Zamunda schreef:De foto van haar als buurtwacht met haar snufferd op de vensterbank vind ik zo mooi. Sterkte met het afscheid.
Zij is de reden dat er overal plakplastic op de ramen zit tegenwoordig. Die foto was tijdens de eerste maanden in dit huis en ze kon hele dagen zo zitten. Helaas alleen ook vreselijk uitvallen als er een hond langsliep. Naast de foto's heb ik ook de krassen op mijn ramen staan van haar

Hoewel het later minder nut had, er kwam een nieuwe bank voor staan en tafeltje, dus daar klim je gewoon op en dan kan je over het plastic heen kijken. Toen begon het ritueel van de meubels volbouwen en gordijnen vastmaken.

Hoewel ze zich ook een keer bijna opgehangen heeft aan de gordijnen. Die waren stukgegaan en zat helemaal om haar nek gewikkeld toen ik thuis kwam. Moest het losknippen... Het was ook wel een fel kreng dan, stomme is dat ik nu dat uitvallen mis, terwijl ik echt gillend gek kon worden van haar op zo'n moment.
Fenneke; Ja, die foto is echt geweldig. Ik heb denk ik wel 20 of meer foto's die daarop lijken. Ik moet sowieso wat af laten drukken, maar om aan de muur te hangen wilde ik eigenlijk één van de foto's met zwarte achtergrond. Maar dat is ook meer omdat ik van overleden paard daar een gave foto van heb en van Tay en van andere paard. Maar deze foto is wel leuk in een lijstje in de kast, goed idee!
Sirene (en eigenlijk iedereen die het een mooie herder vind); ze was best goed gelukt voor een broodfok hondje. In het echt kreeg ik wel veel opmerkingen of het een kruising met een mechel was, want mensen vonden haar te licht van kleur en te smal, maar ik vind haar ook mooi. Ze woog 19 kilo toen ze bij ons kwam en was goed op gewicht toen ze 27 kilo woog.
Genieten van haar leven bij ons, ik hoop het wel. Ik denk het ook wel, hoewel ze heel veel rare trekjes had. Ik heb best wel heel veel aangepast aan haar, in het begin lange wandelingen, losloopgebieden, drukke aanlijngebieden, trainingen, op drukke tijden p&p rondjes. Ze werd eigenlijk het gelukkigst toen we én Tay erbij kregen (doodeng, pupje bij een angstagressieve honden, maar na 1 of 2 dagen was ze helemaal verliefd) en zij niet meer hoefde te trainen en zelf mocht beslissen of ze mee uit wilde. En het belangrijkste, andere honden ontwijken. Ze was heel duidelijk, om los te lopen moest ze met de auto mee, maar dat heeft ze heel vaak geweigerd. Dan wilde ze met geen mogelijkheid de tuin uit en de auto in. In het begin dwongen we haar, maar toen we toe gingen geven begon ze het af en toe wel weer leuk te vinden. En ze hield van sneeuw, zodra er sneeuw lag viel ze niet meer uit naar andere honden

Te druk met maffe sprongen en kop in de sneeuw steken.
Dank jullie wel allemaal
