Geplaatst: 21 aug 2006 12:59
Dit zie ik idd bij mijn Amerikaanse Bulldog ook, en die is ook pas 5AnneMarie schreef: altijd honger, aangekomen en slomer geworden.
Hij wil de laatste dagen zelfs niet meer lang wandelen en is pas 4 jaar oud![]()
Dit zie ik idd bij mijn Amerikaanse Bulldog ook, en die is ook pas 5AnneMarie schreef: altijd honger, aangekomen en slomer geworden.
Hij wil de laatste dagen zelfs niet meer lang wandelen en is pas 4 jaar oud![]()
Zonder schreeuwen begrijp ik je ook hoorAnneMarie schreef:Klopt,ik heb het dan ook enkel over MIJN ervaring.Moos schreef:Ik weet niet of je dat hij nu niet meer lang wil wandelen ook zomaar op de castratie kan gooien eigenlijk. Kan natuurlijk, maar ik zou daar bij mijn hond niet zomaar vanuit gaan.AnneMarie schreef:Mijn shih tzu mixje is gecastreerd om medische redenen, gevolg is
altijd honger, aangekomen en slomer geworden.
Hij wil de laatste dagen zelfs niet meer lang wandelen en is pas 4 jaar oud![]()
vacht was al heel dicht en fijn, is wat vrouwelijker geworden maar nog even prachtig hoor
Dus als het niet hoeft, niet doen, bij medische problemen of overdreven gedrag kun je het overwegen.
Het blijft een flinke ingreep
Ik heb ook een gecastreerde reu van 4, en die loopt met gemak 3-4 uur mee.
Ik heb bij hem dan ook eigenlijk niks gemerkt van slomer worden. Hij is wel iets aangekomen daarna, maar dat hebben we er gewoon weer afgekregen, en nu is hij prima op gewicht.
Ik ben zeker niet voor 'zomaar' castreren, maar het is nou ook weer niet zo dat alle reuen dan op hun 4e niet meer lang willen wandelen, en slome zoutzakken geworden zijn...
Ik ken meerdere honden die erg sloom geworden zijn, ik ken er ook waar je nauwelijks iets van merkt.
Maar het is en blijft iets wat niet te voorspellen is, en waar je dus rekening mee moet houden, TOCH?