Ik zie niet in wat een peuter/kleuter op een bouwterrein te zoeken heeft, de mijne zou daar ook zeker niet mogen komen. Net als mijn honden hou ik ze graag in het zicht.
Als mijn buren een vijver zouden hebben die een gevaar oplevert voor mijn peuter/kleuter zou ik niet willen dat ie daar ging spelen, dan komt buurkindje maar fijn bij ons.
Zoals ik al zei, er zijn genoeg gevaren waartegen je ze niet kunt beschermen en dus hou ik de risiko's waar ik wel invloed op heb graag zelf in de hand.
Dat geldt wat mij betreft voor kinderen zowel als voor honden.
Ik ben zo iemand die haar pup ook niet laat spelen met onbekende volwassen honden.[/quote]
Zoals Renee al zegt hierboven, zeker als het om een kind van een jaar of 4 gaat, dan houd je die in het zicht en weet je dat ze niet op een bouwterrein rondscharrelen.manonnetje86 schreef:Je zegt in je eerste regel dat ze van jou niet op een bouwterrein mogen spelen. Dat kun je vertellen aan een kind maar of ze er na luisteren is de vraag?
Het kind kan wel tegen jou zeggen ik ga na mijn vriendje en jij bent in de veronderstelling dat die daar is en hij zit gewoon op een bouwterrrein te spelen. En dan gebeurt er wat???
Ben je dan echt een slechte moeder? Kun je dan niet opvoeden? Heb je dan gevaald in je opvoeding?
En natuurlijk kun je een kind niet tegen alles beschermen en kunnen ongelukken altijd voorkomen en maakt een ongeluk je geen slechte opvoeder. Maar bij kinderen in de peuter/kleuterleeftijd zijn sommige risico's redelijk simpel te vermijden, bijvoorbeeld door honden en kinderen niet alleen te laten. Doe je dat wel en gebeurt er iets, dan vind ik niet dat er sprake is van een ongeluk.
Ook vind ik dat je jezelf hierboven tegenspreekt. In het geval van het bouwterrein ga je ervan uit dat een kind niet luistert, maar je verwacht wel dat een kind van 4 luistert (of zelfs zelf bedenkt) dat hij van de honden af moet blijven.

