'Worst birthday ever' kon toch nog erger...

[Zamunda]

Vanmiddag. Ze hoorde de baas lopen en hoopte op een lekker maaltje (wat toen niet kwam)



Nu lekker snurken na weer een bak natvoer (deze keer zonder water erbij want ik vond het vannacht om vier uur niet zo geslaagd dat ze nodig moest plassen )

[crutz]

Vanmiddag. Ze hoorde de baas lopen en hoopte op een lekker maaltje (wat toen niet kwam)



Nu lekker snurken na weer een bak natvoer (deze keer zonder water erbij want ik vond het vannacht om vier uur niet zo geslaagd dat ze nodig moest plassen )

Het hier ligt ze wel op rechts, de wond wat rustiger?

Kiara zegt dat zij wint hoor qua onmogelijke jaap. Dan valt t pootje met 60 nietjes of zo nog wel mee

Hoop daar wel dat hij volgende maand met oplosbaar draad hecht. Scheelt weer wat werk

[Caro.]

Och och en al die ellende ook nog op je verjaardag arme meid, wat een enorme jaap

Maar de operatie waar je al een tijd tegenop zag is nu wel achter de rug nu de 'na zorgen' en dat valt ook niet altijd mee.
Ik duim dat de roodheid en irritatie wegtrekken en ze niet nog eens extra naar de dierenarts moet ervoor.

Heel veel beterschap voor Lais en veel sterkte voor jou met het zorgen

[Zamunda]

De echte opluchting was jammer genoeg van korte duur want toen ik gisteravond laat nog een keer wilde koelen zag ik dat het achterste deel van de wond heel vochtig was. Ik heb maar niet weer m'n hoofd op hol laten slaan en het gewoon drooggedept en ernaast drooggeveegd, toen nog gekoeld en daarna weer gedroogd. Het is niet pussig dus dat is alvast goed. Voor de zekerheid heb ik wel weer even foto's naar de DA gestuurd, vooral omdat we voor het weekend zitten.
Lais is trouwens ook loops geworden vanmorgen, als ik het goed heb is dat dan 22 weken na de vorige keer. Ze is dus ongeveer een week echt droog geweest qua lactatie. Bijzondere hond qua cyclus.


Tussen de middag heeft ze lekker even buiten gelegen; even dat shirt uit, de wond droog maken en daarna laten luchten terwijl ik Lais stevig over haar rug krabbelde. Ze ging lekker even rollen, fijn om te zien (wel heel goed opletten dat ze niet toch even een lebber eroverheen haalt). Toen heb ik ook de foto's voor de DA gemaakt. Ik denk er meestal niet zo bij na als ik foto's van een wond post maar zal ze nu niet hier pontificaal plaatsen, voor degenen die ze willen zien hier de links: foto 1 en foto 2.

Het hier ligt ze wel op rechts, de wond wat rustiger?

Ze lag vanaf die dag af en toe op rechts inderdaad, dus zij vond het minder pijnlijk ondanks dat die wond toen zo rood was.

Kiara zegt dat zij wint hoor qua onmogelijke jaap. Dan valt t pootje met 60 nietjes of zo nog wel mee

Zestig nietjes . Ik heb Lais haar hechtingen nog niet geteld, zal ook wel rond dat aantal zitten, afhankelijk van hoeveel ruimte de DA deze keer tussen de hechtingen heeft gelaten (vorige keer 28 stuks met twee pakketten en een lymfeknoop, nu dus drie pakketten extra).

Hoop daar wel dat hij volgende maand met oplosbaar draad hecht. Scheelt weer wat werk

Dat zou wel lekker zijn. Maar zelfs onoplosbaar draad lijkt me prettiger verwijderen dan nietjes.

het is één van de pijnlijkste operaties die je als hond kunt ondergaan dus laat haar haar tijd maar nemen.
Als mens ben je met zoiets zeker zes weken onder de pannen.
Lekker verwennen en beid haar tijd.

Ja het is sowieso bizar hoe die honden/dieren dat doen tov ons mensen. Ze hoeft van mij ook niet snel hoor, zolang de boel maar niet gaat ontsteken met eventuele nare gevolgen. Dat het rustig heelt is het belangrijkste. De tijd nemen is aan haar zelf niet zo besteed, mede daarom geef ik de tramadol nog maar even door want daar is ze wel wat rustiger op. Ik ben het wel aan het afbouwen want ze beweegt steeds weer wat vrijer: gisteren 3x1 (ipv 3x1,5), vandaag naar 3x0,75. Vanmorgen schopte ze na het plassen een pol tegen de rug van mijn man aan die vier meter verderop stond .

Och och en al die ellende ook nog op je verjaardag arme meid, wat een enorme jaap

Maar de operatie waar je al een tijd tegenop zag is nu wel achter de rug nu de 'na zorgen' en dat valt ook niet altijd mee.
Ik duim dat de roodheid en irritatie wegtrekken en ze niet nog eens extra naar de dierenarts moet ervoor.

Heel veel beterschap voor Lais en veel sterkte voor jou met het zorgen

Dat is al een hele hobbel die genomen is inderdaad. De fysieke nazorg vind ik niet erg, ik ben inmiddels best moe door de slechte nachten maar dat is een kleine prijs, het is vooral het mentale zorgen maken wat niet meevalt. Is niet mijn sterkste punt om hier heel nuchter in te staan maar dat was vast al erg duidelijk .

Het is in elk geval erg fijn om jullie bemoedigende woorden/tips/meedenken te lezen .

[Fabiola17]

Ik vind het er zeker niet slechter uitzien, maar ik ben geen deskundige.

[crutz]

Kiara zegt dat zij wint hoor qua onmogelijke jaap. Dan valt t pootje met 60 nietjes of zo nog wel mee

Zestig nietjes . Ik heb Lais haar hechtingen nog niet geteld, zal ook wel rond dat aantal zitten, afhankelijk van hoeveel ruimte de DA deze keer tussen de hechtingen heeft gelaten (vorige keer 28 stuks met twee pakketten en een lymfeknoop, nu dus drie pakketten extra).

Hoop daar wel dat hij volgende maand met oplosbaar draad hecht. Scheelt weer wat werk

Dat zou wel lekker zijn. Maar zelfs onoplosbaar draad lijkt me prettiger verwijderen dan nietjes.

Hopelijk de quote niet verkloot

Nou de nietjes waren er zo uit (alleen 5 gemist en die zijn pas met de controle met 6 weken verwijderd
De grootste ellende was dat ze stil moest liggen. Het fijne van de nietjes was dat je niet met iets scherps de hechtingen door moet snijden, maar ze er uit klikt met een (botte) tang.

M’n dierenarts was blij met de nietjes.
Deze specialist staat er om bekend dat hij bij normaal hechten ook naast alle losse hechtingen ook 1 lange draad mee hecht die rottig te verwijderen is

[Zamunda]

Ik vind het er zeker niet slechter uitzien, maar ik ben geen deskundige.

DA vond het ook nog steeds binnen de norm voor hoe lang het open gelegen heeft en de plek waar het zit. Lais voelt zich zelf ook steeds beter dus dat is heel fijn, maar het zegt niet zoveel (vorige keer bacteriële infectie en dat maakte haar niks uit). Ze is nu overigens wel zielig, weet alleen niet of dat door pijn komt doordat ik de tramadol later gegeven heb of omdat ze vindt dat ze eten moet krijgen.


Ik heb vanmiddag wel nog voor een paar dagen extra AB kunnen halen zodat we dat in elk geval over het weekend tillen. Dan zit ik in elk geval niet met een weekendarts die op een half uur rijden zit en haar dan misschien eerst wil zien, dus dit is fijn zo.

Nou de nietjes waren er zo uit (alleen 5 gemist en die zijn pas met de controle met 6 weken verwijderd
De grootste ellende was dat ze stil moest liggen. Het fijne van de nietjes was dat je niet met iets scherps de hechtingen door moet snijden, maar ze er uit klikt met een (botte) tang.

M’n dierenarts was blij met de nietjes.
Deze specialist staat er om bekend dat hij bij normaal hechten ook naast alle losse hechtingen ook 1 lange draad mee hecht die rottig te verwijderen is

Daar zat ik later aan te denken ja, dat dat vooral in geval van energieke Kiara fijner zou zijn . Met Lais gelukkig geen last van (thuis dan), die bleef vorige keer zo rustig liggen dat ik het grootste deel alleen af kon. Alleen het stuk tussen de achterpoten moest man even helpen om haar poot omhoog te houden.

Maar het dringt nu pas tot me door, ze moet volgende maand dus weer onder het mes?!

[crutz]

Ik vind het er zeker niet slechter uitzien, maar ik ben geen deskundige.

DA vond het ook nog steeds binnen de norm voor hoe lang het open gelegen heeft en de plek waar het zit. Lais voelt zich zelf ook steeds beter dus dat is heel fijn, maar het zegt niet zoveel (vorige keer bacteriële infectie en dat maakte haar niks uit). Ze is nu overigens wel zielig, weet alleen niet of dat door pijn komt doordat ik de tramadol later gegeven heb of omdat ze vindt dat ze eten moet krijgen.


Ik heb vanmiddag wel nog voor een paar dagen extra AB kunnen halen zodat we dat in elk geval over het weekend tillen. Dan zit ik in elk geval niet met een weekendarts die op een half uur rijden zit en haar dan misschien eerst wil zien, dus dit is fijn zo.

Nou de nietjes waren er zo uit (alleen 5 gemist en die zijn pas met de controle met 6 weken verwijderd
De grootste ellende was dat ze stil moest liggen. Het fijne van de nietjes was dat je niet met iets scherps de hechtingen door moet snijden, maar ze er uit klikt met een (botte) tang.

M’n dierenarts was blij met de nietjes.
Deze specialist staat er om bekend dat hij bij normaal hechten ook naast alle losse hechtingen ook 1 lange draad mee hecht die rottig te verwijderen is

Daar zat ik later aan te denken ja, dat dat vooral in geval van energieke Kiara fijner zou zijn . Met Lais gelukkig geen last van (thuis dan), die bleef vorige keer zo rustig liggen dat ik het grootste deel alleen af kon. Alleen het stuk tussen de achterpoten moest man even helpen om haar poot omhoog te houden.

Maar het dringt nu pas tot me door, ze moet volgende maand dus weer onder het mes?!

Fijn dat het allemaal nog binnen de norm valt en goed lijkt te gaan.

Ehhh ja. Nog 3 hydro sessies dus nog 4 weken tot aan de operatie 18 september

En madame is nu ook nog voor het eerst loops, ach dan hebben we dat gehad voor de operatie

[DeDiana]

Hopelijk gaat het er de komende dagen bij Lais weer gewoon rustig uitzien!

Waarom hechten dierenartsen eigenlijk niet standaard met oplosbaar hechtdraad? Is toch veel fijner als die draadjes er niet naderhand allemaal nog uitgehaald moeten worden, zeker als het zo veel hechtingen zijn?

[maart]

Hopelijk gaat het er de komende dagen bij Lais weer gewoon rustig uitzien!

Waarom hechten dierenartsen eigenlijk niet standaard met oplosbaar hechtdraad? Is toch veel fijner als die draadjes er niet naderhand allemaal nog uitgehaald moeten worden, zeker als het zo veel hechtingen zijn?

ik heb er toch met meerdere honden al geen leuke ervaringen mee, heel heftige reacties erop. Zelfs 1 waarbij 6 maanden na operatie de draadjes er nog uitkwamen
maar goed, die ervaringen blijven uiteraard nog in de minderheid denk ik. Ik prefeer in alle geval nietjes

[DeDiana]

Hopelijk gaat het er de komende dagen bij Lais weer gewoon rustig uitzien!

Waarom hechten dierenartsen eigenlijk niet standaard met oplosbaar hechtdraad? Is toch veel fijner als die draadjes er niet naderhand allemaal nog uitgehaald moeten worden, zeker als het zo veel hechtingen zijn?

ik heb er toch met meerdere honden al geen leuke ervaringen mee, heel heftige reacties erop. Zelfs 1 waarbij 6 maanden na operatie de draadjes er nog uitkwamen
maar goed, die ervaringen blijven uiteraard nog in de minderheid denk ik. Ik prefeer in alle geval nietjes

Ik ook hoor, Amoz had na zijn maagoperatie vorig jaar ook een vermoedelijke allergische reactie op dat oplosbare hechtmateriaal. Maar ik neem toch aan dat een hond op elk hechtmateriaal overgevoelig of allergisch kan reageren, dus dat zoiets bij gewoon, niet-oplosbaar hechtdraad ook wel eens voorkomt?

[crutz]

Hopelijk gaat het er de komende dagen bij Lais weer gewoon rustig uitzien!

Waarom hechten dierenartsen eigenlijk niet standaard met oplosbaar hechtdraad? Is toch veel fijner als die draadjes er niet naderhand allemaal nog uitgehaald moeten worden, zeker als het zo veel hechtingen zijn?

ik heb er toch met meerdere honden al geen leuke ervaringen mee, heel heftige reacties erop. Zelfs 1 waarbij 6 maanden na operatie de draadjes er nog uitkwamen
maar goed, die ervaringen blijven uiteraard nog in de minderheid denk ik. Ik prefeer in alle geval nietjes

Ik ook hoor, Amoz had na zijn maagoperatie vorig jaar ook een vermoedelijke allergische reactie op dat oplosbare hechtmateriaal. Maar ik neem toch aan dat een hond op elk hechtmateriaal overgevoelig of allergisch kan reageren, dus dat zoiets bij gewoon, niet-oplosbaar hechtdraad ook wel eens voorkomt?

Gelukkig zelf nog geen last gehad van reacties op oplosbare hechtingen en eigenlijk altijd vraag ik daarom als er gehecht moet worden.

Overigens bij mijzelf kwam er 16 jaar na m’n heup operatie nog chirurgisch staaldraad uit m’n been, groeide gewoon langzaam naar buiten, ik voelde een bultje en kon er weer een stukje uit trekken. Dat heeft nooit pijn gedaan.

[crutz]

Hopelijk gaat het er de komende dagen bij Lais weer gewoon rustig uitzien!

Waarom hechten dierenartsen eigenlijk niet standaard met oplosbaar hechtdraad? Is toch veel fijner als die draadjes er niet naderhand allemaal nog uitgehaald moeten worden, zeker als het zo veel hechtingen zijn?

Omdat ze er zeker van willen zijn dat mensen met hun dier terugkomen op controle. Tenminste dat zei mijn dierenarts laatst.

Ik hoop zo dat het snel weer bijtrekt. Ja misschien is het niet heel erg maar rustig is anders. Dat het maar gauw goed geneest!

Dat heeft er in dit geval (bij mij) niks mee te maken omdat de opererende dierenarts niet degene is die de hechtingen er uit moet halen. Daarvoor mag ik van de specialist naar mijn eigen dierenarts

[Zamunda]

Ehhh ja. Nog 3 hydro sessies dus nog 4 weken tot aan de operatie 18 september

En madame is nu ook nog voor het eerst loops, ach dan hebben we dat gehad voor de operatie

Bah. Als alles goed gaat, is het dan wel klaar na de operatie van september? Qua opereren bedoel ik dan?

Heeft ze nog last van haar loopsheid? Lais is ook loops, lastigste is dat ze natuurlijk aan de vulva wil likken en het einde van de wond daar drie centimeter vanaf zit... Een paar keer per dag mag ze even, dan komt ze bij me zitten, hou ik mijn hand over de wond en gaat zij wassen (en dat duurt en duurt natuurlijk). Zit ik daar .

Waarom hechten dierenartsen eigenlijk niet standaard met oplosbaar hechtdraad? Is toch veel fijner als die draadjes er niet naderhand allemaal nog uitgehaald moeten worden, zeker als het zo veel hechtingen zijn?

Bij een huidhechting lost de draad nooit helemaal op omdat enkel het deel wat in de diepere huidlagen zit goed oplost. Als je geen subcutane hechting gebruikt om een wond af te sluiten heeft dat dus niet zo'n meerwaarde omdat je altijd nog met stukjes draad blijft zitten. Het meeste zal er wel afvallen maar er kunnen ook stukjes blijven zitten in de bovenste huidlaag.

Maar een belangrijker punt is dat je lang niet bij elke hechting het risico wil nemen dat de hechtdraad eerder oplost dan dat de wond genezen is. Als je complicaties hebt kan de genezing een stuk langer duren en ben je blij dat de hechting nog steeds houdt. Dat kun je ondervangen door een draad te nemen die er langer over doet om op te lossen maar dan moet je ze er alsnog uithalen als de wond goed/snel geneest. Want, en dan kom je dan bij het belangrijkste punt: zodra de wond goed genezen is is het wel zo prettig dat je geen maatregelen meer hoeft te nemen om de hond te weerhouden aan de hechtingen te zitten. Heb je dan oplosbaar draad - wat uiteraard altijd minimaal voor de duur van de wondgenezing intact moet blijven (laat staan als je rekening houdt met tragere wondgenezing) - dan kun je nog een hele tijd een pakje/kap etc. moeten gebruiken want onherroepelijk dat die hond aan die draadjes gaat zitten pulken met alle gevolgen van dien. Dus ze zullen tóch eruit gehaald moeten worden, dan net zo goed de zekerheid van hechtdraad wat gewoon blijft zitten zolang als het nodig blijkt.

Ik hoop zo dat het snel weer bijtrekt. Ja misschien is het niet heel erg maar rustig is anders. Dat het maar gauw goed geneest!

Het gaat gelukkig naar omstandigheden goed, maar ze heeft wel last van het onrustige deel van de wond. Het is behoorlijk vochtig en ondanks dat ik het een paar keer per dag (en meestal 's nachts ook nog een keer omdat ze me wakker maakt) heel voorzichtig droog maak begint de huid en de wond daar wel rauw te worden. Dus het droogmaken doet steeds meer pijn denk ik. Ze ligt dan ook helemaal te trillen, de arme ziel .

Vandaag was echt link. Ze lag 'bloot' op een deken zodat ik de wond kon droogmaken en haar daarna een schoon shirt aan kon trekken. Ze lag dus te trillen en nerveus wat met haar poten te trappen. Terwijl ik een doek pak probeert ze aan de wond te krabben met haar achterpoot . Dus ik 'nee!' en ineens springt ze op om een meter verder te gaan zitten en daar af te wisselen tussen proberen te krabben aan de wond en te wassen aan haar vulva of de wond. Argh. Ze kwam wel weer terug zonder dat ze eraan zat maar het kan zo snel gaan . Misschien toch maar een losse halsband omdoen op die momenten zodat ik met zo min mogelijk kracht toch die kop wat meer kan sturen.

Ze voelt zich al zo gespannen tijdens de wondverzorging en tijdens het omkleden. Ik doe echt heel voorzichtig maar het zal haar toch pijn doen want ook als ze al staat en ik nog met het pakje bezig ben staat ze gedrongen en met haar staart tussen de poten, echt zo niks voor haar. Maar af en toe moet ik toch echt streng zijn omdat de prikkel om aan de wond te zitten heel sterk is. Daar wordt ze dan nog weer onzekerder van. Het moet echt dus ik doe het ook gewoon en het gaat ook heus allemaal weer over, maar op zo'n moment voelt het toch wel kut. Nou ja, nog even doorzetten.

[miriam]

Mag je er geen honingzalf op smeren? Ik meen me te herinneren dat ik die voor Pleun toen mocht gebruiken op de onrustige wond.

[HillieS]

Arme Lais.
Hopelijk wordt het snel rustiger!