veertje schreef:Wat fijn! Ik herken het wel dat het vertrouwen moet groeien. Gewoon in kleine stapjes opbouwen tot waar je het aandurft. En inderdaad, de momenten die net niet goed gaan naar je zin, maar die uiteindelijk prima aflopen, zijn de beste momenten om vertrouwen op te doen

DeDiana schreef:Wat fijn, super! Goed dat je het hebt aangedurfd om het te proberen, dat moet toch wel een boost zijn voor je vertrouwen!
Ja zeker! Je leert elkaar ook kennen door de dingen die niet gaan zoals ik het graag zou zien. Charlie vindt het bijvoorbeeld leuk om door bosjes te rauzen en dan verdekt opgesteld achter een struik stil te staan en kijken wat ik doe. Als ik haar dan roep hóór ik haar bijna giechelen

en trekt ze een bek van wat ga je nou doen

Ik maak dan een grapje en loop door wat ik de eerste keer doodeng vond hoor maar dan komt ze (uiteindelijk) wél achter me aan. Dat weet ik nu dus daar kan ik langzaam op gaan vertrouwen.
Manuma schreef:Wat mooi, ik kan me je trots zo goed voorstellen!
Ook ik herken je gevoel, sterker nog: Uma luistert totaal niet

Die loopt wel los. Toen ze weggelopen was lag dat niet aan het niet luisteren. Manu luistert ook vrij slecht eigenlijk, maar voor zijn doen weer heel goed

Het zou heerlijk zijn als je dit zo op kunt blijven bouwen, wat voel je je dan trots en verliefd op je hond hè?

Ja enorm trots en verliefd
Hoe doe jij dat met Uma dan? Wacht jij op haar, ga je er vanuit dat ze jou wel volgt? En in situaties waar 'gevaar' van buitenaf komt? Ik zie echt nog best aardig wat potentiële gevaren/problemen als ik met een loslopende Charlie loop

Ik kan zo een heel rijtje opnoemen

Hoe laat je dat los? Jij bent Uma 2x kwijt geweest, je bent nu een meester in loslaten en vertrouwen hebben
