Jonge hond om de 3 maanden loops

[gonnie]

Wat verstaan jullie dan onder pittiger?

Ik ken een Witte Herder die andere honden ging grijpen nadat ze gecastreerd was. Die teef heeft ook Nikkie van mij gegrepen, die had daardoor een verschoven wervel.

Uiteindelijk hebben haar eigenaren haar in laten slapen.

Misschien was dat wel gewoon een chagrijnig onopgevoed kutbeest en was dat "ja maar ze is gecastreerd en daardoor komt het" een mooie kapstok om dat rotgedrag aan op te hangen. Net zoiets als met buitenlandse hondjes waarbij klotegedrag ook wordt goedgepraat met dat ze ooit zo zielig waren Je kunt niet alles op de castratie schuiven. Ik heb altijd gecastreerde teven bezeten en nog nooit enig verschil in karakter en gedrag daarna kunnen bespeuren.
Wil niet zeggen dat het dus niet bestaat hoor, maar ik denk dat eigenaren weleens wat meer naar hun eigen aandeel mogen kijken en niet voor het gemak naar externe factoren.

Voor de castratie was ze zo niet.

[Caro]

Ik denk dat het goed is dat ze haar hond laat steriliseren. Mijn tervuerense herder werd in haar eerste jaren normaal loops maar vanaf haar 6e jaar werd ze ook te vaak loops en de loopsheden duurden erg lang. Daarbij ook nog iedere keer schijnzwanger. Dierenarts raadde toen aan te steriliseren omdat werd verwacht dat de kans op baarmoederontsteking erg groot was geworden. Ik heb haar toen laparoscopisch laten steriliseren. Dat vind ik echt een aanrader. Is iets duurder maar er worden maar 2 kleine sneetjes gemaakt waardoor de hond direct alles weer mag/kan doen.
Karakter van mijn hond is niets veranderd. Wel is haar vacht een drama geworden en ze is flink aangekomen wat er niet meer af wil gaan.

[ranetje]

Bedankt allemaal voor jullie antwoorden! Daar hebben we zeker wat aan!

Ik lees uit alle reacties vooral dat als ze veranderden, dat ze eerder wat zekerder/feller worden, en misschien minder pikken. Het is een behoorlijk onzekere hond, dus als ze er wat zelfverzekerder van zou worden, zou dat alleen maar mooi zijn. Minder tolerant is in haar geval denk ik niet zo relevant, aangezien ze vreemde honden als het aan haar ligt uberhaubt niet in de buurt laat komen, dus daar wordt nu ook al rekening mee gehouden. En aan gewerkt!

Ik vroeg het vooral omdat ik Duke chemisch gecastreerd heb gehad (is nu uitgewerkt en ben hard aan het twijfelen/nadenken of ik het definitief wil doen of niet), en hij toen flínk onzekerder/angstiger is geworden voor vreemde honden en aan de lijn is gaan uitvallen. Dat merk ik vooral nu het uitgewerkt is, dat hij ineens weer veel meer lef heeft, overal op af rent, en niet meer uitvalt aan de lijn. Bij hem merk ik dus duidelijk een verschil van stérk verminderd zelfvertrouwen bij castratie. Nu is de betreffende witte herder van zichzelf al héél onzeker (wordt aan gewerkt), maar een dergelijke verandering als ik bij Duke zie, is écht niet wenselijk.

Nu gaat het bij teefjes en reuen natuurlijk om andere hormonen, maar toch goed om alles op een rijtje te zetten voor je een beslissing neemt.

Bij teefjes werkt het bij een castratie anders dan bij reuen.
Reuen kunnen inderdaad onzekerder worden.
Bij teven is het omgekeerde het geval, als er al wat gebeurt.

[dagmar88]

Nu gaat het bij teefjes en reuen natuurlijk om andere hormonen, maar toch goed om alles op een rijtje te zetten voor je een beslissing neemt.

Volgens mij is bij beiden testosteron de grootste factor, alleen blijft dat bij een gecastreerde teef op hetzelfde niveau terwijl de vrouwelijke hormonen afnemen, en neem je het bij de castratie van een reu grotendeels weg. Dat laatste heeft veel meer impact.

http://www.doggo.nl/artikelen/hondenged ... stosteron/

[GrethavW]

Mijn Akita was ook iedere 4 maanden loops, inclusief volledig uit vacht gaan.

hahah dat is ook balen, dan heb je altijd je huis vol haar

Pom is iedere 5,5 -6 maanden loops, dat is wel okee. Had van mij wat langer gemogen maar ja

Nou, inderdaad.
En de hoeveelheid wol die van een Akita afkomt is echt enorm.

[DeDiana]

Nu gaat het bij teefjes en reuen natuurlijk om andere hormonen, maar toch goed om alles op een rijtje te zetten voor je een beslissing neemt.

Volgens mij is bij beiden testosteron de grootste factor, alleen blijft dat bij een gecastreerde teef op hetzelfde niveau terwijl de vrouwelijke hormonen afnemen, en neem je het bij de castratie van een reu grotendeels weg. Dat laatste heeft veel meer impact.

http://www.doggo.nl/artikelen/hondenged ... stosteron/

Hoe dan ook grijp je in in de hormoonhuishouding, zowel bij reu als teef. Ik ken ook genoeg reuen die helemaal niet onzeker zijn geworden door de castratie. Ik denk dat de impact gewoon per hond heel erg kan verschillen en dat je niet per definitie kunt zeggen dat dat voor een reu altijd meer impact heeft dan voor een teef. Die vrouwelijke hormonen zitten er bij een teef net zo goed niet voor niets.

[mijke]

Bedankt allemaal voor jullie antwoorden! Daar hebben we zeker wat aan!

Ik lees uit alle reacties vooral dat als ze veranderden, dat ze eerder wat zekerder/feller worden, en misschien minder pikken. Het is een behoorlijk onzekere hond, dus als ze er wat zelfverzekerder van zou worden, zou dat alleen maar mooi zijn. Minder tolerant is in haar geval denk ik niet zo relevant, aangezien ze vreemde honden als het aan haar ligt uberhaubt niet in de buurt laat komen, dus daar wordt nu ook al rekening mee gehouden. En aan gewerkt!

Hm nou, zelfverzekerder zou ik het niet direct noemen hoor. Zelfverzekerd associeer ik juist met stabiel, niet met reageren op spanning zoals Oor nu doet. Dat zie ik meer als onzeker/niet kunnen handelen van de situatie. Juist met een hond die nu al heel intolerant is zou ik verwachten dat dat nog een tandje erger kan worden.