Gat in het hart

[Tamara]

Afgelopen vrijdag zou onze hond van 1 jaar oud gecastreerd worden. Wij hebben nog een teefje en omdat zij tegen loopsheid aan zat hebben we een besluit moeten nemen hem te laten castreren. De teef heeft al 2 goede resultaten behaald op shows, we waren er nog niet helemaal uit of we ooit een nestje wilde van haar.
Aangekomen bij de dierenarts werd standaard even naar zijn hart geluisterd voordat hij onder narcose zou gaan Tot onze grote schrik werd een hartruis geconstateerd en kon de operatie niet doorgaan. Gelukkig konden wij dinsdag al terecht bij de specialist die een hart echo gemaakt heeft. Onze hond is bijzonder actief en verkeerd in een topconditie, voor ons was er dus ook helemaal geen aanleiding om ons druk te maken over deze echo.
Helaas, toen de echo op het hart gezet werd schrokken wij ons rot, er blijkt een gat van 3cm in zijn hart te zitten. De specialist had nog nooit zoiets gezien. Verder was zijn rechterhart inmiddels al behoorlijk gegroeit. Dit houd in dat onze hond helaas nooit oud zou mogen worden, als wij hem nog een jaar bij ons hebben dan mogen wij onze handen dicht knijpen.
Medicijnen en een operatie schijnen niet mogelijk te zijn. Wat wij ons afvroegen is of er nog meer mensen op dit forum zijn die een soort gelijke ervaring hebben ?

[bulletjebe]

Waarom was het eerst de bedoeling om hem te castreren?

En waarom wil nu ineens het liefst een pup van jullie honden?

Wist de dierenarts geen antwoord op jouw vraag?

[Sietske*]

Ik kan me best wel voorstellen dat je graag als "nagedachtenis" aan je reu pups van hem wilt, maar toch vind ik het absoluut onverstandig. Om te beginnen kunnen die pups toch nooit de plaats van je reu innemen. Als ze dat wel moeten doen is dat niet eerlijk, want ze zullen dan altijd worden vergeleken met de reu met het risico dat ze niet aan de verwachting voldoen.

Verder zou je je reu op je teef zetten zonder dat er goed is gekeken of dit wel een combinatie is die past. Als je wilt gaan fokken ga je de best geschikte reu voor jouw teef zoeken. Dat wil zeggen die reu die de grootste kans geeft op gezonde pups die zo goed mogelijk aan de rasbeschrijving voldoen. De kans dat jouw teef en jouw reu de ideale combinatie zijn is minimaal, want daar heb je ze destijds niet op uitgezocht.

Ik zou het je dus ook absoluut afraden. Voor mijn gevoel ga je bovendien om de verkeerde redenen fokken.

Tot slot snap ik je vraag niet. Waarom zou je, als je met deze combinatie gaat fokken, pups weg willen laten halen? Waarom zou je je teef en alle ongeboren pups aan zo'n risico bloot willen stellen? Ik snap de redenatie hierachter echt niet. Als het er mee te maken heeft dat je bang bent een groot nest niet te kunnen plaatsen dan moet je gewoon niet fokken. Je moet er van uit gaan dat er tien pups geboren kunnen worden (of in een extreem geval misschien zelfs wel meer) en ongeacht het aantal moet je er vooraf al zeker van zijn dat je al deze pups kunt herplaatsen. Maar ja, dat is mijn bescheiden mening.
Als je een andere reden hebt waarom je ongeboren pups zou willen laten weghalen dan hoor ik die heel graag, want ik ben daar wel benieuwd naar.

[Tamara]

Bedankt voor jullie antwoord, voor mij erg verhelderend, in zo'n situatie is het wel eens moelijk goed na te denken.
Mijn vraag over het weg halen van pups komt eigenlijk voort uit een discussie die wij gisteren hier thuis hadden. Bijvoorbeeld bij paarden komt het vaak voor dat een tweede vruchtje weg gehaald wordt, paarden kunnen geen tweeling krijgen. Misschien is mijn vraagstelling niet goed geformuleerd, we vroegen ons eigenlijk gewoon af of dit bij honden ook wel eens gebeurd. Ik was het overigens niet van plan bij mijn eigen hond !

[bulletjebe]

Verder kwam bij ons meteen de volgende vraag naar boven. De teef is nu loops, wij zouden niets liever willen dan een pup van onze beide honden.

Ik reageerde hierop.

En wat was je niet van plan? Meerdere vruchtjes weg laten halen of haar laten dekken door jullie reu?

[Mol]

hoe weet je zo zeker dat het hart probeem niet erfelijk is???????

mol

[Knoeppie]

Knoeppie heeft ook een gaatje in haar hart waar ook wij bij toeval achter kwamen bij de 9 weekse enting en dus meteen het eerste DA bezoekje.
Hij luisterde naar haar hartje en hoorde een gigantische hartruis.

We zijn doorgestuurd naar Utrecht en na een dag van vele onderzoeken vertelde ze ons dat ze een gaatje tussen haar linker en rechter kamer had.

Een half jaar later moesten we op controle en kregen we te horen dat de linker kant van haar hart FORS vergoot was.

Toch was de arts zeer over haar algehele conditie en toestand te spreken, we hadden nog altijd niet aan Knoeppie gemerkt, levendig als altijd.

Nog altijd merken we helemaal niet aan Knoeppie, ja, dat ze als het warm is geen stap wil verzetten, maar daar is ze niet de enige in.

Bij Knoeppie is het helaas wel erfelijk, haar 2 zusjes hadden het ook, 1 daarvan hebben ze direkt laten inslapen.

Knoeppie is inmiddels 1,5 en gaat super goed, ze kan alles wat iedere andere hond ook kan en heeft geen beperkingen mee gekregen.
In oktober moeten we wer op controle, wat erg spannend is.
Zal het hart opnieuw groter geworden zijn? Kunnen ze ons een levensverwachting geven?

We hebben wel het idee dat het iets beter gaat (het gaatje zal nooit groeien), als pup voelde (als je je hand op haar borst legde) we alleen gezoem, sinds een paar maanden voelen we het niet alleen zoemen maar ook kloppen! Dat voelde we erder nooit..

Heel veel sterkte met je hond, en ik raad je af om met hem te fokken, je weet immers nooit of het erfelijk is.

[Branka]

Ik sluit mij bij de eerdere reacties aan. Je weet niet of het erfelijk is en verder weet je niet wat de reu nog meer mankeert.
Verder vraag ook ik mij af waarom je eerst niet met de reu wilde fokken en nu blijkt dat hij wat mankeert wel. Dat is toch de omgekeerde wereld? Meestal sluit je juist een hond voor de fok uit als blijkt dat hij wat mankeert en niet andersom.
Ik denk dat het idd beter is als je met het teefje de gewenste resultaten behaald en de benodigde onderzoeken bij haar laat uitvoeren om dan een geschikte en gezonde dekreu te zoeken.

[velvet29]

Dit snap ik niet

Je wilt je reu laten castreren omdat je geen pups wil van die combinatie
Nou weet je dat je reu een gat van 3 cm in zijn hart heeft en dat hij niet oud wordt..................en nou wil je pups van die 2

Nou schiet mijn maar in een kapotje, ik zie de logica niet

Een goede reu vinden is al een heel karwij, en dan maar hopen dat alles goed gaat
En dan zal jij een reu met een gat van 3 cm je teef willen laten dekken
Toppie motievatie hoor, echt kanp


Oke ik snap dat je heel hard geschrokken bent
En dat je je reu helemaal niet kwijt wilt
Maar om deze rede ga je toch geen nestje nemen met de reu
Als je dit niet geweten had waren zijn ballen er gewoon af gegaan
En nou weet je het dat de hond ZIEK is en dan wil je pups

[Tamara]

Zoals in mijn topic is idd de VRAAG gerezen of het verstandig is een nestje van hem te fokken. De teef zit nog gewoon apart en totdat wij antwoord hebben op al onze vragen zal zij ook apart blijven.
Jullie mening is hierover duidelijk niet doen !
Fijn, ik ben blij dat buitenstaanders hier hun licht op willen werpen, vind het alleen jammer dat sommige mensen zo naar reageren.
Zoals Martijn al zegt, je schrikt je rot en gaat naar alle mogelijke oplossingen zoeken om je hond niet kwijt te raken.
Wij gaan genieten van de tijd die hem nog rest, daarna zien we wel hoe of wat.

[Renske]

Twee jaar geleden hadden wij een nestje puppies. De eigenaren van een pup vonden dat ze vaak zwaar ademde en zijn toen naar een specialist gegaan. Deze ontdekte een hartafwijking. Ze zijn rustiger aan gaan doen met hun jonge hond etcetera.

Toch zat het hun niet lekker en zijn naar een andere specialist gegaan. Deze heeft het hondje onderzocht, echo, etcetera, en wat bleek?! Ze had helemaal geen hartafwijking! Of wel iets lichts, maar dit komt volgens die specialist bij 3 op de 10 honden voor!

Dus wat ik wil zeggen, is het misschien verstandig om een seccond opinion aan te vragen?!

Ik denk dat je dan pas zeker weet of hij echt zo'n probleem heeft. Als je zeker weet dat dit zo is, dan lijkt het mij verstandiger om dit hondje uit te sluiten van de fokkerij.

[Tamara]

Er hebben 3 specialisten naar zijn hart gekeken, het gat is heel erg duidelijk op de echo te zien. Zelfs wij als leek konden het helaas goed zien.
We zullen waarschijnlijk op zoek gaan naar een gezonde pup uit een ander nest.

[Tamara]

Jawel een gaatje schijnt ook niet zulke grote gevolgen te hebben als een gat van 3cm !

[Mol]

nog maals,hoe weet je zo zeker dat het hart probeem niet erfelijk is???????

mol

[bulletjebe]

Had hij dat ruisje niet al bij de eerste pupenting?

Ik ben er benieuwd naar om wat voor afwijking het dan gaat als het nu al zo'n groot gat is.
Niet om je aan te vallen, maar uit interesse over de erfelijkheid of het aangeboren zijn van zo'n afwijking. Want net als wat al eerder genoemd is, groeien kinderen en pups vaak over een hartruisje heen.

[Golden Stanley]

Heel veel sterkte met je hond. Hopelijk is hem nog een lang leventje beschoren. Lijkt me enorm moeilijk voor je om dit nieuws te verwerken.

Vraagje aan de ervaren fokkers. Ik heb altijd begrepen dat als er bij je hond hartruis is geconstateerd, in welk stadium dan ook, dat je er dan niet mee mag fokken. De ouderhonden hoeven dit niet te hebben, maar de hond in kwestie kan dit spontaan in de genen hebben van voorgaande generaties en dit toch doorzetten in een aantal volgende generaties.

[Scooby]

Hoi Tamara,

Onze Freek had ook een gaatje in zijn hart. Of dat ook zo groot was, weet ik niet, maar hij had wel een duidelijk hoorbare hartruis. Toen dat bijna twee jaar geleden geconstateerd werd, is hij gelijk op de Vasotop gezet. Dat is een ondersteunend hartmedicijn wat de doorbloeding van het hart zo optimaal mogelijk houdt. Toen Freek twee maanden geleden achteruit leek te gaan, kreeg hij ook nog Digoxine erbij. Helaas heeft dat voor Freek niet meer mogen baten... Freek is op drie weken na 7 jaar geworden.
Het lijkt mij het belangrijkste dat jouw hond zo snel mogelijk hartmedicatie krijgt of krijgt hij dat nu ook?