Mijn bull en haar 'aanval is de beste verdediging'

[S@ndr@]

Ik gok zomaar dat de signalen er wel zijn, maar dat jij ze "nog niet" kunt lezen, er zijn maar weinig honden die geen signalen geven, wel honden waarvan men nog niet weet waar je op moet letten in welke situatie.
het is dan ook nieuw voor je, tijd om een tandje bij te schakelen dan heb je straks misschien zoiets van , O ja, wat stom zeg dat ik dat toen niet zag.

[NudityAndTheBeast]

Ik gok zomaar dat de signalen er wel zijn, maar dat jij ze "nog niet" kunt lezen, er zijn maar weinig honden die geen signalen geven, wel honden waarvan men nog niet weet waar je op moet letten in welke situatie.
het is dan ook nieuw voor je, tijd om een tandje bij te schakelen dan heb je straks misschien zoiets van , O ja, wat stom zeg dat ik dat toen niet zag.

Wel, zoals ik zei, in andere situaties zie ik de signalen echt wel.
Maar goed, het kan natuurlijk wel zomaar even...

Het ding is eigenlijk dat ik ben moegestreden... Ik heb voor haar gevochten op een moment dat k eigenlijk niet KON vechten, we hebben haar er doorheen gesleept... Ik heb inmiddels 4x afscheid van haar genomen en 4x is ze weer teruggekomen... En begrijp me nie verkeerd, ik ben ongelooflijk dolgelukkig dat me meisie hier gewoon nog rondloopt...

Maar het onbezorgd genieten is sowieso al voorbij door die hernia en die andere issues... Elke dag is angst, voor iets wat onvermijdelijk zal komen maar waarvan we niet weten WANNEER het komt...
Die allergie er bij maakt het alleen maar heftiger... Ze was op een kwartier van normaal naar volledig opgezwollen gegaan, en ze was daarvoor al een uur niet buiten geweest... Waar komt het vandaan? Wat als ik de deur achter me dichttrek en het huis uit ga en mevrouw krijgt zo'n aanval,? Dan kom ik thuis bij een dode hond... Het is allemaal heel erg slopend, misschien trek ik het me teveel aan, maar Pebbles is gewoon écht heel speciaal voor me...

Buiten dus die dagelijkse angsten zou ik haar, als ik slim ben, want daar komt het op neer, uit alle situaties houden waarin ze zichzelf kan opboeien/onzeker kan voelen/de nood kan voelen zichzelf te verdedigen... En dat is eigenlijk alle situaties waarin ik kom met mijn honden...

Het is gewoon écht heel moeilijk... Misschien kom ik nu over als over-emotioneel, of misschien vinden sommigen het echt belachelijk, kan ook... Maar ik heb in anderhalf jaar geen enkele dag gehad dat ik me géén zorgen heb gemaakt...

[laeken]

Ik vind het totaal niet belachelijk, laat ik dat voorop stellen. Ik vind ook totaal niet dat jou iets te verwijten is en ik vind het volkomen normaal dat je moe gestreden bent.

Is het geen idee om de kippen en andere dieren domweg goed af te schermen? Dan ben je daar voor eens en altijd af. Bas kan bij ons niet bij de kippen. Ze doet ze denk ik niks maar het zou me ook niet verbazen dat ze ineens wel een kip pakt en dood bijt als ze bv vluchten of gaan kakelen. Ze kan er niet bij en dus train ik maar niks en laat ik ze allemaal in hun waarde.

Dat aanvallen van je andere teef gaat vrijwel zeker met subtiele signalen gepaard. Geloof me, je bent de eerste niet met goed verstand en ervaring met honden die dat niet ziet aankomen. Teven hebben genoeg aan 3 blikken op een ochtend van elkaar om een situatie te laten ontstaan waarin ze iets uit te vechten hebben. Teefje 1 loopt te dicht langs teefje 2. Jij weet niet dat ze onderling besloten hebben dat dat niet mag. Teefje dat te dicht langs loopt weet dat wel. Teefje dat ergens ligt weet dat ook. Spanning stijgt. Dan hebben ze misschien onderling besloten dat ze elkaar niet meer willen aanraken. Jij komt aan met koekjes, zegt zit en zonder na te denken zitten de hondjes in elkaars persoonlijke zone tegen hun zin in omdat er snoep in het spel is. Dan lijn jij vervolgens een teefje aan om er iets mee te gaan doen. Dat vindt andere teefje stom want zij wil iets met je doen. 1 uur later sta je in de keuken, liggen de hondjes elkaar even aan te kijken en dan gaan ze elkaar laten weten dat er die dag 3 fikse overtredingen waren vwbt hun afspraken. Zo gaat dat soms. De aanleiding zit hem lang niet altijd in wat er direct voor een gevecht plaats vindt. Teven kunnen gewoon moeilijk zijn onderling. Van de subtiele maar voor elkaar hele duidelijke signalen.

Mijn teefjes gingen ook vechten om niks. Ze waren lekker op het strand, ruimte zat, samen achter de meeuwen aan en ineens liepen ze schouder en schouder en gaven ze mekaar een duw. Speels en met een pretbek. De staarten waren speels, de koppen waren speels en toch was die ongewenste aanraking op dat moment voldoende om de hele situatie uit de hand te laten lopen. Van samen achter de meeuwen aan waren ze binnen 5 seconden aan het matten op een strand van 10 km groot en ook wij als baasjes hadden er niks mee te maken want wij stonden heel ver weg. Pats en de vlam zat in de pan. Aanleiding? Die aanraking? Een duw die te hard was? Een staart die de ander te hoog vond staan? Ik heb echt geen idee. Teefjes gedoe noem ik het maar....

[S@ndr@]

Je zorgen maken is inherent aan houden van iets of iemand.
en zeker als t niet vlekkeloos verloopt op welk terrein dan ook.
Je hoeft haar niet overal bij weg te houden, maar t is wel zaak de situatie in te gaan schatten, " maatwerk' zeg maar.
Haar gezondheid , je zou eens een holistische dierenarts kunnen raadplegen.
Als ik aan t einde van mijn Latijn was met de Bullen ( ja ik heb er 2 gehad- OEB), dan deed ik dat ook. voor t totaal plaatje en een andere kijk op de situatie. t is maar een suggestie, t kan zijn dat je er niet in gelooft, maar nooit geschoten is altijd mis.

[laeken]

Maw ik denk echt dat je van het idee dat die hond niet spoort af moet. Want dan kan je haar ook niet helpen. Bullen kunnen heel erg koppig en vasthoudend zijn. Persoonlijk vind ik ze ook vaak niet bijster intelligent maar dat komt misschien omdat ik ze niet snap. En ze kunnen vreselijk doorzetten om hun doel te bereiken. Wat ze doet is in mijn ogen dus echt normaal.

Denk je dat wij ons konijn uit de bek van onze laekense herder kregen? En denk je dat als ik die berispt had ze netjes bleef zitten als ik haar los had gelaten bij dat konijn op dat moment? Haha. Echt niet! Die hond luisterde normaal als een robot. Maar om dat konijn los te krijgen moesten wij een emmer over haar hoofd zetten. De wereld was ineens weg en blauw. Dat was pas voldoende reden om dat konijn los te laten. Meteen de hond weg trekken want die had hem echt direct en meteen weer gepakt. Een hond in de prooimodus is niet te stoppen. Zeker een bull niet. Dus haar gedrag bij die kip is echt volkomen normaal. Die kip was haar prooi. En een levende prooi is nog 10 keer toffer voor een hond dan welk speeltje ook. En veel mensen krijgen een bal nauwelijks uit de bek van hun hond. Laat staan een krijsende bewegende kip. Dat is toch het summum?

Dus ga je energie niet steken in een hond die niks liever doet dan een prooi grijpen en die mollen. Steek je energie dan in een hekwerk en maak het zo dat je hond de kippen niet kan pakken. 10 keer verstandiger als je het mij vraagt. Deze hond pakt volgende keer weer een kip. ZEKER met de roedel erbij en voor je het weet hebben ze allemaal een kip te pakken. Waar er een gaat gaan er meer.

[NudityAndTheBeast]

Ik ben allereerst al heel blij dat jullie t niet belachelijk vinden... Het is gewoon zwaar, en ik moet zeggen, het hele gebeuren heeft zelfs de geboorte van mijn zoon overschaduwd,

Het is allemaal gebeurd toen ik 37 weken zwanger was en ik moet zeggen dat ik op dat moment zoiets had van, dat kind kan me niet schelen , ik wil mijn hond gewoon bij mij...

Nu heb ik natuurlijk spijt van die gedachtes, maar goed, Pebbles is zoveel voor me...

Het is gewoon hard en zwaar om er te leren mee omgaan dat mevrouw niet meer de dame is die ik vroeger had... Dat ze veranderd is... Maar ik blijf er bij dat als er 1x een van de andere honden wordt gepakt op de manier dat ze gisteren die kip vast had, het einde verhaal is...

[laeken]

Ik ben allereerst al heel blij dat jullie t niet belachelijk vinden... Het is gewoon zwaar, en ik moet zeggen, het hele gebeuren heeft zelfs de geboorte van mijn zoon overschaduwd,

Het is allemaal gebeurd toen ik 37 weken zwanger was en ik moet zeggen dat ik op dat moment zoiets had van, dat kind kan me niet schelen , ik wil mijn hond gewoon bij mij...

Nu heb ik natuurlijk spijt van die gedachtes, maar goed, Pebbles is zoveel voor me...

Het is gewoon hard en zwaar om er te leren mee omgaan dat mevrouw niet meer de dame is die ik vroeger had... Dat ze veranderd is... Maar ik blijf er bij dat als er 1x een van de andere honden wordt gepakt op de manier dat ze gisteren die kip vast had, het einde verhaal is...

Lieverd, dan moet je haar afgeven. Het is echt niet eerlijk om een roedel teven te nemen met een bulletje erbij en dan het bulletje in te slapen als er teefjes-oorlog komt. Dat bulletje kan een perfect en goed leven hebben bij iemand met een reutje of geen andere honden. Niet zo drastisch doen. Zij kan er niks aan doen. En ja, ze heeft wat problemen. Als je dat er gewoon bij verteld en ze is verder en droom van een hondje is herplaatsen echt wel een mogelijkheid. Had ik een reutje gehad en het klikte dan had ze best hier mogen komen bij wijze van. Dus niet meteen zo drastisch. Je maakt het zo zwaar voor jezelf. Als je eens wist hoeveel mensen het bloed tot aan het plafond hebben zitten omdat hun lieve dames niet meer samen gaan en elkaar letterlijk proberen af te maken. Twee schattige lieve honden die bij elkaar het slechtste in elkaar losmaken. Poedels of labradors die in elkaars strot hangen om de ander letterlijk te vermoorden. Die honden kunnen zonder die hond de liefste, leukste, beste hond zijn die er is.

Dus hang er niet zo'n waardeoordeel aan. Probeer het gewoon in het juiste perspectief te zien. Je teven klikken niet. Dat is alles. En een van je honden jaagt. Nou, dat is echt geen drama hoor. Nogmaals, ik snap je stress maar sla er niet in door. Je hond doden omdat ze vecht met 1 ander hondje in je roedel is echt overtrokken. En natuurlijk kan een bulletje fel zijn op straat. Zeker als ze keer op keer aangevallen is. Maar daar is echt wel mee te leven.

[lieke]

Ik ben allereerst al heel blij dat jullie t niet belachelijk vinden... Het is gewoon zwaar, en ik moet zeggen, het hele gebeuren heeft zelfs de geboorte van mijn zoon overschaduwd,

Het is allemaal gebeurd toen ik 37 weken zwanger was en ik moet zeggen dat ik op dat moment zoiets had van, dat kind kan me niet schelen , ik wil mijn hond gewoon bij mij...

Nu heb ik natuurlijk spijt van die gedachtes, maar goed, Pebbles is zoveel voor me...

Het is gewoon hard en zwaar om er te leren mee omgaan dat mevrouw niet meer de dame is die ik vroeger had... Dat ze veranderd is... Maar ik blijf er bij dat als er 1x een van de andere honden wordt gepakt op de manier dat ze gisteren die kip vast had, het einde verhaal is...

Lieverd, dan moet je haar afgeven. Het is echt niet eerlijk om een roedel teven te nemen met een bulletje erbij en dan het bulletje in te slapen als er teefjes-oorlog komt. Dat bulletje kan een perfect en goed leven hebben bij iemand met een reutje of geen andere honden. Niet zo drastisch doen. Zij kan er niks aan doen. En ja, ze heeft wat problemen. Als je dat er gewoon bij verteld en ze is verder en droom van een hondje is herplaatsen echt wel een mogelijkheid. Had ik een reutje gehad en het klikte dan had ze best hier mogen komen bij wijze van. Dus niet meteen zo drastisch. Je maakt het zo zwaar voor jezelf. Als je eens wist hoeveel mensen het bloed tot aan het plafond hebben zitten omdat hun lieve dames niet meer samen gaan en elkaar letterlijk proberen af te maken. Twee schattige lieve honden die bij elkaar het slechtste in elkaar losmaken. Poedels of labradors die in elkaars strot hangen om de ander letterlijk te vermoorden. Die honden kunnen zonder die hond de liefste, leukste, beste hond zijn die er is.

Dus hang er niet zo'n waardeoordeel aan. Probeer het gewoon in het juiste perspectief te zien. Je teven klikken niet. Dat is alles. En een van je honden jaagt. Nou, dat is echt geen drama hoor. Nogmaals, ik snap je stress maar sla er niet in door. Je hond doden omdat ze vecht met 1 ander hondje in je roedel is echt overtrokken. En natuurlijk kan een bulletje fel zijn op straat. Zeker als ze keer op keer aangevallen is. Maar daar is echt wel mee te leven.

Even het jaaggedrag op kleinvee daargelaten want daar hebben heel veel honden 'last' van, er zijn rassen die gewoon niet zo verschrikkelijk goed met sexegenoten kunnen en daar vallen bullen/molossers/terriers onder.
Maar zelfs lieve oetsjie-koetsjie-rassen kunnen daar last van hebben.
Doet me denken aan een verhaal jaren geleden van een colliefokker. Die had een roedel van een stuk of 7 teven (ook reuen maar die zaten uiteraard altijd apart van de dames).
Op een gegeven moment merkte de fokker dat het tussen twee teven niet zo lekker liep. Wat lipoptrekken/gegrom, maar afijn, het waren lassies, hè. Niet zo'n probleem.
Tot de fokker op een gegeven moment een keer een paar uur weg moest en bij thuiskomst, zat het bloed tegen het plafond en lag er een verscheurde hond in de huiskamer.
Bleek dat de twee teven weer ruzie hadden gekregen en de rest van de roedel had partij voor één gekozen en met z'n allen gezellig de ander verscheurd.
En dat waren dan van die leuke, lieve, tolerante, schattige mensenreddende Lassies.

[ranetje]

Ook al eet ze ze niet op (daar krijgt ze ook weinig kans voor denk ik) dat doden van de kippen en konijnen kan best wat te maken hebben met de honger die ze heeft door de medicatie.
Ik zou haar de kans niet meer geven om dat te doen.
Beter afschermen dus.

En ik zou denk ik (als dat mogelijk is?) ook overwegen om haar een paar weken op stevige pijnmedicatie te zetten.
Kijken of haar gedrag verandert t.o.v. de andere honden.

Het idee dat ze geniet van pijn omdat ze toch drukdrukdruk is ondanks die hernia zou ik maar snel vergeten.
Zo werkt dat niet bij honden.

Hmmm, toch even in het Nederlands opgezocht op google en die techniek lijkt eigenlijk meer te passen bij situaties waarin honden echt bang zijn voor iets. Dat is Pebbles dus niet... :/

Integendeel, ze vindt de hondenweide heerlijk, alleen soms fixeert ze enorm op 1 hond en is die dan de pineut... Ik kan natuurlijk wel 'snoepjes' gaan geven om een hond te negeren... Maar als ik dan die snoepjes weghaal vervallen we in hetzelfde gedrag volgens mij... Ik wil het gerust wel eens proberen, maar ik weet niet zeker of het in dit geval de correcte methode is.

Nee dat is een van de dingen waar het goed bij kan helpen.
Als je haar kan leren dat het zien van een kip betekent snoepje bij de baas halen...........
Of in plaats van aanvallen van andere honden bij de baas komen en daarvoor beloond worden........
Krijg je meer lucht omdat haar gedrag daardoor verbetert.

Het is alleen geen techniek die binnen een week je probleem oplost.

Je kunt haar toch meenemen en aan de lijn houden als ze anders loopt te klieren?
Daarvoor hoef je haar niet thuis te laten.
Zet haar alleen niet aangelijnd tussen honden die zich vervolgens met haar gaan bemoeien, want dat komt niet goed.

[Paisley]

Ervaringen veranderen een persoon en haar kwetsbaarheid van de hernia heeft vuur in haar los gemaakt. Zonde dat je hondje niet zo onbekommerd meer in het leven staat, maar dat is onvermijdelijk geweest.

Heb je er geen rekening mee gehouden dat je hond wel eens zou kunnen gaan veranderen toen je besloot een grote roedel te creëren?


Ik zou zeggen: ga naar de bouwmarkt en haal materiaal om de kippen- en konijnenren goed af te schermen. Niet alleen voor de veiligheid van je kippen en konijnen, maar een vlaamse reus is sterk en kan een hond met hernia ook een genadeklap uitdelen.
Misschien kun je een gedragstherapeut uitnodigen om Pebbles haar gedrag in de roedel te observeren waardoor je handvatten krijgt om haar positie in de groep weer rustig te krijgen.

Ik ben geschrokken hoe je over je kind praat ten opzichte van je hond. Ik hoop in ieder geval dat je kind nooit te lezen krijgt in de toekomst dat je je hond in de tijd van zwangerschap belangrijker vond dan je ongeboren kind.

[NudityAndTheBeast]

Ik ben allereerst al heel blij dat jullie t niet belachelijk vinden... Het is gewoon zwaar, en ik moet zeggen, het hele gebeuren heeft zelfs de geboorte van mijn zoon overschaduwd,

Het is allemaal gebeurd toen ik 37 weken zwanger was en ik moet zeggen dat ik op dat moment zoiets had van, dat kind kan me niet schelen , ik wil mijn hond gewoon bij mij...

Nu heb ik natuurlijk spijt van die gedachtes, maar goed, Pebbles is zoveel voor me...

Het is gewoon hard en zwaar om er te leren mee omgaan dat mevrouw niet meer de dame is die ik vroeger had... Dat ze veranderd is... Maar ik blijf er bij dat als er 1x een van de andere honden wordt gepakt op de manier dat ze gisteren die kip vast had, het einde verhaal is...

Lieverd, dan moet je haar afgeven. Het is echt niet eerlijk om een roedel teven te nemen met een bulletje erbij en dan het bulletje in te slapen als er teefjes-oorlog komt. Dat bulletje kan een perfect en goed leven hebben bij iemand met een reutje of geen andere honden. Niet zo drastisch doen. Zij kan er niks aan doen. En ja, ze heeft wat problemen. Als je dat er gewoon bij verteld en ze is verder en droom van een hondje is herplaatsen echt wel een mogelijkheid. Had ik een reutje gehad en het klikte dan had ze best hier mogen komen bij wijze van. Dus niet meteen zo drastisch. Je maakt het zo zwaar voor jezelf. Als je eens wist hoeveel mensen het bloed tot aan het plafond hebben zitten omdat hun lieve dames niet meer samen gaan en elkaar letterlijk proberen af te maken. Twee schattige lieve honden die bij elkaar het slechtste in elkaar losmaken. Poedels of labradors die in elkaars strot hangen om de ander letterlijk te vermoorden. Die honden kunnen zonder die hond de liefste, leukste, beste hond zijn die er is.

Dus hang er niet zo'n waardeoordeel aan. Probeer het gewoon in het juiste perspectief te zien. Je teven klikken niet. Dat is alles. En een van je honden jaagt. Nou, dat is echt geen drama hoor. Nogmaals, ik snap je stress maar sla er niet in door. Je hond doden omdat ze vecht met 1 ander hondje in je roedel is echt overtrokken. En natuurlijk kan een bulletje fel zijn op straat. Zeker als ze keer op keer aangevallen is. Maar daar is echt wel mee te leven.

Herplaatsen is geen optie. Echt niet. Echt echt echt niet.
Die hond betekent alles voor me. Ik zou er niet mee kunnen leven dat ze ergens anders is, niet meer bij mij...
Onlangs heb ik een hond herplaatst omwille van haar... Een poedel, die zo druk was dat Pebbles én Kissy zich er in opboeiden, en daardoor met elkaar vochten om de minste 'trigger'... Niet met de poedel hoor, nee met elkaar...
Sinds de poedel verhuisd is, is er nog maar 1 incident gebeurd... En dat was dus wél met voeding... En ook mijn eigen schuld.

Sowieso heeft Kissy ook een heel erg sterk karakter, hebben ze hier allemaal, maar Kissy en Pebbles zijn toch een stuk feller dan Bijoux en Tequila. Dus het zal inderdaad wel het 'haantjes' gedrag naar elkaar toe zijn, zoals jij zelf al zei. Kissy herplaatsen is ook geen optie. Die hond heeft er 3 maand over gedaan om door te krijgen dat ze hier écht niet meer weg moest... Dat ze zich gerust aan ons mocht hechten.
Nee, ik heb in het verleden al 2x de keuze moeten maken om te herplaatsen en 1x om in te slapen... Het is klaar. Nu enkel nog als het écht niet anders kan...

IK ben diegene die Pebbles bij de woefkesranch heeft gekocht en daarmee de grootste fout heeft gemaakt die ik kon maken.
IK ben diegene die achteraf daar een hele roedel teven aan heeft toegevoegd.
IK ben diegene die dat nu moet gaan oplossen...

In elk geval al enorm bedankt voor de antwoorden, ik ben er alleszins een heel stuk door gekalmeerd... Maakt alles ook meteen een stukje duidelijker en meer helder.

Overigens schreef iemand dat ik van het idee moet afstappen dat Pebbles geniet van de pijn?? Ik zeg nergens genieten van pijn... Ik twijfel of ze nu feller is als haar pijn minder is, of net feller als ze meer pijn heeft... Ik ga alleszins eens met mijn dierenarts overleggen... Ga zometeen telefoneren om te horen hoe en wat ik kan ondernemen om haar op zwaardere pijnmedicatie te zetten...

Enorm bedankt alleszins al!

[Lemuria]

IK ben diegene die Pebbles bij de woefkesranch heeft gekocht en daarmee de grootste fout heeft gemaakt die ik kon maken.
IK ben diegene die achteraf daar een hele roedel teven aan heeft toegevoegd.
IK ben diegene die dat nu moet gaan oplossen...

Ok, maar je hoeft ook weer geen martelaar te worden. Als Pebbles elders een beter thuis kan krijgen, is dat niet per se slecht. Ik heb hier vaker gelezen dat honden na herplaatsing over het algemeen geen gedachte meer vuil maken aan hun oude eigenaar, ook als ze die een paar maanden later weer tegen komen.

Ik ben benieuwd wat de oplossing hier gaat worden

[NudityAndTheBeast]

Ervaringen veranderen een persoon en haar kwetsbaarheid van de hernia heeft vuur in haar los gemaakt. Zonde dat je hondje niet zo onbekommerd meer in het leven staat, maar dat is onvermijdelijk geweest.

Heb je er geen rekening mee gehouden dat je hond wel eens zou kunnen gaan veranderen toen je besloot een grote roedel te creëren?


Ik zou zeggen: ga naar de bouwmarkt en haal materiaal om de kippen- en konijnenren goed af te schermen. Niet alleen voor de veiligheid van je kippen en konijnen, maar een vlaamse reus is sterk en kan een hond met hernia ook een genadeklap uitdelen.
Misschien kun je een gedragstherapeut uitnodigen om Pebbles haar gedrag in de roedel te observeren waardoor je handvatten krijgt om haar positie in de groep weer rustig te krijgen.

Ik ben geschrokken hoe je over je kind praat ten opzichte van je hond. Ik hoop in ieder geval dat je kind nooit te lezen krijgt in de toekomst dat je je hond in de tijd van zwangerschap belangrijker vond dan je ongeboren kind.

Zoals ik al zei heb ik daar achteraf gezien ook spijt van, van die gedachtes... Maar destijds voelde ik me wel zo.

Mijn vader is een alcoholieker en heeft het mijn moeder niet makkelijk gemaakt tijdens haar twee zwangerschappen. Tijdens haar zwangerschap van mij, heeft ze haar husky moeten herplaatsen omdat het nu eenmaal niet meer te doen was om alleen met een kind van 1.4 maanden oud en hoogzwanger een husky voldoende beweging te geven... Mijn vader keek er (uiteraard) niet naar om. Toen de husky op een dag mijn moeder tegen de grond trok heeft ze moeten besluiten hem weg te geven. Iets voor haar bevalling is dat gebeurd. Toen heeft ze letterlijk gezegd
'Ik wil mijn hond terug, ik hoef dat kind niet.'

Mijn vader heeft dat tegen haar gebruikt, maar nu ik zelf in die situatie heb gestaan snap ik die reactie volkomen. Die husky was haar alles, haar steun en toeverlaat, diegene waar ze troost uit putte als mijn vader weer om 3u 's nachts nog niet thuis kwam.

Destijds is door verschillende mensen geopperd om Pebbles in te slapen puur omdat ik de zorg zelf niet aan kon. Dus eigenlijk dus door die zwangerschap. Ik zou dus mijn beste maatje moeten laten afmaken hebben omdat ik een kind droeg...

Ik snap heel goed haar emoties toen, en dat verandert niets naar hoe ik me voel tov mijn zoontje nu.

[Paisley]

Destijds is door verschillende mensen geopperd om Pebbles in te slapen puur omdat ik de zorg zelf niet aan kon. Dus eigenlijk dus door die zwangerschap. Ik zou dus mijn beste maatje moeten laten afmaken hebben omdat ik een kind droeg...

Nee je zou dat destijds alleen kunnen hebben gedaan omdat de hond volledig krakkemikkig is, operaties en medicatie moet doorstaan en elke dag pijn heeft.

'Ik wil mijn hond terug, ik hoef dat kind niet.'

Wat mij betreft genoeg om er een gevalletje jeugdzorg van te maken

[NudityAndTheBeast]

Destijds is door verschillende mensen geopperd om Pebbles in te slapen puur omdat ik de zorg zelf niet aan kon. Dus eigenlijk dus door die zwangerschap. Ik zou dus mijn beste maatje moeten laten afmaken hebben omdat ik een kind droeg...

Nee je zou dat destijds alleen kunnen hebben gedaan omdat de hond volledig krakkemikkig is, operaties en medicatie moet doorstaan en elke dag pijn heeft.

'Ik wil mijn hond terug, ik hoef dat kind niet.'

Wat mij betreft genoeg om er een gevalletje jeugdzorg van te maken

Dan heb jij blijkbaar nog nooit voor zulk 'n situatie gestaan...

[Lemuria]

Huh? Wat dacht je van stress om een hond die alles voor je betekent in combinatie met zwangerschapshormonen? Jeetje, Jeugdzorg erbij halen...

[S@ndr@]

Destijds is door verschillende mensen geopperd om Pebbles in te slapen puur omdat ik de zorg zelf niet aan kon. Dus eigenlijk dus door die zwangerschap. Ik zou dus mijn beste maatje moeten laten afmaken hebben omdat ik een kind droeg...

Nee je zou dat destijds alleen kunnen hebben gedaan omdat de hond volledig krakkemikkig is, operaties en medicatie moet doorstaan en elke dag pijn heeft.

'Ik wil mijn hond terug, ik hoef dat kind niet.'

Wat mij betreft genoeg om er een gevalletje jeugdzorg van te maken

Je kunt overdrijven ook he, woorden gezegd in emotie en een moment van geestelijke nood hebben nu eenmaal een andere lading.

[Safari]

Wat een onzin zeg. Als ikeens boos ben op iemand en ik denk 'oeh ik kan je wel wat aandoen' ga je dan ook de politie bellen?

[Paisley]

Het was schertsend bedoeld maar ik vind het zonder meer zorgelijk als je je hond echt voor je ongeboren kind stelt.

[S@ndr@]

Het was schertsend bedoeld maar ik vind het zonder meer zorgelijk als je je hond echt voor je ongeboren kind stelt.

t komt niet schertsend over, maar zwaar op de hand en overtrokken, zo maken we problemen die er niet zijn

[Paisley]

Het was schertsend bedoeld maar ik vind het zonder meer zorgelijk als je je hond echt voor je ongeboren kind stelt.

t komt niet schertsend over, maar zwaar op de hand en overtrokken, zo maken we problemen die er niet zijn

Ik vind het dan weer zwaar op de hand en overtrokken om dat soort uitspraken te doen als: Ik wil mijn hond terug, ik hoef dat kind niet.

[sbientje]

Het was schertsend bedoeld maar ik vind het zonder meer zorgelijk als je je hond echt voor je ongeboren kind stelt.

ik eigenlijk ook wel een beetje..

en als ik dan hoor dat je liever een hondje laat inslapen dan herplaatsen, dan vraag ik me af of het nou eigenlijk om de hond gaat of om jezelf, ik kan er niets aan doen.

[S@ndr@]

Het was schertsend bedoeld maar ik vind het zonder meer zorgelijk als je je hond echt voor je ongeboren kind stelt.

t komt niet schertsend over, maar zwaar op de hand en overtrokken, zo maken we problemen die er niet zijn

Ik vind het dan weer zwaar op de hand en overtrokken om dat soort uitspraken te doen als: Ik wil mijn hond terug, ik hoef dat kind niet.

Ik heb ooit wel eens gezegd van " ik wil dood, dan houdt t tenminste op" , ben ik nu een gevalletje GGZ

dat soort momenten gaat altijd weer over.
maar goed, mensen mogen dus in hun momenten niet iets zeggen wat een ander niet verantwoord vind
Ik zal voortaan ook iets zorgvuldiger zijn met wat ik wens, om anderen niet te ontrieven

[NudityAndTheBeast]

Effe mijn gedachten op een rijtje zetten... Effe met een vriendin bellen die Pebbles ook al kent vanaf het prille begin, en daarna met de dierenarts..

Iedereen met een opbouwend antwoord, énorm bedankt... Ik ben even kunnen kalmeren en heb er nu een iets meer heldere kijk op...

Heel blij met dit forum ook! Vroeger lid van een forum geweest waar ze nu al met z'n allen op mij zouden gesprongen zijn en waar het woord herplaatsen gelijk staat met verbanning naar het hellevuur...

[Safari]

Ik heb ooit wel eens gezegd van " ik wil dood, dan houdt t tenminste op" , ben ik nu een gevalletje GGZ

Ja maar welkom bij de club


TS, waar jij vanaf moet proberen te komen is je schuldgevoel naar je kind en naar je hond toe. Schuldgevoel verlamt enmaakt dat je vreemde beslissingen neemt of beslissingen voor je uitschuift. Schuldgevoel is een slechte raadgever.

[S@ndr@]

dank u hoor ik toch nog bij een clubje

[Paisley]

Het was schertsend bedoeld maar ik vind het zonder meer zorgelijk als je je hond echt voor je ongeboren kind stelt.

t komt niet schertsend over, maar zwaar op de hand en overtrokken, zo maken we problemen die er niet zijn

Ik vind het dan weer zwaar op de hand en overtrokken om dat soort uitspraken te doen als: Ik wil mijn hond terug, ik hoef dat kind niet.

Ik heb ooit wel eens gezegd van " ik wil dood, dan houdt t tenminste op" , ben ik nu een gevalletje GGZ

dat soort momenten gaat altijd weer over.

Mensen die uitroepen dat ze dood willen, vind ik over het algemeen ook niet erg stabiel en gelukkig overkomen Maar in dit geval heeft het kind over een jaar of 10 de kans om op internet terug te lezen dat zijn/haar moeder liever de hond dat jou had.
Dat vind ik niet zo chique.

Maar goed, het ging om pebbles.

[Lemuria]

Ik heb ooit wel eens gezegd van " ik wil dood, dan houdt t tenminste op" , ben ik nu een gevalletje GGZ

Ja maar welkom bij de club


TS, waar jij vanaf moet proberen te komen is je schuldgevoel naar je kind en naar je hond toe. Schuldgevoel verlamt enmaakt dat je vreemde beslissingen neemt of beslissingen voor je uitschuift. Schuldgevoel is een slechte raadgever.

Kijk, en dat is waar dit hele topic volgens mij om draait. Goed verwoord

[S@ndr@]

ach, je zult de omstandigheden moeten meewegen, en als je je niet kunt inleven of je hebt de info niet is t heel makkelijk roepen.

[Kirra]

Realiseer je ook dat jij niet je moeder bent. Wat ik van haar lees heeft ze het heel zwaar gehad met de zwangerschap en is in een hoek gedreven waar ze eigenlijk niet wilde zijn. Dat had uiteindelijk niet met de baby te maken, maar meer het gebrek aan steun en geen controle hebben over de situatie.
Jij hebt wél controle over de situatie en je kunt je eigen keuzes maken. Zet je keuzes op een rijtje en kijk naar wat jij haalbaar vindt. Ga niet denken dat je door de dierenarts of andere mensen naar een bepaalde keuze toe wordt gedreven (wat ik een beetje lees in je stukjes). Je kunt de keuze zelf maken en dan is het het belangrijkste dat jíj erachter staat.
Ook gaan trainen is een keuze.

Ik neem de gedachte niet kwalijk hoor, soms denk je dingen die later niet juist lijken. Of die niet volledig rationeel zijn.
Misschien verplaatste je je ook in hoe je moeder zich toen gevoeld heeft? Vooral omdat jij je ook onder druk gezet voelde door de dierenartsen bijvoorbeeld.
Nou goed, ik wens je heel veel succes!