Vrijdag had ik een verschrikkelijke rotdag op werk gehad dus ik was maar wat blij dat ik 's avonds mijn spullen in de auto kon gooien om naar Zeewolde te vertrekken.
Met een vol en nog druk hoofd kwam ik op de camping aan en bleek ik tussen allerlei Husky's te zitten
Godsamme, daar gaat mijn rust. Maar gelukkig waren het stille husky's en na wat vragen (dat is die verbondenheid hè) ben ik met Manu vertrokken om een lange wandeling te gaan maken tot het donker werd. Nog een speciaalbiertje naast de citronella-kaars en we konden naar bed.
Die eerder stille husky's blijken wakker te worden om 6 uur 's ochtends. De mensen die erbij horen niet veel later en toen bleek ook de microfoon al getest te moeten worden 's ochtends vroeg.
Ik was dus vroeg wakker en heb ons na drie koppen koffie rustig aangemeld bij het secretariaat. Het liep er al aardig vol en je hond werd streng gecontroleerd.
Manu bleek gelukkig in perfecte conditie
We startten weer tussen de atleten, waar ik vaak een beetje tussendoor fladder want wij doen het eigenlijk vooral voor de lol.
Maar Manu vindt het fijn alle hindernissen vlot te doen, geen gemuts maar dóór graag! Behalve bij hindernis 1 dit keer
Ik ben niet van Manu gewend dat hij iets niet durft. Dus ik zat daar een beetje dom te doen, hem over te halen. Ik probeerde hem nog van zijn plaats te tillen om hem op schoot te trekken maar als hij zo ligt krijg ik er echt geen beweging in. Ik besloot dus maar te gaan en hoopte dat hij dan wel mee wilde.
Nee
Er was livestream aanwezig en op DIT filmpje kun je vanaf 5:04 zien hoe ik hem over probeer te halen en vanaf 5:45 zie je hoe hij mij alleen laat gaan maar wel heel bezorgd komt kijken
Deze hindernis vond hij eerder altijd lastig, maar nu ik de lus korter beetpak zit hij als een koning op zijn troon tot we bij de eindstreep komen.
We moesten meters lang door baggersloten lopen/rennen. Zelfs Manu vond het op een gegeven moment pittig worden.
En als altijd weet hij die camera wel weer te vinden
Je moet je hond op dat plateau zien te krijgen, zelf over het hek heen klimmen en als je beneden bent je hond er weer af krijgen. Manu weegt 33 kg
Als ik tegen Manu 'op' zeg, springt hij, ik vang zijn kont op en dan kan ik hem erop duwen. Dan braaf wachten
Hem eraf helpen is altijd lastiger. Het liefst springt hij gewoon zelf.
Ik moest ook klimmen en springen
Die Manu wacht altijd zo braaf op mij 
Samen kijken hoe we hier het beste weer vanaf kunnen komen. Hier zie je al dat Manu van plan is zelf te gaan springen.
Maar het is flink hoog dus beter van niet
Deze mocht hij wel zelf springen
Ik heb het tuig vast omdat hij eronderdoor makkelijker vond, tuig vast en 'over' is genoeg om Manu als een ware kangoeroe over de sprongen te krijgen 
En toen waren we weer helemaal relaxed en blij
We konden de camping niet af door het evenement dus we hebben nog urenlang in het gras gezeten en de rest bekeken. Altijd weer genieten met die hond, wat een wereldbeest is het toch
Die Manu dat hij zegt glij jij maar ik haal je wel op. 
Het is ook heel verslavend.
Zou Lucca dit niet ook heel tof vinden?
(vind ik)
)
