Het HondenForum

ranetje schreef:

Kitsune schreef:Ach wij Nederlanders moeten ook altijd wel wat te klagen hebben en zijn niks meer gewend. Wilde zwijnen zijn prachtige, fascinerende dieren en meestal (terecht) banger voor de mens dan andersom. Hoeveel mensen worden er jaarlijks vermoord door wilde zwijnen en hoeveel zwijnen vermoord door mensen? Juist! Laatst nog op de Veluwe een slapend zwijn voorzichtig genaderd en toe ie ons door had, was ze in 1 streep weg.
Met een hond gewoon altijd uitkijken, vooral in de tijd dat ze jongen hebben. De aanwezigheid van wilde zwijnen is over het algemeen vrij makkelijk vast te stellen (woelsporen e.d.).

Klagen? Waar?

Op de Veluwe is benaderen van een slapend zwijn iets wat je beter kunt laten......
En zeker als ze jongen hebben

Klagen in de zin van overdrijven hoe gevaarlijk een zwijnen kunnen zijn. Iedereen neemt wel een enorm risico door elke dag in de auto te stappen, maar daar hoor je niemand over. Gaat het over 1 zwijn die iemand te grazen neemt, dan durft half Nederland het bos niet meer in.....irrationele angst statistisch gezien.

Ik kan het anderen niet aanraden een zwijn te benaderen, maar zal het zelf niet laten (en nee, niet wanneer ze jongen hebben). Ik neem bewust een risico...

Zie geen echte agressie , bij de honden niet en ook niet bij die zwijnen . Lijkt op speels gedrag en honden en zwijnen elkaar redelijk goed kennen. Zwijnen zijn ook roedeldieren met sociale vaardigheden en spelen ook graag.
Zie ook totaal geen angst of terughoudendheid.

Hier in de buurt heeft een café een wild zwijn. Die is op zijn zachtst gezegd super tam. Ik vind het spel tussen de honden en de zwijnen op het randje. Honden moeten niet struikelen en niet doorslaan zoals die borderterrier bijna doet. Zodra die hond zo'n zwijn bijt slaat de sfeer denk ik snel om. Maar zo op het eerste gezicht is het allemaal nog vrij onschuldig. Die Black and tante jachthonden zijn wel echt bang. Die vinden het erg spannend.

Hier lopen ook massa's zwijnen maar daar wordt heel veel op gejaagd. Die beesten zijn dus doodsbang. Ik kom ze toch zo nu en dan tegen. Je schrikt je kapot en alleen durf ik niet te diep in het bos te lopen met Bas. Bas is schijtbang voor de zwijnen dus die zal nooit op ze af gaan. Wij zijn een keer in het donker naar het bos gegaan. Dat is minder. Ik hoorde overal takken kraken en varkens lopen. Op een bepaald moment gingen twee zwijnen ruzie maken op een paar meter afstand en wij zagen ze niet. Laatste wandeling in het bos in het donker voor mij. Adrenaline schoot door me heen.

Kitsune schreef: Ik kan het anderen niet aanraden een zwijn te benaderen, maar zal het zelf niet laten (en nee, niet wanneer ze jongen hebben). Ik neem bewust een risico...

nee want jij bent de speciale zwijnenfluisteraar
ik ben ook niet bang voor een slapend zwijn maar ze hebben een kort lontje en zijn niet zo gediend van pottenkijkers want het is wandelend vlees. lijkt me logisch, plus dat je wild met rust moet laten en je hond moet dat ook. ook een konijntje en een reetje en ook een zwijntje.

Corneliana schreef:

Kitsune schreef: Ik kan het anderen niet aanraden een zwijn te benaderen, maar zal het zelf niet laten (en nee, niet wanneer ze jongen hebben). Ik neem bewust een risico...

nee want jij bent de speciale zwijnenfluisteraar
ik ben ook niet bang voor een slapend zwijn maar ze hebben een kort lontje en zijn niet zo gediend van pottenkijkers want het is wandelend vlees. lijkt me logisch, plus dat je wild met rust moet laten en je hond moet dat ook. ook een konijntje en een reetje en ook een zwijntje.

Ik ben opgegroeid tussen varkens, dus in die zin heb ik best een speciale band met ze;) Meer dan met de meeste mensen...
Lopend vlees? Het zwijn of de mens?
Ik ben een "jager" die schiet met een camera.....ik verstoor niet zomaar wild, maar wil best eens voorzichtig op wild afsluipen. Niet veel verstoren dan mensen die luid pratend door het bos wandelen.

Wij zijn er een jaar of 5 geleden met onze Bo eens een zooi tegen gekomen op de Hoge venen.
Staken een meter op 10 voor ons de weg over. Veel kleintjes er bij. Een geordende oversteek waarbij Pa (of in ieder geval die met de grootste tanden) als een soort "klaar-over" op de weg bleef staan en ons in de gaten hield.
Die achterlijk Bo die nog geen dood konijn kon vangen stond zich een partij op te winden. Die hebben we maar achter onze benen
weg gemoffeld. Stil blijven staan waarna "Pa klaar-over" met veel herrie achter zijn familie aan ging.

Een hele mooie herinnering wel, zoiets maken wij niet vaak mee.