Evertje schreef:Fijn dat het financiële gedeelte nu is afgerond en het aanlijn/muilkorf verbod snel mag volgen.
Maar hoe gaat het met jullie? Om je hond zo te moeten verliezen lijkt me zo heftig! Ook om dan weer in het bos te lopen en andere (vreemde) honden tegen te komen lijkt me lastig.
Het gaat wisselend. Mijn man gaat op zich wel oké, die had de zwaarste klap toen hij toch ingeslapen werd, hij hield zich heel erg vast aan de hoop op herstel. Ik had vanaf het begin het gevoel dat het niet oké was, op de dag van Inslapen was ik vooral opgelucht dat hij geen pijn meer had.
En nu zijn we al weer 6wkn verder. Ik loop daar wel dagelijks nu (ben ze nog niet tegen gekomen omdat ze 2maand ergens anders wonen) met name omdat kilo er het fijnst loopt en dat vind ik wel belangrijk.
Ik loop nog altijd met een brok in m'n keel, maar met andere honden laat ik hem z'n gang gaan. Maar bij de echte donkere grote honden loop ik voor mezelf nog wat om als het kan.
De dagelijkse routine is weer gestart en meest van de tijd gaat het wel oké. Soms opeens een kleine korte inzinking, maar niet dagelijks gelukkig.
We zijn wel aan het kijken voor een hondje erbij maar zodra dat iets concreter wordt qua bezoeken bijv. vliegt het me naar m'n keel en heb ik het ook al paar x afgezegd. Dus even pas op de plaats daar.
Met name omdat ik nog helemaal niet naar een nieuwe hond wilde zoeken, peer had er gewoon nog moeten zijn, maar ja.
We komen we wel. Maandag vertrekken we voor een vakantie, we hebben er niet zo naar toe kunnen leven als we anders zouden doen, maar de zin begint langzaam te komen en daarna kijken we wel weer verder.