tumor op zijn nier.. UPDATE: mastocytoom, pg 3

[Secricible]

Gisteren zei ik boos tegen mijn man dat ik bijna hoop op meerdere uitzaaiingen zodat we gewoon nog even kunnen genieten en dan al het gepluk aan die hond voorbij is, maar zo makkelijk is het natuurlijk ook niet. Voor nu weet ik het even niet.

Die keus is hoe dan ook je goed recht hè, er is niemand die je kan verplichten in een traject te gaan waar je zelf niet achter staat en die je je dier niet aan wilmdoen. Daar kan Utrecht of wie dan ook je niet toe dwingen.
Heel veelmsterkte en wijsheid.

Nee en ik voel me ook echt helemaal niet gedwongen hoor, dat wil ik er niet mee zeggen. Maar als de keuze bij ons ligt denk ik dat ik het moeilijk krijg om te kiezen niks meer te doen terwijl er kans is dat hij beter kan worden. Als dadelijk blijkt dat het hopeloos is dan hoef ik iig die keuze niet meer zelf te maken... Ik neig op dit moment dat als er geen uitzaaiingen zijn om te kiezen voor niks doen. Maar dat zal een gezamelijke keuze zijn met mijn man uiteindelijk.

[Suusz27]

Ik las je update en heb helaas afgelopen jaar het hele traject doorlopen met Muis en haar geweldige kunde om mastceltumoren aan te blijven maken.
Bij Muis zijn er afgelopen jaar 3 verwijdert, lees elke keer 1 en toen kwam er steeds weer 1 bij... Wij zijn uiteindelijk ook in Utrecht uitgekomen en er was in ons, dus ik verwacht ook in jullie geval, wel meer mogelijk dan alleen chemo.
Bij Muis hebben wij toen ook alles laten aanprikken en een echo om te kijken of het uitgezaaid is, Muis heeft hier toen geen hinder van ondervonden. (stelt je wellicht gerust)
Als mastcellen terug komen, heeft de hond een gen waarbij hij het aan zal blijven maken, vraag is hoe lang het elke keer duurt. Omdat Muis dat stomme gen heeft, hadden de keuze uit Masivet, chemo of een combinatie van chemo en prednison, waarbij wij uiteindelijk hebben gekozen voor niks door alle eventuele bijwerkingen. Omdat ik liever heb dat zij een jaar optimaal geniet, dan drie jaar half...
Maar dat is een keuze die je uiteindelijk zelf zult moeten maken (en een hele moeilijke!!).

Wat mij toen verteld is, is dat alles tijdelijk werkt, omdat het opgegeven moment weer resistent wordt. Maar omdat jij een bijzonder geval hebt, weet ik niet of het daar ook voor geldt.
Want het is de eerste mastceltumor toch? Weet je ook welke gradatie en was alles er omheen schoon?

Heb je toevallig een afspraak met Maurice? Hij is heel eerlijk en een ontzettend fijne vent in de omgang! Schrijf je vragen alvast op, daar is alle ruimte voor.

Tip; ga niet op internet lezen, want wat daar staat klopt niet. Ik was toen in totale paniek want mijn hond zou nog maar een paar maanden hebben... Totdat je in Utrecht komt en ze daar toch hele andere ervaringen hebben.

[Secricible]

Het probleem is dat hier de mastceltumor op de nier zit en niet, zoals normaal, op de huid of eventueel de lever of milt (waar ze ook wel voor kunnen komen hoewel de prognose dan al minder is).
Die situatie kent Utrecht eigenlijk nog niet. De chirurgen en oncologen dachten ook dat de patholoog een fout had gemaakt, dus de hele boel is over gedaan maar patholoog blijkt toch gelijk te hebben gehad de eerste keer. Daarnaast is hij ingekapseld, wat een normale mastceltumor ook niet doet blijkbaar.
Het gunstige is inderdaad dat alles verwijdert is en alles ingekapseld was in de nier.

Ik heb geen idee welke oncoloog ik heb as vrijdag. Vragen heb ik inderdaad opgeschreven!

[Secricible]

Suuz, we hadden inderdaad Maurice en inderdaad een hele fijne arts!

Veel vragen, veel besproken. Uiteindelijk was het scenario het meest gunstige, want er zijn nog geen zichtbare uitzaaiingen gevonden in milt en lever en op de echo waren ook geen afwijkingen te zien.
Wel zijn we gestart met preventieve chemo. Ik had eigenlijk bedacht dat niet te willen maar hij gaf wel aan dat het veel gezondheidswinst kon opleveren dus de keuze gemaakt dat wel te doen. Hopelijk eindigt het daar mee, hoewel arts wel eerlijk was dat het gewoon een erg agressieve vorm van kanker is.

Volgens de arts had hij zich zo goed gedragen dat sensei wel een ritje naar de macdonalds verdiende dus die heeft hij gekregen
En we eindigde de middag lekker met een hond die in ons dorp van de plaats de weg op vloog achter een kat aan tegen mijn auto. Gelukkig geen gewonden en geen schade, heb maar even een botje voor het beest gebracht en ik weet weer waarom ik als een oude trut rijd in het dorp.

[Lunatic]

Fijn dat er nog geen uitzaaiingen zijn gevonden hopelijk slaat de chemo aan en kan je nog een tijdje van je maatje genieten!

[ranetje]

Hopelijk kan je nog lang genieten van je hond

Ik las net dit stuk
Misschien iets om ook te overleggen in Utrecht als je twijfelt?
http://www.agrimarkt.nl/actueel/advies- ... s-nkfd.htm

Ben zelf wel benieuwd hoe ze daar in Utrecht tegenover staan.

[Secricible]

Hoi ranetje, dankjewel voor je berichtje! Wat lief dat je aan ons dacht!!

Deze medicijnen hebben we besproken inderdaad! Wat ik begreep zet deze medicatie de groei stop zolang de medicatie gegeven wordt aan de hond. Zodra je stopt is er kans dat de boel weer gaat groeien. Dus echt een palliatieve behandeling en niet curatief.

Toen we vorige week daar waren waren er eigenlijk 2 opties: zichtbare uitzaaiingen of geen zichtbare uitzaiingen.
Bij geen zichtbare uitzaaiingen konden we kiezen uit niks doen (afwachten of hij genezen was of niet) of preventieve chemo geven om eventuele verdwaalde cellen aan te vallen.
Bij zichtbare uitzaaiingen konden we kiezen uit chemo (de uitzaaiingen dus proberen aan te vallen) of deze tyrosine kinase remmers (PTKremmer) om de groei te stoppen maar dan gingen de cellen niet weg. (Uiteraard konden we dan ook niks doen en hem een mooi einde geven, maar dat terzijde)

Het nadeel aan de remmer was dat ze niet goed weten hoe lang ze gegeven moeten worden, eigenlijk zou je er levenslang mee door moeten gaan. Verder is het qua agressiviteit net zo heftig als chemo, in de zin dat je het met handschoenen aan moet geven en dat de gifstoffen in ontlasting, urine en speeksel komen te zitten. Wij hebben nu geen kinderen maar wel een wens en dan is speeksel wel een ding. En ook tijdens de zwangerschap is er een risico voor het ongeboren kind. Om dat levenslang te blijven doen is heftig. Nu moeten we daar ook extreem op letten, maar dat is maar 3maanden. Tel daarbij op dat de kosten 3000euro per jaar zouden zijn voor deze remmers(!!!).
Al die nadelen bij elkaar heeft voor Utrecht doen besluiten dat ze het niet verantwoord vinden deze medicijnen voor te schrijven als er geen uitzaaiingen zijn, omdat ze geen follow up kunnen bieden (er is geen tumor om in de gaten te houden).
Puur voor Sens was er nog het nadeel dat het een behoorlijke belasting is op de nieren en hij heeft er nog maar eentje, dus dat is een afweging of je die zo zwaar wil belasten.

Voor mezelf, wij hadden besloten dat we bij uitzaaiingen eventueel chemo wilde geven, maar niet deze remmers. Omdat het voelt als jaren bijkopen voor 3000euro per jaar. Het geneest de hond niet, de tumor zou er nog steeds zitten, maar deze groeit dan niet verder uit. Gelukkig hoefde we die knoop niet defintief door te hakken, omdat er geen uitzaaiingen waren.


Hij heeft overigens gisteren zijn tweede kuur gehad en doet het tot nu toe goed. Witte bloedlichaampjes dalen wel heel snel dus hopelijk kunnen we voorlopig nog wekelijks chemo geven maar dat is afwachten. Het is wel iedere week heftig, zijn vaten werken niet mee om catheter er in te brengen dus pfff.

[ranetje]

@Secricible
Dank voor je informatie

Het is wel steeds ingewikkelder om te beslissen wat je wel en niet gaat doen voor je hond
Succes met de verdere behandeling.

[Secricible]

Ja, absoluut. Het zijn net mensen. Ik geinde toen ze het infuus niet aangelegd kregen dat ze maar een port a cath moesten leren aanleggen bij honden, maar zelfs dat kan blijkbaar al!
Ik vond persoonlijk de uitleg van de arts wel onmisbaar in deze keuzes. Voor mezelf is het echt een doolhof van mogelijkheden en keuzes.