Aangezien ik niet in de veteranenhoek mag komen, maar er daar wel om wat uitleg van mijn kant gevraagd werd, zal ik hier even reageren
Allereerst wil ik wel even zeggen dat ik het absoluut niet netjes vind van de mensen die quotes van een ander forum hier plaatsen.
Ook als je daar niet post, kan je mij daar wel pben. Hetzelfde principe als hier, lijkt me vrij makkelijk. Maar goed, daar ga ik verder geen woorden meer aan vuil maken. Nogmaals zou fijn zijn als de mensen waar het om gaat, mij via bokt nog even aan willen spreken.
Ik verwacht van een aantal niet eens meer dat hier zonder rare insinuaties op gereageerd gaat worden, typ dit dus ook alleen voor de mensen die dat wel denken te kunnen en oprecht geïnteresseerd zijn.
Wij zijn hier allemaal heel gek op die hond (en dat is 'a way of speaking' en geen indicatie voor de emtionele waarde). De reden dat ze ingeslapen zou worden, is niet dat ik of anderen hier in huis makkelijk van haar af willen. Als dat het geval zou zijn, zou ze al een jaar geleden weg gegaan zijn. De reden is dat Max de laatste tijd écht niet fit en niet lekker is. Een hond die 23uur per dag slaapt, die na een flinke wandeling 2 dagen moeilijk loopt ondanks de pijnstillers en na een keer in de sloot gesprongen te zijn een week met een lelijke vacht rond loopt omdat die niet herstelt, die is niet gezond!
En ja er wordt met haar gespeurd, dat is voor de artrose minimale belasting. Maar ja ook dat is pas een keer afgezegd omdat ze het niet aan kon.
De dierenarts en de gedragstherapeute hebben beide eerder afgeraden om haar in te laten slapen. Nu zijn er echter ontwikkelingen waardoor ze er anders over denken. Dat is niet zomaar! Dat heeft een reden.
Waarom dan toch wel haar hier houden en verder behandelen?
Ik wil Max niet kwijt, ik wil de eerlijkste beslissing voor Max. En dan is thuis behandelen absoluut eerlijker voor haar dan haar weer uit haar vertrouwde omgeving te halen. En misschien kort daarna nóg een keer.
En ja misschien heeft Addy meer ervaring, kan best, zal best. Maar wij kennen die hond (sorry Max) door en door inmiddels.
Het asiel had haar destijds niet aan ons mee mogen geven.... dat was van hun kant niet verstandig. Dat zien wij zelf ook in en daarom zijn wij al 1,5 jaar heel intensief bezig met haar in overleg met en onder begeleiding van dierenarts en gedragstherapeut.
Inmiddels weten wij heel goed wat er wel en niet kan met Max en wat er goed voor haar is.
Ik zag ergens de vraag of die hond iets met mij had? Ja...
Zodra ze mij aan hoort komen, staat ze jankend en piepend achter de deur. Als ik weg ga, probeert ze altijd mee te lopen. Als ze ergens bang voor is, komt ze aan mijn voeten onder de tafel liggen. Voelt ze zich dan prettig bij mij? Ja in mijn ogen wel
Wat er nu gaat gebeuren?
We gaan morgen met haar naar de dierenarts om op diabetes te laten prikken. Komt daar uit dat ze inderdaad diabetes heeft dan gaan we proberen dat effectief te behandelen. Alles in overleg met de dierenarts....
Ik ben bereid om men die echt interesse hebben, ook later op de hoogte te houden van hoe het met Max gaat en ook bereid om verdere vragen te stellen. Maar alleen als dat op een normale manier kan.
Allerlei rare, belastende insinuaties ga ik niet op in.
Wel nodig ik de mensen die mij/ons nog steeds graag als boeman af willen schilderen en niets willen geloven uit om eens te komen kijken. Oordeel zelf en heb het lef om dat recht in iemands gezicht te zeggen.