laeken schreef:Jion schreef:Wat leuk om al die foto's te zien. Wat was Wuilus prachtig.
Ik kan niet meedoen want Rosca en Duende zijn mijn eerste honden.
Ben maar blij.

Dat betekent alleen maar goeds. Als ik Dapper en Cleo meeneem ben ik inmiddels aan hond 6 en 7 bezig. Dood zijn Wuilus, Dapper, Cleo, Eva als ik die mee mag tellen en Tom.
Ach ja, het hoort er nu eenmaal bij. Hier ook nr 7, 8 en 9. Ergens ben ik blij dat ze geen vijftig worden. M'n hondenbestand verandert steeds met mij mee.
De eerste was Spike, toen had ik zelf geen internet

Een tosa x rottweiler van marktplaats geplukt. Hij keek zo zielig op de foto.

Ik wist niet dat je een hondennaam kon veranderen.
Uit een bench met doorligplekken en zwaar vermagerd, z'n fleecedeken had ie onderweg van de honger opgegeten en het c1000 voer was "net op".
Ik heb plechtig beloofd hem elke dag te slaan tot ie piste, anders mocht ik hem niet houden

Hij was toen een maand of negen en de moed aan het verzamelen z'n baas (terecht) af te maken.
Hij zou weg moeten omdat ie niet met de baby kon. Bij binnenkomst zetten ze de maxicosi op de vloer en stak hij z'n kop er in om het piepkleine baby'tje af te lebberen, dus dat kan het niet zijn geweest. Die vent was er doodsbang van.
Na socialisatie en met wat vertrouwen werd het een erg fijne hond!
Ik was net 18, toen ik moest verhuizen naar een huis zonder tuin is hij naar een bevriend gezin gegaan.
De kinderen zijn met hem opgegroeid, daar was hij ideaal voor. Kalm en betrouwbaar.
Hier was hij een jaar of zes. Hij had een hartkwaal en is acht geworden. Voor een ponnie van 75 cm schofthoogte en 60+ kilo niet gek.
In z'n jonge jaren was het een plaatje. Atletisch en trots met een natuurlijk overwicht. Later werd dat overgewicht
Charlie heeft als pup nog met hem gespeeld.
