Het HondenForum

MARC_S schreef:Ik ken niemand die een gecastreerde hond wil die herplaatst wordt.

Mwoah, zou niet weten waarom niet? Ik ken best wel mensen die dat willen, het blijft toch gewoon een hond?

negeer die mensen dan, want ik heb geen dubbele agenda en ik hou mijn hart al vast als jij een vraag stelt op het forum want geen enkel antwoord is goed genoeg of men snapt het niet.

dan heb je óf met enorm veel mensen hier een probleem óf je wil eigenlijk geen advies

ik kan je helaas niet helpen. ik vind het een moeilijke situatie.. ik kan me zomaar voorstellen dat je soms zou willen dat die heren elkaar naar het leven stonden dan was een beslissing een stuk makkelijker geweest. veel succes

yamie schreef:

Pablo schreef:

Maar ik zou persoonlijk idd ook nog even afwachten.
Ik heb hier een reu en een teef, maar heb de reu ook laten castreren, mede door het overvloedige markeren in huis en het overdreven seksuele gedrag.
DA zei ook dat heeft wel 2 a 3 maanden nodig eer al die hormonen zijn lijf uit zijn.

het gaat niet alleen om twee reuen, dat is geen "roedel

dat twee fransjes elkaar naar het leven kunnen staan dat weet ik, het gaat hier om de gevolgen en de interactie.

daarbij staan mijn heren elkaar niet nar het leven, maar merkik ander gedrag ( beter gedrag voor de honden dus) als ze niet samen zijn, daar gaat mijn twijfel over

Als jij zelf serieus denkt dat je beter 1 van de 2 kunt herplaatsen, omdat je zeker weet dat ze beide veel gelukkiger zullen zijn zonder elkaar, zou ik er echt heel serieus over na gaan denken het te doen.
Het is heus geen schande hoor, al helemaal niet als je het in het belang van de hond doet, en in dit geval in het belang van beide honden.

jezus, het gaat toch niet om of ik iets niet goed vind? het gaat er toch om ( waar ik dus op reageer) de manier waarop?

is de eerste reactie dan een normaal antwoord op mijn post? dat ik die hond ook altijd al kwijt wil?

en ja ,het spijt me zeer, dat ik wel wat ervaring heb, ook met andere rassen, dat een roedel fransjes anders is als een roedel terriers. maar goed, dat mag ik dan niet zeggen, want dan weet ik het weer beter

ik geef het de tijd, ik kijk het verder aan, ik neem heus wel wat op hoor.

maar goed, het is gewoon een feit, dat wat ik ook zeg, waar ik ook een topic over open, er zitten mensen op te wachten om dat even neer te halen. vandaar dus, ik ben er klaar mee.

Moeilijk hoor. Ik had een heel andere situatie, twee teven die niet goed meer door de bocht konden samen. Wel herplaatsen, niet herplaatsen, twijfel de twijfel. Herplaatsing geprobeerd, mislukte, toen besloten we dat nooit meer te proberen. Maar in de loop der maanden werd de verhouding steeds slechter tussen de dames en toen zijn we weer aan de twijfel geraakt en toch weer een ander huisje gezocht én gevonden.
Ik herken het gevoel wel dat je denkt dat ze gelukkiger zijn zonder elkaars nabijheid, dat had ik ook.

Spanning in je roedel is helemaal niks, al kan je ze nog zo goed gescheiden houden, het hangt toch in de lucht, die spanning.
Succes met beslissen wat je gaat doen.

yamie schreef: maar goed, het is gewoon een feit, dat wat ik ook zeg, waar ik ook een topic over open, er zitten mensen op te wachten om dat even neer te halen. vandaar dus, ik ben er klaar mee.

Welkom op het hondenforum

Rosita Compagner schreef:Ik herken de situatie wel, ik manouvreer mijzelf er ook geregeld in. Niet slim, niet handig en soms ben ik wat dat betreft soort van blij als één van beiden dood gaat. Je ziet de ander dan inderdaad opbloeien. Wat ik mezelf en die honden aandoe? Ik weet het niet, meestal is het best gezellig onderling, maar de last die van hun schouders valt als een medereu wegvalt is vaak duidelijk te zien.

Ik heb dus niet dat advies voor je, slechts het feit dat je hier niet alleen naar kijkt en over nadenkt.

Herplaatsen heb ik trouwens steeds meer moeite mee, dus ik deal 'gewoon' met de situatie die ik creëer.

Hier precies hetzelfde verhaal, alleen betreft het hier teven.

yamie schreef: is de eerste reactie dan een normaal antwoord op mijn post? dat ik die hond ook altijd al kwijt wil?

Ja natuurlijk is dat een normale reactie. Jij reageert vreemd op mijn goedbedoelde normale reactie. Lees nu eens!

yamie schreef:

MARC_S schreef:Ik weet het ook niet. Wel vind ik dat als je nu je net gecastreerde hondje herplaatst het eerlijker was geweest hem niet gecastreerd te herplaatsen. Denk dat er aardig wat adressen afvallen nu hij gecastreerd is.
Ik wordt zelf altijd een beetje flauw van net gecastreerde honden die alsnog weg moeten.

Ik heb overigens geen idee welke je evt wil herplaatsen en het is ook niet lullig bedoeld.

Zelf en persoonlijk zou ik geen van twee herplaatsen zolang ze spelen en elkaar niet naar het leven staan.

hoe verrassend dat jij als eerste reageert
en idd, je weet niet precies waarom het gaat, ik ook niet nl.
en de beide heren spelen niet samen.

waarom zouden er adressen afvallen nou hij gecastreerd is?

ik denk, dat het voor Ollie, hier of elders, prima is dat hij gecastreerd is, maar goed, jij kent Ol ook niet

Ik denk dat het, hoe gevoelsmatig moeilijk het ook is, je beter even kan afwachten en de toekomst de toekomst laten. Ik heb hier ook 2 reuen die elkaar niet naar het leven staan maar ergens zegt mijn gevoel dat er maar iets hoeft te gebeuren en het gaat fout. dat zij elke gelegenheid zullen aangrijpen op zo een moment. Ook jouw honden moeten aan een veranderde situatie wennen en hun draai weer vinden. Gescheiden houden is een optie, op zich doe je er een hond niet tekort mee. Als ik kijk naar hier ligt de 1 vaak boven en de andere beneden. Voor de nacht zit er 1 in het kennel. Laatst beide heren los in huis gehad. Geen geluid aan, klep dicht van de speelkist, Dyna met een vriendin mee, geen aanleiding in mijn ogen wat zou kunnen triggeren. Het ging goed. Ze kijken naar elkaar, zoeken een eigen plek op, geen van beide mag naar mij komen. Na een kwartier beide honden in het kennel gedaan en mijn normale ding weer opgepakt.
Honden uitgelaten, 1 het kennel in, de ander los. Het is even wennen maar de honden hebben er geen moeite mee en het maakt het voor mij een stuk rustiger zonder die spanning.

Ik moest er met Ghaya en Hera ook altijd rekening mee houden. Bij hen kon de vlam ook heel snel in de pan slaan. Zij tollereerden elkaar, maar waren verre van dikke vriendinnen.
In huis betekende dit dat ik bijv. geen speeltjes weggooide. Bij thuiskomen mocht Ghaya er niet gelijk bijkomen maar kreeg zij haar aandacht als Hera eerst was geweest.
Ja er was bij hen ook altijd wel spanning en ik heb dat ook nooit heel leuk gevonden voor Ghaya want die moest toch wat dingen laten wat voorheen wel kon maar ik heb nooit het idee gehad dat ze ongelukkig was.
Ik ging ook juist veel apart met ze op pad, even zonder de ander kunnen doen wat je wilt.

ik begrijp dat de hond net gecastreert is? dan zou ik het nog even afwachten.

maar ik ben wel van mening dat als er veel spanning is tussen honden in een kleine ruimte (eensgezinswoning, flat dus geen grote boerderij) ik het voor de honden veel prettiger zou vinden om voor herplaatsing te kiezen. lijkt me voor alle partijen veel prettiger.

en ik denk niet dat er veel adressen afvallen als een hond gecastreert is. het belangrijkste (zou ik vinden) is het karakter van de hond.

Het zou mij idd ook niks uitmaken of de hond gecastreerd is.
Als je geen fokplannen hebt met zo'n hond dan maakt het volgensmij geen reet uit of hij nou wel of geen ballen heeft.

Nanna schreef:

Pablo schreef:Het zou mij idd ook niks uitmaken of de hond gecastreerd is.
Als je geen fokplannen hebt met zo'n hond dan maakt het volgensmij geen reet uit of hij nou wel of geen ballen heeft.

Als het voorheen een lastig menneke was zou ik juist blij zijn dat ik hem als nieuwe baas balloos aangeboden kreeg

Ook dat ja

Ik snap ook niet waarom mensen geen gecastreerde reu zouden willen. Als je er toch niet mee wil fokken is het toch .

Pablo schreef: Als je geen fokplannen hebt met zo'n hond dan maakt het volgensmij geen reet uit of hij nou wel of geen ballen heeft.

Nee, jou niet blijkbaar. Dat is toch iets heel anders dan "het maakt geen reet uit"

Het maakt alleen al uit dat samenleven met teven totaal anders zal lopen dan bij een ongecastreerde hond. Denk dat mijn honden veel liever een ongecastreerd reutje in huis hebben.
Verder is het denk ik voor veel mensen belangrijk de hond in zijn geheel en met zijn volle potentie te krijgen en niet met evt vraatzucht, neiging tot overgewicht en een afgezwakt karakter

Sommige mensen willen de hond zoals hij is en niet gemodificeert om makkelijker te zijn en dan maakt het echt niet "geen reet uit". Jou maakt het geen reet uit, dat is iets anders.

Ik zeg overigens niet dat dat de reden van Noor is hoor. Binnen pissen zou ik ook een probleem vinden op de lange termijn. Voor mij wel een reden een hond niet te hoeven. Ballen eraf is een ander huisje dan hier. Dan kies ik voor de hond die gewoon zichzelf is en met ballen. Die ballen kunnen er altijd nog af maar dat is hier nooit nodig op evt pissen in huis na dan. Hoewel ik daar ook nog nooit een hond om gecastreerd heb en er wel al een gehad heb die dat heeeeel vaak deed 2 jaar lang Gelukkig is dat op een andere manier over gegaan.

Ik hab een jaar of 10 geleden één van mijn Russell-reutjes herplaatst. Ik had een reutje van een jaar of 12 en nam een reutje van 6 maanden erbij. Een jaar later had ik geregeld het bloed aan de muur als je jongste zich weer eens in de oudste vastgebeten had. Mijn kinderen werden er hysterisch van en ik kon ook niet goed tegen die spanning, bovendien vond ik het erg sneu voor de oudste reu die ik tot driemaal toe naar de da moest brengen om geniet te worden. Toen zich een goed huis aandiende voor het jongste reutje was voor mij de keus snel gemaakt.
Waarmee ik dus niet wil zeggen dat Noor maar meteen aan het herplaatsen moet gaan maar wel dat ik mij haar gevoel helemaal kan voorstellen zeker t.o. van de honden die in een voortdurend spanningsveld leven en of je daar wel goed aan doet het in stand te houden

chrico schreef:Ik denk dat het, hoe gevoelsmatig moeilijk het ook is, je beter even kan afwachten en de toekomst de toekomst laten. Ik heb hier ook 2 reuen die elkaar niet naar het leven staan maar ergens zegt mijn gevoel dat er maar iets hoeft te gebeuren en het gaat fout. dat zij elke gelegenheid zullen aangrijpen op zo een moment. Ook jouw honden moeten aan een veranderde situatie wennen en hun draai weer vinden. Gescheiden houden is een optie, op zich doe je er een hond niet tekort mee. Als ik kijk naar hier ligt de 1 vaak boven en de andere beneden. Voor de nacht zit er 1 in het kennel. Laatst beide heren los in huis gehad. Geen geluid aan, klep dicht van de speelkist, Dyna met een vriendin mee, geen aanleiding in mijn ogen wat zou kunnen triggeren. Het ging goed. Ze kijken naar elkaar, zoeken een eigen plek op, geen van beide mag naar mij komen. Na een kwartier beide honden in het kennel gedaan en mijn normale ding weer opgepakt.
Honden uitgelaten, 1 het kennel in, de ander los. Het is even wennen maar de honden hebben er geen moeite mee en het maakt het voor mij een stuk rustiger zonder die spanning.

ik vind het knap dat jij dit kan Whera, ik zou gek worden van die spanning in huis. Maar dat ligt aan MIJ en niet aan de honden, die zullen het inderdaad allemaal best vinden zolang ze genoeg aandacht krijgen.

Dus Noor, ik persoonlijk zou wel een ander adres zoeken voor 1 van de heren, ongeacht of ze hun ballen nog hebben of niet. Ik vind echter wel dat je het effect van de castratie nog een paar maanden moet aankijken, en dan pas een beslissing nemen.

Nanna schreef:

MARC_S schreef:Denk dat mijn honden veel liever een ongecastreerd reutje in huis hebben.

Dat denk je graag omdat je zelf liever een reu met ballen ziet
Ik denk dat Cleo en Eva het meer dan uitstekend met een balloze Charles kunnen vinden hoor Misschien wel beter dan met Bakkie die nog in het bezit is van zijn "wedding vegetables"

Ik zou hier bijv. geen gecastreerde reu erbij kunnen zetten. Toch jammer als ik een hond een goed thuis zou willen geven.
Woopy is erg jong gecastreerd (door de stichting) en ik vind dat nog altijd jammer. Ik had graag zelf bepaald of dat nodig was geweest.

estelle schreef:

Nanna schreef:

MARC_S schreef:Denk dat mijn honden veel liever een ongecastreerd reutje in huis hebben.

Dat denk je graag omdat je zelf liever een reu met ballen ziet
Ik denk dat Cleo en Eva het meer dan uitstekend met een balloze Charles kunnen vinden hoor Misschien wel beter dan met Bakkie die nog in het bezit is van zijn "wedding vegetables"

Ik zou hier bijv. geen gecastreerde reu erbij kunnen zetten. Toch jammer als ik een hond een goed thuis zou willen geven.
Woopy is erg jong gecastreerd (door de stichting) en ik vind dat nog altijd jammer. Ik had graag zelf bepaald of dat nodig was geweest.

Ik denk dat ze liever een ongecastreerde reu hebben hoor. Net als Estelle heb ik dus totaal geen zin in een reu die zich met mijn teven gaat meten en die niet die galantie heeft die een reu door zijn hormonen wel heeft. Cleo vind gecastreerde reuen als teven. Dus dan hebben we 3 teven en daar zou ik zelf nooit voor willen gaan. Wuilus kon helemaal niet bij gecastreerde reuen. Die ruiken loops dus dat werd knokken. Een ongecastreerde reu heeft zeker mijn voorkeur, maar ik weet ook 100% zeker dat Cleo en Eva dat veel liever hebben. Alleen al omdat ze daar mee spelen en met gecastreerde reuen buiten niks hoeven op wat houdingen en doorlopen na. Cleo heeft bij mijn weten nog nooit met een gecastreerde reu gespeeld. Alleen met teefjes en echte reuen. Waarom weet alleen Cleo.

Mijn teven willen een stoere reu en dat vinden ze ook echt leuk. Maar misschien geloof je dat niet Nanna? Het is wel zo. Ik denk dat ze Charles straal negeren. Bakkie is ook niks voor ze maar een leuke staffordreu of een gezellige stoere mechelaar reu vinden ze helemaal te gek

MARC_S schreef:
Ik denk dat ze liever een ongecastreerde reu hebben hoor. Net als Estelle heb ik dus totaal geen zin in een reu die zich met mijn teven gaat meten en die niet die galantie heeft die een reu door zijn hormonen wel heeft. Cleo vind gecastreerde reuen als teven. Dus dan hebben we 3 teven en daar zou ik zelf nooit voor willen gaan. Wuilus kon helemaal niet bij gecastreerde reuen. Die ruiken loops dus dat werd knokken. Een ongecastreerde reu heeft zeker mijn voorkeur, maar ik weet ook 100% zeker dat Cleo en Eva dat veel liever hebben. Alleen al omdat ze daar mee spelen en met gecastreerde reuen buiten niks hoeven op wat houdingen en doorlopen na. Cleo heeft bij mijn weten nog nooit met een gecastreerde reu gespeeld. Alleen met teefjes en echte reuen. Waarom weet alleen Cleo.

Mijn teven willen een stoere reu en dat vinden ze ook echt leuk. Maar misschien geloof je dat niet Nanna? Het is wel zo. Ik denk dat ze Charles straal negeren. Bakkie is ook niks voor ze maar een leuke staffordreu of een gezellige stoere mechelaar reu vinden ze helemaal te gek

Is dat zo, dat wist ik helemaal niet.
Hoe zit dat overigens met gecastreerde teven, hoe ruiken die (voor een andere hond dan hè), weet je dat?

Inge O schreef:

Renee1966 schreef: Is dat zo, dat wist ik helemaal niet.
Hoe zit dat overigens met gecastreerde teven, hoe ruiken die (voor een andere hond dan hè), weet je dat?

nee, dat 'is' niet zo, dat komt voor - nogal een nuance toch .

Dat is wel een verschil.
Maar het komt dus wel voor dat een gecastreerde reu naar loopse teef ruikt.
Hoe komt dat dan, gaat er dan hormonaal iets niet goed of zo?

Renee1966 schreef:

MARC_S schreef:
Ik denk dat ze liever een ongecastreerde reu hebben hoor. Net als Estelle heb ik dus totaal geen zin in een reu die zich met mijn teven gaat meten en die niet die galantie heeft die een reu door zijn hormonen wel heeft. Cleo vind gecastreerde reuen als teven. Dus dan hebben we 3 teven en daar zou ik zelf nooit voor willen gaan. Wuilus kon helemaal niet bij gecastreerde reuen. Die ruiken loops dus dat werd knokken. Een ongecastreerde reu heeft zeker mijn voorkeur, maar ik weet ook 100% zeker dat Cleo en Eva dat veel liever hebben. Alleen al omdat ze daar mee spelen en met gecastreerde reuen buiten niks hoeven op wat houdingen en doorlopen na. Cleo heeft bij mijn weten nog nooit met een gecastreerde reu gespeeld. Alleen met teefjes en echte reuen. Waarom weet alleen Cleo.

Mijn teven willen een stoere reu en dat vinden ze ook echt leuk. Maar misschien geloof je dat niet Nanna? Het is wel zo. Ik denk dat ze Charles straal negeren. Bakkie is ook niks voor ze maar een leuke staffordreu of een gezellige stoere mechelaar reu vinden ze helemaal te gek

Is dat zo, dat wist ik helemaal niet.
Hoe zit dat overigens met gecastreerde teven, hoe ruiken die (voor een andere hond dan hè), weet je dat?

Mensen zeggen dat dat niet waar is maar ik heb nog nooit een reu met de piemel uit zien rijden op een andere ongecastreerde reu. Wel al honderd keer op gecastreerde. De hond van een vriend van mij ging altijd klappertandend en schuimbekkend achter gecastreerde reuen aan. Hij wilde er alleen maar op rijden en gedroeg zich alsof hij met een loopse teef te maken had. Hij deed dat nooit bij mijn gecastreerde teef en ook niet bij reuen. Alleen bij gecastreerde reuen.

Volgens mij ruikt een gecastreerde teef als een teef die niet in cyclus is maar dat weet ik niet zeker.

MARC_S schreef:Mensen zeggen dat dat niet waar is maar ik heb nog nooit een reu met de piemel uit zien rijden op een andere ongecastreerde reu.

Ik wel hoor. Op mijn beide eigen reuen. Nog nooit op Saar en Miep trouwens, dus voor mij geldt jouw stelling andersom.

MARC_S schreef: Wel al honderd keer op gecastreerde. De hond van een vriend van mij ging altijd klappertandend en schuimbekkend achter gecastreerde reuen aan. Hij wilde er alleen maar op rijden en gedroeg zich alsof hij met een loopse teef te maken had. Hij deed dat nooit bij mijn gecastreerde teef en ook niet bij reuen. Alleen bij gecastreerde reuen.

Maar niet elke gecastreerde reu ruikt als loopse teef voor intacte reuen. Moos was gecastreerd, en heel soms werd hij weleens als teef gezien (dat reuen een beetje half/half gingen sjanzen met 'm), maar dat was ook al maar heel soms. Als loopse teef nooit. Ik heb nooit een geile reu achter Moos aan gehad. Gelukkig niet, want dat was flink snauwen geworden.

gecastreerde Amos werd ook belaagd door reuen en door teven genegeerd of afgesnauwd

--op grote vriend Flash na--

die kwam dus in een soort niemands land terecht en dat vond ik wel erg jammer

ook werd hij daardoor een bedplasser

Buster is niet gecastreerd in het asiel --wat eerst wel het plan was--em daar ben ik blij mee tot nu toe

Marion. schreef:

MARC_S schreef:Mensen zeggen dat dat niet waar is maar ik heb nog nooit een reu met de piemel uit zien rijden op een andere ongecastreerde reu.

Ik wel hoor. Op mijn beide eigen reuen. Nog nooit op Saar en Miep trouwens, dus voor mij geldt jouw stelling andersom.

Apart, het is nl wel bekend dat gecastreerde reuen naar loopse teef kunnen ruiken maar van ongecastreerde heb ik dat nog nooit gehoord.

Inge O schreef:

Renee1966 schreef:

MARC_S schreef:
Ik denk dat ze liever een ongecastreerde reu hebben hoor. Net als Estelle heb ik dus totaal geen zin in een reu die zich met mijn teven gaat meten en die niet die galantie heeft die een reu door zijn hormonen wel heeft. Cleo vind gecastreerde reuen als teven. Dus dan hebben we 3 teven en daar zou ik zelf nooit voor willen gaan. Wuilus kon helemaal niet bij gecastreerde reuen. Die ruiken loops dus dat werd knokken. Een ongecastreerde reu heeft zeker mijn voorkeur, maar ik weet ook 100% zeker dat Cleo en Eva dat veel liever hebben. Alleen al omdat ze daar mee spelen en met gecastreerde reuen buiten niks hoeven op wat houdingen en doorlopen na. Cleo heeft bij mijn weten nog nooit met een gecastreerde reu gespeeld. Alleen met teefjes en echte reuen. Waarom weet alleen Cleo.

Mijn teven willen een stoere reu en dat vinden ze ook echt leuk. Maar misschien geloof je dat niet Nanna? Het is wel zo. Ik denk dat ze Charles straal negeren. Bakkie is ook niks voor ze maar een leuke staffordreu of een gezellige stoere mechelaar reu vinden ze helemaal te gek

Is dat zo, dat wist ik helemaal niet.
Hoe zit dat overigens met gecastreerde teven, hoe ruiken die (voor een andere hond dan hè), weet je dat?

nee, dat 'is' niet zo, dat komt voor - nogal een nuance toch .

Inderdaad, anders zou ik met Tomas nooit normaal kunnen wandelen.Geen hond die achter hem aankomt.Bij Bruno was er maar één hond die af en toe op tilt sloeg als Bruno in de buurt was.Maar dat was maar af en toe.

Nanna schreef:Charles is nu 1 jaar gecastreerd en geen reu die aanstalten maakt hoor. Ook mijn castraatnewfoundlander trok nooit mannelijke fans
Ik zou niet weten waarom sommige castraatreuen wèl aanbidders hebben, zou dat in een bepaald luchtje of in hun gedrag zitten?

Rock is 9 en een jaar of 3 geleden gecastreerd. In de eerste paar weken na de operatie werd hij (tot zijn grote woede) een keer besprongen door een reu dat was alles. Verder nooit iets gemerkt, teven doen ook net als altijd tegen hem

Inge O schreef: een vaststaande theoretische verklaring hiervoor is er bij mijn weten (nog) niet . het zou (volgens mij) verband kunnen houden met een gestegen LH-niveau bij gecastreerde mannelijke individuen en dat LH is ook een hormoon die bij teefjes rond de eisprong wordt vrijgesteld.

Wat ik zo apart vond was die ene reu echt maar af en toe helemaal geobsedeerd werd door Bruno, kwijlen, rode oogjes en maar rijden.Maar er ging ook vaak een halfjaar voorbij dat hij niet naar hem omkeek.We zeiden dan wel eens dat Bruno loops was

Nanna schreef:

alm@ schreef: Rock is 9 en een jaar of 3 geleden gecastreerd. In de eerste paar weken na de operatie werd hij (tot zijn grote woede) een keer besprongen door een reu dat was alles. Verder nooit iets gemerkt, teven doen ook net als altijd tegen hem

Hij heeft natuurlijk een zeer mannelijk gezicht

Maar natuurlijk