Ik ben absoluut
wel voor castreren van een teef en zelfs al voor de eerste loopsheid omdat dan de kans op mammatumoren het allerkleinst is en baarmoederontsteking/kanker uitgesloten is. Een hond kan inderdaad altijd nog ergens anders kanker krijgen maar mammatumoren staan boven aan de lijst als het gaat om ziektes die teven kunnen krijgen en andere soorten kanker staan daar ver onder. Je wilt niet weten hoeveel teven ik heb gezien met mammatumoren die uitgezaaid bleken te zijn, waardoor ze ingeslapen moesten worden.... En dan heb ik de vele gevallen van baarmoederontsteking nog niet eens genoemd die al zo verzwakt waren dat ze de operatie niet meer hebben overleefd... :cry2:
Even een aantal feiten over de kans op mammatumoren (bron: lezing in de UKG afgelopen jaar, spreker weet ik niet meer): als een teef voor de 1e loopsheid gecastreerd wordt is de kans op mammatumoren 0.05%, na de 1e loopsheid 8% en na de 2e loopsheid 26%. De kans op kwaadaardige versus goedaardige tumoren is 50%-50%. Na de 3e loopsheid heeft castreren geen effect meer op de vorming van kwaadaardige mammatumoren, hooguit wordt de kans op goedaardige mammatumoren kleiner.
Teven die steeds schijnzwanger worden hebben een verhoogde kans op mammatumoren en baarmoederontsteking/kanker.
Men noemt het trouwens vaak steriliseren bij een teef, terwijl castreren bedoeld wordt omdat ook de eierstokken worden weggenomen. Als de baarmoeder nog geheel gezond is kun je die net zo goed laten zitten bij een castratie omdat deze toch zal verschrompelen omdat de invloed van hormonen is weggevallen (de eierstokken zijn immers verwijderd). Voor de duur van de operatie maakt het weinig uit of nu wel of niet de baarmoeder ook verwijderd wordt; het is niet veel meer werk.
Een bijkomend voordeel van castratie bij de teef is dat de kans op suikerziekte hierdoor praktisch nul wordt.
Het nadeel van castratie bij de teef is dat de kans op urine incontinentie toeneemt (maar komt voornamelijk regelmatig voor bij honden met gecoupeerde staart en Setters). Dit is gelukkig normaal gesproken heel goed op te lossen door medicijnen. Voor (half)langharige honden kan het ook betekenen dat de vacht wat langer en krullender wordt. Verder gaat de stofwisseling wat trager werken waardoor je er rekening mee moet houden dat ze van hetzelfde voer wat je voor de castratie gaf dus dikker kunnen worden. Kortom: meteen na de sterilisatie al ca. 1/3 voer minder gaan geven en gewoon goed in beweging houden (voeren doe je op het oog). Het is een fabeltje dat ze na een sterilisatie sloom worden; dat komt doordat het gros van de mensen ze teveel voer blijven geven vaak in combinatie met te weinig beweging waardoor ze dus dikker worden met als gevolg een slomere hond.
Qua gedrag schijnt het zo te zijn dat sommigen na de castratie wat sterker in hun schoenen kunnen komen te staan zeg maar, doordat al het vrouwelijke hormoon weggevallen is. Ze worden vaak wat zelfverzekerder, maar dat zie ik dus alleen maar als voordeel, maar hangt van de hond af natuurlijk. Alleen een hond die al agressief is zou evt. dus agressiever kunnen worden maar dat is niet zeker.
Verder is het ook niet waar dat ze in groei achterblijven als je ze al voor de 1e loopsheid castreert; het tegenovergestelde is juist het geval: de groeischijven sluiten zich over het algemeen wat later na castratie waardoor de hond dus juist ietsjes groter wordt! (Maar is minimaal).
Iedereen moet zelf bepalen wat ie belangrijker vind en of de voordelen voor zijn/haar teef opwegen tegen de nadelen van castratie. Het blijft ieders eigen beslissing.
Dank je wel, ik snap het nu helemaal 
