Donderdag was een warme dag dus geen lange wandelingen. Wel wat cultuur opgesnoven bij het kasteel, of dat wat er van over is, van La Roche
Daarna zijn we doorgereden naar Luxemburg om te tanken en sigaretten te halen én een bezoekje te brengen aan de dierenwinkel. En echt hoor, trut zat vast onder het schap.
Ze was zo enthousiast brokjes en koekjes aan het stofzuigen dat ze helemaal onder het schap was gekropen en toen kon ze geen kant meer op.
Lou keek benauwd, ik keek benauwd en ik was al aan het bedenken hoe ik dat hele schap leeg kon gaan trekken om haar er weer onderuit te krijgen.
Nog een keertje aan de riem trekken, nope totaal geen beweging. Nog 1 laatste poging om Lou zelf te motiveren om er onderuit te kruipen en zowaar met een hoop gewring en gefrot wist ze zich gelukkig weer onder dat schap uit te krijgen.
Helaas heeft ze er alleen niks van geleerd.
's Avonds liet ze zich van haar beste kant zien toen we bij een restaurant wat gingen eten. Ze kreeg zelfs complimenten van de andere gasten hoe relaxt ze was
Vrijdag de laatste wandeling. Ik had een vrij korte wandeling uitgekozen met, zo werd gezegd, een fantastisch uitzicht. En daar was niks van gelogen
Le Herou, een prachtige rotsformatie net buiten Nadrin
Met momenten was het wel een wandeling met uitdagingen, want door regenval die nacht was het op sommige punten spekglad. En dit was nou net geen wandeling waar je ergens onderuit wil gaan
Na een gladde afdaling kwamen we opnieuw bij de Ourthe aan waar een, wederom, uitdagend pad langs liep. Ik heb best wel vaak met handen en voeten moeten klimmen dus het was fijn dat Lou aan de heupgordel kon.
Ik heb ervoor gekozen om na een 2,5 kilometer om te draaien en dezelfde weg terug te volgen, omdat we anders nog een stuk langs de weg richting auto moesten en dat vinden we allebei niet zo leuk.
Eerlijk is eerlijk; de terugweg had beter 'Le Hel' genoemd kunnen worden, want het was loodzwaar. Dat we een slechte nacht hadden gehad vanwege onweer, het glad was door de regenval en we de hele week al op pad waren, zal vast ook niet in ons voordeel hebben gewerkt.
Maar dat je dan toch weer even terug komt bij dit uitzicht, was het allemaal meer dan waard. Heerlijk nog een tijdje gezeten en genoten van het uitzicht. En Lou vond het wederom wel best en ging lekker liggen slapen.
Ik ben echt verliefd geworden op de Ardennen in de afgelopen 6 dagen en ben alweer enthousiast aan het kijken wanneer we weer kunnen voor een dagje (en eventueel een nacht)
.