Maar vorige maand in de sneeuw had meneer zijn voorpootje pijn gedaan, en ontlastte die helemaal. Dus de dierenarts gebeld, en een later die ochtend konden we langskomen. Tegen die tijd liep hij wel al weer op zijn voorpootje, maar bij zitten ontlastte hij hem nog steeds en hij gaf ook pijn aan bij zijn duimpje. Toen we de spreekkamer binnenkwamen, dacht de dierenarts aanvankelijk dat we voor zijn achterpoten kwamen. Toen wij aangaven, dat het juist zijn voorpootje was, vertelde ze dat ze hem nogal stijf vond in zijn achterpoten. Er bleek iets in zijn duimpje te zitten, zodra ze dat eruit had gehaald, was het ontlasten ook over. Gizmo heeft toen een pijnstiller gekregen, en we moesten kijken of dat voor zijn achterpoten verschil zou maken, want hoewel hij er nog vrij jong voor is (in september pas 6 jaar geworden
), vermoedde ze dat hij wellicht artrose zou hebben. We hebben het een tijdje aangekeken, en ik had nog steeds het gevoel dat er iets niet klopte, en dit gevoel werd gesterkt door het feit dat die dierenarts toen ook iets aan hem zag. Dus maandag had ik weer een afspraak staan bij de dierenarts, om zijn poten na te laten kijken. En inderdaad, hij geeft pijn aan op al zijn gewrichten zei de dierenarts (een andere dan de vorige keer). Het is hoogstwaarschijnlijk beginnende artrose.
Om zekerheid te krijgen over de diagnose, moeten er foto’s gemaakt worden. Dit is nu nog niet gebeurd, maar wil ik zeker nog wel laten doen. Ze raadde het ook ten zeerste aan om foto’s te laten maken als we met hem fysiotherapie willen gaan volgen, en ook dat gaat zeker wel gebeuren. Maar voor nu wil ik hem eerst de voedingssuplementen en pijnstilling geven. Ik heb een pijnstiller (novacam) en twee voedingssupplementen, Trovet Omega 3-6-9 en Trovet Mobility MJS (glucosamine) meegekregen, die we hem dagelijks moeten geven (de pijnstiller al naar gelang het nodig is). Het leek mij het handigst om hem de pijnstiller bij zijn eten in de ochtend te geven, en de supplementen in de avond. Dus maandagavond heb ik netjes de supplementen bij zijn vlees in de voerbak gedaan. Zo rond half 12 blafte hij ons wakker, dus snel uitgelaten en inderdaad, diarree. Om kwart voor 3 moest hij er weer uit. De volgende ochtend heb ik de dierenartsenpraktijk dus maar gebeld om te overleggen wat nu handig is, en in overleg met hen besloten hem een paar dagen alleen zijn gewone voer te geven, en daarna, als zijn buik weer rustig is, alles langzaam één voor één te introduceren. Als hij veel pijn aangaf, beginnen met de pijnstiller, en anders met één van de supplementen.
Gisteren wilde hij ’s middags eigenlijk verder lopen dan wat hij van mij mocht (van de dierenarts het advies gekregen het voorlopig bij korte wandelingen te houden, en dat langzaam op te bouwen zodat hij hopelijk toch weer een half uur zou kunnen lopen zonder klachten (mijn god, een half uurtje maar…)) dus heel veel pijn zal hij volgens mij niet hebben gehad. Dus ’s avonds hebben we een half schepje van de glucosamine door zijn voer gemengd. (de uiteindelijke dosering zou 1 schepje moeten zijn) Maar volgens mijn vriend was vervolgens bij het uitlaten zijn ontlasting weer niet helemaal goed: meestal poept hij op zo’n korte wandeling maar 1 keer, nu ging hij poepen, was normaal, om een paar meter verderop weer te gaan zitten en dat was wat dunner. Maar dit was wel maar anderhalf, misschien 2 uur na zijn eten, dus zou dat dan wel van dat supplement kunnen komen? En ook die wandeling wilde hij verder lopen dan hij normaal ’s avonds nog loopt.
Vannacht heeft hij ons lekker laten slapen (ik was al bang er weer een paar keer voor hem uit te moeten, maar gelukkig had hij nu geen buikpijn), en vanochtend hoefde hij nog helemaal niet te poepen. Plus: vanochtend wilde hij uit zichzelf verder lopen dan normaal. De laatste maanden wilde hij wel mee uit ’s ochtends, maar zodra we buiten het dorp kwamen was het dan plassen, 10-20 meter verderop poepen, en dan terug naar huis. Als je verder wilde lopen, ging hij vol in de ankers. Achteraf gezien is dit volgens mij één van de dingen waardoor ik het gevoel had dat er iets niet klopte. In de zomer wilde hij op dat pad helemaal niet lopen vanwege de dazen, vandaar dat het me niet eerder was opgevallen.
Daarentegen had hij vorige week vrijdag ook nog een veel langere wandeling gemaakt dan ik gepland had, waarbij hij een uur lang heeft gesnuffeld, gezwommen, gerold, en af en toe gerend. Op zo'n moment zie je er niks aan, behalve dat hij ontzettend veel lol heeft. Maar toen we terug naar huis gingen stond hij weer ineens stil. Dan voelt hij dat het toch te veel is geweest denk ik. Ik vermoed dus dat de verplichte rust er nu in ieder geval voor zorgt dat hij minder pijn heeft, en hopelijk zullen de supplementen helpen om de klachten te verminderen en kunnen we zijn wandeltijd weer wat verlengen. We zullen nu uiteraard vaker met hem ergens heen rijden om lekker in het bos te wandelen. Voorheen was dit prima te lopen vanuit ons huis, maar nu wil ik liever dat hij die tijd gebruikt om lekker in het bos te lopen en te snuffelen dan om daar heen te lopen en weer terug.
Een nieuw hondenbed stond al wel op de planning, maar dat gaat er nu dus toch maar versneld komen. Ik ben dus op zoek naar een goed orthopedisch hondenbed voor hem. Heeft iemand tips/ervaringen? Want ik las dat er nogal een verschil in kwaliteit is.
Lange wandelingen en explosieve bewegingen mag hij niet meer maken, dus we zoeken andere uitlaatkleppen voor hem. We mogen hem de dingen die hij leuk vindt niet helemaal ontzeggen, want het leven moet uiteraard wel leuk blijven voor hem. Dus als hij heel graag apporteert, mag hij dat best nog af en toe een keertje doen. Maar nu ben ik ineens blij dat ik een retriever heb die niet graag apporteert: het leukste van die oefening vindt hij het brokje als hij de dummy terugbrengt. Dat brokje kan hij dan wel op een andere manier verdienen.
De dierenarts adviseerde ons om met hem te gaan speuren, en dat wil ik in de toekomst wel met hem gaan proberen, maar voor nu ga ik me verdiepen in detectiewerk. Dit kunnen we namelijk ook zelf in korte sessies thuis oefenen. Verder zorgen we dat we regelmatig met hem puzzelen, dat heeft hij ook altijd leuk gevonden (tja, er komt eten bij kijken he), en ik was al langer met hem aan het oefenen om een bal vooruit te duwen (treibbal dus eigenlijk). Dit lijkt me ook iets wat hij nog steeds kan doen. We volgen met hem een funcursus, en daar zal hij niet meer met alle oefeningen mee kunnen doen (wat niet erg is, er is nog een hond in de groep die aangepaste oefeningen nodig heeft vanwege een fysieke beperking). Springen, apporteren, dat soort dingen mag hij dus niet meer. Ook door een tunnel lopen was niet zo goed omdat hij dan toch een beetje moet bukken, maar aangezien hij dat wel heel leuk vindt, wil ik hem dat toch nog wel af en toe laten doen. Voorlopig gaat hij echter even niet naar de les, maar het is zeker wel de bedoeling om hier mee verder te gaan. In beweging blijven is namelijk wel super belangrijk, en hij vindt het heel leuk.
Hebben jullie nog tips wat we kunnen doen om hem in beweging te houden en mentaal te stimuleren? Ik kan me voorstellen dat bepaalde kunstjes voor hem niet zo goed zijn, maar dat andere dingen nog prima te doen moeten zijn voor hem. Ideeën? We moeten ook opletten dat we hem niet te dik laten worden uiteraard. Ik loop nu maar korte wandelingen met hem, maar hij gaat er daarentegen wel vaker uit.
En aangezien er hier toch behoorlijk wat ervaringsdeskundigen moeten zijn: heb je nog tips voor ons waar we zelf nog niet aan gedacht hebben?
edits: gewijzigd topictitel
dus foto's
)
Ik ben benieuwd wat er uit gaat komen. Aan de ene kant hoop ik natuurlijk dat het toch geen artrose blijkt te zijn, maar aan de andere kant ben ik ook weer een beetje bang dat het iets ergers is... Hoe dan ook, morgen weten we meer!
)