Sho is gecasteerd en het gaat goed.

[Gerd@]

Ik zal als ik jou was niet zomaar homeopatische middellen kopen in een winkel. Je kunt beter met een homeopaat overleggen wat het beste is voor Sho. Baat het niet dan schaad het niet gaat niet altijd op voor homeophatie. Maar goed dat is mijn mening. Veel succes met Sho.

[mercedes2803]

Wij hebben Rimpel een tijdje op de rescue spray van Bach Bloesem gehad vlak na de bijtincidenten...hij was zo gestresst als we naar buiten of naar de cursus gingen...dat was gewoon zielig!
En met die druppels ging het prima! Hij krijgt ze nu alleen nog als we naar cursus gaan omdat daar ook een paar grote hondne lopen...kleine hondjes heeft ie niet zo problemen mee maar als ie wat groots ziet vind ie dat toch wel eng!

Ook krijgt Rimpel zalmolie (met de omegavetzuren) over zijn burgers heen! Hij heeft er een mooie vacht van gekregen en voelt zich gewoon goed...dat is een combinatie van alles hoor; de training met de gedragstherapeut (Tinley, Reikie, etc) , de visolie, de bach bloesem, onze aanpak en het feit dat we nu andere honden ontwijken...vooral grote honden...met kleintje laten we hem wel kennismaken...dat gaat steeds beter en hij heeft een vriendje op de cursus (Westy) genaamd Ben.
Binnenkort gaat hij kennismaken met peitjes...hihiihi! ZIjn soortgenoten omdat hij in de vakantie straks in november daar naartoe gaat! Ze hebben veel peitjes en we hopen dat het goed gaat...we hebben in ieder geval vertrouwen in de mensen en dat scheelt al enorm!

Er zijn dus verschillende homeopatische middelen te proberen met Sho, vraag je gedragsdeskundige er eens naar...ik weet niet of zij er open voor staat maar onze gedragstherapeut (Mark Wibier) staat erg open voor dit soort dingen en daar ben ik blij om!

Groetjes Hilje en Rimpel

P.s hoe is het met Shootje? Is hij niet meer ziek geweest? En heeft ie lekker gegeten vandaag? Hij was zeker wel blij dat ie weer wat mocht hebben he?!

[Gast]

Ik zal de middelen die ik gehoord heb van mensen eens aandragen aan mijn gedragstherapeut. Wil wel weten hoe zij erover denkt.

Hilje, met Sho gaat het goed. Hij moest gister 1x overgeven, hij was echt zo zielig! Verder hebben we hem lekker met rust gelaten en vanochten eindelijk eten!! Hij heeft in ieder geval goed gegeten en gedronken en loopt weer vrolijk rond!

[Mol]

Ik zal de middelen die ik gehoord heb van mensen eens aandragen aan mijn gedragstherapeut. Wil wel weten hoe zij erover denkt.

Hilje, met Sho gaat het goed. Hij moest gister 1x overgeven, hij was echt zo zielig! Verder hebben we hem lekker met rust gelaten en vanochten eindelijk eten!! Hij heeft in ieder geval goed gegeten en gedronken en loopt weer vrolijk rond!

tis zeker je eerste hond?

mol

[Gast]

Hoezo?

[Eline*]

Ik zal de middelen die ik gehoord heb van mensen eens aandragen aan mijn gedragstherapeut. Wil wel weten hoe zij erover denkt.

Hilje, met Sho gaat het goed. Hij moest gister 1x overgeven, hij was echt zo zielig! Verder hebben we hem lekker met rust gelaten en vanochten eindelijk eten!! Hij heeft in ieder geval goed gegeten en gedronken en loopt weer vrolijk rond!

Verstandig! Als ik je een advies mag geven is het inderdaad geen dingen te doen zonder verleg met je therapeut. Homeopathie kan gedrag ineens verergeren en middeltjes tegen angst kunnen juist weer agressie in de hand werken.
Ik zou als ik jou was eerst eens het effect van de castratie afwachten. Met een week of 6 zijn de hormonen uit zijn lijf en wie weet loopt het dan allemaal wat makkelijker. Ik verwacht dat hij naar jullie toe wel wat gezeggelijker word, maar ben toch wel wat bezorgd over hoe zijn gedrag zich buiten de deuren van jullie huis zich gaat ontwikkelen.
Wil niet te snel Maartje..geef het tijd. Je moet nu denk ik eerst even de tijd nemen om te kijken wat de castratie je oplevert en daarvanuit kan je verder kijken. Anders weet je straks niet meer wat nou helpt of tegenwerkt.

[Hutsje]

Veel dierenartsen roepen wel érg gemakkelijk dat een hond maar gecastreerd moet worden.

Weet je dat heel erg veel gedragstherapeuten het zelfs adviseren om te doen!?

En ook heel veel niet?

[Eline*]

Veel dierenartsen roepen wel érg gemakkelijk dat een hond maar gecastreerd moet worden.

Weet je dat heel erg veel gedragstherapeuten het zelfs adviseren om te doen!?

En ook heel veel niet?

Gedragstherapeuten doen niet moeilijk over castratie is mijn ervaring. Er zijn veel verschillende meningen over. Er is zelfs een stroming die vindt dat alles maar gecastreerd moet worden voor volwassenheid omdat je dan zelden te maken zal krijgen met dominantieproblemen of reu-reuagressie. En iets wat niet ontstaat hoef je ook niet af te leren.
Kortom, zoveel mensen zoveel meningen!

[Mol]

Hoezo?

waarom nou een vraag met een vraag beandwoorden gewoon ja of nee
makkelijker kan niet toch?

mol

[Gast]

Verstandig! Als ik je een advies mag geven is het inderdaad geen dingen te doen zonder verleg met je therapeut. Homeopathie kan gedrag ineens verergeren en middeltjes tegen angst kunnen juist weer agressie in de hand werken.
Ik zou als ik jou was eerst eens het effect van de castratie afwachten. Met een week of 6 zijn de hormonen uit zijn lijf en wie weet loopt het dan allemaal wat makkelijker. Ik verwacht dat hij naar jullie toe wel wat gezeggelijker word, maar ben toch wel wat bezorgd over hoe zijn gedrag zich buiten de deuren van jullie huis zich gaat ontwikkelen.
Wil niet te snel Maartje..geef het tijd. Je moet nu denk ik eerst even de tijd nemen om te kijken wat de castratie je oplevert en daarvanuit kan je verder kijken. Anders weet je straks niet meer wat nou helpt of tegenwerkt.

Daar dacht ik ook al aan. Ik heb wel wat opgeschreven, maar we willen eerst gewoon kijken wat voor effect de castratie zal hebben, voor we weer wat nieuwd uit proberen.

Enne, wat betreft of Sho mijn eerste hond is: NEE
Ik ben opgegroeid met honden maar heb nog nooit een hond gehad die gesteriliseerd of gecastreerd moest worden. Vandaar...

[idorh]

Er zullen altijd honden zijn waarbij ál het mogelijke gedaan dient te worden om een hond hanteerbaar te krijgen. Sho is zo´n hond, begrijp ik uit de verhalen van Maartje. Als één van die mogelijke middelen kastratie is, wat is daar dan mis mee?

Het is simpelweg een gegeven dat er honden zijn die in de situatie waarin ze moeten leven, moeilijk te handhaven zijn. Als kastratie helpen kan bij het handhaven van zo´n hond, dan moet dat gewoon gedaan worden. Het lijkt mij een stuk rotter voor Sho als hij na verloop van tijd weer naar het asiel moet (óf erger), mét ballen maar zonder toekomst.

Kastratie kán een zeer welkom en nuttig hulpmiddel zijn bij het hanteerbaar maken van een moeilijke hond.

Ha die Wil.

Zoals ik al aan gaf wij hebben 3 SWH moeten laten castreren ivm medische gronden, mijn honden waren rond de 7 jaar oud, het castreren maakt niets uit voor gedrag in het algemeen (dat is dus toevallig wat wij dan mee maakte en ondervonden de maanden en jaren er na), het heeft meestal te maken met dek drift en wat daar mee samen gaat , als men voor het eerst een hond neemt van dit ras, plus uit een asiel, dan kan je vergif op in nemen dat deze hond geestelijk in de war is, dat heeft zijn tijd nodig met goede consequente begeleiding, soms moet de mens aan gaande de hond, meer les hebben dan de hond, het is toch van de gekke dat je na zo'n korte tijd gelijk naar een ingrijpende operatie met narcose grijpt, die soms alleen maar werkt voor sexueel geprikkelde honden, probeer dan eerst een chemische castratie als men eigenwijs wil zijn, en zoek eerst uit of het gedrag van deze hond aan het verleden of aan de huidige begeleiding ligt, maar zoekt niet de weg van de minste weerstand.

Gr Bertus.

[Ca Cajuina]

Dank je Neeltje!

Martijn, ik loop mezelf niet te verdedigen maar vraag me af waarom iedereen zo raar reageert hier????

Er zijn gedragstesten gedaan bij Sho en dat agressieve komt misschien voort uit onzekerheid. Maar dat weten we niet zeker omdat hij op bepaalde mensen niet zo agressief reageert. Dus waarschijnlijk heeft het gewoon te maken met zijn verleden.

Ik heb al wat homepatische middelen gevonden, moet alleen even kijken waar die te koop zijn.
Sho en ik gaan hard trainen zowel thuis als op straat als op cursus EN met onze gedragstherapeut.
Heb trouwens wel een keer iemand anders geraadpleegt, maar die stelde alleen een plan op, verder liet ie ons het zelf doen. Maar ik wil BIJ da plan juist hulp, wat we nu dus krijgen. Daarbij werkt mijn gedragstherapeut samen met mijn instructeur van cursus, dus zijn zij op elkaar afgestemd wat weer gunstiger is. Ze kennen elkaar en weten van elkaar hoe ze te werk gaan. Daarbij dragen ze hun bevindingen over aan elkaar.
Mijn instructeur raadde mij deze vrouw aan, dus heb ik zijn advies opgevolgd.

Nee niet zelf klooien met homeopatisch middellen hoor. Ik dacht meer aan in een later stadium. Dus eerst Sho laten bekomen van de castratie kijken welke resulataten daaruit komen en dan over een aantal maanden aan het gedrag werken wellicht in combinantie met een homeopaat en een gedragstherapeut.

[Mol]

Enne, wat betreft of Sho mijn eerste hond is: NEE
Ik ben opgegroeid met honden maar heb nog nooit een hond gehad die gesteriliseerd of gecastreerd moest worden. Vandaar...

oke dit is dus de eerst hond die je zelfstandig op voet, vandaar dat je je dus totaal blind op je gedragsterapeut vaart.

mol

[Hutsje]

Veel dierenartsen roepen wel érg gemakkelijk dat een hond maar gecastreerd moet worden.

Weet je dat heel erg veel gedragstherapeuten het zelfs adviseren om te doen!?

En ook heel veel niet?

Gedragstherapeuten doen niet moeilijk over castratie is mijn ervaring. Er zijn veel verschillende meningen over. Er is zelfs een stroming die vindt dat alles maar gecastreerd moet worden voor volwassenheid omdat je dan zelden te maken zal krijgen met dominantieproblemen of reu-reuagressie. En iets wat niet ontstaat hoef je ook niet af te leren.
Kortom, zoveel mensen zoveel meningen!

Dat is waar, maar ik ken 5 gedragsdeskundigen die allemaal niet meteen voor een castratie zijn. Persoonlijk ken ik er dus geen een die het wel adviseert. Gelukkig.

[Gast]

Berthus, je mag ook wel TEGEN mij praten in plaats van OVER mij.

Wat zijn we toch weer vriendelijk vanavond. Waarom doen jullie allemaal zo? Het is nu eenmaal gebeurd, discussie gesloten. Wat heeft het dan nu nog voor zin?
Ik geef Sho tenminste nog een kans, terwijl heel veel mensen dat al niet meer gedaan zouden hebben (nu heb ik het niet over mensen die hier zitten, maar gewoon mensen in het algemeen) Hoeveel mensen geven een 'moeilijke' hond nog een kans? Maar ja, DAAR wordt niet naar gekeken.

[Kayka]

Maartje; je bent goed bezig ! Ook al maak je foute keuzes (dat zal iedereen altijd blijven doen of het nou je eerste of tiende hond is) je doet iig je best. Jij kunt ook niet alles weten en zolang je maar open staat voor goedbedoeld advies van anderen (die een andere kijk, en misschien iets meer ervaring hebben) ben jij echt geen slechte baas. Ja, misschien is een Pei niet hét perfecte ras voor jou maar hij is er nu eenmaal en zoals je al aangaf; hij kwam op je pad. Je kunt niet meer doen dan je best en ik vind dat je dat doet .

[Wil de hond]

Ha die Wil.

Zoals ik al aan gaf wij hebben 3 SWH moeten laten castreren ivm medische gronden, mijn honden waren rond de 7 jaar oud, het castreren maakt niets uit voor gedrag in het algemeen (dat is dus toevallig wat wij dan mee maakte en ondervonden de maanden en jaren er na), het heeft meestal te maken met dek drift en wat daar mee samen gaat , als men voor het eerst een hond neemt van dit ras, plus uit een asiel, dan kan je vergif op in nemen dat deze hond geestelijk in de war is, dat heeft zijn tijd nodig met goede consequente begeleiding, soms moet de mens aan gaande de hond, meer les hebben dan de hond, het is toch van de gekke dat je na zo'n korte tijd gelijk naar een ingrijpende operatie met narcose grijpt, die soms alleen maar werkt voor sexueel geprikkelde honden, probeer dan eerst een chemische castratie als men eigenwijs wil zijn, en zoek eerst uit of het gedrag van deze hond aan het verleden of aan de huidige begeleiding ligt, maar zoekt niet de weg van de minste weerstand.

Gr Bertus.

Ha die Alberto,

Je hebt gelijk hoor, niet soms, maar vrijwel altijd heeft de mens achter de hond meer les nodig dan de hond zelf. Daar is Maartje dan ook flink mee bezig.

Ik denk echter wel dat een hond met een sterk karakter wat makkelijker wordt in de omgang door een kastratie. Het is eenvoudiger, maar zeker niet altijd makkelijk, om een hond zonder testosteron de baas te worden.

Als je eenmaal begint met trainen en gedragstherapie heb je zo snel mogelijk resultaat nodig voor wat betreft de vermindering van hormonen. Ik vind zelfs dat je beter eerst kunt kastreren, en pas na een week of zes training en therapie in kunt zetten. In elk geval bij die honden waarbij de noodzaak tot kastratie op hun voorhoofd gestempeld staat. Je kunt met zulke honden beter niet eerst een hele moeizame weg doorlopen, en als op het eind blijkt dat je vastzit nog maar eens even een kastratie uitvoeren. Dat werkt niet zo. De bedoeling is dat je stap voor stap, van het begin af aan, de baas wordt over je hond, en niet eerst tekort schiet en dan nog maar eens in de herkansing kunt gaan.

Er zijn honden in kombinatie met bazen waarbij ik aan mijn water voel dat de afwezigheid van testosteron een betere kans geeft op het bereiken van een voldoende resultaat. Als het dan om honden gaat waarbij dit resultaat écht voldoende moet zijn om de hond te kunnen handhaven, dan moet je zo´n beslissing om ter kastreren gewoon nemen. En beter niet eerst gaan lopen emmeren en tijd verknoeien met vervelende zaken als chemische kastratie. Je kunt dit wel doen, maar het is niet helemaal te vergelijken. Resultaten lopen vaak behoorlijk uiteen, van chemische danwel echte kastratie.

Ik ben dus niet van mening dat om het minste geringste, of uit gemakzucht van de baas, maar raakgehakt mag worden.

Maar er zijn zat gevallen waarin kastratie zonder meer een terechte ingreep geacht dient te worden. Hoewel dit ook weer iets is wat de gemiddelde leek of dierenarts niet kan beoordelen, het wanneer wel, wanneer niet.

Adios, Willy.

[Caro.]

Zoals inmiddels bekend, ben ik niet zo snel voor castratie (dit is gekomen door de castratie van Moritz).

Maar ik moet eerlijk zeggen: hier in de buurt liep een hond die enorm agressief was naar alle honden toe. Hij vloog iedere andere reu aan. Hond was al ruim volwassen en werd gecastreerd..... en werkelijk waar: hij kan nu probleemloos met iedere hond overweg.
Hond kan nu dus heerlijk loslopen, spelen en rennen.

Zelf zou ik in de toekomst echt alleen in nood naar dit soort ingrepen grijpen, maar ik zie dus ook echt wel voordelen hierin.

Maartje heeft naast een moeilijk ras, ook nog eens een moeilijke hond gekozen. Ik vind het best dapper dat ze hiermee aan de slag gaat; ze had ook kunnen zeggen ''bekijk het maar, hij gaat terug naar het asiel'' en de hond maar verknipter en verknipter worden vanwege al die bazen die komen en gaan.

[laeken]

Beetje moeilijke dubbele kwestie, waar komen we dan uit? Mijn hond is een tiran en blaft de hele dag. Ik heb zijn stembanden verwijderd en zijn tanden, zielig? Hoezo? De meeste mensen zouden hem niet eens gehouden hebben.
Dat vind ik dus persoonlijk nogal veel overeenkomsten hebben met castreren om bepaalde zaken. Eigenlijk zie ik geen verschil want het gebeurd onder verdoving en de impact van een castratie is groter dan van getrokken tanden of weggesneden stembanden. Voor het laatste wordt je opgepakt en het eerste is maatschappelijk maar gewoon geaccepteerd.

Wuilus is ook een kuthond en die wil ook niemand anders hebben, maar als ik de vrije keuze maak om haar te verzorgen en te houden geeft me dat natuurlijk op geen enkele manier het recht met haar te doen wat ik wil omdat ik nu eenmaal de enige zou zijn die haar zou willen hebben.

Verder ben ik afgestapt van het feit een bepaalde baas te zien als laatste kans. In de praktijk krijgen erg moeilijke probleemhonden nog regelmatig een baasje en soms nog een kundige ook. kijk naar Moritz, of Wuilus, of Laika, of noem maar op hier op het forum. Weinig mensen willen zo'n hond en we hebben er met z'n allen stiekem heel veel Zijn wij allemaal hun enige en laatste kans?

[Gast]

We zullen zien of het werkt, zoniet, dan hebben wij in ieder geval alles geprobeert.

Heel veel mensen hadden inderdaad gezegd, hup terug naar het asiel, zo ver liep het bij ons ook bijna. Maar we willen deze hond een kans geven. Dat is toch niet zo raar..

Maare, even iets anders. Sho is vandaag jarig!!! Hij wordt 2, hieperdepiep HOERA!! :A :J

[Wil de hond]

We zullen zien of het werkt, zoniet, dan hebben wij in ieder geval alles geprobeert.

Heel veel mensen hadden inderdaad gezegd, hup terug naar het asiel, zo ver liep het bij ons ook bijna. Maar we willen deze hond een kans geven. Dat is toch niet zo raar..

Maare, even iets anders. Sho is vandaag jarig!!! Hij wordt 2, hieperdepiep HOERA!! :A :J

Als je Sho echt een kans wilt geven ben je na zijn kastratie wél verplicht tegenover hem om je over andere zaken dan zijn verjaardag druk te gaan maken. Natuurlijk is het leuk dat hij jarig is, voor jou, maar hém interesseren, helaas voor jou, hele andere dingen.

[Baily]

We zullen zien of het werkt, zoniet, dan hebben wij in ieder geval alles geprobeert.

Heel veel mensen hadden inderdaad gezegd, hup terug naar het asiel, zo ver liep het bij ons ook bijna. Maar we willen deze hond een kans geven. Dat is toch niet zo raar..

Maare, even iets anders. Sho is vandaag jarig!!! Hij wordt 2, hieperdepiep HOERA!! :A :J

Zou ik je misschien een vraag mogen stellen, niet vervelend bedoelt hoor........

Maar is iets van de argumenten die zijn aangedragen wel bij je aangekomen. Is er iets waarvan je zegt, daar zou ik misschien nog eens over na moeten denken. Ik krijg het gevoel dat je er makkelijk overheen stapt en dat je meer onder de indruk bent dat mensen je niet geweldig vinden dat je de hond een goede kans geeft in jouw ogen, als dat je nou echt nadenkt over wat er gezegd word.

Maar ik kan me natuurlijk vergissen.

[idorh]

Berthus, je mag ook wel TEGEN mij praten in plaats van OVER mij.

Wat zijn we toch weer vriendelijk vanavond. Waarom doen jullie allemaal zo? Het is nu eenmaal gebeurd, discussie gesloten. Wat heeft het dan nu nog voor zin?
Ik geef Sho tenminste nog een kans, terwijl heel veel mensen dat al niet meer gedaan zouden hebben (nu heb ik het niet over mensen die hier zitten, maar gewoon mensen in het algemeen) Hoeveel mensen geven een 'moeilijke' hond nog een kans? Maar ja, DAAR wordt niet naar gekeken.

Kijk Maartje ik heb al eerder aan gegeven in deze topic het is eenmaal gebeurd, je kan de klok niet meer terug draaien, het is nu verder de bedoeling dat Sho op knapt en of het nu door de castratie lukt of toch nog door dat je met Sho vergroeid en de juiste weg weet te bewandelen en te handelen om er een fijne hond aan te hebben die verder heel oud bij jullie mag worden in goede geestelijke en lichamelijke gezondheid.

Mijn reacties zijn nu meer gericht op het hele pakket, dus ik probeer een middeweg te vinden om mijn idee te geven op alle reacties, ik heb niet de waarheid in pacht, maar wel echte praktijk ervaring van castratie plus met een type honden ras die kwa karakter het eigenzinnige dus behoorlijk overeen komt met de Pei, je moet dit alles, lieve Maartje niet zien als een persoonlijke aanval, maar iets waar wij allemaal van kunnen leren, ik vind persoonlijk dat Martijn in zijn laatste topic hier boven een juiste voorstelling geeft, zijn stukje moet je is goed lezen, dat is niet kwaad bedoeld maar het is wel een behoorlijke weergave van het leven ivm deze ingreep de gevolgen en reacties op opelijk internet .
Maar ik vind het wel goed van jou en dapper dat je er mee naar buiten komt, en nogmaals dat je er een levenslange fijne hond aan overhoud.

Gr Bertus.

[Mol]

We zullen zien of het werkt, zoniet, dan hebben wij in ieder geval alles geprobeert.

Heel veel mensen hadden inderdaad gezegd, hup terug naar het asiel, zo ver liep het bij ons ook bijna. Maar we willen deze hond een kans geven. Dat is toch niet zo raar..

Maare, even iets anders. Sho is vandaag jarig!!! Hij wordt 2, hieperdepiep HOERA!! :A :J

zo dan dan is het wel erg jong gecastereerd

mol

[idorh]

Ha die Wil.

Zoals ik al aan gaf wij hebben 3 SWH moeten laten castreren ivm medische gronden, mijn honden waren rond de 7 jaar oud, het castreren maakt niets uit voor gedrag in het algemeen (dat is dus toevallig wat wij dan mee maakte en ondervonden de maanden en jaren er na), het heeft meestal te maken met dek drift en wat daar mee samen gaat , als men voor het eerst een hond neemt van dit ras, plus uit een asiel, dan kan je vergif op in nemen dat deze hond geestelijk in de war is, dat heeft zijn tijd nodig met goede consequente begeleiding, soms moet de mens aan gaande de hond, meer les hebben dan de hond, het is toch van de gekke dat je na zo'n korte tijd gelijk naar een ingrijpende operatie met narcose grijpt, die soms alleen maar werkt voor sexueel geprikkelde honden, probeer dan eerst een chemische castratie als men eigenwijs wil zijn, en zoek eerst uit of het gedrag van deze hond aan het verleden of aan de huidige begeleiding ligt, maar zoekt niet de weg van de minste weerstand.

Gr Bertus.

Ha die Alberto,

Je hebt gelijk hoor, niet soms, maar vrijwel altijd heeft de mens achter de hond meer les nodig dan de hond zelf. Daar is Maartje dan ook flink mee bezig.

Ik denk echter wel dat een hond met een sterk karakter wat makkelijker wordt in de omgang door een kastratie. Het is eenvoudiger, maar zeker niet altijd makkelijk, om een hond zonder testosteron de baas te worden.

Als je eenmaal begint met trainen en gedragstherapie heb je zo snel mogelijk resultaat nodig voor wat betreft de vermindering van hormonen. Ik vind zelfs dat je beter eerst kunt kastreren, en pas na een week of zes training en therapie in kunt zetten. In elk geval bij die honden waarbij de noodzaak tot kastratie op hun voorhoofd gestempeld staat. Je kunt met zulke honden beter niet eerst een hele moeizame weg doorlopen, en als op het eind blijkt dat je vastzit nog maar eens even een kastratie uitvoeren. Dat werkt niet zo. De bedoeling is dat je stap voor stap, van het begin af aan, de baas wordt over je hond, en niet eerst tekort schiet en dan nog maar eens in de herkansing kunt gaan.

Er zijn honden in kombinatie met bazen waarbij ik aan mijn water voel dat de afwezigheid van testosteron een betere kans geeft op het bereiken van een voldoende resultaat. Als het dan om honden gaat waarbij dit resultaat écht voldoende moet zijn om de hond te kunnen handhaven, dan moet je zo´n beslissing om ter kastreren gewoon nemen. En beter niet eerst gaan lopen emmeren en tijd verknoeien met vervelende zaken als chemische kastratie. Je kunt dit wel doen, maar het is niet helemaal te vergelijken. Resultaten lopen vaak behoorlijk uiteen, van chemische danwel echte kastratie.

Ik ben dus niet van mening dat om het minste geringste, of uit gemakzucht van de baas, maar raakgehakt mag worden.

Maar er zijn zat gevallen waarin kastratie zonder meer een terechte ingreep geacht dient te worden. Hoewel dit ook weer iets is wat de gemiddelde leek of dierenarts niet kan beoordelen, het wanneer wel, wanneer niet.

Adios, Willy.

Zeg Spaanse oelewapper, ik wens geen tegenstand, anders laat ik je royeren, ik schakel gewoon mensen in die een handtekening zetten onder een brief die ik op gesteld hebt, deze mensen kennen jou wel niet maar ze geloven mij wel. iedereen heeft het gewoon fout , en ik absoluut niet.

Gr Alberr .

[Gast]

Als je Sho echt een kans wilt geven ben je na zijn kastratie wél verplicht tegenover hem om je over andere zaken dan zijn verjaardag druk te gaan maken. Natuurlijk is het leuk dat hij jarig is, voor jou, maar hém interesseren, helaas voor jou, hele andere dingen.

Ik mag toch wel zeggen dat hij jarig is???
We hebben net op straat weer goed geoefend hoor, daar blijven we gewoon mee bezig.

En ja, tuurlijk trek ik het me aan wat er allemaal gezegd is. Al deed het erg pijn te horen dat Sho niet goed past bij ons, terwijl wij zo ons best doen.
Ik denk daar over na, maar mijn beslissing was al genomen. Ik heb de steun van mijn vriend, onze gedragstherapeut en wat mensen hier op het forum die me prive een hart onder de riem hebben gestoken.
Het is gewoon kut als er op het forum bijna niemand achter je staat, maar gelukkig waren er een paar die achter met stonden.

[Wil de hond]

Als je Sho echt een kans wilt geven ben je na zijn kastratie wél verplicht tegenover hem om je over andere zaken dan zijn verjaardag druk te gaan maken. Natuurlijk is het leuk dat hij jarig is, voor jou, maar hém interesseren, helaas voor jou, hele andere dingen.

Ik mag toch wel zeggen dat hij jarig is???
We hebben net op straat weer goed geoefend hoor, daar blijven we gewoon mee bezig.

Tuurlijk mag je het hartstikke leuk vinden dat hij jarig is.

Maar afgezien van oefenen op straat moet je vooral naar je algemene houding naar Sho én je hele opvatting over wát hij is en wat voor hém belangrijk is kijken. En dit alles bijstellen. Ik neem aan dat je met dit alles bezig bent, maar je zegt soms dingen die me erg doen twijfelen aan het door jou voldoende in de praktijk weten te brengen van je eigen gedrags- en houdingsverandering. Doe je uiterste best om echt hond te worden met je hond. En zorg ervoor dat je op zijn niveau goed komt te funktioneren. Alleen dan kun je hoop hebben op een goede afloop.

[Wil de hond]

Zeg Spaanse oelewapper, ik wens geen tegenstand, anders laat ik je royeren, ik schakel gewoon mensen in die een handtekening zetten onder een brief die ik op gesteld hebt, deze mensen kennen jou wel niet maar ze geloven mij wel. iedereen heeft het gewoon fout , en ik absoluut niet.

Gr Alberr .

Sjesus Alberr,

Ben jij toevallig ooit eens een tijdje lid geweest van een klub of vereniging met een lichtelijk fascistische inslag in het leidinggevende orgaan?

[idorh]

Zeg Spaanse oelewapper, ik wens geen tegenstand, anders laat ik je royeren, ik schakel gewoon mensen in die een handtekening zetten onder een brief die ik op gesteld hebt, deze mensen kennen jou wel niet maar ze geloven mij wel. iedereen heeft het gewoon fout , en ik absoluut niet.

Gr Alberr .

Sjesus Alberr,

Ben jij toevallig ooit eens een tijdje lid geweest van een klub of vereniging met een lichtelijk fascistische inslag in het leidinggevende orgaan?

Laat aub mijn zoon Sjezus hier buiten.

Gr Bertus.

[Wil de hond]

Zeg Spaanse oelewapper, ik wens geen tegenstand, anders laat ik je royeren, ik schakel gewoon mensen in die een handtekening zetten onder een brief die ik op gesteld hebt, deze mensen kennen jou wel niet maar ze geloven mij wel. iedereen heeft het gewoon fout , en ik absoluut niet.

Gr Alberr .

Sjesus Alberr,

Ben jij toevallig ooit eens een tijdje lid geweest van een klub of vereniging met een lichtelijk fascistische inslag in het leidinggevende orgaan?

Laat aub mijn zoon Sjezus hier buiten.

Gr Bertus.

Mijn Gott,

Neem me vooral niet kwalijk.

Kan ik het nog goedmaken door bijvoorbeeld uw voeten helemaal schoon te likken, of ben ik nu voorgoed verloren?