S@ndr@ schreef:Leve mooie man, Ik vind hem prachtig, de lieverd en ik herken het gevoel, ik heb dat met Zuurtje, ze wil graag, mee, maar na een kilometer blijft ze achter en dus ga ik regelmatig met de jongetjes apart lopen, het is niet anders .. met haar doe ik dan weer de korte stukjes 1 op 1.. en zijn houd natuurlijk niet meer van andere honden dus dat vereist ook wel een andere route
Dank je wel. Het is ook echt een hele bijzondere hond voor mij, waar ik een hele speciale band mee heb. Dat maakt ook dat het soms voelt alsof ik hem in de steek laat. Wat natuurlijk niet zo is.
Aan de andere kant geniet ik ook zo van het ongecompliceerde wandelen met Tux. Dat is zo relaxt, dat ben ik al jaren niet meer gewend. Zo dubbel.
Ik weet dat ze beiden niets tekort komen.
Persistence schreef:Die Tux haha, hier ook eentje met die springveren, zo grappig om te zien. Doet hij het ook door hoog gras?
8 jaar is nog zo heel oud, ook niet piepjong natuurlijk. Nu Vic zelf ook bijna 8 is valt het me op hoeveel verschil er op die leeftijd in honden kan zitten, laatst met kamperen een ontzettend energieke herder van 8 en op cursus een boxer van 8 die nauwelijks meer vooruit te branden is.
Ze springt inderdaad ook zo door het hoge gras. Daar vind ik het ook logischer. Maar het is altijd mega grappig.
Bij Bronco is het het laatste jaar heel verschillend. Het ene moment bruist hij weer van de energie en op het andere moment denk ik dat het wel eens binnen afzienbare tijd afgelopen kan zijn.
kloesje schreef:Hij geniet vast dubbel en dwars van de 1 op 1 wandelingen.
Ik geef de thuisblijver vaak wat lekkers door het huis gestrooid, zodat die bezig is en ook op een leuke manier thuis blijft
En wat is Tux toch een heerlijk hondje!
Binnenkort weer eens daten? Kunnen ze samen racen

Daar geniet hij 100% van. Dat blij gezicht als hij met me mee mag
Lijkt me heel gezellig om weer af te spreken! Ze zijn lekker aan elkaar gewaagd
