Ons elfjarige kruising border/dalmatiner heeft last van botwoekeringen op de poten. Het betreft vooral de voorpoten (onderste deel daarvan, middenvoetsbeenderen) maar ik zie het nu ook op de achterpoten opduiken (ook onderste deel, onder hak) Een 'bult' heeft een soort wondje (rond, roze, glad)
Uiteraard ben ik al meerdere keren bij de dierenarts geweest en zij heeft het over botwoekering, samen hangend met artrose. Het zit dus alleen niet op de knie, maar daaronder.
Ik heb vanwege de artrose pijnstillers gekregen, eerst metacam en later robenacoxib. Met beiden ben ik gestopt omdat ze er erg ziek van werd.
Dat is een probleem, maar niet mijn enige probleem. Een tijd geleden ontdekte ik een tumor op haar melkklier. Ze had daar geen last van e in overleg met de d.a. is besloten de zware operatie met het verwijderen van de complete rits melkklieren achterwege te laten ivm haar leeftijd, haar artrose en een hartruis (volgens de arts die haar toen onderzocht) Ik heb een dergelijke operatie ooit eerder bij een hond laten uitvoeren en weet dus wat het inhoudt. Ik was het met haar eens dat het bij dit hondje geen goed idee was.
De afspraak was gewoon afwachten. Vaak is het goedaardig of groeit erg traag en dan kan de hond nog wel een tijdje mee.
Voor de artrose kreeg ze toen dus metacam.
Ondertussen viel het mij op dat ze die botwoekeringen kreeg en een paar weken geleden een zachte bult op haar voorpoot. Weer naar de dierenarts dus. Een andere d.a. omdat de vorige ziek thuis was. Zij trok de conclusie dat de bult een vetbult was en dus ongevaarlijk, dat de tumor bij de melkklier misschien ietsje was gegroeid, maar niet noemenswaardig en dat de woekeringen op bot met artrose samen hingen en gaf robenacoxib vanwege de artrose. Zij hoorde geen hartruis, maar wel een bijgeluidje op de longen
Nu is er dus dat wondje bijgekomen (kan ook gewoon geschaaft zijn, dat weet ik niet)
Ik twijfel aan de diagnose en google mij rot op het net. Ik heb namelijk het vermoeden dat ze serieus kanker heeft, maar volgens de d.a. is dat niet het geval omdat ze nog gewoon loopt en buiten ook nog steeds rent.
Ik moet erbij opmerken dat dit een hond is die zich letterlijk dood zou kunnen rennen... ze rent te graag en is niet zuinig op zichzelf.
Maar goed... zoekend op het net zie ik dus ook dat honden met (bot)kanker enorm pijn hebben, niet willen lopen en verzwakken.
Zij eet nog redelijk, gaat enorm graag naar buiten etc. Ze is wel erg stijf na het liggen (dat valt te verklaren vanuit artrose) en ze loopt volgens mij dus ook echt niet zuiver, al is dat lastig te zien.
Maar een andere oorzaak voor botwoekeringen (die dus zo snel toenemen) kan ik nergens vinden.
Wie heeft ervaringen met dit soort woekeringen e.d.? Ik sta nog steeds achter de beslissing haar niet te opereren, omdat er teveel speelt en omdat het een enorm stressgevoelig hondje is waarbij de verzorging echt een drama zou worden na een zware operatie Om nog maar te zwijgen over haar leeftijd en het feit dat het, als het kanker is, het allang is uitgezaaid.
Maar ik wil ook niet dat ze pijn heeft.
Op zich... zoals gezegd, rent ze buiten nog volop rond, is dan ook vrolijk en eet redelijk
Maar ze likt ook heel erg veel aan haar pootjes en dat is geen goed teken.
Dat ze erg ziek wordt van pijnstillers, maakt het niet gemakkelijker
Kortom... ik weet er niet zo goed raad mee
