Tweede hond erbij?

[Valerie]

In jullie geval zou ik er zo voor gaan hoor volgens mij krijgt de hond een heerlijk leven en gaan jullie er hartstikke van genieten.

[Kitsune]

Allemaal bedankt voor de reacties!
Tja, dat zal wel iets voor introverten zijn....alle mogelijkheden bekijken, alle nadelen en voordelen nauwkeurig wegen, vanuit alle perspectieven er naar kijken en niet snel een beslissing nemen .

Uiteraard snap ik dat je het soms gewoon moet doen en je veel dingen niet van te voren kunt weten/inschatten. Maar goed, ik wil wel een overwogen keus maken.

En ja, het wordt sowieso een herplaatser. Zolang er honden in het asiel zitten, wil ik geen pup (persoonlijke keuze). En uiteraard zullen we dan een ontmoeting regelen om te zien hoe het gaat met Sira. Zelf neigen we dan ook naar een reu die wat jonger is (3-5 jaar). Sira is gecastreerd (of gesteriliseerd zoals ze het in de volksmond noemen ) overigens.

Verder ben ik een echte introvert en ga zelden na verjaardagen, feestjes, sociale dingen . Ik ben liever alleen thuis met de hond of buiten met de hond. En bij die paar vrienden waar ik wel eens kom zijn meerdere honden geen probleem (en indien wel dan zijn het al heel snel geen vrienden meer ). Oftewel weinig redenen om geen tweede hond te namen.

@ Apple, grootste nadeel vind ik ook dat we dus nog in een appartement wonen en ze niet even de tuin in kunnen bijv.

ik geef je helemaal gelijk: een hond (erbij) nemen doe je niet zomaar. als er meer mensen eens bij stilstonden wat de gevolgen hier van zijn, zouden er niet zoveel herplaatsers worden aangeboden
super dus, dat je nadenkt over wat je wel en niet wilt, en wat je zelf te bieden hebt.
als je een hond hebt, die gauw opgefokt raakt van een ander, kies er dan een met eenzelfde of lager energieniveau. Dat je in een appartement woont hoeft geen probleem te zijn hoor, als je maar genoeg met ze doet. honden die echt met elkaar gaan spelen zijn een zeldzaamheid ( en dat kunnen ze ook doen op wandeling).

Voor ons eerste teefje zijn we ook diverse asiels afgegaan om te zien of er een klik was met de tweede. Het werd uiteindelijk een windhond, terwijl we een herder hadden. heel uiteenlopende types dus maar dat had als voordeel dat onze herder bv haar balletjes niet hoefde te delen. en de windhond kon altijd op de bank want dat boeide herder niet zo.

Een tweede hond brengt niet alleen maar voordelen vind ik. Het is zeker wat lastiger en ook vind ik het gedrag naar andere honden toe wat anders dan een eenling (ze treden meer als een roedel op). Maar zodra ik gewend was aan twee, vond ik 1 maar heeeeeel kaal en ongezellig toen nr 1 dood ging, en kwam er gauw weer een nieuwe (en ja, die moest weer klikken met mw windhond).
Overigens staan we nu voor de beslissing of we er een derde bij gaan nemen.... en ben ik net zo aan het twijfelen als jij!
succes ga op je gevoel af en deal met de gevolgen...

Bedankt voor het uitgebreide antwoord . Ik hoor ook wel van meerdere kennissen dat de stap van 2 naar 3 honden minder groot is dan van 1 naar 2
Maar inderdaad, energie van de hond en klik vind ik wel belangrijk, dus dat zullen we zeker eerst testen. Dat met balletjes herken ik. Als ze alleen is, brengt ze die netjes terug maar met meerdere honden gaat ze met het de bal er vandoor om niet te hoeven delen . Maar goed, dat zie ik wel vaker...heb je meerdere honden en meerdere botten of stukken speelgoed en dan moeten ze uiteraard allemaal dezelfde hebben . Zo gaat dat bij m'n ouders tenminste altijd met 3 honden (geen ruzie, maar wel competitie drang en afwachten totdat ze het voorwerp van de andere op slinkse wijze kunnen afpakken ).

[Kitsune]

In jullie geval zou ik er zo voor gaan hoor volgens mij krijgt de hond een heerlijk leven en gaan jullie er hartstikke van genieten.

Ja dat denk ik ook....

[Tineke]

In jullie geval zou ik er zo voor gaan hoor volgens mij krijgt de hond een heerlijk leven en gaan jullie er hartstikke van genieten.

Sluit ik mij bij aan

[renee-uk]

Dat met balletjes herken ik. Als ze alleen is, brengt ze die netjes terug maar met meerdere honden gaat ze met het de bal er vandoor om niet te hoeven delen . Maar goed, dat zie ik wel vaker...heb je meerdere honden en meerdere botten of stukken speelgoed en dan moeten ze uiteraard allemaal dezelfde hebben . Zo gaat dat bij m'n ouders tenminste altijd met 3 honden (geen ruzie, maar wel competitie drang en afwachten totdat ze het voorwerp van de andere op slinkse wijze kunnen afpakken ).

kun je eigen honden onderling wel leren hoor.
ik had aparte balletjes voor mijn reu en mijn teef (dh's) en daar was nooit gedonder over

[Paisley]

Mila is totaal niet beïnvloedbaar door andere honden, dus zij gaat gelukkig niet ineens blaffen als de opvanger of logé een blafferd is, of mee jagen of dat soort dingen. Ze moet de eerste dagen altijd wennen aan een nieuwe hond, maar is na een paar dagen altijd gewoon weer helemaal zichzelf en neemt geen gewoontes over van de nieuwe hond. Daar zou ik persoonlijk dus niet zo bang voor zijn, maar dat ligt natuurlijk ook heel erg aan de hond in kwestie.

Dit vind ik ook een hele goede opmerking. Ik zit zelf namelijk wél met een heel beìnvloedbare hond die in sommige zaken zeker niet de makkelijkste is (jagen en onrust. Beide kunnen heel erg versterkt worden door de invloed van een hond die verkeerd gekozen is, en beide kunnen heel erg verzwakt worden door het kiezen van de juiste hond)

Ik zit in het zelfde dilemma als TS en vind het heel belangrijk dat ik de goede huisgenoot voor mijn hond kies. Het is niet zozeer dat ik persé een tweede hond wil koste wat het kost, maar wil de juiste hond kiezen die mijn huidige hond aanvult. En dat maakt de keus moeilijker en fragieler, want ik wil achteraf niet met het gevoel zitten "had ik dit nou maar nooit gedaan"

Ik heb ook opvangertjes gehad en ben ook een keer heel blij geweest dat die weer weg ging, omdat de situatie in huis er echt niet gezelliger op werd. Maar een hond die goed zou passen, zou zo veel te bieden hebben.

[Ingrid48]

heel goed dat jullie niet over 1 nacht ijs gaan en alle voor- en nadelen tegen elkaar opwegen. Hier wilden we eigenlijk maar 1 hond, maar toen bleven 2 opvangers hangen... En het is echt, het is echt heel gezellig. Ik moet wel zeggen dat die 3 van mij eigenlijk weinig met elkaar hebben. Ze gaan alle 3 hun eigen gang, behalve als er wat te beleven is dan staan ze gedrietjes vooraan!

Mochten jullie de knoop doorhakken en interesse hebben in een geweldige Griek, dan klik je maar op mijn onderschrift

[Kitsune]

daarna hebben mijn ouders altijd Duitse Staanders gehad (lang haar en later ruw harig). Ik ben dus wel bekend met Staanders

Staandes, van voorstaande. Niet staandeRs.

Ik lees in je openingspost een heleboel dat gebaseerd is op interactie met andere honden. Maar ik vind dat je dat niet kunt vergelijken met een andere hond in je eigen huishouding. Een hond die 'enig hond is' zal bij interactie met soortgenoten soms geneigd zijn de kans op spelen en interactie tot het maximale te benutten. Die gaat dus door en door en door. Een hond die niet 'enig hond' is, die heeft zijn maatje bij de hand waardoor de behoefte om te spelen tot hij erbij neervalt veel minder zal zijn. Honden zijn er ook een keer zat van hoor. De interactie met honden die tot hetzelfde huishouden behoren zal altijd anders zijn dan met honden die niet tot het huishouden behoren. Het is bijzonder om te zien, en ik zou eigenlijk ook nooit meer 'maar' één hond willen hebben.
Volgens mij heb jij een prima sociale hond, en ik denk niet dat je ook maar enig probleem hoeft te verwachten als ik het allemaal zo lees.

Oeps, staandes dus . Nooit zo gerealiseerd waar de naam vandaan kwam, dus weer wat geleerd.

Ja, het klinkt heel logisch dat een honden in een huishouding heel anders reageren op elkaar dan op andere honden en dat ze uiteraard wel een keer moe zullen zijn of genoeg hebben van spelen. Naar dat soort ervaringen was ik ook benieuwd, aangezien we hier (nog) geen ervaring mee hebben. We zijn nooit verder gekomen dan een lang weekend weg met de familie en 3 honden. Dan slapen ze uiteindelijk ook wel samen, maar toch elke kleine verstoring (mensen die opstaan, deur die dicht gaat) wordt vaak aangegrepen om weer te spelen.

Ik kan me ook heel goed voorstellend dat wanneer we eenmaal 2 honden hebben, ook niet meer terug kunnen naar 1 .

@Ingrid48,
Ik zal zeker even kijken. En ik denk dat wanneer we opvangers zouden hebben, ze ook zouden blijven hangen .

[lucie]

@Ingrid48,
Ik zal zeker even kijken. En ik denk dat wanneer we opvangers zouden hebben, ze ook zouden blijven hangen .

had ik ook verwacht, maar ik heb er nu zo'n 20 gehad en er is er geen een blijven hangen en er zaten hele leuke lieve bij hoor!
Vandaar dat ik toch twijfel over een derde, al maakt twee of drie inderdaad in principe geen groot verschil (behalve dat mijn auto dan echt vol is en er geen bagage meer bij kan )

[korthaar]

Oeps, staandes dus . Nooit zo gerealiseerd waar de naam vandaan kwam, dus weer wat geleerd.

Links een staander, rechts de staande:

[ranetje]

daarna hebben mijn ouders altijd Duitse Staanders gehad (lang haar en later ruw harig). Ik ben dus wel bekend met Staanders

Staandes, van voorstaande. Niet staandeRs.

Ik lees in je openingspost een heleboel dat gebaseerd is op interactie met andere honden. Maar ik vind dat je dat niet kunt vergelijken met een andere hond in je eigen huishouding. Een hond die 'enig hond is' zal bij interactie met soortgenoten soms geneigd zijn de kans op spelen en interactie tot het maximale te benutten. Die gaat dus door en door en door. Een hond die niet 'enig hond' is, die heeft zijn maatje bij de hand waardoor de behoefte om te spelen tot hij erbij neervalt veel minder zal zijn. Honden zijn er ook een keer zat van hoor. De interactie met honden die tot hetzelfde huishouden behoren zal altijd anders zijn dan met honden die niet tot het huishouden behoren. Het is bijzonder om te zien, en ik zou eigenlijk ook nooit meer 'maar' één hond willen hebben.
Volgens mij heb jij een prima sociale hond, en ik denk niet dat je ook maar enig probleem hoeft te verwachten als ik het allemaal zo lees.

Oeps, staandes dus . Nooit zo gerealiseerd waar de naam vandaan kwam, dus weer wat geleerd.

Ja, het klinkt heel logisch dat een honden in een huishouding heel anders reageren op elkaar dan op andere honden en dat ze uiteraard wel een keer moe zullen zijn of genoeg hebben van spelen. Naar dat soort ervaringen was ik ook benieuwd, aangezien we hier (nog) geen ervaring mee hebben. We zijn nooit verder gekomen dan een lang weekend weg met de familie en 3 honden. Dan slapen ze uiteindelijk ook wel samen, maar toch elke kleine verstoring (mensen die opstaan, deur die dicht gaat) wordt vaak aangegrepen om weer te spelen.

Ik kan me ook heel goed voorstellend dat wanneer we eenmaal 2 honden hebben, ook niet meer terug kunnen naar 1 .

@Ingrid48,
Ik zal zeker even kijken. En ik denk dat wanneer we opvangers zouden hebben, ze ook zouden blijven hangen .

Och, het hangt er helemaal van af wat je met de honden doet of je nooit meer terug kunt naar een
Ik heb tegenwoordig nog maar een hond.
In principe weinig verschil met twee, aangezien ik met beide honden werk(te).
Ze waren ook meer op mij gericht dan op elkaar.

In het begin zullen de honden misschien wat meer spelen, maar zodra Sira merkt dat de andere hond niet meer weg gaat wordt het normaler om met twee te zijn en wordt het intensieve spelen vanzelf minder.
Dat blijft een verschil met als je gaat logeren en in dat huishouden is ook een hond.
Of er komt een hond op bezoek.............
Dan moet je als hond de tijd samen uitbuiten

Het ene stel zal buiten meer roedelgedrag vertonen dan het andere.
Ook maar net hoe de klik is tussen de honden en of ze min of meer dezelfde interesses hebben.
Spelen met een balletje kan je ze heel goed leren.
Elk een eigen bal, of alleen er achter aan als je de naam van de betreffende hond zegt gaat prima.
Is even wennen, maar lukt doorgaans na een tijdje uitstekend.

In het begin kan je het gevoel hebben dat je buiten ogen tekort komt omdat je opeens op twee honden moet letten die lang niet altijd dezelfde richting op lopen
Maar het went snel vind ik

Of je op een apartement woont of in een huis met tuin hoeft geen verschil uit te maken.
Als je voldoende met ze op pad bent breken ze thuis de boel doorgaans niet af.

[Kitsune]

daarna hebben mijn ouders altijd Duitse Staanders gehad (lang haar en later ruw harig). Ik ben dus wel bekend met Staanders

Staandes, van voorstaande. Niet staandeRs.

Ik lees in je openingspost een heleboel dat gebaseerd is op interactie met andere honden. Maar ik vind dat je dat niet kunt vergelijken met een andere hond in je eigen huishouding. Een hond die 'enig hond is' zal bij interactie met soortgenoten soms geneigd zijn de kans op spelen en interactie tot het maximale te benutten. Die gaat dus door en door en door. Een hond die niet 'enig hond' is, die heeft zijn maatje bij de hand waardoor de behoefte om te spelen tot hij erbij neervalt veel minder zal zijn. Honden zijn er ook een keer zat van hoor. De interactie met honden die tot hetzelfde huishouden behoren zal altijd anders zijn dan met honden die niet tot het huishouden behoren. Het is bijzonder om te zien, en ik zou eigenlijk ook nooit meer 'maar' één hond willen hebben.
Volgens mij heb jij een prima sociale hond, en ik denk niet dat je ook maar enig probleem hoeft te verwachten als ik het allemaal zo lees.

Oeps, staandes dus . Nooit zo gerealiseerd waar de naam vandaan kwam, dus weer wat geleerd.

Ja, het klinkt heel logisch dat een honden in een huishouding heel anders reageren op elkaar dan op andere honden en dat ze uiteraard wel een keer moe zullen zijn of genoeg hebben van spelen. Naar dat soort ervaringen was ik ook benieuwd, aangezien we hier (nog) geen ervaring mee hebben. We zijn nooit verder gekomen dan een lang weekend weg met de familie en 3 honden. Dan slapen ze uiteindelijk ook wel samen, maar toch elke kleine verstoring (mensen die opstaan, deur die dicht gaat) wordt vaak aangegrepen om weer te spelen.

Ik kan me ook heel goed voorstellend dat wanneer we eenmaal 2 honden hebben, ook niet meer terug kunnen naar 1 .

@Ingrid48,
Ik zal zeker even kijken. En ik denk dat wanneer we opvangers zouden hebben, ze ook zouden blijven hangen .

Och, het hangt er helemaal van af wat je met de honden doet of je nooit meer terug kunt naar een
Ik heb tegenwoordig nog maar een hond.
In principe weinig verschil met twee, aangezien ik met beide honden werk(te).
Ze waren ook meer op mij gericht dan op elkaar.

In het begin zullen de honden misschien wat meer spelen, maar zodra Sira merkt dat de andere hond niet meer weg gaat wordt het normaler om met twee te zijn en wordt het intensieve spelen vanzelf minder.
Dat blijft een verschil met als je gaat logeren en in dat huishouden is ook een hond.
Of er komt een hond op bezoek.............
Dan moet je als hond de tijd samen uitbuiten

Het ene stel zal buiten meer roedelgedrag vertonen dan het andere.
Ook maar net hoe de klik is tussen de honden en of ze min of meer dezelfde interesses hebben.
Spelen met een balletje kan je ze heel goed leren.
Elk een eigen bal, of alleen er achter aan als je de naam van de betreffende hond zegt gaat prima.
Is even wennen, maar lukt doorgaans na een tijdje uitstekend.

In het begin kan je het gevoel hebben dat je buiten ogen tekort komt omdat je opeens op twee honden moet letten die lang niet altijd dezelfde richting op lopen
Maar het went snel vind ik

Of je op een apartement woont of in een huis met tuin hoeft geen verschil uit te maken.
Als je voldoende met ze op pad bent breken ze thuis de boel doorgaans niet af.

Dank je...helder verhaal en leerzame ervaringen .