Het HondenForum

liljebo schreef:Ik heb zojuist met de dierenartsassistente gebeld. Zij had alle gegevens bij de hand, dus dat ging ook prima. Ook zij zegt dat de eigenaars het beste inzicht hebben wat de toestand van de hond betreft . De dierenarts ziet de hond even, in een vreemde, voor veel honden stressvolle omgeving, terwijl de eigenaars altijd bij de hond zijn. Dat hij zo hijgt, betekent gewoon dat hij het doorlopend benauwd heeft en dat het niet goed met hem gaat. Prednison geeft ook meer hijgen, maar zijn totale toestand zou moeten verbeteren met medicatie en dat gebeurt dus niet.
Dat de da niet meteen het advies inslapen geeft, heeft er ook mee te maken dat hij eigenaars de mogelijkheid wil geven om de huidige situatie kritisch te bekijken, wetend wat er aan de hand is en hoe de prognose is, om zo de beslissing te nemen waar ze volledig achter kunnen staan. Gewoon omdat het een klote beslissing is. Maar zoals gezegd... ook zij is van mening dat doorlopend zwaar hijgen erop wijst dat hij het moeilijk heeft en gezien het duidelijk is dat hij sowieso nog max een paar maanden heeft (ze noemde dat letterlijk zo), kun je je afvragen wat wijsheid is en wat het beste voor de hond is. Bovendien komen de warme maanden eraan en wordt het allemaal alleen nog maar zwaarder voor hem. Euthanasie was dan ook een beslissing die voor hen volkomen begrijpelijk en oké was. Ik heb het nog een keer telefonisch met mijn man besproken (hij is op zijn werk) en eigenlijk denken we er hetzelfde over. Moet je werkelijk wachten totdat hij letterlijk niet meer kan? We hebben besloten dat we hem een verdere lijdensweg willen besparen en een afspraak te maken. Ik heb dus de d.a. gebeld en wacht nu op een telefoontje van hen (is gebruikelijk hier dat je je nummer inspreekt en dat ze dan terugbellen... vanwege de drukte) Ze heeft beloofd dat ze extra tijd vrij maken op korte termijn, als we de beslissing nemen. Dus dat moet dan maar. En als ik onze hond nu weer achter mij hoor hijgen, denk ik dat het de meest eerlijke beslissing is, precies zoals jullie ook allemaal zeggen. Al is en blijft het echt heel erg pijnlijk en verdrietig