advies?

[Mojuan]

Persoonlijk ben ik er op tegen om in een hond te laten snijden als dat niet medisch gegrond is.
Dus ook castratie vind ik not done zonder goede reden.

Ik hoor het zo vaak om me heen, mensen die hun reu maar laten castreren, want ja, hij is wel erg fel, of hij rijdt wel eens op andere honden, of hij is zo druk etc etc.

Als het niet nodig was geweest had ik onze honden nooit laten castreren.
Het is dat Romeo een heftig ontstoken prostaat had door een loops teefje in de straat, en hij daar echt vreselijk ziek door werd.
Hij was zwaar vermagerd en is zelfs heel wat spierweefsel kwijt geraakt.
Toen hij weer sterk genoeg was voor een operatie heb ik hem dus laten castreren, zodat dit nooit meer kon gebeuren.
Ik was nml ontzettend bang dat hij er dan dood aan zou gaan, er was echt bijna niets meer van hem over nml.

Julia had heel erg last van haar hormonen, en standaard een te hoge lichaamstemperatuur.
Bijna heel het jaar door had dat invloed op haar gedrag, en dat was niet zo zeer een probleem voor mij, maar wel voor haar zelf. Ze was echt niet gelukkig, reageerde heel fel en dacht altijd dat ze pups moest krijgen waardoor ze continu aan het graven was in alles en nog wat, zelfs op het beton van het balkon.
Ik wilde niet dat ze te jong werd gecastreerd, dus ik heb het volgehouden tot ze drie jaar oud was.
Dit vond ik beter voor haar, ze was dan geestelijk volwassen en goed genoeg ontwikkeld om stabiel te zijn.
Ik ben heel blij dat we het hebben gedaan, na de castratie ging haar temperatuur iets omlaag en werd niet meer gek van zichzelf. De agressie naar pups die ze had (pups waren niet van haar, dus moesten dood) verdween en ze had eindelijk wat rust in haar koppie.

De dierenarts stelde al veel eerder voor om haar te laten castreren, maar dat wilde ik absoluut nog niet zo jong.
Overigens is ook haar baarmoeder verwijderd, omdat het vermoeden bestond dat er iets mis mee was en ze daardoor een te hoge temp had.

Overigens is bij beide honden geen verschil waarneembaar in hoe er op ze gereageerd wordt door andere honden.
En Romeo is nog altijd geinteresseerd in loopse teven.

[smoekie]

Persoonlijk ben ik er op tegen om in een hond te laten snijden als dat niet medisch gegrond is.
Wat voor de 1 medisch gegrond is hoeft dat voor de ander niet zo te zijn.


Dus ook castratie vind ik not done zonder goede reden.

Idem dito. De 1 laat flaporen staan daar waar de ander zegt dat de hond er last van ondervind. Zo ook wat het castreren betreft.

Ik hoor het zo vaak om me heen, mensen die hun reu maar laten castreren, want ja, hij is wel erg fel, of hij rijdt wel eens op andere honden, of hij is zo druk etc etc.

Persoonlijk heb ik hier geen moeite mee. Ik vind een reu die constant op andere honden loopt te rijden ook niet echt je van het. Kun je wel zeggen ik blijf em weg trekken maar als je op visite gaat en je moet je hond bij je houden omdat ie anders op de benen van de visite gaat paardje rijden ga ik er toch echt wel over nadenken en zou ik het niet nalaten als dat het zou verhelpen. Zowel voor mij als “baasje” danwel voor de hond die dan steeds op zijn “sodemieter” krijgt.

Als het niet nodig was geweest had ik onze honden nooit laten castreren.

Jij vond het noodzakelijk dus wie zou daar ooit wat over te mekkeren moeten hebben. Tis jouw besluit. Jij weet wat het beste voor je hond(en) is.


Het is dat Romeo een heftig ontstoken prostaat had door een loops teefje in de straat, en hij daar echt vreselijk ziek door werd.
Hij was zwaar vermagerd en is zelfs heel wat spierweefsel kwijt geraakt.
Toen hij weer sterk genoeg was voor een operatie heb ik hem dus laten castreren, zodat dit nooit meer kon gebeuren.
Ik was nml ontzettend bang dat hij er dan dood aan zou gaan, er was echt bijna niets meer van hem over nml.

Persoonlijk kan ik me niet voorstellen dat een hond zou kunnen overlijden door een ontstoken prostraat door een loopse teef in de straat en hij daardoor ziek zou zijn en zou vermageren. “Elke” hond wordt “hitsig” van een loopse teef. Als dat de “dood” tot gevolg zou hebben zou iedereen zijn of haar reu zekerheidshalve moeten laten castreren om dat te voorkomen. Misschien is het van invloed geweest, maar ik kan persoonlijk niet geloven dat Romeo’s prostraat ontstoken is geraakt door die loopse teef bij jullie uit de straat. Dat heeft volgens mij meer te maken met een niet behandelde blaasinfectie dan bovenstaande.

Julia had heel erg last van haar hormonen, en standaard een te hoge lichaamstemperatuur.
Bijna heel het jaar door had dat invloed op haar gedrag, en dat was niet zo zeer een probleem voor mij, maar wel voor haar zelf. Ze was echt niet gelukkig, reageerde heel fel en dacht altijd dat ze pups moest krijgen waardoor ze continu aan het graven was in alles en nog wat, zelfs op het beton van het balkon.
Ik wilde niet dat ze te jong werd gecastreerd, dus ik heb het volgehouden tot ze drie jaar oud was.
Dit vond ik beter voor haar, ze was dan geestelijk volwassen en goed genoeg ontwikkeld om stabiel te zijn.
Ik ben heel blij dat we het hebben gedaan, na de castratie ging haar temperatuur iets omlaag en werd niet meer gek van zichzelf. De agressie naar pups die ze had (pups waren niet van haar, dus moesten dood) verdween en ze had eindelijk wat rust in haar koppie.

Je kan er nog zo tegen zijn maar er zijn genoeg bewijzen (onderzoeken) die uitwijzen dat castratie bij teven wel degelijk voordelen heeft ten opzichte van de reu. Als ze inwendig ergens last van heeft zie jij dat niet zo snel aan de buitenkant en daarom snap ik ook niet altijd goed waarom mensen castratie altijd zo “lang mogelijk” uitstellen. Er zijn voor en nadelen en per hond moet je dat goed bekijken


De dierenarts stelde al veel eerder voor om haar te laten castreren, maar dat wilde ik absoluut nog niet zo jong.
Overigens is ook haar baarmoeder verwijderd, omdat het vermoeden bestond dat er iets mis mee was en ze daardoor een te hoge temp had.

Jij wilde het absoluut niet, maar misschien had het voor Julia in deze wel veel beter geweest als je haar eerder had laten castreren. Waarmee ik dus alleen maar wil zeggen dat je wel heel makkelijk kunt zeggen dat je niet in een hond wilt laten snijden als het medisch niet “gegrond” is, maar dat dat voor iedereen / hond verschillend is.

Overigens is bij beide honden geen verschil waarneembaar in hoe er op ze gereageerd wordt door andere honden.
En Romeo is nog altijd geinteresseerd in loopse teven.

Mede door bovenstaande sta ik dan ook nog steeds niet achter de minimale onderzoeken die zouden uitwijzen dat honden er sociaal op “achteruit” zouden gaan als je deze “te vroeg” zou laten castreren.

Zelf heb ik nooit iets nadeligs gemerkt aan de honden die mijn ouders vroeger hebben laten castreren. Ik kan er geen 1 noemen die er door “veranderd” is en kan eigenlijk alleen maar zeggen dat zij altijd honden hebben gehad die juist uitermate goed met elkaar om konden gaan. Of dat met het castreren te maken heeft zou ik niet durven zeggen, maar vreemd is het wel dat menig intacte reu/teef problemen heeft met andere intacte reuen/teven. Zeker als ik het hier zo eens her en der lees.

[Marion.]

Jij hebt er dus een afweging voor gemaakt. En je staat er vierkant achter en dus heb je er volgens mij nog nooit commentaar op gehad toch? Er zijn echter genoeg mensen die hun hond niet geven wat hij nodig heeft en dan de hond castreren omdat hij "oversekst" is oid. Ik ken geen oversekste honden die krijgen wat ze nodig hebben. Ik geloof sowieso totaal niet in zomaar oversekste honden. Die hebben of een baas die alles rondom seks extreem en eng vindt of ze zijn zo gefrustreerd dat ze de hele dag gaan rijden om aandacht en weet ik wat. Een tevreden hond rijdt niet op alles wat beweegt. Misschien bestaan ze wel maar ik heb er nog nooit een gezien. ik zou het dan ook een debiele hond vinden waar iets niet aan spoort.

En de honden die eenzaam en totaal gefixeert op andere honden rondlopen vertonen ook al snel abnormaal gedrag als ze een keer bij een hond komen.

Het zou je sieren als je niet zomaar (totaal) ongegronde conclusies zou trekken.

[laeken]

Jij hebt er dus een afweging voor gemaakt. En je staat er vierkant achter en dus heb je er volgens mij nog nooit commentaar op gehad toch? Er zijn echter genoeg mensen die hun hond niet geven wat hij nodig heeft en dan de hond castreren omdat hij "oversekst" is oid. Ik ken geen oversekste honden die krijgen wat ze nodig hebben. Ik geloof sowieso totaal niet in zomaar oversekste honden. Die hebben of een baas die alles rondom seks extreem en eng vindt of ze zijn zo gefrustreerd dat ze de hele dag gaan rijden om aandacht en weet ik wat. Een tevreden hond rijdt niet op alles wat beweegt. Misschien bestaan ze wel maar ik heb er nog nooit een gezien. ik zou het dan ook een debiele hond vinden waar iets niet aan spoort.

En de honden die eenzaam en totaal gefixeert op andere honden rondlopen vertonen ook al snel abnormaal gedrag als ze een keer bij een hond komen.

Het zou je sieren als je niet zomaar (totaal) ongegronde conclusies zou trekken.

Het zou jou sieren als je eens geen aandacht nodig had van mij. Ga naar je mand en hier is je kongetje met mayonaise. Heb je wat anders te doen dan mij lastig vallen

[Marion.]

En het zaakje bij Saar gaat eruit, op het moment dat ze half-jaarlijks loops zou worden. Als WIJ ergens geen problemen mee hebben dan is het wel met Saar's loopsheid (want geen hond kijkt naar haar om, de hele periode niet, ze kan rustig 3 weken los), maar als ze tussen de loopsheid + de schijndracht daarna maar een paar weekjes een 'normaal' leven heeft, vind ik dat niet hondwaardig.

[Marion.]

Het zou jou sieren als je eens geen aandacht nodig had van mij. Ga naar je mand en hier is je kongetje met mayonaise. Heb je wat anders te doen dan mij lastig vallen

En nu moet ik woef en blaf doen
Misschien moet jij je eigen advies maar eens even op gaan volgen, in plaats van het hele forum vol te stalken met zogenaamde feitjes en stellingen. Oké, oké. Er hoeft geen mayo in je Kong. Gewoon beetje leverworst en dan lekker je kooi in?

[laeken]

En het zaakje bij Saar gaat eruit, op het moment dat ze half-jaarlijks loops zou worden. Als WIJ ergens geen problemen mee hebben dan is het wel met Saar's loopsheid (want geen hond kijkt naar haar om, de hele periode niet, ze kan rustig 3 weken los), maar als ze tussen de loopsheid + de schijndracht daarna maar een paar weekjes een 'normaal' leven heeft, vind ik dat niet hondwaardig.

Vandaar dat je zo heftig bent. Nou, dan steriliseer je haar toch lekker. Wat is het probleem? Ik heb geen problemen met de natuurlijke cyclus van mijn hond overigens. Volgens mij heeft de hond er ook geen problemen mee want wij vinden bloed en ze wordt heel fel naar honden dus dan is ze loops. Dat gaat dan weer weg na 3 weken en nu heeft ze iets dikkere melkklieren. Lijkt me normaal en geen probleem. Maargoed, ik heb altijd mazzel met de honden. Geen oversekste honden, nooit teven met problemen rondom de loopsheden en nooit reuen die problemen hebben. Maargoed, ik denk dat veel anderen alleen al het felle gedrag van Eva rondom haar loopsheden zien als een drama dus dat zou alleen al castratie excuus kunnen zijn bij een ander Nu die melkklieren en misschien dat iemand anders dat ook wel erg zielig vindt?

[laeken]

Het zou jou sieren als je eens geen aandacht nodig had van mij. Ga naar je mand en hier is je kongetje met mayonaise. Heb je wat anders te doen dan mij lastig vallen

En nu moet ik woef en blaf doen
Misschien moet jij je eigen advies maar eens even op gaan volgen, in plaats van het hele forum vol te stalken met zogenaamde feitjes en stellingen. Oké, oké. Er hoeft geen mayo in je Kong. Gewoon beetje leverworst en dan lekker je kooi in?

Ben je dronken?

[Marion.]

Vandaar dat je zo heftig bent. Nou, dan steriliseer je haar toch lekker. Wat is het probleem? Ik heb geen problemen met de natuurlijke cyclus van mijn hond overigens. Volgens mij heeft de hond er ook geen problemen mee want wij vinden bloed en ze wordt heel fel naar honden dus dan is ze loops. Dat gaat dan weer weg na 3 weken en nu heeft ze iets dikkere melkklieren. Lijkt me normaal en geen probleem. Maargoed, ik heb altijd mazzel met de honden. Geen oversekste honden, nooit teven met problemen rondom de loopsheden en nooit reuen die problemen hebben. Maargoed, ik denk dat veel anderen alleen al het felle gedrag van Eva rondom haar loopsheden zien als een drama dus dat zou alleen al castratie excuus kunnen zijn bij een ander Nu die melkklieren en misschien dat iemand anders dat ook wel erg zielig vindt?

Ik steriliseer niks, ze is namelijk maar 1x per jaar loops. En wat ik al zei, als WIJ ergens géén problemen mee hebben dan is het Saar's loopsheid. Die is uitermate schoon op zichzelf, misschien 3x per dag een doekje over een druppel bloed en klaar. En buiten hebben we ook al geen problemen, want blijkbaar ruikt ze niet loops voor reuen.
Enige probleem is haar schijndracht. En ja, dat is zeker voor mij een reden om haar daarom te laten steriliseren. Niet voor mijn gemak, want ik vind het erg schattig als ze weken lang met haar 'puppen' naar het nest loopt te slepen. Maar ik vind het erg zielig voor haar. En mocht haar cyclus dus ineens naar 2x per jaar gaan, dan gaat de boel er zeker uit. Maar ik verwacht niet dat haar cyclus op 9,5 jarige leeftijd nog veranderd hoor, dus wees gerust.

Ik wil je aanraden om gewoon eens goed te lezen. Probeer anders eens het linker-gedeelte van je scherm af te dekken zodat je niet ziet wie wat schrijft.
En nee hoor, wees gerust, ik ben niet dronken. Ik ga nu even mijn beide intacte meisjes uitlaten.

[Mojuan]

Persoonlijk kan ik me niet voorstellen dat een hond zou kunnen overlijden door een ontstoken prostraat door een loopse teef in de straat en hij daardoor ziek zou zijn en zou vermageren. “Elke” hond wordt “hitsig” van een loopse teef. Als dat de “dood” tot gevolg zou hebben zou iedereen zijn of haar reu zekerheidshalve moeten laten castreren om dat te voorkomen. Misschien is het van invloed geweest, maar ik kan persoonlijk niet geloven dat Romeo’s prostraat ontstoken is geraakt door die loopse teef bij jullie uit de straat. Dat heeft volgens mij meer te maken met een niet behandelde blaasinfectie dan bovenstaande.

Suggereer je nu dat ik Romeo met een blaasontsteking door heb laten lopen?
Nee, je zit er falikant naast.
Romeo is wel degelijk ziek geworden daardoor.
Hij speelde nml regelmatig met die teef omdat we elkaar veelvuldig tegenkwamen, en dan werd hij nogal opgewonden.
Toen bleek ze dus loops te worden. Hij probeerde op den duur zelfs op de eigenaren van de hond te rijden omdat ze naar de loopse teef roken.
Verder heeft hij dat nooit bij mensen gedaan.
Romeo heeft zichzelf zo vreselijk lopen opwinden, dat hij daar een prostaatontsteking door heeft gekregen.
Ook de dierenarts heeft dat bevestigd, en het schijnt dus wel vaker voor te komen bij honden met een heftige hormoonhuishouding.
En zoals je weet heeft een intacte staffordreu behoorlijk wat hormonen in zijn lijf.

[smoekie]

Persoonlijk kan ik me niet voorstellen dat een hond zou kunnen overlijden door een ontstoken prostraat door een loopse teef in de straat en hij daardoor ziek zou zijn en zou vermageren. “Elke” hond wordt “hitsig” van een loopse teef. Als dat de “dood” tot gevolg zou hebben zou iedereen zijn of haar reu zekerheidshalve moeten laten castreren om dat te voorkomen. Misschien is het van invloed geweest, maar ik kan persoonlijk niet geloven dat Romeo’s prostraat ontstoken is geraakt door die loopse teef bij jullie uit de straat. Dat heeft volgens mij meer te maken met een niet behandelde blaasinfectie dan bovenstaande.

Suggereer je nu dat ik Romeo met een blaasontsteking door heb laten lopen?
Nee, je zit er falikant naast.
Romeo is wel degelijk ziek geworden daardoor.
Hij speelde nml regelmatig met die teef omdat we elkaar veelvuldig tegenkwamen, en dan werd hij nogal opgewonden.
Toen bleek ze dus loops te worden. Hij probeerde op den duur zelfs op de eigenaren van de hond te rijden omdat ze naar de loopse teef roken.
Verder heeft hij dat nooit bij mensen gedaan.
Romeo heeft zichzelf zo vreselijk lopen opwinden, dat hij daar een prostaatontsteking door heeft gekregen.
Ook de dierenarts heeft dat bevestigd, en het schijnt dus wel vaker voor te komen bij honden met een heftige hormoonhuishouding.
En zoals je weet heeft een intacte staffordreu behoorlijk wat hormonen in zijn lijf.

Nee zeg, ben jij besodemieterd. Ik denk dat je me nu toch onderhand wel iets beter kent. Ik bedoel alleen maar te zeggen dat ik me zelf ten eerste niet voor kan stellen dat een hond kan overlijden doordat een teef loops zou zijn, en ten 2e van wat ik me meen te herinneren is een ontstoken prostaat het gevolg van een niet behandelde blaasontsteking.

Daarmee bedoel ik zeer zeker niet dat jij Romeo met een blaasontsteking hebt laten doorlopen. Ten eerste hoef je dat niet altijd op te merken (vaak niet) en ten 2e als je zoiets al opmerkt heeft de hond er meestal al enige tijd last van. Niks ten nadele van jouw als eigenaar maar wel de feiten tenzij jij nakijkt hoe je hond plast en de kleur van de plas nakijkt e.d.

Ikzelf heb er in ieder geval nooit iets over gehoord en zou het op zijn zachts gezegds vreemd vinden want daarmee zeg je indirect dat je eigenlijk je reu bij loopse teven vandaan moet houden omdat die dodelijk “kunnen” zijn zoals zoveel dingen “dodelijk” zouden kunnen zijn.

Dat jouw DA dat bevestigd heeft kan best hoor. Ik ben me er inmiddels wel van bewust dat geen enkele DA (ook niet hier op het forum) zaligmakend is en dat zij verschillende conclusies kunnen trekken en je af en toe niet meer weet wat je nou eigenlijk moet geloven, maar geloof mij in 1 ding en dat is dat ik zeker niet zeg dat jij je hond bewust met een blaasontsteking zou door laten lopen. Sta er ook eerlijk gezegd wel van te kijken dat je dat denkt trouwens. Maar goed. Nee nogmaals dat dus zeer zeker niet.

[smoekie]

Het zou jou sieren als je eens geen aandacht nodig had van mij. Ga naar je mand en hier is je kongetje met mayonaise. Heb je wat anders te doen dan mij lastig vallen

En nu moet ik woef en blaf doen
Misschien moet jij je eigen advies maar eens even op gaan volgen, in plaats van het hele forum vol te stalken met zogenaamde feitjes en stellingen. Oké, oké. Er hoeft geen mayo in je Kong. Gewoon beetje leverworst en dan lekker je kooi in?

Ben je dronken?

:lol: :lol: :lol: :lol:

[Mojuan]

Nee zeg, ben jij besodemieterd. Ik denk dat je me nu toch onderhand wel iets beter kent. Ik bedoel alleen maar te zeggen dat ik me zelf ten eerste niet voor kan stellen dat een hond kan overlijden doordat een teef loops zou zijn, en ten 2e van wat ik me meen te herinneren is een ontstoken prostaat het gevolg van een niet behandelde blaasontsteking.

Daarmee bedoel ik zeer zeker niet dat jij Romeo met een blaasontsteking hebt laten doorlopen. Ten eerste hoef je dat niet altijd op te merken (vaak niet) en ten 2e als je zoiets al opmerkt heeft de hond er meestal al enige tijd last van. Niks ten nadele van jouw als eigenaar maar wel de feiten tenzij jij nakijkt hoe je hond plast en de kleur van de plas nakijkt e.d.

Ikzelf heb er in ieder geval nooit iets over gehoord en zou het op zijn zachts gezegds vreemd vinden want daarmee zeg je indirect dat je eigenlijk je reu bij loopse teven vandaan moet houden omdat die dodelijk “kunnen” zijn zoals zoveel dingen “dodelijk” zouden kunnen zijn.

Dat jouw DA dat bevestigd heeft kan best hoor. Ik ben me er inmiddels wel van bewust dat geen enkele DA (ook niet hier op het forum) zaligmakend is en dat zij verschillende conclusies kunnen trekken en je af en toe niet meer weet wat je nou eigenlijk moet geloven, maar geloof mij in 1 ding en dat is dat ik zeker niet zeg dat jij je hond bewust met een blaasontsteking zou door laten lopen. Sta er ook eerlijk gezegd wel van te kijken dat je dat denkt trouwens. Maar goed. Nee nogmaals dat dus zeer zeker niet.

Ik kon het me al niet voorstellen dat je dat echt zou denken, vandaar dat ik het in de vragende vorm heb neergezet.
Maar nee, een hond komt niet direct te overlijden door een loopse teef.
Maar de prostaat kan wel degelijk ontstoken raken door veelvuldig contact met loopse teven.
Als een reu daar erg hitsig van wordt, maar er niet op mag en dat wel graag wil, en je laat de honden toch met elkaar spelen (dat deed ik toen dus) kan dat mis gaan.

De prostaat kan dan ontstoken raken, en over het algemeen merk je dat vrij snel op.
Maar Romeo liet pas iets merken toen het al heel erg was, toen kon hij ineens niet meer plassen en ben ik naar de da gegaan. Die zelfde avond nog drupte hij gigantisch veel bloed uit zijn penis.
En nee, daar is hij niet dood aan gegaan.
Maar als het daarna nog een keer was gebeurd, had hij daar best eens aan onderdoor kunnen gaan, omdat het zeer lang heeft geduurd voor mij weer goed was bijgekomen.
Dus het is niet zo zwart/wit, er komt uiteraard meer bij kijken.

Als hij er niet zo vreselijk ziek van was geworden was hij echt nooit gecastreerd geweest.

[CKS]

vanwege melkkliertumoren heb ik mijn basenjiteef moeten laten castreren, ik was bang dat het effect ervan zou zijn dat ze nog feller en agressiever werd en helemaal niet meer in de roedel zou passen.... het tegendeel is waar, het beestje zit veel beter in dr vel, is relaxter en zachter geworden , accepteert ineens de meeste drukte in de roedel, staat niet meer zo op dr strepen ( tenzij het om voer gaat of ze moe en sjago is ) en lijkt weer een jonge hond van 3 jaar oud tijdens de wandelingen

dus het kan ook anders uitpakken

Wat hebben de melkkleirtumoren ermee te maken? Als je die had willen voorkomen had je voor de eerste loopsheid, of uiterlijk tussen de eerste en de tweede loopsheid moeten steriliseren. Nu heeft de sterilisatie geen enkele invloed meer op het eventueel terugkomen ervan Je hebt nu hooguit voorkomen dat ze eventueel ook nog eens een baarmoederontsteking zou krijgen, verder niet. Ook prima hoor, en omdat steriliseren in een wip gebeurd is als je toch voor een mastectomie moet opereren een prima keus, maar de tumoren zelf hebben er verder niets mee te maken.

On topic: Yamie, ik zou eerst kijken wat voor een effect de castratie op de verhoudingen heeft. Dat duurt inderdaad even. Eerst moeten de hormonen uitgewerkt zijn, en dan moeten de verhoudingen nog even opnieuw bepaald worden. En het kan zijn dat er inderdaad niets verandert, omdat geslachtshormonen niet alleen in de testikels geproduceerd worden. Maar dat weet je dus pas over zeg een maand of 6.

Kees

[Hanneke2]

Bij Hera heeft dat niks met interactie of karakter van de andere hond te maken.
Ze moet gecastreerde reuen gewoon niet, net zoals ze teven niet moet. Ze behandeld dat soort reuen precie hetzelfde als teven.
Ik heb toen wij de grote roedel nog hadden ook duidelijk de verschillen gezien als er een gecastreerde reu bij werd gezet of een inacte reu. De reactie van de honden was totaal verschillend.

Maar niet alle volle teven reageren zo op gecastreerde reuen, en niet alle gecastreerde reuen lokken die reactie uit bij stoere volle teven, dat is mijn punt. Het is geen *wet*, dat volle teven gecastreerde reuen niet motten. Wij kennen ook een volle herderteef die altijd heel snauwerig doet tegen Jack, maar we kennen ook een volle ridgebackteef die hem helemaal super vindt, vooral als ze loops is.

Honden *kunnen* op elkaar reageren zoals jij en Marc beschrijven, maar het *hoeft* niet. net zo min als dat elke volle reu meteen gehakt wil maken van een andere vreemde volle reu. Ik ken ook volle reuken die hele erge dikke vrienden zijn. Het is allemaal van veel meer dingen afhankelijk dan hormonen.

[Hanneke2]

Maar ik denk dat het toch echt met gedrag te maken heeft en minder met de hormonen.

Gek, zeg. En ik altijd maar denken dat hormonen en gedrag zo met elkaar verweven waren.
Was castratie trouwens niet zo in trek bij mensen die via de hormonale weg het gedrag willen beinvloeden?

Ik begrijp dit niet hoor. Een kuthond moet je laten castreren want dan wordt hij wel leuk maar andere honden zouden het ineens niet doorhebben want hij is zogenaamd precies hetzelfde?
Ik zie het zelf al op een kilometer afstand aan het gedrag en een hond die het ook nog kan ruiken en merken aan het gedrag weet van niets?
Tja, ik weet natuurlijk niet wat voor honden andere mensen hebben maar de mijne lopen een castraat in ieder geval straal voorbij. En als het zich opdringt kan hij een schop onder zijn geopereerde hol krijgen.

Even afgezien van of je het een goed idee vindt want dat moet iedereen zelf bepalen maar doen alsof castratie geen invloed op een hond heeft vind ik op het achterlijke af. Castratie dient specifiek dat doel; het aanpassen van het gedrag van de hond/ het wegnemen van de interesse in teefjes/ niet meer vechten met reutjes.

Yay, nuanceren is helemaal uit he?

Ik geloof jou en Estelle als jullie zeggen dat jullie teven niks van gecastreerde reuen motten hebben, maar waarom wil je dan niet geloven dat er ook teven zijn die dikke vrienden zijn met gecastreerde reuen? Waarom kan het niet allebei?

En ik blijf bij wat ik al 100 keer heb gezegd: ik ben blij dat Jack geen ballen heeft, want met zijn air hadden ballen ongetwijfeld geleid tot vervelende toestanden met andere reuen, en dat wil ik niet met een zo kwetsbare hond. Maar ik ken ook allerlei reuen *met* ballen die nooit ruzie maken, dus ik zal nooit zomaar laten castreren. En al helemaal niet om gedrag te veranderen, in mijn ogen is dat zo goed als zinloos, want mijn ervaring met Jack is dat hij nog steeds achter loopse teven aangaat en nog steeds macho kan doen naar andere reuen. Verschil is wel dat andere reuen het moeiteloos van hem pikken omdat hij niet naar volle reu ruikt.

De hond van mijn broerje is gecastreerd vanwege zijn gedrag, nou, ik zie precies nul verschil. Doodzonde, want het is een prachtige hond met stamboom met een geweldig karakter. Maar goed. Ik ken hele hordes aan gecastreerde en niet-gecastreerde reuen, met allerlei verschillende karakters en gedrag, en ik vind het knap als jij al van een afstand kan zien wie er ballen heeft en wie niet. Ik zie het niet. Ik ben niet zo van foto's maken, maar ik denk dat het een leuke Kerst-wedstrijd zou zijn, 30 reuen op de foto, en dan maar raden welke gecastreerd is en waar nog ballen onder hangen.

[Hanneke2]

Probeer anders eens het linker-gedeelte van je scherm af te dekken zodat je niet ziet wie wat schrijft.

Zou een leuk sociaal experiment zijn. Vijftig forummers compleet anoniem op een ander forum, en dan over allerlei dingen praten behalve honden, en na een week aan iedereen vragen wie wie zou kunnen zijn.

Als ik nog jong en onbedorven was zou ik psychologie willen studeren, echt.

Sorry, OT.

[alm@]

Probeer anders eens het linker-gedeelte van je scherm af te dekken zodat je niet ziet wie wat schrijft.

Zou een leuk sociaal experiment zijn. Vijftig forummers compleet anoniem op een ander forum, en dan over allerlei dingen praten behalve honden, en na een week aan iedereen vragen wie wie zou kunnen zijn.

Als ik nog jong en onbedorven was zou ik psychologie willen studeren, echt.

Ik geef me bij deze op Hanneke

[estelle]

Maar goed. Ik ken hele hordes aan gecastreerde en niet-gecastreerde reuen, met allerlei verschillende karakters en gedrag, en ik vind het knap als jij al van een afstand kan zien wie er ballen heeft en wie niet. Ik zie het niet. Ik ben niet zo van foto's maken, maar ik denk dat het een leuke Kerst-wedstrijd zou zijn, 30 reuen op de foto, en dan maar raden welke gecastreerd is en waar nog ballen onder hangen.

Wat Martijn zegt, daar is al eens een topic met foto's over geweest en men zat er toen als ik mij goed herinner niet vaak naast.
Een gecastreerde hond herken ik ook vaak duidelijk. Alleen al om de vacht.
Maar het gaat erom dat mijn hond van mijlen ver al weet met wat voor hond ze van doen heeft. En ik weet het dus aan de reactie van Hera ook gelijk.

Ik zie alleen al tussen bikkel en Woopy een wereld van verschil en zag dat ook tussen Chello en Woopy. Woopy mist bijv. iets in zijn uitstraling wat een intacte reu wel heeft.

[LongFields]

En het zaakje bij Saar gaat eruit, op het moment dat ze half-jaarlijks loops zou worden. Als WIJ ergens geen problemen mee hebben dan is het wel met Saar's loopsheid (want geen hond kijkt naar haar om, de hele periode niet, ze kan rustig 3 weken los), maar als ze tussen de loopsheid + de schijndracht daarna maar een paar weekjes een 'normaal' leven heeft, vind ik dat niet hondwaardig.

Ik lees dit nu pas, maar vind dit wel heftig hoor.
Veel honden zijn 2x per jaar loops, ongeveer om de 6 maanden. Er zijn er van die honden ook wel aardig wat die daarna zichtbaar schijndrachtig worden (alle teven worden dat in principe heb ik begrepen, alleen de symptomen worden bij veel honden over het hoofd gezien omdat ze maar minimaal zijn). Als iedereen wiens hond "gewoon" om de 6 maanden loops was hun hond zouden laten castreren/steriliseren dan hield je heel wat minder intacte teven over.

Sjefke is ook altijd schijndrachtig na haar loopsheid, en zij is soms zelfs vaker dan 2x per jaar loops omdat zij vaak spontaan weer loops wordt als Nozem hier (en straks Tapas ook vermoed ik) loops zijn. Sjefke is daarna ook zichtbaar schijndrachtig.
De periode van schijndracht is hier nooit zo lang dat er maar een paar weken tussen zit voordat ze wederom loops wordt, die periode is eerder maanden dan weken.
Is Saar langer dan de "normale" drachtperiode schijndrachtig dan?
Sjefke is het zichtbaar een week of 4 hooguit , met veel afleiding en minder voer komt ze daar eigenlijk altijd gewoon goed doorheen, waardoor ik vooralsnog geen aanleiding zie haar om deze reden te castreren/steriliseren.
Ze lijkt er verder ook niet onder te lijden of zo, dus zo zwaar als jij het inziet, zie ik het zeker niet. Jouw laatste opmerking over geen hondwaardig leven hebben en maar een paar weekjes per cyclus "normaal" zijn lijkt me ook wat aangedikt/overdreven.
Maar ja, Saar is ook maar 1x per jaar loops, dus die keuze is bij haar al helemaal niet aan de orde.

[Caro.]

een vaststaande theoretische verklaring hiervoor is er bij mijn weten (nog) niet . het zou (volgens mij) verband kunnen houden met een gestegen LH-niveau bij gecastreerde mannelijke individuen en dat LH is ook een hormoon die bij teefjes rond de eisprong wordt vrijgesteld.

Wat ik zo apart vond was die ene reu echt maar af en toe helemaal geobsedeerd werd door Bruno, kwijlen, rode oogjes en maar rijden.Maar er ging ook vaak een halfjaar voorbij dat hij niet naar hem omkeek.We zeiden dan wel eens dat Bruno loops was

Moritz was ook gecastreerd en de ene reu keek niet naar hem om en de andere reu wel.
Ik had eigenlijk het idee dat het dus niet zozeer aan Moritz lag (uiteraard wel dat hij gecastreerd was), maar dat het meer andere reu-afhankelijk was of ze hem erg interessant 'teef-achtig' vonden of niet.

Het gebeurde overigens wel heel weinig dat een reu op hem wilde rijden, maar het is wel voorgekomen.

[Caro.]

ik heb er wel een over gedacht om mijn volle teefje juist te laten castreren in de hoop dat ze iets feller/assertiever wordt.

vanwege melkkliertumoren heb ik mijn basenjiteef moeten laten castreren, ik was bang dat het effect ervan zou zijn dat ze nog feller en agressiever werd en helemaal niet meer in de roedel zou passen.... het tegendeel is waar, het beestje zit veel beter in dr vel, is relaxter en zachter geworden , accepteert ineens de meeste drukte in de roedel, staat niet meer zo op dr strepen ( tenzij het om voer gaat of ze moe en sjago is ) en lijkt weer een jonge hond van 3 jaar oud tijdens de wandelingen

dus het kan ook anders uitpakken

Kaya is dus wel degelijk veel feller en intoleranter geworden door haar castratie (ook een enorme vacht gekregen trouwens).
Zij was al vrij pittig, maar mist nu duidelijk de wat 'zachtere' teef hormonen.

Puchu had ik heel misschien wel laten castreren als Kaya er niet was geweest. Hij is een schat van een hond, maar een volkomen ramp met reuen. Het is echt puur reu-agressie, met de meeste castraten kan hij overigens wel overweg.
De eerste twee jaar, was het een regelrechte ramp en ondanks veel training, was hij niet of nauwelijks bereikbaar als hij een reu zag.
Inmiddels is hij bijna 3 jaar en gaat het een fractie beter.
Zelf heb ik gevoelsmatig enorme problemen met 'ballen eraf', die prachtige mooie ballen maar heel misschien had ik het in andere omstandigheden wel laten doen bij Puch, maar ik ga geen enkel risico nemen in de relatie Kaya/Puchu.

[Carmen]

Maar goed. Ik ken hele hordes aan gecastreerde en niet-gecastreerde reuen, met allerlei verschillende karakters en gedrag, en ik vind het knap als jij al van een afstand kan zien wie er ballen heeft en wie niet. Ik zie het niet. Ik ben niet zo van foto's maken, maar ik denk dat het een leuke Kerst-wedstrijd zou zijn, 30 reuen op de foto, en dan maar raden welke gecastreerd is en waar nog ballen onder hangen.

Wat Martijn zegt, daar is al eens een topic met foto's over geweest en men zat er toen als ik mij goed herinner niet vaak naast.
Een gecastreerde hond herken ik ook vaak duidelijk. Alleen al om de vacht.
Maar het gaat erom dat mijn hond van mijlen ver al weet met wat voor hond ze van doen heeft. En ik weet het dus aan de reactie van Hera ook gelijk.

Ik zie alleen al tussen bikkel en Woopy een wereld van verschil en zag dat ook tussen Chello en Woopy. Woopy mist bijv. iets in zijn uitstraling wat een intacte reu wel heeft.

Ik weet wel zeker dat Marc er niet vaak naast zat, want het was mijn topic nav dit soort beweringen van Marc en hij pikte ze er idd bijna allemaal feilloos uit.

[CKS]

Cleo vind gecastreerde reuen als teven. Dus dan hebben we 3 teven en daar zou ik zelf nooit voor willen gaan. Wuilus kon helemaal niet bij gecastreerde reuen. Die ruiken loops dus dat werd knokken. Een ongecastreerde reu heeft zeker mijn voorkeur, maar ik weet ook 100% zeker dat Cleo en Eva dat veel liever hebben. Alleen al omdat ze daar mee spelen en met gecastreerde reuen buiten niks hoeven op wat houdingen en doorlopen na. Cleo heeft bij mijn weten nog nooit met een gecastreerde reu gespeeld. Alleen met teefjes en echte reuen. Waarom weet alleen Cleo.

Even off topic: ik kan het toch niet echt normaal vinden dat ál jullie teven problemen met gecastreerde reuen schijnen te hebben. Het kan natuurlijk een keer voorkomen maar als dit standaard is lijkt me toch dat er een achterliggend probleem is dat verder met de teven zelf niets te maken heeft en destemeer met de omgeving. Je zou haast eens een gedragstherapeut inschakelen om te zien wat er nu werkelijk aan de hand is.

Groetjes,

Kees

[alm@]

Cleo vind gecastreerde reuen als teven. Dus dan hebben we 3 teven en daar zou ik zelf nooit voor willen gaan. Wuilus kon helemaal niet bij gecastreerde reuen. Die ruiken loops dus dat werd knokken. Een ongecastreerde reu heeft zeker mijn voorkeur, maar ik weet ook 100% zeker dat Cleo en Eva dat veel liever hebben. Alleen al omdat ze daar mee spelen en met gecastreerde reuen buiten niks hoeven op wat houdingen en doorlopen na. Cleo heeft bij mijn weten nog nooit met een gecastreerde reu gespeeld. Alleen met teefjes en echte reuen. Waarom weet alleen Cleo.

Even off topic: ik kan het toch niet echt normaal vinden dat ál jullie teven problemen met gecastreerde reuen schijnen te hebben. Het kan natuurlijk een keer voorkomen maar als dit standaard is lijkt me toch dat er een achterliggend probleem is dat verder met de teven zelf niets te maken heeft en destemeer met de omgeving. Je zou haast eens een gedragstherapeut inschakelen om te zien wat er nu werkelijk aan de hand is.

Groetjes,

Kees

Dank u.

[laeken]

Cleo vind gecastreerde reuen als teven. Dus dan hebben we 3 teven en daar zou ik zelf nooit voor willen gaan. Wuilus kon helemaal niet bij gecastreerde reuen. Die ruiken loops dus dat werd knokken. Een ongecastreerde reu heeft zeker mijn voorkeur, maar ik weet ook 100% zeker dat Cleo en Eva dat veel liever hebben. Alleen al omdat ze daar mee spelen en met gecastreerde reuen buiten niks hoeven op wat houdingen en doorlopen na. Cleo heeft bij mijn weten nog nooit met een gecastreerde reu gespeeld. Alleen met teefjes en echte reuen. Waarom weet alleen Cleo.

Even off topic: ik kan het toch niet echt normaal vinden dat ál jullie teven problemen met gecastreerde reuen schijnen te hebben. Het kan natuurlijk een keer voorkomen maar als dit standaard is lijkt me toch dat er een achterliggend probleem is dat verder met de teven zelf niets te maken heeft en destemeer met de omgeving. Je zou haast eens een gedragstherapeut inschakelen om te zien wat er nu werkelijk aan de hand is.

Groetjes,

Kees

Hoi Kees, honden zijn dieren en geen mensen. Ik vind het zelf normaal dat mijn vorige hond bv niks met dieren van haar eigen geslacht had of geslachtsloze dieren. De een vind dat de hond in niks meer op een wolf of normaal dier mag lijken en een ander vind dat dat best deels toegestaan is. Ik behoor tot de laatste categorie. En vergeet niet over wat voor soort honden we het hier hebben. Het zijn geen doorgefokte gezelschapshondjes maar gewoon pure honden. Een kruising huskie, een kruising ouderwetse DH x Bouvier en een Laekense, ook geen ras dat doorgefokt is om alles en iedereen op basis van een lolletje leuk in te schatten. Dus waarom zouden die zo hersenloos moeten zijn om geen onderscheid tussen een geslachtelijk dier en een dier zonder geslacht, bijbehorende geuren en gedragingen en motivatie te onderscheiden? Als mijn honden ongeacht geslacht en bijbehorende zaken zouden opereren naar andere honden zou ik ze vrij dom vinden. Lijkt dan op een reu die op niet loopse teven gaat dekken en zo zijn mijn honden niet. Ze vinden het leuk om met een reu te flirten en te baltsten maar dan moet het wel een reu zijn. Daar hoeft echt geen gedragsdeskundige bij te pas te komen.

Jij wil toch dierenarts worden? Sta dan open voor de consequenties van de castraties die je uitvoert en ga niet net doen of mijn honden een therapie nodig hebben omdat ze niet klakkeloos aannemen dat de hond waar de ballen en geuren afgehaald zijn hetzelfde is als de hond die gewoon hormonaal is. Doe eens een klein onderzoekje naar hond-hond problemen bij reu-teef combinaties. Kijk eens in welke gevallen die onderling flink matten. Gecastreerde reuen vechten regelmatig flink door met de teef des huizes, zeker jong gecastreerde reuen. Iets dat je zelden tot nooit ziet bij hondenparen die wel hormonen hebben. Er wordt echt een groot effect bereikt door te castreren maar dat is niet iets dat alleen op mensen doorwerkt. Je ontwricht de sociale interacties ook nogal. Dat mijn honden dat aangeven is de natuur.

[Podenji]

vanwege melkkliertumoren heb ik mijn basenjiteef moeten laten castreren, ik was bang dat het effect ervan zou zijn dat ze nog feller en agressiever werd en helemaal niet meer in de roedel zou passen.... het tegendeel is waar, het beestje zit veel beter in dr vel, is relaxter en zachter geworden , accepteert ineens de meeste drukte in de roedel, staat niet meer zo op dr strepen ( tenzij het om voer gaat of ze moe en sjago is ) en lijkt weer een jonge hond van 3 jaar oud tijdens de wandelingen

dus het kan ook anders uitpakken

Wat hebben de melkkleirtumoren ermee te maken? Als je die had willen voorkomen had je voor de eerste loopsheid, of uiterlijk tussen de eerste en de tweede loopsheid moeten steriliseren. Nu heeft de sterilisatie geen enkele invloed meer op het eventueel terugkomen ervan Je hebt nu hooguit vookomen dat ze eventueel ook nog eens een baarmoederontsteking zou krijgen, verder niet. Ook prima hoor, en omdat steriliseren in een wip gebeurd is als je toch voor een mastectomie moet opereren een prima keus, maar de tumoren zelf hebben er verder niets mee te maken.

Kees

dat weet ik allemaal wat je daar schrijft, wat is je punt?
oh ik zie het al, ik had moeten schrijven, ik heb mijn teef laten castreren omdat ze toch voor een masectomie moest en toen kon het zootje er beter helemaal uit, zodat ze ook niet meer last heeft van die onmens vervelende schijnzwangerschappen waardoor zij en de rest van de roedel helemaal van slag waren, want om die tumoren te voorkomen had ik haar al veel eerder moeten laten castreren natuurlijk want ik heb nu niet voorkomen dat de tumoren terug kunnen komen ( niet steriliseren Cees, ze is gastreerd )

[estelle]

Even off topic: ik kan het toch niet echt normaal vinden dat ál jullie teven problemen met gecastreerde reuen schijnen te hebben. Het kan natuurlijk een keer voorkomen maar als dit standaard is lijkt me toch dat er een achterliggend probleem is dat verder met de teven zelf niets te maken heeft en destemeer met de omgeving. Je zou haast eens een gedragstherapeut inschakelen om te zien wat er nu werkelijk aan de hand is.

Ik denk dat het meer met de perceptie en het wíllen zien van de bazen te maken heeft dan met de honden zelf
Hier motten ze soms ook geen hond maar dat loopt door elkaar heen, dat kan een intacte hond zijn maar net zo goed een castraat. Gek dat dat bij mensen die zo mordicus tegen castratie zijn opeens zo HEUL anders is

Tuurlijk.
Fijn dat jouw hondjes niet zo zijn en geen onderscheidt maken, mijn hond doet dat wel.
Hera is sociaal naar intacte reuen, de rest moet niet in haar buurt komen. Wat denk je? Dat had ik misschien liever ook wel anders gezien hoor.

[Hanneke2]

Yay, nuanceren is helemaal uit he?

Geloof ik ook. Het is nu meer van de zesentachtig tegenstrijdige waarheden waar je uit kunt kiezen zoals het je uitkomt.

Nee, het is van dat het niet zwart/wit is. Wat ik lees en zonder aarzelen accepteer is dat met name de wat 'stoerdere' grote teven vaak niet veel van gecastreerde reuen moeten hebben. Okee, interessant. Misschien is dat omdat ze als (potentiële) alfateef instinctief alles wat niet aan de alfa-reu norm voldoet direct afschrijven.

Maar het is geen *wet*. Ik denk dat je nergens op internet kan vinden dat "uit jarenlang onderzoek onder duizenden honden is gebleken dat 100 procent van alle volle en/of gecastreerde teven totaal geen interesse tonen in gecastreerde reuen".

Want, het is niet waar. Lilo is nog immer hevig verliefd op een grote statige GR-reu hier in de buurt, heb ook een tijdje gedacht dat het een volle reu was (al dat haar ), maar hij had al nul ballen toen Lilo zich de eerste keer piepend in allerlei bochten ging wringen omdat ze hem zo leuk vindt. Dat doet ze ook bij hele leuke volle reuen, en als een bevriende volle reu zijn ballen kwijt raakt blijft ze het doen. Ook andere mensen hebben in dit topic en elders en eerder al aangegeven dat zij andere ervaringen hebben. Denk je dan dat we dat zitten te verzinnen met z'n allen? Of zitten hier toevallig de 0,001 procent uitzonderingen?

In mijn beleving is het simpelweg zo dat sommige honden sommige andere honden niet interessant vinden. Dat kan hormonaal zijn, of uitstraling, of gedrag, of sexe, of leeftijd, en die voorkeuren zijn wellicht vergelijkbaar tussen enigszins 'vergelijkbare' honden, maar uiteindelijk blijven het persoonlijke voorkeuren, die ook afhankelijk kunnen zijn van opvoeding en ervaringen. En daarnaast kan je elke dag weer voor verrassingen komen te staan, want je weet tenslotte nooit wat er exact in die koppen omgaat. (Van de week kwamen we een vrij jong vreemd herdermixteefje tegen, kop groter dan Lilo, en die stormde vrolijk op mijn honden af. Nou, het was meteen spelen en rennen, Jack ook, ze vonden elkaar alledrie helemaal gezellig.

Dan kan ik dus 100 theorieën hebben waarom mijn honden meestal niet erg goed met herders overweg kunnen en al helemaal niet al die op ze af komen stormen, en dan sta ik dus gewoon met mijn bek vol tanden.

Hondengedrag is geen exacte wetenschap. En daarom is het interessant.

[CKS]

Val jij zelf op lompe, kortgeknipte wijven zonder secundaire geslachtkenmerken? Zo nee, ben je dan al in therapie?

Ik heb wel degelijk een aantal mensen in mijn vriendenkring zitten die ongeveer aan deze beschrijving voldoen, ja. En dat maakt me geen hout uit want ik hoef niet persé met ze naar bed iedere keer dat ik ze zie. Ik kies mijn vrienden en vriendinnen dus uit op karakter. Het maakt me dan dus niets uit of ze eruit zien als een jongetje, meisje of iets daar tussenin. Het is wellicht nog niet bij je opgekomen maar het leven bestaat niet alleen uit sex
En dat geldt voor honden ook. Zéker voor teven, die zich het grootste deel van het jaar in een fysiologisch gezien geheel a-sexuele staat bevinden. Voor reutjes geldt helaas wel soms dat ze geheel geobsedeerd zijn, maar als dat met de tijd niet over gaat is daar middels castratie in veel gevallen gelukkig wat aan te doen.
Hetgeen overigens totaal niet betekent dat ze dan reu-af zijn hoor. Mijn toch echt niet onpittig hollands herdertje uit bewezen KNPV lijnen (pa meerdere malen Nederlands kampioen ph1 en ph2, ma actieve diensthond) valt gedurende haar loopsheid nog steeds als een blok voor de twee gecastreerde reuen hier. Heeft wellicht wat te maken met het feit dat ook de bijnieren testosteron produceren? Ze dekken haar allebei in ieder geval nog, als ik ze daar de kans toe geef
En ook buiten haar loopsheid kunnen ze het allemaal prima met elkaar vinden. Voorlopig schijnt geen van de drie er dus erg mee te zitten dat de heren geen ballen meer hebben

Kees