maart schreef:
en wat is er mis met een hond die uit zijn dak gaat omdat hij beloond werd?
Dat bedoel ik dus met mijn systeem... mensen kunnen er niet mee om. Mijn honden leren van pup af aan zelf ook schakelen tussen die emoties.
En daar kan men dus duidelijk niet mee om.
Zonde, want het is zoveel fijner om samen uit je dak te gaan met je hond en dan weer serieus verder te trainen.
Maar nee, hond afremmen in emotie en zeker niet belonen want tja.... Ik geef dan in de plaats maar geen correctie en maak mezelf wijs dat hij daar ook mee tevreden is
erg zonde vind ik dat allemaal.
Snap ik ook niet. Ik heb een terrier. Vroeger ook terriers gehad. Terriers zijn gek op knokken, maar dat mag mijn terrier niet, want als je ze hun gang laat gaan knokken ze door tot er eentje dood is. Als ik zie dat ze hyper gaat worden (voorstadium van echt vol in het gevecht gaan en dat mag ze NOOT EN TE NIMMER) haal ik haar uit het spel. Dat is moeilijk voor haar, dus ga ik uit mijn dak omdat ik haar zo knap vind. Zij gaat ook uit haar dak omdat ze zo blij is dat ik blij ben. Als beloning gaan we al verder lopend samen spelen: niet met de "gewone" bal, niet met de "gewone" flos, maar lekker heel hard trekken aan de aller, allerfijnste flos, heerlijk. Na een paar minuten even "los" oefenen, gaat goed, knappe hond!!! Weer even verder spelen, wat rustiger nu, weer even "los" oefenen, allemaal heel knap en heel braaf, geweldig, tophond! Ik blij, hond blij.
Ze is nu zover dat ze
uit zichzelf naar me toe komt rennen als het spel naar een bepaald opwindingsniveau gaat, om met mij te spelen. En natuurlijk beloon ik dat, door haar de hemel in prijzen en haar te begeleiden in het kanaliseren van die opwinding met lekker spelen en oefeningen. En ja, dan gaat ze bijna uit haar dak van blijdschap en trots en ze is op een fijne, positieve manier gekalmeerd. Ik zou mezelf een idioot vinden als ik niet laat merken dat ik dat heel knap vind.
Ze corrigeert zichzelf, zo jong als ze is en ik vind dat geweldig en dat laat ik haar dus merken. Dat kost dan een paar minuten. Ik zie niet in waarom dat erg is. Je helpt je hond om naar zijn gewone niveau te gaan; dat kan door hem te negeren, het kan ook door even lekker te spelen en zo de opwinding te laten wegvloeien. Imho leren ze daar meer van dan van negeren. Waarom zou ze in hemelsnaam naar me toe komen uit een hele opwindende situatie, om vervolgens genegeerd te worden??