Als ik hier 's avonds het tuig pak kijkt ze me aan alsof ik niet spoor en steekt snel d'r snuitje weer onder de dekens... ze ziet me niet, ze ziet me nietYai schreef:Ik was ook verbaasd!stefanie schreef:Moet zeggen dat ik wel een beetje verbaasd ben dat er zoveel honden zijn die de deur niet meer uit willen. Die van mij willen elk uur van de dag mee.Zodra ze door hebben dat ik de riemen pak, staan ze al naast me. Ook midden in de nacht.
Ik hoef maar naar de riem te lopen en Boris staat al bij de deur. Of ik heb de zin ga je mee wandelen? nog niet uitgesproken of hij rent al naar beneden naar de deur.
Wanneer ik dit ook zou doen en hoe lekker hij ook in zijn mand ligt.
Maar mocht het eens anders gaan in de toekomst, zou ik hem lekker laten liggen. (en me zorgen maken of hij niet ziek is)
Ik had ook verwacht iedere dag stipt om 8 uur naast mn bed te moeten staan. Charlie sliep als pupje naast bed in haar mandje zodat ik bij ieder geluidje haar snel naar buiten kon dragen om te plassen. Met 16 weken hoefden we alleen de deur open te houden en ging ze zelf, maar nog wel heel vaak.
In die periode is ze naar het bed en onder het dekbed gemigreerd
Nu zijn we gisteren toch om een redelijke tijd naar bed gegaan, maar ze is vanuit bed een plasje gaan doen en weer op de bank gekropen waar ze lekker ligt te slapen.


