Het HondenForum

Wat ik me zat te bedenken, als hij nu redelijk vrolijk is, dan kan hij zich in elk geval niet meer herinneren dat hij onder dwang aan het infuus is gelegd. Dat is wel een opluchting!

mooi zo, alle positieve berichten zijn van harte welkom

We duimen door hier

Marion. schreef:

Stang schreef:Pfffff.... godsamme....
Goed nieuws, voor nu alvast een klein wondertje.... nu volhouden Moppie en laat het een raadsel blijven, een tijdelijke instorting die nooooooit meer terugkomt. Nu nog de nacht goed en alsjeblieft de bloeduitslagen....

Pffffffffffffffffff. Heel voorzichtig goed nieuws. Ik blijf nog even heel hard doorduimen, en de kaarsjes blijven ook nog even aan.

Probeer vannacht wat te slapen, meis. Zenuwslopend moet dit zijn. Dikke kus van mij!

Ja graag!! Kaarsjes, duimen, schietgebedjes (gelovig of niet ) alles is keihard nodig!

Ik heb net een uurtje geslapen en ontwaakte door de wekker in een volkomen vreemde wereld (ik was zelf even tijdelijk de weg kwijt). Inmiddels ben ik weer wat bijgetrokken.

--------

Ontzettend bedankt allemaal voor het meeleven en alle interesse in Moritz!!

Wendy! schreef:Wat ik me zat te bedenken, als hij nu redelijk vrolijk is, dan kan hij zich in elk geval niet meer herinneren dat hij onder dwang aan het infuus is gelegd. Dat is wel een opluchting!

Ik vermoed dat hij niets weet van de afgelopen 24 uur. Ik hoop het.... maar volgens mij is dat ook zo.
Het typische is dat hij blijkbaar totaal niet angstig is of verward dat hij nu totaal ergens anders is Nu heeft hij natuurlijk ook de laatste 20 uur flinke dosissen valium gekregen, dat zal ook wel helpen in zijn rust.

Ik blijf duimen voor je ventje. Kom op Moritz!

Dat zijn voorzichtige goede berichten..
Ik duim dat Moritz geen terugval meer krijgt.

Ik duim ook gewoon door en het kaarsje brandt ook zo lang ik wakker ben. Wat een vechtertje is die Moritz van jullie!
Het zou toch echt fantastisch zijn als dit voorzichtig positieve nieuws zo doorzet.
Hopelijk kunnen jullie vannacht een beetje slapen. Hier wordt nog steeds aan jullie en Moritz gedacht.

Go Moritz!!

Wat een goed nieuws, ongeacht de uitslagen van zijn bloedtesten.
Wat is dat toch een krachtpatsertje, die Moritz.
Hier wordt keihard geduimd, want hij is er natuurlijk nog niet, zowel thuis als lichamelijk, maar elke klein beetje goede hoop kan ie wel gebruiken. En jullie ook. Ontspan maar een beetje vanavond, Caroline, het lijkt te mogen.

Oh wat heerlijk dat hij nu weer iets beter lijkt te zijn. Ik hoop en duim nog heel hard dat het zo blijft.

Sterkte!

Tjonge jonge, wat een verhaal zeg. Ben blij dat het weer wat beter gaat en ik zal duimen, dat het zo blijft!

Wat goed van Moritzie, ik blijf wel duimen dat het goed blijft gaan
Nu maar hopen dat de bloeduitslagen ook wat gunstig uitvallen.

Heel veel sterkte met alle onzekerheid

Ik duim nog heel hard door voor je moppie

Dat is voorzichtig een beetje positief nieuws! Goed zo Moritz, niet opgeven hoor

Ik heb er verder helemaal geen verstand van, maar kan het niet zijn dat de medicijnen die hij slikt voor de erlichia deze aanvallen veroorzaken?

We blijven stevig doorduimen Caro!!!

Hier draaien de duimen ook door

heel veel sterkte,
ook ik zal voor jullie duimen

ik lees het nu pas, wat een onzekerheid zeg
ik ga hier ook voor moritz duimen

Demi schreef:Dat is voorzichtig een beetje positief nieuws! Goed zo Moritz, niet opgeven hoor

Ik heb er verder helemaal geen verstand van, maar kan het niet zijn dat de medicijnen die hij slikt voor de erlichia deze aanvallen veroorzaken?

Ik pieker me suf....
Het typische is dus dat hij de eerste weken goed opknapte, normaal netjes opknapte. En ineens werd hij dus vorige week donderdag enorm vrolijk, enorm druk vrolijk, zo totaal niet Moritz.
Dat werd met de dag gekker, vrijdag werd dat erger en zaterdag nog erger. Hij bleef ook van binnen naar buiten lopen, de hele dag door achter elkaar door.
Maar hij oogde daarbij supervrolijk, al vond ik het wel al heel vreemd ineens zo'n enorme omslag.
Toen werd hij zaterdagavond ziek, moest spugen en 's nachts enorme hoeveelheden poep in huis, niet echt dunne diarree, maar wel prut.
Zondag was hij wat lamlendig (logisch), maar begon toch alweer op te knapeen en maandag en gister overdag was het praktisch weer 'normale' Moritz en niet zo extreem uitgelaten vrolijk, maar gewoon.
Gister is niets bijzonders gebeurd en we lagen zoals zo vaak samen op de bank even lekker na het eten en ineens patsboem kreeg hij zo'n aanval.
Drie van de vijf aanvallen zijn gekomen juist toen hij rustig ging liggen en in slaap begon te vallen.

Ik heb al zitten kijken naar de houdbaarheidsdatum van de nieuwe pot pillen die hij sinds 2 weken krijgt (dezelfde pillen als daarvoor, maar een nieuwe pot). Maar de datum is prima De pillen die erin zitten zijn de goede pillen.
Ergens heb ik een idee dat er ergens een aanwijsbare oorzaak moet zijn, iets waar niemand aan denkt.
De laatste dagen bleef hij buiten ook graven, ook op de stenen, en at veel aarde (beestjes in de aarde), enz.

Ik pieker en pieker, maar kom er nog totaal niet uit.

Laat dat piekeren nu ff zitten en denk nu eerst ff aan jezelf.
Probeer deze nacht voldoende te slapen morgen je kereltje weer thuis en loop je weer op eieren.

Het is echt vreemd, juist omdat het zo goed ging en dan ineens zo'n ommekeer...
Maar denk ook een beetje aan jezelf hoor, neem je rust Caroline, je hebt het hard nodig. En je moppie heeft je zo ook hard nodig als hij misschien naar huis mag en dan moet je wel een beetje uitgerust zijn!
Knuff voor jullie allemaal en we denken aan jullie!

Het gebeurt wel vaker dat aanvallen juist in de slaap komen. Op zich is dat niet vreemd.
Dat onrustige gedrentel herken ik ook van mijn eigen hond.

Misschien dat het bloedonderzoek iets uitwijst.

Misschien klopt de samenstelling van de pillen wel niet helemaal? Is er wat verkeerd gegaan in het proces van het maken? Hopelijk is dit geen waar, maar zou een verklaring kunnen zijn als het ongeveer al net zo lang speelt?

gelukkig dat het nu weer beter met hem gaat, hopelijk komt hij er weer helemaal bovenop! Hier worden ook duimen gedraaid voor hem!!

Sjee, Caroline....dit slaat misschien helemaal nergens op, wat ik te melden heb, maar jouw laatste bericht doet mij met een schok herinneren aan mijn kat die een aangeboren ziekte had...
Ze begon op tweejarige leeftijd opeens aan stenen te likken, in aarde te graven en grond te vreten. Ze had iedere keer last van ernstige bloedarmoede en uiteindelijk kreeg ze epileptisch aanvallen...

Jeetje wat een onzekerheid allemaal zeg!
Je wordt qua emoties ook van links naar rechts geslingerd.

Ik blijf voor jullie duimen en ik ga nu een kaarsje aansteken.

jeeee, Caroline....wat een toestand zo met 't menneke. Ik hoop voor je dat hij de nacht goed doorkomt en dat hij morgen weer lekker bij jou op de bank mag liggen knorren.

hey caroline.
Ik hoop dat je ondanks alle vreselijke zorgen vanacht toch een beetje rust zult krijgen.
ik zal hier een kaarsje aansteken naast de pc voor jouw moritz.

Hoi Caroline,

Jee, dat klinkt goed ineens! Laten we hopen dat dat zo doorzet en dat jullie ventje morgen lekker naar huis mag!

een heel klein glimpje aan de horizon. We gaan door met schietgebedjes!!

Stang schreef: Ik pieker me suf....
Het typische is dus dat hij de eerste weken goed opknapte, normaal netjes opknapte. En ineens werd hij dus vorige week donderdag enorm vrolijk, enorm druk vrolijk, zo totaal niet Moritz.
Dat werd met de dag gekker, vrijdag werd dat erger en zaterdag nog erger. Hij bleef ook van binnen naar buiten lopen, de hele dag door achter elkaar door.
Maar hij oogde daarbij supervrolijk, al vond ik het wel al heel vreemd ineens zo'n enorme omslag.
Toen werd hij zaterdagavond ziek, moest spugen en 's nachts enorme hoeveelheden poep in huis, niet echt dunne diarree, maar wel prut.
Zondag was hij wat lamlendig (logisch), maar begon toch alweer op te knapeen en maandag en gister overdag was het praktisch weer 'normale' Moritz en niet zo extreem uitgelaten vrolijk, maar gewoon.
Gister is niets bijzonders gebeurd en we lagen zoals zo vaak samen op de bank even lekker na het eten en ineens patsboem kreeg hij zo'n aanval.
Drie van de vijf aanvallen zijn gekomen juist toen hij rustig ging liggen en in slaap begon te vallen.

Ik heb al zitten kijken naar de houdbaarheidsdatum van de nieuwe pot pillen die hij sinds 2 weken krijgt (dezelfde pillen als daarvoor, maar een nieuwe pot). Maar de datum is prima De pillen die erin zitten zijn de goede pillen.
Ergens heb ik een idee dat er ergens een aanwijsbare oorzaak moet zijn, iets waar niemand aan denkt.
De laatste dagen bleef hij buiten ook graven, ook op de stenen, en at veel aarde (beestjes in de aarde), enz.

Ik pieker en pieker, maar kom er nog totaal niet uit.

Kunnen dit niet allemaal kleine epileptische aanvalletjes geweest zijn? Een epileptische aanval hoeft niet met schokken en schuimbekken gepaard te gaan, hè? Veel aanvallen zijn zo subtiel dat mensen ze vaak niet als epilepsie herkennen.