest over Beau toen ik dacht dat hij compleet maakbaar was. Beau zal nooit een hond worden die ik overal mee naar toe neem. Vaak nemen mensen hun honden mee op bezoek en laten de hond dan gewoon los, dat zal met Beau nooit kunnen. Hij gaat direct op zoek naar prullenbakken, ander eten en hij tilt zijn poot op als ik hem niet continu strak in de gaten houdt. Zo is hij nu eenmaal, tja. Dus ik neem hem OF niet meer mee op bezoek OF ik hou hem aan de riem. Kan ik wel 'ik wil' doen, maar dat zit er gewoon niet in en is alleen maar frustrerend voor ons.

Eens. Ik kan van Luna wel een hele relaxte hond willen maken, maar ik denk dat we dan allebei erg gefrustreerd raken en er van dat relaxte maar weinig terecht komt

Ook eens!
Ik wilde met ZaZa behendigheid gaan doen, gehoorzaamheid op hoog niveau en dan nog veel meer. ZaZa vond de hondenclub een hel, ieder keer kwam ik er bont en blauw van terug. Ik had kost wat kost door kunnen gaan, geen lol aan voor mij en zeker niet voor haar. Dus mijn idee bijgesteld en vanaf toen heeft ze nooit meer in mijn arm gehangen uit frustratie.

ZaZa is ook geen hond om mee op bezoek te nemen. Daar doe je haar geen plezier mee. Nu past dat bij het ras en had ik dat ook niet verwacht, maar soms is een hond zo. Misschien krijg je hem dan wel zover, maar doe je hem daar dan plezier mee?

Angelique. schreef:

malinois schreef:Dat mag maar soms is een hond niet geheel maakbaar deels door karakter en deels door de mogelijkheden van de eigenaar. En dan KAN t niet gewoon niet zoals bij de rest wel kan... hoeveel training, gt, of cursussen je ook doet.
En dan zul je je moeten aanpassen en je doelen bij moeten stellen. Een daarvan zou dan kunnen zijn honden leren alleen zijn zodat de behoeftes van ALLE honden worden vervuld....

Helemaal eens, als er geen andere optie is omdat dit gewoon de hond is met bijbehorend gedrag moet ze wellicht haar doelen bij stellen...alleen....nu is er nog helemaal niets geprobeerd met professionele hulp ?

Ik kan me trouwens echt absoluut niet voorstellen dat dit niet te verbeteren is, helemaal over wellicht niet maar kom dit moet toch echt beter kunnen lijkt me ? ik weet dat die kleintjes groot bekken zijn (vaak ) maar ook die zijn op te voeden/te sturen....mag ik hopen althans
Ook snap ik haar angst dat hij opgevreten word door een grotert heel goed, ik denk dat ik daar zelf ook doosangsten voor zou uitstaan.

Ik zou ik haar situatie ook echt eerst met Ferry gaan trainen mocht blijken dat dat echt echt echt niet gaat werken moet ik nadenken over plan B en wellicht is dat idd alleen thuis blijven....maar zover is ze nu nog helemaal niet...in mijn ogen dan

Natuurlijk moet je alles proberen... maar wel in je achterhoofd houden dat het misschien nooit het hondje wordt die je hoopte dat hij zou worden. En ook niet het hondje zo makkelijk als de andere 2 is... Wat daar geloof ik dan niet in... het wordt niet zo'n makkelijk hondje als die andere 2 dat is ie niet en dat wordt ie niet. Ook niet met 100 trainers. Zo is zijn karakter, je kunt de scherpe kantjes eraf krijgen en met constante aandacht er best veel mee bereiken, maar voor die constante aandacht zul je er alleen mee op pad moeten denk ik. Want dat heb je niet als je met 3 honden bent dat kan niemand.
En dat elke dag eventjes, geen uren maar een paar keer per dag even oefenen alleen op straat... En dan is hij best hanteerbaar gok ik, maar niet zo makkelijk onbevangen en sociaal als de rest. En dat moet je je vooraf wel bedenken anders wordt het een gebed zonder eind want je zult dan nooit je doelstelling bereiken en die frustratie hangt ook constant boven het beestje.

Lunatic schreef: Ik zit iets langer dan jij thuis, maar één van de eerste dingen die ik mijn puppen/honden leer is alleen zijn, al is het maar omdat de andere honden ook uit moeten, maar ook omdat ik niet de rest van mijn leven aan huis wil zitten vanwege de honden

Hier zijn ze niet veel écht alleen; Charlie zo af en toe eens als ik met de drie mannen loop. De anderen nooit.
Maar inderdaad vind ik het belangrijk. Zou hartstikke gek worden van nooit eens spontaan wat kunnen doen.
Wil gewoon met de honden apart wat kunnen doen. Ze zijn heel anders, hebben allemaal hun eigen liefhebberijen en één op één tijd vinden ze heerlijk.
Naast noodzakelijke afspraken heeft ieder mens denk ik wel eens tijd voor zichzelf nodig, of je nu om een boodschap wilt, een filmpje pakken of ergens ontbijten.
Als ik me met dat soort dingen niet kon ontspannen zouden de muren op me af komen

Laatst moest ik naar het ziekenhuis, bij elkaar 4.5 uur reizen, daar nog eens dik anderhalf uur gezeten en onderweg wat gegeten. Pjotr was nog nooit langer dan drie uur alleen geweest.
Charlie en Niko hebben op hun eigen plaats geslapen en Pjotr en Tibbe hebben zich samen uitstekend vermaakt.
Natuurlijk maak je je met dat soort dingen toch wat zorgen, maar écht ongerust hoef ik niet te zijn en dat is fijn.
Mijn honden vinden het trouwens ook wel lekker af en toe heb ik het idee.

nathalie, als je ferry nou eens een paar keer per dag alleen meeneemt voor een heel klein blokje om, dan kun je aan zijn uitvalgedrag werken en bouw je voor de meiden het alleen thuisblijven weer op.
twee vliegen in een klap als het ware.
en als de dames weer goed gewend zijn aan wat langer thuisblijven, dat konden ze in het oude huis immers ook, kun je wat verder met ferry lopen.
want het is natuurlijk wel waar dat je een hond met probleemgedrag veel beter kunt begeleiden als je er niet ook nog twee andere honden bij hebt lopen waar je op moet letten.

ik snap best dat je ze alledrie mee wil nemen, alleen lijkt dat op dit moment een beetje teveel gevraagd.
maar je kunt er natuurlijk wel naartoe werken, bijvoorbeeld op de manier zoals ik hierboven schreef.
keulen en aken zijn ook niet op één dag gebouwd toch

Machie schreef:Ik ben met Csiva al 18 maanden aan het trainen op d'r angstagressie en ik ben niet in de veronderstelling dat ik het er ooit uit krijg. Ik neem haar wel enorm veel alleen mee zodat ze niet gesteund wordt door er 'broertjes' en dat scheelt wel. Juist samen zijn en dingen trainen werkt. Maar niet met 3x per week.

Mijn Frank vertoont al vijf jaar lang angstagressie naar roedelleden en ik denk dat zijn training nooit zal eindigen.
Het gaat zóveel beter maar daar is veel, véél meer tijd in gestoken dan drie keer per week naar de GT.
Dat was (en is) elke dag letten op interactie die een vooruitgang kan betekenen.

Maar ik had nooit zoveel kunnen bereiken met hem als ik niet had aanvaard dat wat je wil niet altijd is wat je krijgt.

-Saskia- schreef:

Machie schreef:Ik ben met Csiva al 18 maanden aan het trainen op d'r angstagressie en ik ben niet in de veronderstelling dat ik het er ooit uit krijg. Ik neem haar wel enorm veel alleen mee zodat ze niet gesteund wordt door er 'broertjes' en dat scheelt wel. Juist samen zijn en dingen trainen werkt. Maar niet met 3x per week.

Mijn Frank vertoont al vijf jaar lang angstagressie naar roedelleden en ik denk dat zijn training nooit zal eindigen.
Het gaat zóveel beter maar daar is veel, véél meer tijd in gestoken dan drie keer per week naar de GT.
Dat was (en is) elke dag letten op interactie die een vooruitgang kan betekenen.

Maar ik had nooit zoveel kunnen bereiken met hem als ik niet had aanvaard dat wat je wil niet altijd is wat je krijgt.

Aij, naar roedelleden is nog veel lastiger. Csiva is alleen maar enorm fel op vreemde mensen en vreemde grote honden. Gelukkig is de bal haar beste vriend buiten

renee-uk schreef:nathalie, als je ferry nou eens een paar keer per dag alleen meeneemt voor een heel klein blokje om, dan kun je aan zijn uitvalgedrag werken en bouw je voor de meiden het alleen thuisblijven weer op.
twee vliegen in een klap als het ware.
en als de dames weer goed gewend zijn aan wat langer thuisblijven, dat konden ze in het oude huis immers ook, kun je wat verder met ferry lopen.
want het is natuurlijk wel waar dat je een hond met probleemgedrag veel beter kunt begeleiden als je er niet ook nog twee andere honden bij hebt lopen waar je op moet letten.

ik snap best dat je ze alledrie mee wil nemen, alleen lijkt dat op dit moment een beetje teveel gevraagd.
maar je kunt er natuurlijk wel naartoe werken, bijvoorbeeld op de manier zoals ik hierboven schreef.
keulen en aken zijn ook niet op één dag gebouwd toch

dagmar88 schreef:

Lunatic schreef: Ik zit iets langer dan jij thuis, maar één van de eerste dingen die ik mijn puppen/honden leer is alleen zijn, al is het maar omdat de andere honden ook uit moeten, maar ook omdat ik niet de rest van mijn leven aan huis wil zitten vanwege de honden

Hier zijn ze niet veel écht alleen; Charlie zo af en toe eens als ik met de drie mannen loop. De anderen nooit.
Maar inderdaad vind ik het belangrijk. Zou hartstikke gek worden van nooit eens spontaan wat kunnen doen.
Wil gewoon met de honden apart wat kunnen doen. Ze zijn heel anders, hebben allemaal hun eigen liefhebberijen en één op één tijd vinden ze heerlijk.
Naast noodzakelijke afspraken heeft ieder mens denk ik wel eens tijd voor zichzelf nodig, of je nu om een boodschap wilt, een filmpje pakken of ergens ontbijten.
Als ik me met dat soort dingen niet kon ontspannen zouden de muren op me af komen

Laatst moest ik naar het ziekenhuis, bij elkaar 4.5 uur reizen, daar nog eens dik anderhalf uur gezeten en onderweg wat gegeten. Pjotr was nog nooit langer dan drie uur alleen geweest.
Charlie en Niko hebben op hun eigen plaats geslapen en Pjotr en Tibbe hebben zich samen uitstekend vermaakt.
Natuurlijk maak je je met dat soort dingen toch wat zorgen, maar écht ongerust hoef ik niet te zijn en dat is fijn.
Mijn honden vinden het trouwens ook wel lekker af en toe heb ik het idee.

Ja hier gaat het precies zo, ze hebben allemaal andere behoefte, dus soms gaat er eentje of twee mee en blijven de andere thuis, geen enkel probleem gelukkig.
Morgen ga ik naar Amsterdam zonder me zorgen te hoeven maken om de honden, gewoon even lekker laten rennen in het bos, eten en dan lekker slapen, ik zou toch gek worden als dat niet zou kunnen

tja, mijn rietje kan wel alleen zijn maar vindt het vreselijk.
als ik haar langer dan een tripje naar het postkantoor om de hoek alleen laat krijgt ze 's avonds gegarandeerd een maagzuuraanval.
ik vind het sop de kool niet waard en riet is dus ook nauwelijks alleen.
als ik wegga gaat ze mee en blijft in de auto en als dat -zoals nu door de warmte- niet kan, ga ik gewoon niet of wacht tot vriendje thuis is.

alleenblijven hoeft ze alleen in noodgevallen, aangezien nood nou eenmaal wet breekt.
ik weet waar het vandaan komt en daar kan ik niks meer aan veranderen.
ik kan wel zorgen dat ze die stress niet onnodig hoeft te ondergaan en dat doe ik met plezier.
ik vind het gewoon niet zo'n probleem om me in dit geval aan haar aan te passen.

renee-uk schreef:tja, mijn rietje kan wel alleen zijn maar vindt het vreselijk.
als ik haar langer dan een tripje naar het postkantoor om de hoek alleen laat krijgt ze 's avonds gegarandeerd een maagzuuraanval.
ik vind het sop de kool niet waard en riet is dus ook nauwelijks alleen.
als ik wegga gaat ze mee en blijft in de auto en als dat -zoals nu door de warmte- niet kan, ga ik gewoon niet of wacht tot vriendje thuis is.

alleenblijven hoeft ze alleen in noodgevallen, aangezien nood nou eenmaal wet breekt.
ik weet waar het vandaan komt en daar kan ik niks meer aan veranderen.
ik kan wel zorgen dat ze die stress niet onnodig hoeft te ondergaan en dat doe ik met plezier.
ik vind het gewoon niet zo'n probleem om me in dit geval aan haar aan te passen.

Nee dat zou ik ook geen enkel probleem vinden, maar dat is een hele andere situatie natuurlijk!
Zo'n puppenpuber kan je het gewoon rustig aanleren, met kleine stapjes kom je een heel eind.

Tiny schreef:

Angelique. schreef:Maar dat hoeft toch ook niet ? ze kan Ferry toch trainen als haar dochter oppast thuis op de andere 2 ?
Ook buiten de cursus en GT momenten om.

Natuurlijk maar soms is het gewoon handig als Ferry even alleen kan blijven, al is het maar een uurtje. Je weet hoe ik met Kier ben, ze kan wel alleen blijven maar ik doe het liever niet. Toch ben ik blij dat ik het haar wel geleerd heb omdat het wel eens voorkomt dat Hans moet werken en ik ben nog niet uitgewerkt.

Jawel...en ik snap het ook absoluut (zoals je weet baal ik soms ook wel is dat ik ben zoals ik ben ) maar...ze wil het niet en dan heeft het mijn inziens niet zoveel zin om daarover door te blijven drammen...

Het grote verschil is dat jij dat wel wil....en Nathalie niet...dan heeft het gewoon geen zin en zal ze eerst op een andere manier aan de bak moeten en wie weet komt over een maand/half jaar/jaar de wil om ze wel te leren alleen thuis te blijven

Angelique. schreef:

Tiny schreef:

Angelique. schreef:Maar dat hoeft toch ook niet ? ze kan Ferry toch trainen als haar dochter oppast thuis op de andere 2 ?
Ook buiten de cursus en GT momenten om.

Natuurlijk maar soms is het gewoon handig als Ferry even alleen kan blijven, al is het maar een uurtje. Je weet hoe ik met Kier ben, ze kan wel alleen blijven maar ik doe het liever niet. Toch ben ik blij dat ik het haar wel geleerd heb omdat het wel eens voorkomt dat Hans moet werken en ik ben nog niet uitgewerkt.

Jawel...en ik snap het ook absoluut (zoals je weet baal ik soms ook wel is dat ik ben zoals ik ben ) maar...ze wil het niet en dan heeft het mijn inziens niet zoveel zin om daarover door te blijven drammen...

Het grote verschil is dat jij dat wel wil....en Nathalie niet...dan heeft het gewoon geen zin en zal ze eerst op een andere manier aan de bak moeten en wie weet komt over een maand/half jaar/jaar de wil om ze wel te leren alleen thuis te blijven

Dat is ook zo, als ze het niet wil dan houdt het op. Maar misschien dat ervaringen van andere haar aan het denken zet. En blijf jij maar gewoon zoals je bent hoor, niets mis mee

malinois schreef:

Angelique. schreef:

malinois schreef:Dat mag maar soms is een hond niet geheel maakbaar deels door karakter en deels door de mogelijkheden van de eigenaar. En dan KAN t niet gewoon niet zoals bij de rest wel kan... hoeveel training, gt, of cursussen je ook doet.
En dan zul je je moeten aanpassen en je doelen bij moeten stellen. Een daarvan zou dan kunnen zijn honden leren alleen zijn zodat de behoeftes van ALLE honden worden vervuld....

Helemaal eens, als er geen andere optie is omdat dit gewoon de hond is met bijbehorend gedrag moet ze wellicht haar doelen bij stellen...alleen....nu is er nog helemaal niets geprobeerd met professionele hulp ?

Ik kan me trouwens echt absoluut niet voorstellen dat dit niet te verbeteren is, helemaal over wellicht niet maar kom dit moet toch echt beter kunnen lijkt me ? ik weet dat die kleintjes groot bekken zijn (vaak ) maar ook die zijn op te voeden/te sturen....mag ik hopen althans
Ook snap ik haar angst dat hij opgevreten word door een grotert heel goed, ik denk dat ik daar zelf ook doosangsten voor zou uitstaan.

Ik zou ik haar situatie ook echt eerst met Ferry gaan trainen mocht blijken dat dat echt echt echt niet gaat werken moet ik nadenken over plan B en wellicht is dat idd alleen thuis blijven....maar zover is ze nu nog helemaal niet...in mijn ogen dan

Natuurlijk moet je alles proberen... maar wel in je achterhoofd houden dat het misschien nooit het hondje wordt die je hoopte dat hij zou worden. En ook niet het hondje zo makkelijk als de andere 2 is... Wat daar geloof ik dan niet in... het wordt niet zo'n makkelijk hondje als die andere 2 dat is ie niet en dat wordt ie niet. Ook niet met 100 trainers. Zo is zijn karakter, je kunt de scherpe kantjes eraf krijgen en met constante aandacht er best veel mee bereiken, maar voor die constante aandacht zul je er alleen mee op pad moeten denk ik. Want dat heb je niet als je met 3 honden bent dat kan niemand.
En dat elke dag eventjes, geen uren maar een paar keer per dag even oefenen alleen op straat... En dan is hij best hanteerbaar gok ik, maar niet zo makkelijk onbevangen en sociaal als de rest. En dat moet je je vooraf wel bedenken anders wordt het een gebed zonder eind want je zult dan nooit je doelstelling bereiken en die frustratie hangt ook constant boven het beestje.

Daar ben ik het helemaal mee eens en kan ik niets tegenin brengen en is ook wat ik eigenlijk de hele tijd al zeg
Ze moet het zelf gaan uitvinden of het haalbaar is wat ze wil en zo niet zal ze moeten overstappen naar plan b.

dagmar88 schreef:

Hier zijn ze niet veel écht alleen; Charlie zo af en toe eens als ik met de drie mannen loop. De anderen nooit.
Maar inderdaad vind ik het belangrijk. Zou hartstikke gek worden van nooit eens spontaan wat kunnen doen.
Wil gewoon met de honden apart wat kunnen doen. Ze zijn heel anders, hebben allemaal hun eigen liefhebberijen en één op één tijd vinden ze heerlijk.
Naast noodzakelijke afspraken heeft ieder mens denk ik wel eens tijd voor zichzelf nodig, of je nu om een boodschap wilt, een filmpje pakken of ergens ontbijten.
Als ik me met dat soort dingen niet kon ontspannen zouden de muren op me af komen

Ieder mens is gelukkig anders

Hier kan ik ook gewoon met 1 of 2 honden weg hoor (gebeurt ook heel vaak) dan heb ik nog een man die gewoon thuis is, of hij gaat dan ben ik thuis.
En als ik met man samen weg wil regel ik oppas...spontaan is dat niet nee mja....ik heb daar geen moeite mee

Op alles is een oplossing (als je wil he, en ik wil dat en een ander niet, allemaal prima lijkt me)

Angelique. schreef:

dagmar88 schreef:

Hier zijn ze niet veel écht alleen; Charlie zo af en toe eens als ik met de drie mannen loop. De anderen nooit.
Maar inderdaad vind ik het belangrijk. Zou hartstikke gek worden van nooit eens spontaan wat kunnen doen.
Wil gewoon met de honden apart wat kunnen doen. Ze zijn heel anders, hebben allemaal hun eigen liefhebberijen en één op één tijd vinden ze heerlijk.
Naast noodzakelijke afspraken heeft ieder mens denk ik wel eens tijd voor zichzelf nodig, of je nu om een boodschap wilt, een filmpje pakken of ergens ontbijten.
Als ik me met dat soort dingen niet kon ontspannen zouden de muren op me af komen

Ieder mens is gelukkig anders

Hier kan ik ook gewoon met 1 of 2 honden weg hoor (gebeurt ook heel vaak) dan heb ik nog een man die gewoon thuis is, of hij gaat dan ben ik thuis.
En als ik met man samen weg wil regel ik oppas...spontaan is dat niet nee mja....ik heb daar geen moeite mee

Op alles is een oplossing (als je wil he, en ik wil dat en een ander niet, allemaal prima lijkt me)

Of je neemt ze gewoon allemaal mee

Tiny schreef:

Angelique. schreef:

Tiny schreef:

Angelique. schreef:Maar dat hoeft toch ook niet ? ze kan Ferry toch trainen als haar dochter oppast thuis op de andere 2 ?
Ook buiten de cursus en GT momenten om.

Natuurlijk maar soms is het gewoon handig als Ferry even alleen kan blijven, al is het maar een uurtje. Je weet hoe ik met Kier ben, ze kan wel alleen blijven maar ik doe het liever niet. Toch ben ik blij dat ik het haar wel geleerd heb omdat het wel eens voorkomt dat Hans moet werken en ik ben nog niet uitgewerkt.

Jawel...en ik snap het ook absoluut (zoals je weet baal ik soms ook wel is dat ik ben zoals ik ben ) maar...ze wil het niet en dan heeft het mijn inziens niet zoveel zin om daarover door te blijven drammen...

Het grote verschil is dat jij dat wel wil....en Nathalie niet...dan heeft het gewoon geen zin en zal ze eerst op een andere manier aan de bak moeten en wie weet komt over een maand/half jaar/jaar de wil om ze wel te leren alleen thuis te blijven

Dat is ook zo, als ze het niet wil dan houdt het op. Maar misschien dat ervaringen van andere haar aan het denken zet. En blijf jij maar gewoon zoals je bent hoor, niets mis mee

Tiny schreef:

Angelique. schreef:

dagmar88 schreef:

Hier zijn ze niet veel écht alleen; Charlie zo af en toe eens als ik met de drie mannen loop. De anderen nooit.
Maar inderdaad vind ik het belangrijk. Zou hartstikke gek worden van nooit eens spontaan wat kunnen doen.
Wil gewoon met de honden apart wat kunnen doen. Ze zijn heel anders, hebben allemaal hun eigen liefhebberijen en één op één tijd vinden ze heerlijk.
Naast noodzakelijke afspraken heeft ieder mens denk ik wel eens tijd voor zichzelf nodig, of je nu om een boodschap wilt, een filmpje pakken of ergens ontbijten.
Als ik me met dat soort dingen niet kon ontspannen zouden de muren op me af komen

Ieder mens is gelukkig anders

Hier kan ik ook gewoon met 1 of 2 honden weg hoor (gebeurt ook heel vaak) dan heb ik nog een man die gewoon thuis is, of hij gaat dan ben ik thuis.
En als ik met man samen weg wil regel ik oppas...spontaan is dat niet nee mja....ik heb daar geen moeite mee

Op alles is een oplossing (als je wil he, en ik wil dat en een ander niet, allemaal prima lijkt me)

Of je neemt ze gewoon allemaal mee

Hahaha precies ook dat gebeurt zoals je weet

Nathalie is net verhuisd, heeft tegelijkertijd een pup erbij en heeft nog wat problemen met gezondheid en dergelijke.
Deze combinatie is niet geweldig.

Als je verhuist, ben je meestal voor een tijdje je structuur en routines kwijt, ook als je je huis zo gezellig hebt gemaakt als zij heeft gedaan, alles is toch anders en de omgeving is ook onbekend. Het heeft gewoon tijd nodig om weer in je gewone doen te komen.

Een pup werkt normaal al niet mee, als je dan zelf ook niet in je gewone doen bent wordt het ook wat moeilijker om daar sturing aan te geven, zelfs met een gemakkelijke hond.

Ik denk eigenlijk dat je en oververmoeid en teleurgesteld bent, dat je het niet allemaal voor elkaar krijgt.

Vaak houden mensen dan heel erg vast aan wat ze allemaal willen, kunnen moeilijk prioriteiten stellen.

Een ander ding is dat iemand zich dan heel vaak niet begrepen voelt als iemand voorstelt om het net even anders aan te pakken. Heel vaak is dat omdat je dan zelf niet begrijpt waarom het niet lukt.

Dat je je dan aangevallen voelt komt vaak voort uit je eigen strenge oordeel over jezelf.

Wat ik tussen alles door lees is, ik moet, ik wil en ik zal..... en dan, ik kan het niet.

Maar eigenlijk kun je het nu niet, maar wel als je even alle eisen aan jezelf een beetje naar beneden schroeft en jezelf de tijd en de rust gunt om eens bij te komen, van de afgelopen tijd. Lekker weer in een ritme komen, rust om je heen en een beetje loslaten wat er allemaal wel niet gebeuren kan.
Genieten van je huisje, je hondjes en je pup. Pup is niet volmaakt, wel leuk en lief en opvoeding mag best lang duren.

Mooie post, J.Werkman

renee-uk schreef:tja, mijn rietje kan wel alleen zijn maar vindt het vreselijk.
als ik haar langer dan een tripje naar het postkantoor om de hoek alleen laat krijgt ze 's avonds gegarandeerd een maagzuuraanval.
ik vind het sop de kool niet waard en riet is dus ook nauwelijks alleen.
als ik wegga gaat ze mee en blijft in de auto en als dat -zoals nu door de warmte- niet kan, ga ik gewoon niet of wacht tot vriendje thuis is.

alleenblijven hoeft ze alleen in noodgevallen, aangezien nood nou eenmaal wet breekt.
ik weet waar het vandaan komt en daar kan ik niks meer aan veranderen.
ik kan wel zorgen dat ze die stress niet onnodig hoeft te ondergaan en dat doe ik met plezier.
ik vind het gewoon niet zo'n probleem om me in dit geval aan haar aan te passen.

Dat snap ik, maar ze is je enige hond. Als daardoor je andere hond(en) geen uitgebreide rondjes meer zouden kunnen lopen en maar achterin de tuin uit moesten of kortere rondjes met een onzekere baas weet ik niet of je die daar een plezier mee doet, daar wordt niemand blij van...

Angelique. schreef:

malinois schreef:

Angelique. schreef:

malinois schreef:Dat mag maar soms is een hond niet geheel maakbaar deels door karakter en deels door de mogelijkheden van de eigenaar. En dan KAN t niet gewoon niet zoals bij de rest wel kan... hoeveel training, gt, of cursussen je ook doet.
En dan zul je je moeten aanpassen en je doelen bij moeten stellen. Een daarvan zou dan kunnen zijn honden leren alleen zijn zodat de behoeftes van ALLE honden worden vervuld....

Helemaal eens, als er geen andere optie is omdat dit gewoon de hond is met bijbehorend gedrag moet ze wellicht haar doelen bij stellen...alleen....nu is er nog helemaal niets geprobeerd met professionele hulp ?

Ik kan me trouwens echt absoluut niet voorstellen dat dit niet te verbeteren is, helemaal over wellicht niet maar kom dit moet toch echt beter kunnen lijkt me ? ik weet dat die kleintjes groot bekken zijn (vaak ) maar ook die zijn op te voeden/te sturen....mag ik hopen althans
Ook snap ik haar angst dat hij opgevreten word door een grotert heel goed, ik denk dat ik daar zelf ook doosangsten voor zou uitstaan.

Ik zou ik haar situatie ook echt eerst met Ferry gaan trainen mocht blijken dat dat echt echt echt niet gaat werken moet ik nadenken over plan B en wellicht is dat idd alleen thuis blijven....maar zover is ze nu nog helemaal niet...in mijn ogen dan

Natuurlijk moet je alles proberen... maar wel in je achterhoofd houden dat het misschien nooit het hondje wordt die je hoopte dat hij zou worden. En ook niet het hondje zo makkelijk als de andere 2 is... Wat daar geloof ik dan niet in... het wordt niet zo'n makkelijk hondje als die andere 2 dat is ie niet en dat wordt ie niet. Ook niet met 100 trainers. Zo is zijn karakter, je kunt de scherpe kantjes eraf krijgen en met constante aandacht er best veel mee bereiken, maar voor die constante aandacht zul je er alleen mee op pad moeten denk ik. Want dat heb je niet als je met 3 honden bent dat kan niemand.
En dat elke dag eventjes, geen uren maar een paar keer per dag even oefenen alleen op straat... En dan is hij best hanteerbaar gok ik, maar niet zo makkelijk onbevangen en sociaal als de rest. En dat moet je je vooraf wel bedenken anders wordt het een gebed zonder eind want je zult dan nooit je doelstelling bereiken en die frustratie hangt ook constant boven het beestje.

Daar ben ik het helemaal mee eens en kan ik niets tegenin brengen en is ook wat ik eigenlijk de hele tijd al zeg
Ze moet het zelf gaan uitvinden of het haalbaar is wat ze wil en zo niet zal ze moeten overstappen naar plan b.

Oké.......

Ik heb een heel beperkte energie, en toen ik mijn aanbod deed dacht ik dat je oprecht in staat was om eerlijk je eigen aandeel onder ogen te zien. Vandaar dat ik mijn kostbare (voor mij dan) energie daar aan wou spenderen.
Na de bladzijdes drama, gedraai en gedram die volgden, ben ik daar ongeveer 90% minder zeker van. Je zult best issues hebben en daarom zo reageren. En je bent vast nog steeds een lieverd die het beste voor de honden wil, maar ik trek mijn aanbod in.

Niet om jou, maar omdat ik uiterst selectief moet zijn in waar ik mijn energie wegsmijt.
En to be honest? Ik heb er na het gekrijs van de afgelopen pagina's (op gewoon GOED advies), geen zin meer in.
Dat advies was eerlijk, goed verwoord, niet beschuldigend, en dan ga je om je heen rammen om te raken waar je maar raken kunt? Tsssss.

Ik zie dat je een time out 1hebt genomen, jammer. Ik denk oprecht dat je het allerbeste wilt voor je hondjes. Toch vind ik het jammer dat je niet openstaat voor de adviezen die een hoop mensen je geven.

Ik heb zelf een Penny, een kleine terrorist pur sang. Waar mijn andere honden erg makkelijk zijn (geworden), blijft zij een hondje waar ik voortdurend aan moet blijven werken. Geef haar een vinger en ze neemt je helemaal zeg maar. Ook zij vertoonde veel angstagressie naar andere honden. Een drama was het. Ik heb me vele keren kapot geschaamd voor haar gedrag. Maar ik ben heel veel alleen met haar weggeweest en heb zo gewerkt aan onze band. Nu valt ze nog weleens uit, maar is vaak stil te krijgen met een simpele "hou je mond". Ik hoop echt dat je toch de tijd en energie kan vinden om meer alleen met hem op stap te gaan. Je zult zien dat jullie band heel sterk gaat worden daardoor en probleemgedrag train je er met hem alleen eel makkelijker uit. Je hebt een lange weg te gaan als ik het allemaal zo lees en daar wil ik je veel succes mee wensen.

Miranda schreef:Oké.......

Ik heb een heel beperkte energie, en toen ik mijn aanbod deed dacht ik dat je oprecht in staat was om eerlijk je eigen aandeel onder ogen te zien. Vandaar dat ik mijn kostbare (voor mij dan) energie daar aan wou spenderen.
Na de bladzijdes drama, gedraai en gedram die volgden, ben ik daar ongeveer 90% minder zeker van. Je zult best issues hebben en daarom zo reageren. En je bent vast nog steeds een lieverd die het beste voor de honden wil, maar ik trek mijn aanbod in.

Niet om jou, maar omdat ik uiterst selectief moet zijn in waar ik mijn energie wegsmijt.
En to be honest? Ik heb er na het gekrijs van de afgelopen pagina's (op gewoon GOED advies), geen zin meer in.
Dat advies was eerlijk, goed verwoord, niet beschuldigend, en dan ga je om je heen rammen om te raken waar je maar raken kunt? Tsssss.

kan ik goed begrijpen. Geloof dat er even wel wat meer speeld bij Nathalie ,maar daar moet ze zelf wat aan doen.

Heel begrijpelijk Miranda..

malinois schreef:

renee-uk schreef:tja, mijn rietje kan wel alleen zijn maar vindt het vreselijk.
als ik haar langer dan een tripje naar het postkantoor om de hoek alleen laat krijgt ze 's avonds gegarandeerd een maagzuuraanval.
ik vind het sop de kool niet waard en riet is dus ook nauwelijks alleen.
als ik wegga gaat ze mee en blijft in de auto en als dat -zoals nu door de warmte- niet kan, ga ik gewoon niet of wacht tot vriendje thuis is.

alleenblijven hoeft ze alleen in noodgevallen, aangezien nood nou eenmaal wet breekt.
ik weet waar het vandaan komt en daar kan ik niks meer aan veranderen.
ik kan wel zorgen dat ze die stress niet onnodig hoeft te ondergaan en dat doe ik met plezier.
ik vind het gewoon niet zo'n probleem om me in dit geval aan haar aan te passen.

Dat snap ik, maar ze is je enige hond. Als daardoor je andere hond(en) geen uitgebreide rondjes meer zouden kunnen lopen en maar achterin de tuin uit moesten of kortere rondjes met een onzekere baas weet ik niet of je die daar een plezier mee doet, daar wordt niemand blij van...

die post was een reactie op de dames voor me, niet op nathalie.
nathalie had ik al een andere tip gegeven, die overigens, zag ik later, aansloot bij wat jij zei.
dit was even een tussendoortje zeg maar

renee-uk schreef:

malinois schreef:

renee-uk schreef:tja, mijn rietje kan wel alleen zijn maar vindt het vreselijk.
als ik haar langer dan een tripje naar het postkantoor om de hoek alleen laat krijgt ze 's avonds gegarandeerd een maagzuuraanval.
ik vind het sop de kool niet waard en riet is dus ook nauwelijks alleen.
als ik wegga gaat ze mee en blijft in de auto en als dat -zoals nu door de warmte- niet kan, ga ik gewoon niet of wacht tot vriendje thuis is.

alleenblijven hoeft ze alleen in noodgevallen, aangezien nood nou eenmaal wet breekt.
ik weet waar het vandaan komt en daar kan ik niks meer aan veranderen.
ik kan wel zorgen dat ze die stress niet onnodig hoeft te ondergaan en dat doe ik met plezier.
ik vind het gewoon niet zo'n probleem om me in dit geval aan haar aan te passen.

Dat snap ik, maar ze is je enige hond. Als daardoor je andere hond(en) geen uitgebreide rondjes meer zouden kunnen lopen en maar achterin de tuin uit moesten of kortere rondjes met een onzekere baas weet ik niet of je die daar een plezier mee doet, daar wordt niemand blij van...

die post was een reactie op de dames voor me, niet op nathalie.
nathalie had ik al een andere tip gegeven, die overigens, zag ik later, aansloot bij wat jij zei.
dit was even een tussendoortje zeg maar

ah duidelijk

bouvierpoedel schreef:Geloof dat er meer problemen spelen dan alleen het hondje. Eigenlijk weet ik het wel zeker. Zul je toch echt wat aan moeten doen Nathalie anders krijg je dat hondje nooit op de rails ,alhoewel ik mij ook afvraag of je de lat voor hem en jezelf niet te hoog legt in 100 % . Want het zal zo te lezen altijd wel een hondje met een gebruiksaanwijzing blijven .

Toen ik de tweede hond erbij kreeg dacht ik ook leuk! en het was ook leuk. Maar hoe ik met mijn eerste hond heerlijk kon struinen kon met de tweede erbij eigenlijk niet meer. Zeker in het begin niet met haar jaaggedrag bijvoorbeeld. Ik heb behoorlijk lang getwijfeld of ik het nog wel zo leuk vond om met het duo door te blijven gaan, heb eerlijk gezegd ook best ingeleverd in leuke dingen doen. Ook omdat ik vond dat het met zijn tweeen moest en anders niet. Achteraf denk ik wel eens dat ik misschien wat vaker ook apart wandelingen met ze had moeten ondernemen, maar ik wilde dat niet. Dus beperkte ik me met het duo. Terwijl ik met de ene alleen veel meer dingen ondernam puur omdat het redelijk makkelijk ging. Met het duo die soms behoorlijk verschillend was, en soms wel een eenheid vormden ging ik me beperken.
En ik proef uit de dingen van TS dat zij dat nu ook doet. Dan kan ik alleen maar zeggen, heb er vrede mee dat je je dus gaat beperken in je wandelingen als je met alle drie tegelijk gaat lopen. Of verdeel de tijd in 1 op 1 met de moeilijkere hond, en ga leuke dingen doen met de "makkelijke" honden.

Schrijf de voors en tegens op van de hond waar je tegenaan loopt. Ik lees tussen de regels door dat je gewoon lekker met drie hondjes op pad wilt, zonder al te veel gedoe en dat kan nu niet, en hoogst waarschijnlijk in de toekomst ook niet. Ik heb nogmaals ook wel eens op het punt gestaan de ene hond terug te geven omdat het huilen me naderbij stond dan het lachen en ik het niet meer zag zitten.

Goed dat je bezig gaat met een GT, maar besef je wel dat een GT slechts een hulpje is die je wat handvatten kan geven over hoe je dingen moet aanpakken. Ik ben zelf al een hele tijd aan het trainen met Sams angstagressie, heb veel geprobeerd uiteindelijk toch besloten om binnenkort een GT in te schakelen. Maar niet om Sams probleem te verhelpen, maar om mij handvatten te geven om er mee te kunnen werken.
Zij komt 3 keer hier en geeft me tips, de rest zal ik toch echt zelf moeten doen. Ik kan je verzekeren dat er veel werk in gaat zitten en dat je er van uit kan gaan dat je het er nooit helemaal uit krijgt en dat je er altijd aan zal moeten blijven werken.

Dus ik hoop niet dat je denkt ik schakel een GT in en binnen een half jaar heb ik het er uit... Je moet je ook beseffen dat het misschien wel niet gaat lukken om Ferry altijd mee te nemen overal waar je heen gaat, samen met de dames...

Daarom lijkt het me toch, nogmaals, zeer verstandig om ook met Ferry te gaan oefenen zodat hij in z'n eentje een tijdje thuis zal kunnen zijn...

j.werkman schreef:Nathalie is net verhuisd, heeft tegelijkertijd een pup erbij en heeft nog wat problemen met gezondheid en dergelijke.
Deze combinatie is niet geweldig.

Als je verhuist, ben je meestal voor een tijdje je structuur en routines kwijt, ook als je je huis zo gezellig hebt gemaakt als zij heeft gedaan, alles is toch anders en de omgeving is ook onbekend. Het heeft gewoon tijd nodig om weer in je gewone doen te komen.

Een pup werkt normaal al niet mee, als je dan zelf ook niet in je gewone doen bent wordt het ook wat moeilijker om daar sturing aan te geven, zelfs met een gemakkelijke hond.

Ik denk eigenlijk dat je en oververmoeid en teleurgesteld bent, dat je het niet allemaal voor elkaar krijgt.

Vaak houden mensen dan heel erg vast aan wat ze allemaal willen, kunnen moeilijk prioriteiten stellen.

Een ander ding is dat iemand zich dan heel vaak niet begrepen voelt als iemand voorstelt om het net even anders aan te pakken. Heel vaak is dat omdat je dan zelf niet begrijpt waarom het niet lukt.

Dat je je dan aangevallen voelt komt vaak voort uit je eigen strenge oordeel over jezelf.

Wat ik tussen alles door lees is, ik moet, ik wil en ik zal..... en dan, ik kan het niet.

Maar eigenlijk kun je het nu niet, maar wel als je even alle eisen aan jezelf een beetje naar beneden schroeft en jezelf de tijd en de rust gunt om eens bij te komen, van de afgelopen tijd. Lekker weer in een ritme komen, rust om je heen en een beetje loslaten wat er allemaal wel niet gebeuren kan.
Genieten van je huisje, je hondjes en je pup. Pup is niet volmaakt, wel leuk en lief en opvoeding mag best lang duren.

Mooie uitleg en zal vast en zeker meespelen

Dus Nathalie, gewoon eerst maar eens zien dat je tot rust komt en je ritme weer te pakken hebt.