Pakdebal schreef:Fizgig schreef:
Maar, doe jij, PdB, wel eens iets wat eigenlijk niet mag? Daar ben ik wel nieuwsgierig naar.
ik zal het maar eerlijk bekennen , ik was echt bang .. !
ik hou er niet van , rennende honden die ik niet ken , en waarom zei die man nou niets ?
die man kon toch ook zeggen " het zijn goeierds " ?
Je kan tegenwoordig niemand meer vertrouwen , dus ook vreemde honden niet .

Eh...zou het kunnen dat je mijn quote verkeerd hebt geknipt want je geeft geen antwoord op het stukje wat je eruit hebt gehaald. Volgens mij reageer je nu meer op de rest van de quote. Maakt niet uit hoor, je mag reageren op wat je wilt en de rest laten zitten. Maar nu rijmt wat je zegt niet met de quote erboven.
Ik doe dus wel eens dingen die eigenlijk niet mogen. Zo zaai ik bloemenzaad op plekken in de stad zodat de bijen wat meer te snoepen hebben. En ik steel wel eens bloemen, onkruid en zaden, gewoon uit de natuur. Ik heb wel eens een opgerookte peuk op straat gegooid. Hij was wel goed uit hoor. En ik heb ook wel eens in het bos wild geplast. Officieel mag dat allemaal niet. Volgens mij heb jij, PdB, dat laatste ook wel eens gedaan. Dus jij doet ook wel eens stout. Dit soort dingen vallen bij mij in de categorie 'niet netjes, beetje stout' maar ik kan er best begrip voor opbrengen.
Iedereen maakt wel eens een foutje. En soms straft dat zichzelf af. Die labrador pup bijvoorbeeld maakt kans een keer een snauw van Bruno te krijgen, als ie hem bespringt terwijl hij aangelijnd is. Ik zal alles doen om dat te voorkomen. Maar de eigenaren horen dan toch echt hun pup tot de orde te roepen en mocht Bruno hem een keer bijten, vind ik dat heel erg voor de pup maar ook erg dom van de eigenaren. Zo'n drukke pup kan zichzelf flink in de problemen brengen en als de eigenaren dat niet door hebben, kan die gewond raken. En dat is dat foutje wel zuur afgerekend.
Maar deze keer was jij het 'slachtoffer'. Ik zet het tussen haakjes omdat er geen agressie in het spel was en niemand gewond is geraakt. En volgens mij ben je nu niet ineens bang geworden voor honden, of vergis ik me? Maar wat ik doe als ik last heb van iemands hond, is daar iets van zeggen, maar op zo'n manier dat iemand er eigenlijk nooit boos om kan worden.
Laatst een border terriër die Shelly recht in de snuit bleef happen en bijten, net een piranha. De mensen hadden hem net twee weken en hij was 1,5. Dan zeg ik, die is nog niet helemaal volwassen zeker? Dan begin je een praatje over hoe oud ie is blablabla en dan zeg ik, hij is wel lekker brutaal want zie je wat hij doet, hij springt tegen Shelly op om haar te bijten. Toen liet ik zien hoe je dat corrigeert omdat ze zei, ja, dat doet ie steeds, en dat mag niet. Maar een verbale correctie hielp niet. Hij had meer aan gebaren, dat hondje. En dan zeg ik, ach, puntje voor de opvoeding maar jullie hebben hem ook nog maar net. Dat komt vast nog wel goed. Ik had ook boos kunnen worden omdat die brutale freggle mijn hond beet. Maar dan heb je alleen maar een vervelend gesprek. Zo steekt die mevrouw er misschien nog wat van op.
Zo zou je kunnen zeggen over die twee labjes, jeetje, ik schrok me een hoedje, maar ze zijn wel lief, geloof ik, he? Of: wat een enthousiasme, ik dacht even dat ze me niet zagen staan, ofzo. Dan heb je al een heel ander gesprek. Mensen houden nu eenmaal niet van kritiek dus als je dat wilt uiten, kun je het ook een beetje inpakken. Je kunt de hond natuurlijk ook een schop verkopen en de man uitschelden, maar wat bereik je daar op de langere termijn mee?
Zo maak je misschien zelfs nog vrienden ook, want mensen kunnen je altijd verrassen. Wie weet had de man's favoriete voetbalclub net een grote wedstrijd verloren ofzo en liep ie te balen. Dat ie gepikeerd reageerde, wil niet zeggen dat hij een onmens is, daarvoor moet je iemand langer kennen dan drie seconden.