Het HondenForum

Hanneke2 schreef: Nee, het is van dat het niet zwart/wit is. Wat ik lees en zonder aarzelen accepteer is dat met name de wat 'stoerdere' grote teven vaak niet veel van gecastreerde reuen moeten hebben. Okee, interessant. Misschien is dat omdat ze als (potentiële) alfateef instinctief alles wat niet aan de alfa-reu norm voldoet direct afschrijven.

Maar het is geen *wet*. Ik denk dat je nergens op internet kan vinden dat "uit jarenlang onderzoek onder duizenden honden is gebleken dat 100 procent van alle volle en/of gecastreerde teven totaal geen interesse tonen in gecastreerde reuen".

Want, het is niet waar. Lilo is nog immer hevig verliefd op een grote statige GR-reu hier in de buurt, heb ook een tijdje gedacht dat het een volle reu was (al dat haar ), maar hij had al nul ballen toen Lilo zich de eerste keer piepend in allerlei bochten ging wringen omdat ze hem zo leuk vindt. Dat doet ze ook bij hele leuke volle reuen, en als een bevriende volle reu zijn ballen kwijt raakt blijft ze het doen. Ook andere mensen hebben in dit topic en elders en eerder al aangegeven dat zij andere ervaringen hebben. Denk je dan dat we dat zitten te verzinnen met z'n allen? Of zitten hier toevallig de 0,001 procent uitzonderingen?

In mijn beleving is het simpelweg zo dat sommige honden sommige andere honden niet interessant vinden. Dat kan hormonaal zijn, of uitstraling, of gedrag, of sexe, of leeftijd, en die voorkeuren zijn wellicht vergelijkbaar tussen enigszins 'vergelijkbare' honden, maar uiteindelijk blijven het persoonlijke voorkeuren, die ook afhankelijk kunnen zijn van opvoeding en ervaringen. En daarnaast kan je elke dag weer voor verrassingen komen te staan, want je weet tenslotte nooit wat er exact in die koppen omgaat. (Van de week kwamen we een vrij jong vreemd herdermixteefje tegen, kop groter dan Lilo, en die stormde vrolijk op mijn honden af. Nou, het was meteen spelen en rennen, Jack ook, ze vonden elkaar alledrie helemaal gezellig.

Dan kan ik dus 100 theorieën hebben waarom mijn honden meestal niet erg goed met herders overweg kunnen en al helemaal niet al die op ze af komen stormen, en dan sta ik dus gewoon met mijn bek vol tanden.

Hondengedrag is geen exacte wetenschap. En daarom is het interessant.

Dus ik zit dan maar een potje te liegen? Ik ken toch verdorie mijn eigen hond wel?
En omdat Lilo zo reageert zal dat voor elke andere hond ook zo zijn?
En hoezo opvoeding? Toch raar dat Ghaya en Kimba daar geen last van hadden.

estelle schreef:

Hanneke2 schreef: Nee, het is van dat het niet zwart/wit is. Wat ik lees en zonder aarzelen accepteer is dat met name de wat 'stoerdere' grote teven vaak niet veel van gecastreerde reuen moeten hebben. Okee, interessant. Misschien is dat omdat ze als (potentiële) alfateef instinctief alles wat niet aan de alfa-reu norm voldoet direct afschrijven.

Maar het is geen *wet*. Ik denk dat je nergens op internet kan vinden dat "uit jarenlang onderzoek onder duizenden honden is gebleken dat 100 procent van alle volle en/of gecastreerde teven totaal geen interesse tonen in gecastreerde reuen".

Want, het is niet waar. Lilo is nog immer hevig verliefd op een grote statige GR-reu hier in de buurt, heb ook een tijdje gedacht dat het een volle reu was (al dat haar ), maar hij had al nul ballen toen Lilo zich de eerste keer piepend in allerlei bochten ging wringen omdat ze hem zo leuk vindt. Dat doet ze ook bij hele leuke volle reuen, en als een bevriende volle reu zijn ballen kwijt raakt blijft ze het doen. Ook andere mensen hebben in dit topic en elders en eerder al aangegeven dat zij andere ervaringen hebben. Denk je dan dat we dat zitten te verzinnen met z'n allen? Of zitten hier toevallig de 0,001 procent uitzonderingen?

In mijn beleving is het simpelweg zo dat sommige honden sommige andere honden niet interessant vinden. Dat kan hormonaal zijn, of uitstraling, of gedrag, of sexe, of leeftijd, en die voorkeuren zijn wellicht vergelijkbaar tussen enigszins 'vergelijkbare' honden, maar uiteindelijk blijven het persoonlijke voorkeuren, die ook afhankelijk kunnen zijn van opvoeding en ervaringen. En daarnaast kan je elke dag weer voor verrassingen komen te staan, want je weet tenslotte nooit wat er exact in die koppen omgaat. (Van de week kwamen we een vrij jong vreemd herdermixteefje tegen, kop groter dan Lilo, en die stormde vrolijk op mijn honden af. Nou, het was meteen spelen en rennen, Jack ook, ze vonden elkaar alledrie helemaal gezellig.

Dan kan ik dus 100 theorieën hebben waarom mijn honden meestal niet erg goed met herders overweg kunnen en al helemaal niet al die op ze af komen stormen, en dan sta ik dus gewoon met mijn bek vol tanden.

Hondengedrag is geen exacte wetenschap. En daarom is het interessant.

Dus ik zit dan maar een potje te liegen? Ik ken toch verdorie mijn eigen hond wel?
En omdat Lilo zo reageert zal dat voor elke andere hond ook zo zijn?
En hoezo opvoeding? Toch raar dat Ghaya en Kimba daar geen last van hadden.

Ik denk dat veelal vrij pittige teven zo reageren op gecastreerde reuen (? vraagteken erachter, want ik weet het natuurlijk ook niet zeker :N: ). Misschien waard om eens een polletje tegenaan te gooien.

Ik heb dus verschillende ervaringen: Kaya kan eigenlijk alleen met zeer zelfverzekerde, macho, ongecastreerde reuen en in het verleden was ze ook dol op loopse teven (dat probeer ik inmiddels niet meer uit).
Puchu kan niet met ongecastreerde reuen, maar zoals het nu lijkt wel met sommige gecastreerde reuen en uiteraard met teven.

Maar daar tegenover staat dus Moritz, gecastreerde reu, die enorm sociaal was en waar ook weinig andere honden problemen mee hadden.
Alhoewel ik me toch wel een keer herinner dat hij juist door een pittige herderteef werd 'aangevallen'.

Dus mijn eigen ervaring is dat vooral wat pittige teven problemen hebben met gecastreerde reuen en het vooral bij wat pittige teven en reuen, lijkt uit te maken of een reu wel of niet gecastreerd is.

Caro. schreef:Ik denk dat veelal vrij pittige teven zo reageren op gecastreerde reuen (? vraagteken erachter, want ik weet het natuurlijk ook niet zeker :N: ). Misschien waard om eens een polletje tegenaan te gooien.

Ik heb dus verschillende ervaringen: Kaya kan eigenlijk alleen met zeer zelfverzekerde, macho, ongecastreerde reuen en in het verleden was ze ook dol op loopse teven (dat probeer ik inmiddels niet meer uit).
Puchu kan niet met ongecastreerde reuen, maar zoals het nu lijkt wel met sommige gecastreerde reuen en uiteraard met teven.

Maar daar tegenover staat dus Moritz, gecastreerde reu, die enorm sociaal was en waar ook weinig andere honden problemen mee hadden.
Alhoewel ik me toch wel een keer herinner dat hij juist door een pittige herderteef werd 'aangevallen'.

Dus mijn eigen ervaring is dat vooral wat pittige teven problemen hebben met gecastreerde reuen en het vooral bij wat pittige teven en reuen, lijkt uit te maken of een reu wel of niet gecastreerd is.

Bikkel heeft met gecastreerde reuen 0,0 problemen. Met intacte reuen is toch soms wel wat spanning.
Kimba was ook heel erg sociaal had met geen enkele hond een probleem en andere honden ook niet met haar. Maar goed, Kimba deednog geen vlieg kwaad en was geholpen.

Ik erger mij eraan dat mensen hier in dit topic min of meer zeggen dat het niet zo kan zijn dat Hera geen gecastreerde reuen moet en dat als dat zo zou zijn dit aan haar opvoeding ligt of omdat ze geschift is.
Hera kan ook heus wel oplopen met iemand met een geholpen reu hoor (heb met Sharmayne en Mazzel gelopen) maar ik merk dan wel spanning bij haar. Iets wat ik niet merk als ik met haar met de intacte reu van de achterburen loop.

Wat jij trouwens zegt over die macho zelfverzekerde reuen is bij Hera ook zo. DAt is de beste klik.
Dan laat ze zich ook prima corrigeren.
Ik heb toen ik nog bij de africhtingsclub trainde weleens gewandeld met een duitseherder reu, enorm zelfverzekerde hond. Hera haalde het niet in haar hoofd om hem de les te gaan lezen.

Caro. schreef:
Dus mijn eigen ervaring is dat vooral wat pittige teven problemen hebben met gecastreerde reuen en het vooral bij wat pittige teven en reuen, lijkt uit te maken of een reu wel of niet gecastreerd is.

Dat zou misschien weleens mee kunnen spelen inderdaad. Gecastreerde Moos is dus weleens door teven gepakt, en dat waren ook altijd pittige typjes die hem denk ik inderdaad gewoon als 'teef' zagen ook Ik weet namelijk dat diezelfde teven ongecastreerde reuen prima vonden.
Andersom werkt het misschien ook wel een beetje. Saar en Vera zijn geen hele pittige typjes (Vera kan als ze een hond heel goed kent wel pittiger worden, maar bij een eerste ontmoeting nooit), en zij hebben dus vrij weinig met onbekende ongecastreerde stoere reuen over het algemeen. Die vinden ze te stoer, dominant, overheersend, hoe je het wil noemen
Vera is dol op gecastreerde reuen doetjes waarbij ze nog wel even lekker de vrouw met privileges uit kan hangen. Dat dan weer wel Of ongecastreerde reuen doetjes, is ook goed Maar reuen die heel stoer aan komen lopen kruipt ze voor, en wil ze zeker niet zomaar meteen mee spelen.

estelle schreef:

Caro. schreef:Ik denk dat veelal vrij pittige teven zo reageren op gecastreerde reuen (? vraagteken erachter, want ik weet het natuurlijk ook niet zeker :N: ). Misschien waard om eens een polletje tegenaan te gooien.

Ik heb dus verschillende ervaringen: Kaya kan eigenlijk alleen met zeer zelfverzekerde, macho, ongecastreerde reuen en in het verleden was ze ook dol op loopse teven (dat probeer ik inmiddels niet meer uit).
Puchu kan niet met ongecastreerde reuen, maar zoals het nu lijkt wel met sommige gecastreerde reuen en uiteraard met teven.

Maar daar tegenover staat dus Moritz, gecastreerde reu, die enorm sociaal was en waar ook weinig andere honden problemen mee hadden.
Alhoewel ik me toch wel een keer herinner dat hij juist door een pittige herderteef werd 'aangevallen'.

Dus mijn eigen ervaring is dat vooral wat pittige teven problemen hebben met gecastreerde reuen en het vooral bij wat pittige teven en reuen, lijkt uit te maken of een reu wel of niet gecastreerd is.

Bikkel heeft met gecastreerde reuen 0,0 problemen. Met intacte reuen is toch soms wel wat spanning.
Kimba was ook heel erg sociaal had met geen enkele hond een probleem en andere honden ook niet met haar. Maar goed, Kimba deednog geen vlieg kwaad en was geholpen.

Ik erger mij eraan dat mensen hier in dit topic min of meer zeggen dat het niet zo kan zijn dat Hera geen gecastreerde reuen moet en dat als dat zo zou zijn dit aan haar opvoeding ligt of omdat ze geschift is.
Hera kan ook heus wel oplopen met iemand met een geholpen reu hoor (heb met Sharmayne en Mazzel gelopen) maar ik merk dan wel spanning bij haar. Iets wat ik niet merk als ik met haar met de intacte reu van de achterburen loop.

Ik lees meer dat het 'geen wet' is, dus geen vaststaand gegeven dat alle teven minder op hebben met gecastreerde reuen.
En dat is denk ik zeker ook niet zo, maar natuurlijk gebeurt het wel. Castratie heeft nu eenmaal gevolgen, positieve, maar ook negatieve en sommige honden zullen anders op een gecastreerde reu reageren en zelfs ook op gecastreerde teven.

Het lijkt me alleen wel interessant of dat anders reageren bij bepaalde type honden voorkomt. Dat het aan de eigenaar ligt, lijkt me een dikke bullshit en veeg ik ook direct van tafel: Op afstand zie ik niet eens of het een reu of teef is, laat staan of het een gecastreerde of ongecastreerde reu is.

En ik erger mij eraan dat gecastreerde reuen afgeschilderd worden als een soort minkukels in de hondenmaatschappij die door teven afgesnauwd worden en door volle reuen bereden en niet meer serieus genomen worden. Mijn ervaring is dat namelijk niet met Rock die op z'n 6e gecastreerd werd (medische noodzaak). Alle castraten worden op één hoop gegooid terwijl ik zeker weet dat er behoorlijke nuances bestaan.

estelle schreef:Wat jij trouwens zegt over die macho zelfverzekerde reuen is bij Hera ook zo. DAt is de beste klik.
Dan laat ze zich ook prima corrigeren.
Ik heb toen ik nog bij de africhtingsclub trainde weleens gewandeld met een duitseherder reu, enorm zelfverzekerde hond. Hera haalde het niet in haar hoofd om hem de les te gaan lezen.

Ha, heel herkenbaar!

Kaya is dol op een Airdale Terrier hier die ongeveer over heel Weesp heerst. Oooo wat is ze dan ineens zoetsappig als ze die hond tegenkomt: laag kwispelen, zelfs zoete pogingen richting zijn bekkie en meteen een speelhouding.
Je kijkt je ogen uit

Een tijdje geleden is deze hond echter gecastreerd, ben hem nog niet tegenkomen en eigenlijk wel benieuwd of Kaya nog hetzelfde zal reageren of niet.

alm@ schreef:En ik erger mij eraan dat gecastreerde reuen afgeschilderd worden als een soort minkukels in de hondenmaatschappij die door teven afgesnauwd worden en door volle reuen bereden en niet meer serieus genomen worden. Mijn ervaring is dat namelijk niet met Rock die op z'n 6e gecastreerd werd (medische noodzaak). Alle castraten worden op één hoop gegooid terwijl ik zeker weet dat er behoorlijke nuances bestaan.

Absoluut! Wat ik al zei was Moritz, gecastreerd dus, heel sociaal en kon met praktisch iedere hond.
Hij is dus wel een keer aangevallen en dat was door een pittige Herderteef en een enkele reu, zelden, wilde weleens op hem rijden, maar hij snauwde dan echt wel flink van zich af.

Caro. schreef:Dus mijn eigen ervaring is dat vooral wat pittige teven problemen hebben met gecastreerde reuen en het vooral bij wat pittige teven en reuen, lijkt uit te maken of een reu wel of niet gecastreerd is.

Tsja,en mijn ervaring met ook best wel pittige Bente is dat ze daar totaal geen moeite mee heeft.Nou is ze opgegroeid met een gecastreerde reu(die haar desondanks toch dekte als hij de kans kreeg) dus misschien scheelt dat,maar voor haar maakt het volgens mij weinig uit of een reu gecastreerd is of niet.
Ze vindt ze leuk of niet
Het is dus naar mijn idee ook geen wet dat een teef een gecastreerde reu niet moet of dat gecastreerde reuen bereden worden door niet gecastreerde.Die neiging heb ik t.o.v Max trouwens eigenlijk nooit gezien en hij houdt ook totaal niet van polonaise aan zijn lijf door andere honden.

Nanna schreef:

alm@ schreef:En ik erger mij eraan dat gecastreerde reuen afgeschilderd worden als een soort minkukels in de hondenmaatschappij die door teven afgesnauwd worden en door volle reuen bereden en niet meer serieus genomen worden.

Ik zie het ook niet hoor. Charles is een castraat en als hier in de buurt één hond is die door alle honden met respect bejegend wordt is hij het wel. Hij wordt nooit bereden of afgesnauwd, noch door reuen noch door teven. Diepe buigingen zijn zijn deel
Mijn teven zijn castraten en daar kan het best aan liggen hoor, maar die zijn ook al niet anders tegen volle reuen of gesneden reuen.
De enige intacte hond die ik heb is Bakkie. En ik weet zéker dat die veel minder respect krijgt dan Charles

Nou ik denk dat Charles zijn formaat hier ook wel in mee speelt hoor.

alm@ schreef:En ik erger mij eraan dat gecastreerde reuen afgeschilderd worden als een soort minkukels in de hondenmaatschappij die door teven afgesnauwd worden en door volle reuen bereden en niet meer serieus genomen worden. Mijn ervaring is dat namelijk niet met Rock die op z'n 6e gecastreerd werd (medische noodzaak). Alle castraten worden op één hoop gegooid terwijl ik zeker weet dat er behoorlijke nuances bestaan.

Hier ben ik het helemaal mee eens. Met dat verschil dat wij hier een Jurek hebben die op zijn 5e gecastreerd moest worden.

alm@ schreef:En ik erger mij eraan dat gecastreerde reuen afgeschilderd worden als een soort minkukels in de hondenmaatschappij die door teven afgesnauwd worden en door volle reuen bereden en niet meer serieus genomen worden. Mijn ervaring is dat namelijk niet met Rock die op z'n 6e gecastreerd werd (medische noodzaak). Alle castraten worden op één hoop gegooid terwijl ik zeker weet dat er behoorlijke nuances bestaan.

Ik vind gecastreerde reuen helemal gee minkukels o.i.d.
Ik heb alleen gezegd dat Hera daar problemen mee heeft en dat ik aan Hera haar manier van doen al kan weten wat voor hond de hond in de verte is.

Ik denk dat ze door zijn formaat wel respect voo hem zou hebben.
Gaan we het uitproberen? jammer dat je zo ver weg woont anders had ik dat wel ee grappig iets gevonden.

Nanna schreef:

estelle schreef: Ik vind gecastreerde reuen helemal gee minkukels o.i.d.
Ik heb alleen gezegd dat Hera daar problemen mee heeft en dat ik aan Hera haar manier van doen al kan weten wat voor hond de hond in de verte is.

Nou ben ik toch doodnieuwsgierig hoe ze op Charles zou reageren

Formaat speelt zeker ook een rol hoor
Ik weet nog dat Kaya eens bij een forumwandeling tussen een paar DD stond; ze is nog nooit zo klein geweest, letterlijk én figuurlijk

marian* schreef:

Caro. schreef:Dus mijn eigen ervaring is dat vooral wat pittige teven problemen hebben met gecastreerde reuen en het vooral bij wat pittige teven en reuen, lijkt uit te maken of een reu wel of niet gecastreerd is.

Tsja,en mijn ervaring met ook best wel pittige Bente is dat ze daar totaal geen moeite mee heeft.Nou is ze opgegroeid met een gecastreerde reu(die haar desondanks toch dekte als hij de kans kreeg) dus misschien scheelt dat,maar voor haar maakt het volgens mij weinig uit of een reu gecastreerd is of niet.
Ze vindt ze leuk of niet
Het is dus naar mijn idee ook geen wet dat een teef een gecastreerde reu niet moet of dat gecastreerde reuen bereden worden door niet gecastreerde.Die neiging heb ik t.o.v Max trouwens eigenlijk nooit gezien en hij houdt ook totaal niet van polonaise aan zijn lijf door andere honden.

Ik zeg dus ook dat het geen wet is..... het komt voor. Dat moet niet ontkend worden, net zo goed als ik het zelf ook onzin vind dat een gecastreerde reu doodzielig is en een grote minkukel.
Wat ik al zei: Moritz was gecastreeerd, en oké hij is een keer aangevallen door een teef, maar verder was hij heerlijk makkelijk met andere honden en een geweldig leuke hond. Niks geen softie of vetzak.

Bolke is gecastreerd. Hij was 1,5 jaar toen. Een enkele keer vindt een andere reu hem erg lekker ruiken, dat vindt ie erg vervelend. Bestegen worden pikt ie niet en hoe klein hij ook is, dat kan ie goed duidelijk maken. Hij is verreweg mijn handigste hondje in onbekende hond-hondcontacten.

In zijn leven is ie een paar keer gepakt en dat was zonder uitzondering door teven met behoorlijk wat haar op hun tanden. Een Weimeraner, een Drentse Patrijshond en een terrierteef kan ik me nog herinneren. Ook Barousse heeft 'm twee keer te grazen genomen en een paar dagen voor Huette's eerste loopsheid heeft zij hem gegrepen. Alle keren heb ik Bolke ontzet. De aanvallen waren erg fel en ik denk dat het alle keren slecht met hem was afgelopen als ik dat niet had gedaan.

Caro. schreef:

Nanna schreef:

estelle schreef: Ik vind gecastreerde reuen helemal gee minkukels o.i.d.
Ik heb alleen gezegd dat Hera daar problemen mee heeft en dat ik aan Hera haar manier van doen al kan weten wat voor hond de hond in de verte is.

Nou ben ik toch doodnieuwsgierig hoe ze op Charles zou reageren

Formaat speelt zeker ook een rol hoor
Ik weet nog dat Kaya eens bij een forumwandeling tussen een paar DD stond; ze is nog nooit zo klein geweest, letterlijk én figuurlijk

Ik kan mij nog een leuk voorval herinneren met Chello.
We liepen bij een groot meer. Hij was toen nog heel sociaal, vooral met teven. Maar ze moesten niet aanzijn spulletjes komen, dan liet hij dat netjesweten.
Hij vond een bal en was daar druk mee in de weer. Kwam er ineens een DD dame aangelopen die zonder pardon die bal voor zijn snuffert weg haalde.....hij stond erbij en keek ernaar. Normaal gesproken had hij allang laten weten dat die bal van hem was.

estelle schreef:

alm@ schreef:En ik erger mij eraan dat gecastreerde reuen afgeschilderd worden als een soort minkukels in de hondenmaatschappij die door teven afgesnauwd worden en door volle reuen bereden en niet meer serieus genomen worden. Mijn ervaring is dat namelijk niet met Rock die op z'n 6e gecastreerd werd (medische noodzaak). Alle castraten worden op één hoop gegooid terwijl ik zeker weet dat er behoorlijke nuances bestaan.

Ik vind gecastreerde reuen helemal gee minkukels o.i.d.
Ik heb alleen gezegd dat Hera daar problemen mee heeft en dat ik aan Hera haar manier van doen al kan weten wat voor hond de hond in de verte is.

Dit was ook niet specifiek tegen jou gericht.

zou het ook aan de leeftijd op het moment van castreren kunnen liggen? Ik kan me voorstellen dat een reu die op jonge leeftijd is gecastreerd anders ruikt/doet ed dan een reu die op latere leeftijd is gecastreerd.

kiki78 schreef:zou het ook aan de leeftijd op het moment van castreren kunnen liggen? Ik kan me voorstellen dat een reu die op jonge leeftijd is gecastreerd anders ruikt/doet ed dan een reu die op latere leeftijd is gecastreerd.

Ik heb nog nooit een hond zien rijden op de reu van een vriendin die met 8 maanden geholpen is. Die is op zijn verdwenen ballies na gewoon een reu

kiki78 schreef:zou het ook aan de leeftijd op het moment van castreren kunnen liggen? Ik kan me voorstellen dat een reu die op jonge leeftijd is gecastreerd anders ruikt/doet ed dan een reu die op latere leeftijd is gecastreerd.

Ik denk dat dat van hond tot hond verschilt.
Max (gecastreerd toen hij ruim anderhalf was)werd voor mij hanteerbaarder,maar geen reu die het in zijn bolle harses haalde om op hem te rijden

Bas Rouge schreef:Bolke is gecastreerd. Hij was 1,5 jaar toen. Een enkele keer vindt een andere reu hem erg lekker ruiken, dat vindt ie erg vervelend. Bestegen worden pikt ie niet en hoe klein hij ook is, dat kan ie goed duidelijk maken. Hij is verreweg mijn handigste hondje in onbekende hond-hondcontacten.

In zijn leven is ie een paar keer gepakt en dat was zonder uitzondering door teven met behoorlijk wat haar op hun tanden. Een Weimeraner, een Drentse Patrijshond en een terrierteef kan ik me nog herinneren. Ook Barousse heeft 'm twee keer te grazen genomen en een paar dagen voor Huette's eerste loopsheid heeft zij hem gegrepen. Alle keren heb ik Bolke ontzet. De aanvallen waren erg fel en ik denk dat het alle keren slecht met hem was afgelopen als ik dat niet had gedaan.

Dat herken ik dus van mijn vorige teef. Die vond zo'n gecastreerde reu ook niks en zij had ook haren op haar tanden Ze had twee goede maatjes die later in die contacten gecastreerd zijn op 10 jarige leeftijd. Hoewel ze deze twee reuen al 5 jaar kende en vrijwel elke dag zag verslechterde het contact wel. Ze heeft er nooit een hekel aan gekregen maar ze heeft wel met allebei gevochten. Iets dat eerder in die 5 jaar nooit gebeurd is. Ze kregen echt rangorde-zaken. Dat terwijl die twee reuen als ongecastreerde reu nooit op hun strepen hebben gestaan. Wel hebben die reuen die eerder onderling vochten dat nooit meer gedaan.

estelle schreef:

Caro. schreef: Formaat speelt zeker ook een rol hoor
Ik weet nog dat Kaya eens bij een forumwandeling tussen een paar DD stond; ze is nog nooit zo klein geweest, letterlijk én figuurlijk

Ik kan mij nog een leuk voorval herinneren met Chello.
We liepen bij een groot meer. Hij was toen nog heel sociaal, vooral met teven. Maar ze moesten niet aanzijn spulletjes komen, dan liet hij dat netjesweten.
Hij vond een bal en was daar druk mee in de weer. Kwam er ineens een DD dame aangelopen die zonder pardon die bal voor zijn snuffert weg haalde.....hij stond erbij en keek ernaar. Normaal gesproken had hij allang laten weten dat die bal van hem was.

En dan zeggen ze dat honden geen formaten kunnen onderscheiden.

De eerste keer dat Jack z'n Leonbergervriend tegen kwam... Al z'n haren stonden overeind, zijn ogen puilden er bijna uit en hij wist gewoon niet wat hij moest doen. Die Leonberger was ook nog 'es een volle reu, maar dat drong volgens mij amper door.

Toen hij de eerste keer een Ier zag was hij al iets wereldwijzer, daarbij stond hij heel onderdanig klein Jackje te zijn met een bekkie van 'Dag meneer, bent u echt een hond?"

estelle schreef:

Hanneke2 schreef: Nee, het is van dat het niet zwart/wit is. Wat ik lees en zonder aarzelen accepteer is dat met name de wat 'stoerdere' grote teven vaak niet veel van gecastreerde reuen moeten hebben. Okee, interessant. Misschien is dat omdat ze als (potentiële) alfateef instinctief alles wat niet aan de alfa-reu norm voldoet direct afschrijven.

Maar het is geen *wet*. Ik denk dat je nergens op internet kan vinden dat "uit jarenlang onderzoek onder duizenden honden is gebleken dat 100 procent van alle volle en/of gecastreerde teven totaal geen interesse tonen in gecastreerde reuen".

Want, het is niet waar. Lilo is nog immer hevig verliefd op een grote statige GR-reu hier in de buurt, heb ook een tijdje gedacht dat het een volle reu was (al dat haar ), maar hij had al nul ballen toen Lilo zich de eerste keer piepend in allerlei bochten ging wringen omdat ze hem zo leuk vindt. Dat doet ze ook bij hele leuke volle reuen, en als een bevriende volle reu zijn ballen kwijt raakt blijft ze het doen. Ook andere mensen hebben in dit topic en elders en eerder al aangegeven dat zij andere ervaringen hebben. Denk je dan dat we dat zitten te verzinnen met z'n allen? Of zitten hier toevallig de 0,001 procent uitzonderingen?

In mijn beleving is het simpelweg zo dat sommige honden sommige andere honden niet interessant vinden. Dat kan hormonaal zijn, of uitstraling, of gedrag, of sexe, of leeftijd, en die voorkeuren zijn wellicht vergelijkbaar tussen enigszins 'vergelijkbare' honden, maar uiteindelijk blijven het persoonlijke voorkeuren, die ook afhankelijk kunnen zijn van opvoeding en ervaringen. En daarnaast kan je elke dag weer voor verrassingen komen te staan, want je weet tenslotte nooit wat er exact in die koppen omgaat. (Van de week kwamen we een vrij jong vreemd herdermixteefje tegen, kop groter dan Lilo, en die stormde vrolijk op mijn honden af. Nou, het was meteen spelen en rennen, Jack ook, ze vonden elkaar alledrie helemaal gezellig.

Dan kan ik dus 100 theorieën hebben waarom mijn honden meestal niet erg goed met herders overweg kunnen en al helemaal niet al die op ze af komen stormen, en dan sta ik dus gewoon met mijn bek vol tanden.

Hondengedrag is geen exacte wetenschap. En daarom is het interessant.

Dus ik zit dan maar een potje te liegen? Ik ken toch verdorie mijn eigen hond wel?
En omdat Lilo zo reageert zal dat voor elke andere hond ook zo zijn?
En hoezo opvoeding? Toch raar dat Ghaya en Kimba daar geen last van hadden.

Heb je nou wel gelezen wat ik schrijf?

Okee, puntsgewijs, misschien dat het dan duidelijker is:

1. Grote en/of zelfverzekerde teven moeten vaak niks van gecastreerde reuen hebben.
2. Dit betekent niet dat alle teven niks van gecastreerde reuen moeten hebben.
3. Mensen beweren in dit topic dat alle teven niks van gecastreerde reuen moeten hebben.
4. Dat is niet waar, want er zijn ook genoeg teven die wel interesse hebben in gecastreerde reuen.
5. Mijn conclusie: Grote en/of zelfverzekerde teven moeten vaak niks van gecastreerde reuen hebben, maar voor andere teven gaat dat lang niet altijd op.

Martijn schreef:Nou goed, we zijn er uit.
Castratie heeft louter grote voordelen en kan niets ook maar in het minst in negatieve zin veranderen.
Als dat wel zo is ben je zelf geschift of je honden zijn het.

Goed hoor.

Nee hoor. En dat heb je mij (en niemand hier) ooit horen beweren. Dat zou ook net zo'n totale kolder zijn als het tegenovergestelde, dat castreren iets verschrikkelijks is wat zo goed als alleen maar nadelen voor de hond heeft.

Gelukkig wordt dat laatste op dit forum slechts door zeg twee personen of zo verkondigd

Kees

Casey schreef:

Martijn schreef:Nou goed, we zijn er uit.
Castratie heeft louter grote voordelen en kan niets ook maar in het minst in negatieve zin veranderen.
Als dat wel zo is ben je zelf geschift of je honden zijn het.

Goed hoor.

Nee hoor. En dat heb je mij (en niemand hier) ooit horen beweren. Dat zou ook net zo'n totale kolder zijn als het tegenovergestelde, dat castreren iets verschrikkelijks is wat zo goed als alleen maar nadelen voor de hond heeft.

Gelukkig wordt dat laatste op dit forum slechts door zeg twee personen of zo verkondigd

Kees

Ja fijn he? Ik bedoel het basisinkomen van jou zal daar toch uit moeten komen dus jij praat zo "ongekleurd" haha Volgens mij verkondigen wij dat helemaal niet en we zijn ook niet de enige die klakkeloos castreren geen goed idee vinden. Er staat nergens dat er geen goede redenen kunnen zijn om je hond te castreren maar soms is het leuk iemand helemaal in een hokje te drukken in de hoop dat diegene ook echt op basis van die stelligheid veroordeeld zal worden. Soort van "jij zegt zus en zo" zonder te luisteren naar wat iemand echt zegt. Puur voor de massa meningen aan iemand koppelen.

Als je nl goed leest is alles net een tikje meer genuanceerd. En vooral jij weet ook prima met welk gemak een DA zegt "kom maar terug als hij 9 maanden is voor castratie" "moet je echt doen hoor, anders krijg je allerlei problemen met de hond en zijn/haar gezondheid"

Daar mag in mijn ogen wel wat tegen gedaan worden. Hoeveel mensen hier lopen nu niet met hun 2e of 3e hond en hebben altijd nog spijt dat ze zo klakkeloos op advies van een DA hun hond hebben laten castreren. Ik begrijp sowieso niet waarom mensen zich klakkeloos iets aan laten smeren door een verkoper van dat product maar dat ben ik. Jij gaat later in je beroep zakken geld binnen halen van mensen die hun honden bij jou laten desexen. Dus jouw mening hierover is me iets te gekleurd om onafhankelijk te zijn.

Verder vind ik zelf dat dierenartsen een serieus gat in hun studie hebben voor wat betreft de gevolgen van zomaar castreren voor de honden zelf. En vergeet niet, het is niet voor niets dat hier vooral mensen schrijven met 1 eerste gecastreerde hond en een tweede hond die dat niet wordt. Mensen leren ook en dus is het altijd zinvol ook de negatieve kanten te blijven aangeven. Je dierenarts zal dat niet doen, blijkt ook nu maar weer toch? Ik zou het ook niet doen als mijn inkomen er later vanaf hing. Stel dat castreren not done wordt, scheelt de dierenarts wel zijn nieuwe volvo station toch?

Hanneke2 schreef:Okee, puntsgewijs, misschien dat het dan duidelijker is:

1. Grote en/of zelfverzekerde teven moeten vaak niks van gecastreerde reuen hebben.
2. Dit betekent niet dat alle teven niks van gecastreerde reuen moeten hebben.
3. Mensen beweren in dit topic dat alle teven niks van gecastreerde reuen moeten hebben.
4. Dat is niet waar, want er zijn ook genoeg teven die wel interesse hebben in gecastreerde reuen.
5. Mijn conclusie: Grote en/of zelfverzekerde teven moeten vaak niks van gecastreerde reuen hebben, maar voor andere teven gaat dat lang niet altijd op.

Ik zie niet wie hier beweert dat ALLE teven problemen hebben met gecastreerde reuen.

estelle schreef:

Hanneke2 schreef:Okee, puntsgewijs, misschien dat het dan duidelijker is:

1. Grote en/of zelfverzekerde teven moeten vaak niks van gecastreerde reuen hebben.
2. Dit betekent niet dat alle teven niks van gecastreerde reuen moeten hebben.
3. Mensen beweren in dit topic dat alle teven niks van gecastreerde reuen moeten hebben.
4. Dat is niet waar, want er zijn ook genoeg teven die wel interesse hebben in gecastreerde reuen.
5. Mijn conclusie: Grote en/of zelfverzekerde teven moeten vaak niks van gecastreerde reuen hebben, maar voor andere teven gaat dat lang niet altijd op.

Ik zie niet wie hier beweert dat ALLE teven problemen hebben met gecastreerde reuen.

Dat maakt praten hier dus ook altijd zo moeilijk. Alsof ik alle beweer??? Niemand zegt hier alle. En mensen die beweren dat ik alle zeg moeten dat dan maar eens nalezen en kijken waar dat staat. Ik zeg er alleen niet altijd overal bij dat het niet voor alle geldt. Ook met dat rijden op gecastreerde reuen, dat gebeurd gewoon maar daarna komen er 10 reacties van "nou, op mijn reu nooit" etc. Zeg ik ergens dat het op alle reuen gebeurd???

Wat ik alleen wil zeggen is dat ALS mijn honden al zo'n onderscheid maken dan is dat er gewoon ook. Dat er dan andere honden zijn die niet heel erg reageren wil niet zeggen dat zij niks merken. En het zou ook te gek voor woorden zijn als honden die alles op basis van geslacht en geur in combinatie met lichaamstaal doen niks zouden merken van het weghalen van de geslachtsgebonden kenmerken. Hoe raar is het om te denken dat dat zomaar kan zonder consequenties voor de hond en zijn sociale leven. Ik zeg niet dat het nooit goed kan zijn maar net doen alsof er niks gebeurd is slaat ook nergens op

MARC_S schreef:Dat maakt praten hier dus ook altijd zo moeilijk. Alsof ik alle beweer??? Niemand zegt hier alle. En mensen die beweren dat ik alle zeg moeten dat dan maar eens nalezen en kijken waar dat staat. Ik zeg er alleen niet altijd overal bij dat het niet voor alle geldt. Ook met dat rijden op gecastreerde reuen, dat gebeurd gewoon maar daarna komen er 10 reacties van "nou, op mijn reu nooit" etc. Zeg ik ergens dat het op alle reuen gebeurd???

Wat ik alleen wil zeggen is dat ALS mijn honden al zo'n onderscheid maken dan is dat er gewoon ook. Dat er dan andere honden zijn die niet heel erg reageren wil niet zeggen dat zij niks merken. En het zou ook te gek voor woorden zijn als honden die alles op basis van geslacht en geur in combinatie met lichaamstaal doen niks zouden merken van het weghalen van de geslachtsgebonden kenmerken. Hoe raar is het om te denken dat dat zomaar kan zonder consequenties voor de hond en zijn sociale leven. Ik zeg niet dat het nooit goed kan zijn maar net doen alsof er niks gebeurd is slaat ook nergens op

Ik vind het ook wat krom om te doen alsof het weghalen van hormonen niks maar dan ook niks te betekenen heeft.
En dan te doen alsof die honden precies zo zijn als ze met hormonen waren. Dat is toch raar? Waarom castreren we dan? Als het toch niks uitmaakt?