Sinds vrijdag reageert Joris (ongecastreerde reu) af en toe uitzonderlijk vrolijk tegen Tess. Sinds ze bij mij is heeft hij haar altijd genegeerd en van zich afgesnauwd. Vrijdag was het opeens kwispelen en zijn verliefde oren opzetten. Op andere momenten was hij weer zijn chagrijnige zelf

Ik ben dus sinds het weekend aan het controleren of ik iets van bloed opmerkt bij Tess, maar ik zie niks. Vandaag weer eens gekeken en zie wel wat afscheiding, maar niks van bloed.
Aan Tess is zo goed als niks te merken, die is vrolijk, rent nog gewoon als een gek rond, daagt Finn uit. Het enige is dat ze weinig wilt eten. Lekkers wel, maar haar eigen eten niet.
Aangezien Biry onze enige teef was en die na haar eerste loopsheid gecastreerd was, heb ik niet zoveel ervaring met het beeld van een loopsheid

Is dit wel typisch voor een (aankomende) loopsheid of moet ik toch aan wat anders denken?
Tess is nu overigens 9 maanden.