Het HondenForum

Ohhhhh wat een drama Ik duim en hoop op een wonder voor Moritz
Heel veel sterkte

Groetjes Els

Sterkte voor jullie allemaal. Probeer inderdaad wat te rusten.

Knuffel

Wat vreselijk voor Moritz en voor jullie
Heel veel sterkte!

Wat een ellende en wat een verdriet...

Je lieve trouwe Moritz zo te moeten zien en meemaken. Dat moet echt afschuwelijk zijn.

Nogmaals heel veel sterkte.

Wat vreselijk verdrietig.

Ik wens jullie heel veel sterkte toe.

Sterkte Caroline,
probeer wat te ontspannen en te rusten..
makkelijk gezegd, weet ik....
de duimen draaien.

Pfff wat een hel zeg. Moritz leven hangt op het moment volgens mij aan een zijde draadje
Ondanks dat blijf ik duimen en hopen voor jullie Caroline! Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd!

Sterkte Caroline en Pieter, meer kan ik niet te zeggen

Meer dan heel veel sterkte weet ik ook niet te zeggen...

Ik denk aan jullie.

Ik lees het nu pas... wat een ellende allemaal Ik ga heel hard duimen voor Moritz en voor jullie!

Dit is niet te bavatten Heel veel sterkte voor jullie. Gelukkig heeft hij nu rust in zijn lijf en in zijn koppie.

Ik vind het echt vreselijk voor jullie.....

Ook van mij heel erg veel sterkte toegewenst.
Het is een verschrikking om je hond zo te moeten zien

Wat een hel, Caroline.... dat verdriet, die spanning, die onzekerheid....
Zo voelbaar... vreselijk...
Sterkte...

wat erg. veel sterkte

Sterkte Caroline, We denken aan jullie

De internist belde zojuist.... ik weet nog helemaal niet wat ik ervan moet denken.

Moritz is blijkbaar wakker geworden, ik weet niet hoe en waarom, en de internist vind hem op dit moment dusdanig goed reageren op de anti-epileptica (of hoe dat ook heet) dat besloten is voor dit moment om hem niet verder onder zeil te houden.
Hij was opgestaan, niet 'getikt' meer en een rustige blik in zijn ogen en goed benaderbaar.

Ze willen dus nu kijken hoe hij het gaat doen. Bij de minste onrust of dwangmatigheid gaat hij weer onder zeil.

De internist noemde het 'heel voorzichtig goed nieuws, maar klopte dit direct af'. Maar wilde me wel laten weten dat ze op dit moment van het besproken behandelplan afgeweken zijn.

We mogen niet komen, nou ja 'mogen' is een groot woord, maar hij zei dat het echt beter was van niet omdat dit alleen opwinding teweeg zou brengen.
Sowieso blijft hij deze nacht, maar áls (áls, áls, áls) dat heel erg goed gaat, dan mag hij morgen naar huis en dan is het verder wachten op de bloedwaardes vrijdagochtend.

Ik durf niks meer te hopen, elke keer ligt mijn gevoel van verdriet en hoop totaal door elkaar. Ik hoopte al niet meer en nu is lichte hoop gegeven..... het is heel moeilijk allemaal, eigenlijk zo vaak afscheid nemen en dan toch weer niet. Ik hoop uiteraard met mijn hele hart dat het afscheid ook deze keer niet doorgaat, maar de klap is zo verrot hard als je hoopt...

Nou ja, ik wilde ook dit weer even kwijt deze update.

Tussen 19.00 en 20.00 vanavond kan ik bellen hoe het met hem gaat dan.

Dan gaan we duimen dat hij zo blijft en morgen naar huis mag

wat verschrikkelijk treurig allemaal, caroline.

edit: lees net je allerlaatste berichtje. zenuwslopende toestanden, bahbahbah. hou je taai, lieve caroline! ik hoop met je mee op een wondertje.

Ohh, dat zou fijn zijn als ie lekker naar huis mag, lekker in zijn vertrouwde omgeving. We duimen ervoor.

Ik weet ook niet veel anders te typen dan heel veel sterkte.

Dit moet echt zenuwslopend zijn, afscheid nemen en dan toch weer een sprankje hoop.

Wat moet dit allemaal moeilijk zijn voor jullie. Ik kan me zo goed voorstellen dat je eigenlijk niet meer durft te hopen. Maar toch is het heel voorzichtig een heel klein beetje goed nieuws..
Ik hoop op een wondertje voor die lieve Moritz, het is zijn tijd nog niet!

Ow al die onzekerheid, dat is nog wel het ergste van alles. Nu maar hopen dat er toch weer een wonder is gebeurd en dat het gewoon zijn tijd nog niet is, zodat je over een tijdje kunt terugkijken op deze moeilijke tijd met Moritz naast je.

Wat een heen en weer gesleur tussen hoop en vrees.
Ik leef met jullie mee, en houd deze topic nauwlettend in de gaten.
Sterkte jullie!

Stang schreef:Ik durf niks meer te hopen, elke keer ligt mijn gevoel van verdriet en hoop totaal door elkaar. Ik hoopte al niet meer en nu is lichte hoop gegeven..... het is heel moeilijk allemaal, eigenlijk zo vaak afscheid nemen en dan toch weer niet. Ik hoop uiteraard met mijn hele hart dat het afscheid ook deze keer niet doorgaat, maar de klap is zo verrot hard als je hoopt...

O..., o..., o..., wat ontzettend recent herkenbaar dit gevoel... Dat afwachten, hopen en nadenken is zo slopend...
Laten we alsjeblieft hopen dat dit afscheid niet door gaat! Ik hoop keihard met jullie mee!

Rust uit en hou je taai............. er blijft gewoon hoop............. Heel veel sterkte voor jou en Pieter...........

Erg zenuwslopend dit allemaal zeg, we duimen hier heel hard verder. Heel veel sterkte nogmaals!

Ik weet niet wat ik zeggen moet. Het is allemaal zo bizar en zo erg. Ik hoop en duim..ik denk aan je en wens je alles wat je nodig hebt!

Je wordt inderdaad zo heen en weer gegooid tussen hoop en vrees en je bent haast bang om in dat ene beetje kleine hoop te geloven omdat er ook weer een hele grote MAAR aan te pas komt....
Moritz (en jullie) verdient het wondertje waar op gehoopt wordt zó....
Ik hoop heel erg hard mee en ik denk aan jullie.

Jeetjejeetjejeetje,

Wat een ellendige opeenstapeling van zware rampen, hoop, vrees en wachten.

Ik wacht en treur met je mee Caro.

Caroline we blijven hopen op een wondertje, de duimen draaien hier volop voor Moritz!!!
Heel veel sterkte.....