de operatie van Max is vrijdag heel goed gegaan. Hij was na een uur goed genoeg om op te halen en wat groggy ging hij mee naar huis. Daarna ging het snel weer wat beter, nog wel slap maar dat is logisch. 's Avonds een beetje gegeten, gepoept en gepiest en lekker geslapen. De volgende ochtend ging het ook nog redelijk, maar toen stortte Max tijdens een klein stukje lopen op het pad neer, ging helemaal plat en het zag er niet echt fijn uit
…Hans heeft hem naar huis gedragen en daar hebben we hem op zijn kleed gelegd, maar hij hijgde ontzettend, een rare trilling vlak voor zijn achterhand en erg apathisch. We vertrouwden het niet en hebben de da gebeld. Hart en longen waren goed en ook geen verhoging. Op een gegeven moment lag Max wel erg stil, heel eng en de da tikte tegen zijn oog...volgens mij om te zien of hij het nog wel deed..
Maar na een antibiotica injectie en een ontstekingsremmer met pijnstiller ging het langzaam aan weer steeds wat beter en sinds gistermiddag is hij weer als vanouds...pfff, het was wel flink even schrikken, maar we hebben Max weer terug
Hij staat wel op de pijnstillers maar dat kreeg hij al vanwege artrose. Als hij nu nog een jaartje vrolijk mee kan hobbelen dan zijn we helemaal blij 
