En ja, dan Stuiver mee. Ik had er die dag bijna wat buikpijn van, want hoe zou ik het vinden? Zou het voelen als soort verraad naar Sam of? Die vrijdag, was het vier weken geleden, dat ik Sam wegbracht naar het crematorium en nu haalde ik een logeerdoes op........
Gelukkig was dat niet zo, Stuiver was Stuiver, vijf jaar jong en een heerlijke does. Nu pas merkte ik, hoe langzaam Sam toch de afgelopen periode zieker en zieker werd en in zijn eigen wereldje vertoefde Stuiver was zo onwijs alert, rende lekker, was graag bij me en leek het heerlijk te vinden bij me. Ik genoot ook echt zichtbaar van hem.
Gister heb ik Stuiver weer afgegeven aan de baas en na het uitzwaaien moest ik even huilen. Het was wederom weer zo oorverdovend stil.
Lekker 'hoog' en op het muurtje.....
Meneer Stuiver wist na 1x al wat mijn portiek was.
Op de stoel vond hij het ook lekker vertoeven.
Even bij de bovenburen
Lekker bij mij
Even een 1 op 1 gesprekje met elkaar
Ook gek op yoghurt
Hij was zo graag bij me, met het commando 'knuffel' kreeg je echt op elke schouder een poot van hem en gaf hij een knuffel. Heerlijk.
Lekker in het park
Tja, en toen was het alweer dinsdagavond en volgde er een afscheid. Stuiver keek zo lang mogelijk nog naar mij, toen de auto wegreed en ik achterbleef op de parkeerplaats.
.
