Het HondenForum

Teef

Ik vind een reu geweldig, ben helemaal gek op mijn eigen ventje.
Maar dat macho-reuen gedrag buiten dat vind ik niks
Aan de andere kant is hij wel een geweldige lieve kroelkont... meer dan Kaya m'n teef.

Rami schreef:Ik dacht altijd dat ik een reuen-mens was, maar sinds Silka hier woont denk ik er anders over. Ik vind zowel reu als teef geweldig leuk. En het is dus vooral leuk om ze allebei in huis te hebben. Ik geniet van de verschillen, het bonkige stoere van Bill en het meer subtiele en 'slimme' van Sil. Ik geniet van het feit dat ze elkaar zo aanvullen.
Als het even kan zou ik altijd zowel een reu als teef in huis willen hebben.

Als je Silka en Bill vervangt voor Tessa en Luuk, dan vertel je mijn verhaal.

Wij hebben altijd reuen gehad, ik ben echt een mannen-mens en ik zou niet gauw hebben gekozen voor een teef. Maar Tessa is op onze weg gekomen en dat is zo'n lekker ding.
Ik heb wel de indruk dat teven wat zelfstandiger zijn dan reuen, reuen zijn wat meegaander naar mijn idee.

Ik denk dat het allemaal ook heel erg afhangt van het individuele karakter van de hond, maar in het algemeen vind ik reuen net een tikkie leuker. Mijn ervaring is dat ze toch vaak wat liever zijn naar pupsedingetjes en hele kleine hondjes, ze zijn eerder onder de indruk en gaan eerder 'voor de lieve vrede'. En wat oudere zelfverzekerde reuen krijgen vaak dat 'statige', waarbij een blik genoeg is om een stuiterend pubertje af te remmen of een heel roedel tot de orde te roepen. Dat vind ik heel mooi, en dat zie ik zelden bij teven, die 'regeren' in mijn idee toch vaker door op z'n minst wat tanden te laten zien.

Wat knuffeligheid betreft en aandacht voor de baas zie ik hier en om me heen niet heel veel verschil tussen reuen en teven.

Liesbeth schreef:

Rami schreef:Ik dacht altijd dat ik een reuen-mens was, maar sinds Silka hier woont denk ik er anders over. Ik vind zowel reu als teef geweldig leuk. En het is dus vooral leuk om ze allebei in huis te hebben. Ik geniet van de verschillen, het bonkige stoere van Bill en het meer subtiele en 'slimme' van Sil. Ik geniet van het feit dat ze elkaar zo aanvullen.
Als het even kan zou ik altijd zowel een reu als teef in huis willen hebben.

Als je Silka en Bill vervangt voor Tessa en Luuk, dan vertel je mijn verhaal.

Wij hebben altijd reuen gehad, ik ben echt een mannen-mens en ik zou niet gauw hebben gekozen voor een teef. Maar Tessa is op onze weg gekomen en dat is zo'n lekker ding.
Ik heb wel de indruk dat teven wat zelfstandiger zijn dan reuen, reuen zijn wat meegaander naar mijn idee.

Ja, dat laatste merk ik hier ook wel. En dat zelfstandige en dat meegaande bij elkaar is dan weer erg leuk om samen in huis te hebben.

2 teven en 2 reuen hier, 1 teef en 1 reu gecastreerd. ik kies ook roedeltechnisch. de volgende zal een bm teefje zijn. ik vind reuen (op eigen terrein) liever en aanhankelijker, en toleranter. buiten zijn de teven weer wat makkelijker qua weglopen, maar weer niet naar andere honden toe. (mijn) teven zijn echt bitches, en nu heb ik een teef van het allermakkelijkste ras wat honden betfreft, en ook dat is nog een behoorlijke bitch :N: .

Ik ben echt een teefjes persoon
al vind ik de mannelijke versie wel mooier

Caro. schreef:Teef

Ik vind een reu geweldig, ben helemaal gek op mijn eigen ventje.
Maar dat macho-reuen gedrag buiten dat vind ik niks
Aan de andere kant is hij wel een geweldige lieve kroelkont... meer dan Kaya m'n teef.

Idem hier..
Reuen vind ik uiterlijk vaak wel mooier dan een teef.

Ik ben een echt teven mens. Heb nu 2 teven van mezelf (Rambo en Loddie) en 2 teven in opvang (Antefaz en Lady Jane) en dat gaat allemaal prima.
De enigste reu die ik gehad heb(Ollie) was toch altijd opletten buiten, want hij moest zijn meiden verdedigen. Maar o wat mis ik mn knul nog steeds...
Rambo en Loddie zijn enorm aanhankelijk daar merk ik niks van afstandelijkheid aan.

ik vind een reu geweldig
vind hem toch knuffeliger en aanhankelijker

maar ik kan hier geen reu meer bij zetten
maar als bob ooit uit de tijd is
'komt er zeker weer een reu

Dit is mijn eerste hond en toen hebben we gekozen voor een reu. Ik vind reuen bijna altijd een stuk mooier. Hij is heel erg lief, sullig en kroelerig. Maar ik heb geen vergelijkingsmateriaal

Er is trouwens geen poll?

toen wij in het begin de keuze moesten maken werd ons ook gezegd dat een teef makkelijker was en dat een reu macho deed enz.

Nouuu tis net andersom hier, mn teef is een hittepetit en mn reu is een lulletje rozewater en een stuk makkelijker.
Dus het zegt volgens mij helemaal niks.

Wij hebben een reu. Niet eens zozeer expres een reu maar hij was gewoon de allerleukste uit het nest en de dame (die veel te verlegen was en we sowieso niet hadden gewild) was al vergeven. Van tevoren had ik wel zo mijn twijfels over het hebben van een reu, omdat ik vaak horrorverhalen over extreem dominante reuen had gelezen of gehoord, en ik niet zeker wist of twee vrouwen dat aan zouden kunnen. Als ik daar nu over denk dan vraag ik me af wat ik in godsnaam dacht . Goed, zo'n plotseling opduikende roze flubber tijdens het eten hoeft niet zo nodig van mij (maar ach, 't ventje kan er ook niets aan doen ) maar het is écht een fantastisch lief en slim knuffelbeest. Hij is nu nog jong en van rijden merken we vrijwel niets en van markeren helemaal nog niets, maar als ik hem zo zie opgroeien denk ik niet dat het de horrorreu uit vroegere verhalen zal worden . Ik denk niet dat ik mijn hondkeuze van 't geslacht zou laten afhangen, puur van de hond zelf, tenzij Hades later écht beter lijkt te kunnen opschieten met één van beide sexes .

Ik zelf val altijd op reuen op de één of andere manier.
Vind ze over het algemeen ook wat liever. Mijn stage bij Sint Bernards bevestigde dit ook weer, viel meteen voor een grote geweldige reu genaamd Jelle.
Toch kan ik teven ook wel erg waarderen. Vind ze persoonlijk iets minder aanhankelijk (overkomen) maar wat ik van ze gezien heb zit er iets meer pit in (verschilt natuurlijk altijd per individu).

Maar ik zou over het algemeen weinig onderscheid maken als ik een hond zo hebben, allebei de sexen hebben wel hun voor en nadelen en het individu scheelt enorm.

Het maakt me niet zo veel uit. De combi die we nu hebben is gekomen omdat dit het meeste kans van slagen had onderling, wat ook is uitgekomen. Ik vind het bij teefjes wel lekker dat ze niet overal hun poot optillen en dat ze nog wel eens macho kunnen zijn. Het leuke aan reuen vind ik dat ze wat minder kattig zijn en voor mijn gevoel meer aan één persoon hangen (tenminste, dat is bij Benno en was bij Job zo).

Reuen. Ik vind de bouw vaak mooier en heb niks met teefjes

Ik heb 2x gekozen voor een reu, 1x voor een teef. Moet zeggen, mijn volgende keuze zou ook weer een reu zijn. Op 1 of andere manier trek ik lubbesen aan, terwijl de teefjes bij ons altijd veel te pittig naar mijn smaak zijn . Qua uiterlijk vind ik ze vaak ook mooier, net wat stoerder.

Hier een teef en over drie dagen (eindelijk ) komt er nog een teefje bij. Ik vind teven vaak mooier en (dit klinkt vast stom, ben er zeker de enige in :N: ) ik vind het bij reuen gewoon niet fraai om tegen zijn zaakje aan te kijken. Nu valt dat met de fauven door de hoogte en de vacht wel mee maar oha vind ik het gewoon geen fraai gezicht.

ik heb reuen en teven, als ik niet zou fokken ( want nu is een teef echt wel handig ) dan zou ik alleen maar reuen hebben waarschijnlijk, maar ja als ik weer verliefd word op een teefje dan zal die er wel komen
reuen zijn relaxter, makkelijker onderling, geen gezeik met loopsheden en schijnzwangerschappen, het zijn gewoon niet van die bitchen . it's all in the name

Ik wilde nooit een reu door al de vooroordelen waarmee ik opgevoed was.
Reuen rijden,lopen weg,zijn dominanter,enz.

Nooit afgevraagd of het zo was,kende dus ook eigenlijk geen reuen.

Dus toen we jaren geleden als eerste een pup uit mochten kiezen die bij ons en onze twee teefjes zou komen wonen, was het gewoon vanzelfsprekend dat, dat ook een teefje zou worden.
Maar ik viel als een blok voor een lief eigenwijs reutje. Al bleef ik erbij dat ik een teefje wilde. Hoezo eigenwijs hahaha
Maar ik kon natuurlijk niet kiezen welk hondje dan,want dat eigenwijze reutje bleef maar in mijn gedachten.
Op de dag dat we dus echt de knoop door moesten hakken en zouden kiezen werden alle teefjes ..... en het reutje op tafel gezet.
Ik was gewoon verkocht en zo kwam dus onze Saba in ons leven :smile1:
Hij beantwoorden aan geen van mijn vooroordelen.
Was een schat van een hond,die veel te vroeg is overleden.

Nu hebben we 2 reutjes en 1 teefje.
We hebben niet eens gelet op het geslacht toen we ze uitkozen. Ik heb nu geen voorkeur meer.

Groetjes Marianne

Hier 3 reuen en 1 teefje. Voorheen 3 reuen en 2 teefjes.

Ik ben zowel een reuen als teefjes mens. De combinatie vind ik leuk. Reuen zijn wat milder en verdraagzamer in de eigen roedel heb ik het idee, en teefjes kunnen wat venijniger zijn. Van mijn honden zijn er 3 heel erg op mij gericht, zowel reuen als teefje. 1 reu is meer Ed zijn hond.

Wat er ooit nog bijkomt is afhankelijk van welke hond weg zou vallen uit de roedel. Als Balou eerder zou komen te overlijden dan zou ik wel weer op zoek gaan naar een teefje, hoewel ik daar denk ik wel een tijd voor nodig zal hebben om dat te kunnen. Zou 1 van de reuen weg komen te vallen dan wacht ik met het erbij nemen van een hond tot de roedel uit drie honden zou komen te bestaan. En dan denk ik dat het een reu zou worden omdat ik bij Balou geen ander teefje wil zetten. Ze heeft toch een beetje een voorkeurspositie zowel bij de honden als bij mij. De reuen kunnen veel van haar hebben en corrigeren haar vrijwel nooit, en bij mij heeft ze ook wel een speciale prinsessenpositie.

Ik heb een uitgesproken voorkeur voor reuen. Ik vind reuen vaak veel leuker, opener, directer en niet zo onevenwichtig als teven kunnen zijn. Toch heb ik voor een teef gekozen omdat ik merk dat het in de drukte van de Randstad zoveel eenvoudiger is met een teef ontmoetingen met vreemde honden te hebben dan met reuen. Bovendien denk ik dat het voor mijn jongste reu veel leuker is een teef als maatje te hebben dan een reu.

Alhoewel ik daar bij tijden heftig aan twijfel, als ik zie wat die jonge teef zich allemaal permiteert terwijl hij met een sneu smoel het fysieke geweld over zich heen gestort krijgt.

Ik ben een teefjes mens omdat wij thuis ook altijd teefjes hebben gehad.
Nu zou ik eigenlijk nog een 2e erbij willen en dan zou ik toch voor een reu gaan omdat dit vaak beter werkt heb ik gehoord.

De reden waarom ik niet zo van de reutjes ben is ook om het zaakje waar je tegenaan kijkt zoals iemand voor mij ook al zei.
Het rijden, de klodders die het zaakje met zich mee kunnen brengen.
En het gedrag buiten, al doet mijn teefje ook niet bepaald altijd aardig tegen elke hond die we tegen komen

Ik heb altijd teven gehad. (Zeven in totaal waarvan er nu nog 5 zijn).
Sinds een half jaar heb ik er een reu bij en ik kan dus nog echt niet zeggen of hij in de toekomst makkelijker is/wordt/blijft dan mijn teven.
Wat me wel opvalt is dat hij meer een "mama's kindje" is dan de teven.

Vroeger thuis hadden we een teef, nu heb ik een reu. Ik had wat lichte vooroordelen bij reuen maar hij was de laatste van het nest en ik was verkocht!

Nu zal het vast ook aan het ras liggen maar Spike is erg verdraagzaam met alles en iedereen en een enorme knuffelkont.

Rijden doet ie niet maar markeren, graspollen aflikken en overdreven achter de kont van sommige teven blijven snuffen is de laatste 2 weken wel in trek; het zullen de puberhormonen in combinatie met het voorjaar wel zijn. Als dat alles blijft dan teken ik ervoor.

Hier een reuenmens. toch komt er hier van de zomer een teefje bij. Doordat ik niet zo groot woon weet ik zeker dat het met een reu erbij fout gaat.
doordat ik nu een teefje erbij neem gooi ik wel de deur op slot voor een 2e reu. Maar ik wil zowel voor Bo als voor mezelf niet wachten tot ik wel een keer de ruimte heb voor 2 reuen

Hier twee teven en een reu. Maar als het roedel-technisch kan, gaat mijn sterke voorkeur uit naar een reu.
Aisha is mijn eerste ongecastreerde teef (Belle is herplaatser en was al gecastreerd toen ik haar kreeg) en mijn hemel; wat een gemiep en geneuzel soms. En kattig dat ze soms kan doen! Nu zijn natuurlijk niet alle teven zo maar ik kan me daar heel erg aan ergeren. Dan heb ik nog liever een reu die ik goed begeleiden met andere honden en markeren en zo dan dat gemiep. Daar kan ik letterlijk (qua training) en figuurlijk (qua gevoel) niets mee.

Denk dat het dus ook vooral te maken heeft met hoe je zelf in elkaar steekt; dat je niet in het algemeen kunt zeggen dat een teef makkelijker is dan een reu. Ligt er maar aan waar je eigen "zwakke" punt zit denk ik. Heb zelf verschillende niet zo gemakkelijke reuen gehad, maar daar wist ik uiteindelijk beter mijn weg in te vinden dan met een mieperige teef.

(waar ik overigens wel erg blij mee ben hoor! Je zou zo haast denken dat ze niet leuk is en dat is verre van de waarheid.)

IK heb ook een teef met een simpele reden: dit was de hond die een nieuw huisje zocht en waar ik tijdens de eerste ontmoeting gelijk verliefd op was!

Bijkomend voordeel aangezien het een Berner betreft, het is iets handzamer in huis

ik ben een echt reuen mens, maar denk dat ik geen recht van spreken heb, zolang ik geen teef gehad, heb, de volgende hond zal niet op geslacht woren gekozen, maar op karakter, dus ik heb me voorgenomen dat het ook een teef kan worden, alleen ik val altijd op die kerels ik kan er niets aan doen

Moniek B. schreef:Hier twee teven en een reu. Maar als het roedel-technisch kan, gaat mijn sterke voorkeur uit naar een reu.
Aisha is mijn eerste ongecastreerde teef (Belle is herplaatser en was al gecastreerd toen ik haar kreeg) en mijn hemel; wat een gemiep en geneuzel soms. En kattig dat ze soms kan doen! Nu zijn natuurlijk niet alle teven zo maar ik kan me daar heel erg aan ergeren. Dan heb ik nog liever een reu die ik goed begeleiden met andere honden en markeren en zo dan dat gemiep. Daar kan ik letterlijk (qua training) en figuurlijk (qua gevoel) niets mee.

Mijn teven zijn inderdaad ook mieperiger dan Moos was Niet kattiger, Moos was veel snauweriger naar andere honden. Saar snauwt misschien 2 keer per maand en dan alleen nog maar naar een reu die op haar wil klimmen, en Vera heb ik nog nooit zien snauwen Die laat zich ook gewoon berijden en staat er dan bij van "allemachtig zeg, ben je al klaar ".

Saar is erg mieperig, dat vind ik, voor haar vooral, ook net even te
Vera is eigenlijk heel stabiel, maar kan soms opeens een beetje mieperig reageren, en ik vind dat eigenlijk wel heel schattig haha. Ik kan daar wel vertederd door raken, terwijl ik bij een reu die wil patseren met andere reuen me juist weer wat kan ergeren.
Grappig die verschillen 'in smaak' dan ook

reu, vind meestal de bouw mooier, en een teefje willen mijn ouders
ook niet. maar zal er zelf ook minder snel voor een teef kiezen.