Moderator: moderatorteam
t is in mijn ogen ook snijden in een gezonde hond, net als preventieve castratielaro schreef:wat heeft couperen er nou weer mee te maken. ten eerste is dat puur voor het uiterlijk, want elke hond kan zijn staart breken!!!
Ten tweede is een gegroken staart niet kwaadaardig of direct gevaarlijk voor de hond dus het heeft er echt niets mee te maken.......
idd... en elke hond KAN ja... da's hetzelfde met die tumoren elke hond KAN.... alleen honden met een dunne staart waar nooit op gefokt is zullen ze veel sneller breken en zijn veel kwetsbaarder dan honden met dikkere staarten waar al eeuwen op gefokt is.crutz schreef:t is in mijn ogen ook snijden in een gezonde hond, net als preventieve castratielaro schreef:wat heeft couperen er nou weer mee te maken. ten eerste is dat puur voor het uiterlijk, want elke hond kan zijn staart breken!!!
Ten tweede is een gegroken staart niet kwaadaardig of direct gevaarlijk voor de hond dus het heeft er echt niets mee te maken.......
een gebroken staart is niet dodelijk dacht ik zo.malinois schreef:idd... en elke hond KAN ja... da's hetzelfde met die tumoren elke hond KAN.... alleen honden met een dunne staart waar nooit op gefokt is zullen ze veel sneller breken en zijn veel kwetsbaarder dan honden met dikkere staarten waar al eeuwen op gefokt is.crutz schreef:t is in mijn ogen ook snijden in een gezonde hond, net als preventieve castratielaro schreef:wat heeft couperen er nou weer mee te maken. ten eerste is dat puur voor het uiterlijk, want elke hond kan zijn staart breken!!!
Ten tweede is een gegroken staart niet kwaadaardig of direct gevaarlijk voor de hond dus het heeft er echt niets mee te maken.......
nog ff of topic.....de reden dat vele rassen (niet allemaal) werden gecoupeerd (staarten) was wel voor de veligheid van een hond, ivm met het gebruim van de hond.....daarbij nee een gebroken staart is niet per definitie dodelijk natuurlijk, hoewel het een zeer ernstig iets kan zijn/worden, ontstekingen slaan heel snel naar binnen met alle gevolgen van dien....en dus de vergelijking vind ik niet helemaal uit het niets...(dit ff buiten het feit om of je anti couperen bent of niet he) het gaat dus om preventief iets doen aan je hond.......want als en indien...Roos schreef:een gebroken staart is niet dodelijk dacht ik zo.malinois schreef:idd... en elke hond KAN ja... da's hetzelfde met die tumoren elke hond KAN.... alleen honden met een dunne staart waar nooit op gefokt is zullen ze veel sneller breken en zijn veel kwetsbaarder dan honden met dikkere staarten waar al eeuwen op gefokt is.crutz schreef:t is in mijn ogen ook snijden in een gezonde hond, net als preventieve castratielaro schreef:wat heeft couperen er nou weer mee te maken. ten eerste is dat puur voor het uiterlijk, want elke hond kan zijn staart breken!!!
Ten tweede is een gegroken staart niet kwaadaardig of direct gevaarlijk voor de hond dus het heeft er echt niets mee te maken.......
echt een belachelijke vergelijking.
heb ik een paar berichtjes hiervoor ook al gemeld
bla bla bla bla bla blalaro schreef: En over dat couperen: een hond gaat over het algemeen niet dood aan een gebroken staart, en de hond kan zich niet goed meer uiten t.o. andere honden!! dus dat is niet echt medische noodzakelijk lijkt mij en heeft er totaal niets mee te maken
heel interessant verhaal heb zelf ook zoiets gekregen van iemand op internet.. staat ongeveer hetzelfde in... ben blij dat er meer mensen zijn die erover nadenken en niet klakkeloos snijden in een gezond dier... En dat ze eerst toestemming moeten krijgen voor castratieyamie schreef:om nog ff (ja ja)
over castratie door te gaan...
ik vind dit een heel duidelijk stuk...
Sterilisatie (Castratie)
Graag geven wij een toelichting waarom wij een streng beleid hebben als het om sterilisatie gaat.
In de volksmond zegt men dat een teef gesteriliseerd en een reu gecastreerd wordt.
Eigenlijk is dat niet correct.
Bij het verwijderen van de geslachtsorganen praat men over een castratie.
Aangezien er bij de teef de baarmoeder en eierstokken worden verwijderd is het dus een castratie.
Wij komen steeds vaker tegen dat een dierenarts adviseert om een hond te laten castreren.
Dat kan zijn om gedragsproblemen, medische redenen maar vooral als preventie.
Door een sterilisatie ontstaan er geen Baarmoeder- of eierstokproblemen meer, er is geen loopsheid of schijnzwangerschap meer, de kans op melkklierkanker wordt verminderd en het verminderd de kans op suikerziekte.
Bij reuen beperk je prostaatvergroting, Teelbalkanker en voorhuidontstekingen.
Deze dierenartsen verklaren dat de sterilisatie het beste rond de 5de maand gedaan kan worden.
Bij teven dus voor de eerste loopsheid.
Het lijkt dus een mooie oplossing om veel problemen te voorkomen.
Maar zoals bij alles heeft een castratie ook nadelen.
En het zijn deze nadelen die wij zwaarder vinden wegen dan de voordelen die grotendeels voor ons onbegrijpelijk zijn.
Het voorkomen van kanker is natuurlijk een fijne zaak maar je kunt je dan ook afvragen of je dan niet gelijk alles moet verwijderen want kanker komt in vele vormen voor.
Daarnaast is ook een verantwoordelijkheid nodig van de fokkers en hondeneigenaren om beter naar de achtergrond van een hond te kijken.
Veel medische problemen zijn rasgebonden.
Er zou dus door een hondeneigenaar gezocht moeten worden naar een fokker die de verantwoordelijkheid neemt en de ouders voor de rasgebonden afwijkingen laat testen of dieren met deze medische problemen uitsluit van de fok.
Het is opvallend dat er teven zijn die pups voortbrengen die vaak al rond de 6de maand baarmoeder- of blaasproblemen hebben.
De natuurlijke selectie hebben wij als mens afgenomen.
De hond kan zelf niet meer bepalen of een pup mag blijven leven.
Of de hond heeft het instinct niet echt meer of de mens haalt het jong weg en brengt het desnoods met de hand groot.
De zwakke factoren worden in stand gehouden.
Daar ligt dus de kern.
Maar vooral de manier waarop er gedacht wordt over een ingreep als een sterilisatie.
Mensen beseffen niet dat zij hun dier wel eens zouden kunnen verliezen tijdens de operatie.
Een buikoperatie is niet zomaar iets.
En vaak horen wij dat de hond het perfect doet.
Maar dit is gemeten in mensengevoelens.
Wij zouden niet zomaar uit bed klimmen, sterker nog, het zou niet eens mogen.
Maar een hond is een dier met een instinct en ziek of zwak zijn kan dodelijk zijn of je rang kosten.
Zo is het in hondentaal.
De hond moet.
En de hond moet al zoveel.
Er zijn nog een paar nadelen te noemen.
Hormonen zijn noodzakelijk bij de ontwikkeling van het lichaam en het geestelijk gestel van een dier.
Ik heb nog nooit een antwoord van een dierenarts gekregen waar ik iets mee kan.
Wat zijn die gevolgen als je een hond zo jong laat castreren ?
En hoe kun je dat meten ?
Wie zegt dat de hond niet langer had geleefd als zijn ontwikkeling niet was verstoord?
Op gedragsgebied wordt nu het hoofd wel gebogen.
Er is dus duidelijk aan te tonen dat hormonen op die leeftijd belangrijk zijn.
Een teef kan namelijk door een tekort aan het hormoon oestrogeen dominanter worden en in sommige gevallen zelfs agressief.
Een dominante teef kan na een sterilisatie dus grotere problemen veroorzaken.
Maar een onderdanige teef kan daarin tegen opeens een dominant gedrag geven waar een hondeneigenaar niet op berekend is.
Het hoeft geen probleem te zijn als de hondeneigenaar stevig in de schoenen staat maar binnen gezin waar een lieve hond opeens dominant gedrag geeft kan dit ernstige problemen veroorzaken.
Zeker als er kleine kinderen in het spel zijn.
Bij reuen heeft het hormoon testosteron een grote invloed.
Al tijdens de zwangerschap is dit hormoon actief.
Het bepaald het gedrag van de reu in het echte leven.
Bijvoorbeeld het oplichten van de poot bij het plassen geeft een rangorde aan.
Soms kan dit hormoon op invloed op de teef hebben en zie je bijvoorbeeld teven die hun poot optillen bij het plassen of gaan rijden.
Doordat een reu dus zo sterk onder invloed van de Testosteron staat zijn veranderingen binnen het gezin vaak al genoeg aanleiding om gedragsveranderingen te geven.
Deze mogelijkheid moet dan ook zeer grondig bekeken worden voordat men over een castratie praat.
Daarnaast kunnen reuen een soort 'chemische" castratie krijgen.
De reu krijgt dan het vrouwelijke hormoon toegediend.
Heeft de reu duidelijke gedragsveranderingen dan kan men stellen dat het hormoon Testosteron grote invloed op het gedrag heeft.
Men moet echter nooit onderschatten wat aandachtsoefeningen of training kan doen.
Een goede band tussen hondeneigenaar en de hond is vaak net zo doorslaggevend als een castratie.
Men moet dan wel bereid zijn om de hond als wolf en als individu te leren kennen.
Bent u al een beetje op weg om onze motivatie te begrijpen ?
Anders geef ik u graag nog wat extra nadelen.
"In sommige gevallen kunnen teven onzindelijk worden maar dit kan met medicijnen vaak totaal of gedeeltelijk verdwijnen"
U loopt dus het risico om een onzindelijke hond in huis te krijgen.
En de hond is pas 5 maanden.
En de hond kan nog wel 10 jaar mee.
Onze herplaatsingen hebben ook gedeeltelijk met deze onzindelijkheid te maken.
Mensen vinden dit vaak een aanleiding om de hond dan maar te herplaatsen.
Een vreselijk gevolg voor de hond.
Vooral omdat het risico volgens dierenartsen te verwaarlozen was en anders zijn er altijd nog medicijnen.
Maar ook gewichtstoename is een nadeel.
Over het algemeen zegt men dat een teef ongeveer 10 tot 20% minder eten nodig heeft.
Dit geldt ook voor de reu.
Naast dit alles kunnen er ook nog vachtproblemen ontstaan.
Dit kan bijvoorbeeld structuurverandering of haaruitval zijn.
De hormonen hebben invloed op de eiwitsynthese die verantwoordelijk is voor de haargroei.
Langzaam ontstaat er zo een lijst met punten waar men serieus over na moet denken.
Maar vooral de reden is van belang.
Wij hebben in ons contract de voorwaarde dat bij medische redenen iemand toestemming krijgt voor een castratie.
Maar wij willen eerst de motivatie weten.
Een castratie mag NOOIT als de oplossing gezien worden.
In sommige gevallen is het een ondersteuning maar in de meeste gevallen is de castratie om de hondeneigenaar gemakkelijk te maken.
Een motivatie waar wij niet achter staan.
Nicky van Loveren
bron:http://www.lagulalupis.nl/index.php
zucht daar gaan we weer... dat is dus niet waar... ik heb zelf hier het voorbeeld lopen.. maar daar wil je toch niet aan... over de rest.. zou niet weten waarom een gecastreerde hond er beter uitziet dan een ongecastreerde hond. Agressiever komt bij alle soorten teven voor.. als ik de mijne zie die vrij fel is wil ik niet weten hoe ze is als ze gecastreerd zou zijn... mening mens weet dat niet ... hormonen heeft een hond nodig... dat gooi je helemaal door de war...laro schreef:bij een reu is het een heel ander verhaal, dat zou ik nooit prevebtief doen!
En de groei is geen naddel, mijn teef ziet er beter uit de de andere uit het nest die gedeeltelijk niet gehlpen zijn. Niet kleiner, niet dikker, niet minder gespierd (eerder meer), niet agressiever (dat komt meer voor bij al felle oudere teven) enz. Het dik worden heb je zelf in de hand!
Niet??? hmm.. dacht dat ontstekingen zo gevaarlijk waren ... hoor ik toch steeds hier... wat dacht je van een gebroken staart dan.. dat daar geen kans op ontstekingen zijn???Roos schreef:een gebroken staart is niet dodelijk dacht ik zo.malinois schreef:idd... en elke hond KAN ja... da's hetzelfde met die tumoren elke hond KAN.... alleen honden met een dunne staart waar nooit op gefokt is zullen ze veel sneller breken en zijn veel kwetsbaarder dan honden met dikkere staarten waar al eeuwen op gefokt is.crutz schreef:t is in mijn ogen ook snijden in een gezonde hond, net als preventieve castratielaro schreef:wat heeft couperen er nou weer mee te maken. ten eerste is dat puur voor het uiterlijk, want elke hond kan zijn staart breken!!!
Ten tweede is een gegroken staart niet kwaadaardig of direct gevaarlijk voor de hond dus het heeft er echt niets mee te maken.......
echt een belachelijke vergelijking.
heb ik een paar berichtjes hiervoor ook al gemeld
precies alleen is castreren algemeen geacsepteerd ,gemak dient de mens ten slottecrutz schreef:t is in mijn ogen ook snijden in een gezonde hond, net als preventieve castratielaro schreef:wat heeft couperen er nou weer mee te maken. ten eerste is dat puur voor het uiterlijk, want elke hond kan zijn staart breken!!!
Ten tweede is een gegroken staart niet kwaadaardig of direct gevaarlijk voor de hond dus het heeft er echt niets mee te maken.......
vertel me dan eens wat het verschil is tussen preventief castreren en couperen????laro schreef:Nou ik vindt couperen in iedergeval nergens voor nodig, als de hond echt problemen heeft met de staart kan er altijd nog wat aan gedaan worden en dat hoeft niet bij voorbaat vindt ik, maar dat is mijn mening!!
En over castreren worden we het nooit eens, de een doet het wel, de ander niet, ik wel en dat blijf ik doen.
En ik bedoelde dat een hond niet perse lijdt onder een castratie doordat er dus geen verschil is tussen de rest van het nest van mijn hond, that's all!!!
je zegt toch heel iets anders:laro schreef:En ik bedoelde dat een hond niet perse lijdt onder een castratie doordat er dus geen verschil is tussen de rest van het nest van mijn hond, that's all!!!
dus wil je dat es uitleggen dan?mijn teef ziet er beter uit de de andere uit het nest die gedeeltelijk niet gehlpen zijn.
Dus als er mensen zijn die andere ervaringen en een andere mening zijn toegedaan hebben die er dus geen verstand van???? Lekkere manier van discussieren heb jij.....Over kortzichtigheid gesproken zeg, en ik vind het nog aanmatigend ook.Yari schreef:Kijk, eindelijk eens iemand die er verstand van heeft!!Noa schreef:Precies Laro. Jullie halen baarmoederontsteking en melkklierkanker door elkaar. Baarmoederkanker komt praktisch nooit voor.
De cijfers over mammatumoren heb ik uit een wetenschappelijk artikel, besproken tijdens een lezing van Kirpenstein (chirurg bij de UKG).
De cijfers over baarmoederontsteking basseer ik op overleg met veel dierenartsen over dit onderwerp (dus wat hun praktijervaring daarmee is)
Dat 80 % van de honden vroeg of laat een baarmoederontsteking krijgt daarmee bedoel ik eigenlijk alleen honden waarmee niet gefokt wordt. honden waarmee wel gefokt wordt hebben denk ik toch een kleinere kans op baarmoederontsteking omdat dit een veel natuurlijker situatie is, de baarmoeder krijgt de kans om weer helemaal "schoon"te woden na iedere geboorte.
Dat onderscheid van verschillende soorten baarmoederontsteking wordt in de praktijk niet gemaakt, aan de buitenkant kan je natuurlijk niet zien welke delen van de baarmoeder ontsteoken zijn. Een zieke hond heeft eigenlijk bijna altijs een pyometra, een baarmoeder vol met pus dus. Die is dus niet met antibioticum te genezen, omdat die niet goed doordringt in de pus, waardoor er altijd bacterien blijven zitten. Die vermenigvuldigen zich en het probleem laait weer op.
En zeggen zij dan dat het 80% is of maak jij dat er zelf van? Want het lijkt me heel vreemd, want een gezonde teef komt niet met een baarmoederontsteking in de praktijk dus hoe komen zij of jij aan die cijfers? Ik snap best dat er veel teven zijn die met een baarmoederontsteking bij de dierenarts komen maar zolang er niet bewezen kan worden dat 80 % van alle teven betreft geloof ik het niet. Ik denk namelijk dat het overgrote deel nergens last van heeft.Noa schreef: De cijfers over baarmoederontsteking basseer ik op overleg met veel dierenartsen over dit onderwerp (dus wat hun praktijervaring daarmee is)
Dat 80 % van de honden vroeg of laat een baarmoederontsteking krijgt daarmee bedoel ik eigenlijk alleen honden waarmee niet gefokt wordt.
Sterker nog, couperen werd vroeger met precies dezelfde reden gedaan als de castratie van nu: n.l. om te voorkomen dat een hond ziek werd. Want honden waren vroeger meer een gebruiksvoorwerp dan tegenwoordig en een arme boer wilde echt niet te veel kosten hebben aan een hond. Dat kon hij niet opbrengen. Dus de oren eraf om te voorkomen dat ze ooronsteking kregen en de staart eraf om te voorkomen dat ie stukgeslagen werd.v.d Lupinehof schreef:vertel me dan eens wat het verschil is tussen preventief castreren en couperen????laro schreef:Nou ik vindt couperen in iedergeval nergens voor nodig, als de hond echt problemen heeft met de staart kan er altijd nog wat aan gedaan worden en dat hoeft niet bij voorbaat vindt ik, maar dat is mijn mening!!
En over castreren worden we het nooit eens, de een doet het wel, de ander niet, ik wel en dat blijf ik doen.
En ik bedoelde dat een hond niet perse lijdt onder een castratie doordat er dus geen verschil is tussen de rest van het nest van mijn hond, that's all!!!
het is bijde weg snijden van gezond weefsel
het 1 vind jij normaal en het ander asosiaal
terwijl je in bijde gevallen de hond voor de rst van zijn leven verminkt
mol
Het gaat hier niet om een mening maar om vastgestelde onderzoeksresultaten. Als je m'n eerdere reacties had gelezen, had je gelezen dat ik ieder de vrije keus laat.Hutsje schreef:Dus als er mensen zijn die andere ervaringen en een andere mening zijn toegedaan hebben die er dus geen verstand van???? Lekkere manier van discussieren heb jij.....Over kortzichtigheid gesproken zeg, en ik vind het nog aanmatigend ook.Yari schreef:Kijk, eindelijk eens iemand die er verstand van heeft!!Noa schreef:Precies Laro. Jullie halen baarmoederontsteking en melkklierkanker door elkaar. Baarmoederkanker komt praktisch nooit voor.
De cijfers over mammatumoren heb ik uit een wetenschappelijk artikel, besproken tijdens een lezing van Kirpenstein (chirurg bij de UKG).
De cijfers over baarmoederontsteking basseer ik op overleg met veel dierenartsen over dit onderwerp (dus wat hun praktijervaring daarmee is)
Dat 80 % van de honden vroeg of laat een baarmoederontsteking krijgt daarmee bedoel ik eigenlijk alleen honden waarmee niet gefokt wordt. honden waarmee wel gefokt wordt hebben denk ik toch een kleinere kans op baarmoederontsteking omdat dit een veel natuurlijker situatie is, de baarmoeder krijgt de kans om weer helemaal "schoon"te woden na iedere geboorte.
Dat onderscheid van verschillende soorten baarmoederontsteking wordt in de praktijk niet gemaakt, aan de buitenkant kan je natuurlijk niet zien welke delen van de baarmoeder ontsteoken zijn. Een zieke hond heeft eigenlijk bijna altijs een pyometra, een baarmoeder vol met pus dus. Die is dus niet met antibioticum te genezen, omdat die niet goed doordringt in de pus, waardoor er altijd bacterien blijven zitten. Die vermenigvuldigen zich en het probleem laait weer op.
Sorry, maar als je geen zin hebt in weer de welles-nietes discussie, waarom heb je dan die foto en later die opmerking geplaatst? Want dan weet je dat mensen reageren.Yari schreef:Het gaat hier niet om een mening maar om vastgestelde onderzoeksresultaten. Als je m'n eerdere reacties had gelezen, had je gelezen dat ik ieder de vrije keus laat.Hutsje schreef:Dus als er mensen zijn die andere ervaringen en een andere mening zijn toegedaan hebben die er dus geen verstand van???? Lekkere manier van discussieren heb jij.....Over kortzichtigheid gesproken zeg, en ik vind het nog aanmatigend ook.Yari schreef:Kijk, eindelijk eens iemand die er verstand van heeft!!Noa schreef:Precies Laro. Jullie halen baarmoederontsteking en melkklierkanker door elkaar. Baarmoederkanker komt praktisch nooit voor.
De cijfers over mammatumoren heb ik uit een wetenschappelijk artikel, besproken tijdens een lezing van Kirpenstein (chirurg bij de UKG).
De cijfers over baarmoederontsteking basseer ik op overleg met veel dierenartsen over dit onderwerp (dus wat hun praktijervaring daarmee is)
Dat 80 % van de honden vroeg of laat een baarmoederontsteking krijgt daarmee bedoel ik eigenlijk alleen honden waarmee niet gefokt wordt. honden waarmee wel gefokt wordt hebben denk ik toch een kleinere kans op baarmoederontsteking omdat dit een veel natuurlijker situatie is, de baarmoeder krijgt de kans om weer helemaal "schoon"te woden na iedere geboorte.
Dat onderscheid van verschillende soorten baarmoederontsteking wordt in de praktijk niet gemaakt, aan de buitenkant kan je natuurlijk niet zien welke delen van de baarmoeder ontsteoken zijn. Een zieke hond heeft eigenlijk bijna altijs een pyometra, een baarmoeder vol met pus dus. Die is dus niet met antibioticum te genezen, omdat die niet goed doordringt in de pus, waardoor er altijd bacterien blijven zitten. Die vermenigvuldigen zich en het probleem laait weer op.
Begint weer aardig langdradig en een welles/ nietes discussie te worden, terwijl ik daar helemaal geen zin in heb, dit onderwerp is al tè vaak aan de orde geweest. Laat een ieder lekker zelf weten wat ie met z'n hond doet, maar ga dan niet doen of die gegevens niet waar zijn, want dat zijn ze dus wèl!! Aan de hand van die gegevens kun je wèl of niet besluiten tot castratie van je teef (reu is een heel ander verhaal) over te gaan.
Ìk heb dat dus wèl gedaan, omdat ik het risico niet wil lopen, wat een ander doet moet die zelf weten!
je heb gelijk dat ze een bepaalt doel hadden waar voor ze gecoupeerd werden maar dat zijn deze twee niet hoor want datwisten ze toen dertijd nog echt niet .Branka schreef:Sterker nog, couperen werd vroeger met precies dezelfde reden gedaan als de castratie van nu: n.l. om te voorkomen dat een hond ziek werd. Want honden waren vroeger meer een gebruiksvoorwerp dan tegenwoordig en een arme boer wilde echt niet te veel kosten hebben aan een hond. Dat kon hij niet opbrengen. Dus de oren eraf om te voorkomen dat ze ooronsteking kregen en de staart eraf om te voorkomen dat ie stukgeslagen werd..Tegenwoordig kunnen we van alles doen om onze huisdieren op de been te houden. En ook de kosten zijn veel beter te dragen, al dan niet door een verzekering.v.d Lupinehof schreef:vertel me dan eens wat het verschil is tussen preventief castreren en couperen????laro schreef:Nou ik vindt couperen in iedergeval nergens voor nodig, als de hond echt problemen heeft met de staart kan er altijd nog wat aan gedaan worden en dat hoeft niet bij voorbaat vindt ik, maar dat is mijn mening!!
En over castreren worden we het nooit eens, de een doet het wel, de ander niet, ik wel en dat blijf ik doen.
En ik bedoelde dat een hond niet perse lijdt onder een castratie doordat er dus geen verschil is tussen de rest van het nest van mijn hond, that's all!!!
het is bijde weg snijden van gezond weefsel
het 1 vind jij normaal en het ander asosiaal
terwijl je in bijde gevallen de hond voor de rst van zijn leven verminkt
mol
Maar iedereen mag dit voor zichzelf beslissen. Ik vind het alleen wel erg bot om te roepen eigen schuld dikke bult, als iemand een andere keuze heeft gemaakt dan jij zou maken en het gaat mis.[/color]
Omdat iemand iets uit gesprekken met dierenartsen concludeert , moet ik dat als vaststaand onderzoeksresultaat aannemen ?Yari schreef:Het gaat hier niet om een mening maar om vastgestelde onderzoeksresultaten. Als je m'n eerdere reacties had gelezen, had je gelezen dat ik ieder de vrije keus laat.Hutsje schreef:Dus als er mensen zijn die andere ervaringen en een andere mening zijn toegedaan hebben die er dus geen verstand van???? Lekkere manier van discussieren heb jij.....Over kortzichtigheid gesproken zeg, en ik vind het nog aanmatigend ook.Yari schreef:Kijk, eindelijk eens iemand die er verstand van heeft!!Noa schreef:De cijfers over baarmoederontsteking basseer ik op overleg met veel dierenartsen over dit onderwerp (dus wat hun praktijervaring daarmee is)
.
Begint weer aardig langdradig en een welles/ nietes discussie te worden, terwijl ik daar helemaal geen zin in heb, dit onderwerp is al tè vaak aan de orde geweest. Laat een ieder lekker zelf weten wat ie met z'n hond doet, maar ga dan niet doen of die gegevens niet waar zijn, want dat zijn ze dus wèl!! Aan de hand van die gegevens kun je wèl of niet besluiten tot castratie van je teef (reu is een heel ander verhaal) over te gaan.
Ìk heb dat dus wèl gedaan, omdat ik het risico niet wil lopen, wat een ander doet moet die zelf weten!
Yari schreef:Het gaat hier niet om een mening maar om vastgestelde onderzoeksresultaten.
Voor de tweede keer: Laat ze eens zien dan en vermeld ook even de bron van het artikel.
Als je m'n eerdere reacties had gelezen, had je gelezen dat ik ieder de vrije keus laat.
Begint weer aardig langdradig en een welles/ nietes discussie te worden, terwijl ik daar helemaal geen zin in heb, dit onderwerp is al tè vaak aan de orde geweest. Laat een ieder lekker zelf weten wat ie met z'n hond doet, maar ga dan niet doen of die gegevens niet waar zijn, want dat zijn ze dus wèl!! Aan de hand van die gegevens kun je wèl of niet besluiten tot castratie van je teef (reu is een heel ander verhaal) over te gaan.
Ìk heb dat dus wèl gedaan, omdat ik het risico niet wil lopen, wat een ander doet moet die zelf weten!
Zoie schreef:Tunnelvision is nog te hoog gegrepen . Het suggereert dat iemand een visie heeft , en die kan ik vooralsnog niet ontdekken .Hutsje schreef:Ja, en de onderzoeksresultaten van de laatste tijd die "haar" onderzoeken tegenspreken doen er voor het gemak maar niet toe.
Tunnelvision heette dat toch?
Ik heb in meerdere topics bronnen vermeld, hier een voorbeeld:bulletjebe schreef:Yari schreef:Het gaat hier niet om een mening maar om vastgestelde onderzoeksresultaten.
Voor de tweede keer: Laat ze eens zien dan en vermeld ook even de bron van het artikel.
Als je m'n eerdere reacties had gelezen, had je gelezen dat ik ieder de vrije keus laat.
Begint weer aardig langdradig en een welles/ nietes discussie te worden, terwijl ik daar helemaal geen zin in heb, dit onderwerp is al tè vaak aan de orde geweest. Laat een ieder lekker zelf weten wat ie met z'n hond doet, maar ga dan niet doen of die gegevens niet waar zijn, want dat zijn ze dus wèl!! Aan de hand van die gegevens kun je wèl of niet besluiten tot castratie van je teef (reu is een heel ander verhaal) over te gaan.
Ìk heb dat dus wèl gedaan, omdat ik het risico niet wil lopen, wat een ander doet moet die zelf weten!
Ik ben absoluut wel voor castreren van een teef en zelfs al voor de eerste loopsheid omdat dan de kans op mammatumoren het allerkleinst is en baarmoederontsteking/kanker uitgesloten is. Een hond kan inderdaad altijd nog ergens anders kanker krijgen maar mammatumoren staan boven aan de lijst als het gaat om ziektes die teven kunnen krijgen en andere soorten kanker staan daar ver onder. Je wilt niet weten hoeveel teven ik heb gezien met mammatumoren die uitgezaaid bleken te zijn, waardoor ze ingeslapen moesten worden.... En dan heb ik de vele gevallen van baarmoederontsteking nog niet eens genoemd die al zo verzwakt waren dat ze de operatie niet meer hebben overleefd...
Even een aantal feiten over de kans op mammatumoren (bron: lezing in de UKG afgelopen jaar, spreker weet ik niet meer): als een teef voor de 1e loopsheid gecastreerd wordt is de kans op mammatumoren 0.05%, na de 1e loopsheid 8% en na de 2e loopsheid 26%. De kans op kwaadaardige versus goedaardige tumoren is 50%-50%. Na de 3e loopsheid heeft castreren geen effect meer op de vorming van kwaadaardige mammatumoren, hooguit wordt de kans op goedaardige mammatumoren kleiner.
Teven die steeds schijnzwanger worden hebben een verhoogde kans op mammatumoren en baarmoederontsteking. Men noemt het trouwens vaak steriliseren bij een teef, terwijl castreren bedoeld wordt omdat ook de eierstokken worden weggenomen. Als de baarmoeder nog geheel gezond is kun je die net zo goed laten zitten bij een castratie omdat deze toch zal verschrompelen omdat de invloed van hormonen is weggevallen (de eierstokken zijn immers verwijderd). Voor de duur van de operatie maakt het weinig uit of nu wel of niet de baarmoeder ook verwijderd wordt; het is niet veel meer werk.
Een bijkomend voordeel van castratie bij de teef is dat de kans op suikerziekte hierdoor praktisch nul wordt.
Het nadeel van castratie bij de teef is dat de kans op urine incontinentie toeneemt (maar komt voornamelijk regelmatig voor bij honden met gecoupeerde staart en Setters). Dit is gelukkig normaal gesproken heel goed op te lossen door medicijnen. Voor (half)langharige honden kan het ook betekenen dat de vacht wat langer en krullender wordt. Verder gaat de stofwisseling wat trager werken waardoor je er rekening mee moet houden dat ze van hetzelfde voer wat je voor de castratie gaf dus dikker kunnen worden. Kortom: meteen na de sterilisatie al ca. 1/3 voer minder gaan geven en gewoon goed in beweging houden (voeren doe je op het oog). Het is een fabeltje dat ze na een sterilisatie sloom worden; dat komt doordat het gros van de mensen ze teveel voer blijven geven vaak in combinatie met te weinig beweging waardoor ze dus dikker worden met als gevolg een slomere hond.
Qua gedrag schijnt het zo te zijn dat sommigen na de castratie wat sterker in hun schoenen kunnen komen te staan zeg maar, doordat al het vrouwelijke hormoon weggevallen is. Ze worden vaak wat zelfverzekerder, maar dat zie ik dus alleen maar als voordeel, maar hangt van de hond af natuurlijk. Alleen een hond die al agressief is zou evt. dus agressiever kunnen worden maar dat is niet zeker.
Verder is het ook niet waar dat ze in groei achterblijven als je ze al voor de 1e loopsheid castreert; het tegenovergestelde is juist het geval: de groeischijven sluiten zich over het algemeen wat later na castratie waardoor de hond dus juist ietsjes groter wordt! (Maar is minimaal).
Iedereen moet zelf bepalen wat ie belangrijker vind en of de voordelen voor zijn/haar teef opwegen tegen de nadelen van castratie. Het blijft ieders eigen beslissing.
Kijk zo interpreteer jij dus gegevens. Als er staat dat de kans op mammatumoren 26 % is na de tweede loopsheid, dan maak jij ervan: redelijk grote kans op baarmoederontsteking/kanker EN mammatumoren.Yari schreef:Niks mòet, laten we dat voorop stellen. Alleen ben ìk van mening dat als je niet met je teef wilt fokken (en als je geen risicoras hebt m.b.t tot urineincontinentie) dat castratie dan dus het beste is i.v.m. redelijk grote kans op baarmoederontsteking/kanker en mammatumoren (ca. 26% voor niet gecastreerde teef). Als iemand dit risico wèl wil lopen, prima, maar ik niet.miekmiek schreef:Ik vind het grote onzin om te roepen dat hondenbazen fout zitten omdat ze hun hond hadden moeten laten castreren. Moeten alle teven dan gecastreerd worden?
Je leest het niet goed!! Er staat dat castratie het beste is i.v.m. redelijk grote kans op baarmoederonststeking (baarmoederkanker valt trouwens mee) en dat de kans op mammatumoren 26% is, het percentage van baarmoederontsteking heb ik niet genoemd, maar dat is vele malen hoger nog eens dan de kans op mammatumoren!! Die 26% slaat trouwens op de kwaadaardige mammatumoren!!bulletjebe schreef:Kijk zo interpreteer jij dus gegevens. Als er staat dat de kans op mammatumoren 26 % is na de tweede loopsheid, dan maak jij ervan: redelijk grote kans op baarmoederontsteking/kanker EN mammatumoren.Yari schreef:Niks mòet, laten we dat voorop stellen. Alleen ben ìk van mening dat als je niet met je teef wilt fokken (en als je geen risicoras hebt m.b.t tot urineincontinentie) dat castratie dan dus het beste is i.v.m. redelijk grote kans op baarmoederontsteking/kanker en mammatumoren (ca. 26% voor niet gecastreerde teef). Als iemand dit risico wèl wil lopen, prima, maar ik niet.miekmiek schreef:Ik vind het grote onzin om te roepen dat hondenbazen fout zitten omdat ze hun hond hadden moeten laten castreren. Moeten alle teven dan gecastreerd worden?
Dus je voegt naar eigen believen iets toe.
De gegevens zijn inderdaad waar; maar dan moet je verder lezen en dan lees je dat van de 26 % mammatumoren er slechts 40% kwaadaardig zijn.
Ook is gevraagd naar gegevens van de 80% van de teven waarbij de baarmoeder eruit moet.
Oke, zoals jij het zegt kun je het ook lezenYari schreef:Je leest het niet goed!! Er staat dat castratie het beste is i.v.m. redelijk grote kans op baarmoederonststeking (baarmoederkanker valt trouwens mee) en dat de kans op mammatumoren 26% is, het percentage van baarmoederontsteking heb ik niet genoemd, maar dat is vele malen hoger nog eens dan de kans op mammatumoren!! Die 26% slaat trouwens op de kwaadaardige mammatumoren!!bulletjebe schreef: Kijk zo interpreteer jij dus gegevens. Als er staat dat de kans op mammatumoren 26 % is na de tweede loopsheid, dan maak jij ervan: redelijk grote kans op baarmoederontsteking/kanker EN mammatumoren.
Dus je voegt naar eigen believen iets toe.
De gegevens zijn inderdaad waar; maar dan moet je verder lezen en dan lees je dat van de 26 % mammatumoren er slechts 40% kwaadaardig zijn.
Ook is gevraagd naar gegevens van de 80% van de teven waarbij de baarmoeder eruit moet.
Wat bedoel je trouwens met je laatste zin?
