Voor enkele minuten verlamd?

[xSuzannex]

Kan dat?

Ik dacht net dat Jess dood ging in mijn armen.
Een half uur geleden zat ze nog des jess te dwingelanden omdat het snel tijd zou zijn om ons korte rondje te maken.
Ik geef het commando wachten, loop de poort uit, kijk om me heen, en ja kom maar! De hondjes sprinten de tuin uit.
Aan het einde van de straat keer ik om, en zie Jess 20 meter achter me op de stoep plat liggen.
Zo snel mogelijk ernaartoe. Ze kijkt helder, tilde geloof ik zelfs haar koppie op, maar haar lijf was slap. Geen urine, geen geschok, geen speeksel of wat dan ook. Ze kijkt me aan, piept niet, kreunt niet, ze ligt gewoon te liggen.
Ik til haar op en ga zo snel mogelijk naar huis. Bel mijn vriend of ie alstjeblieft toch eerder van zijn werk kan komen want Jess is niet goed.
Oh nee ik hoefde me niet druk te maken, ze heeft dit een paar jaar geleden ook gehad en binnen een kwartier kun je haar weer door de kamer jagen, let maar op.
Nou vind ik door de kamer jagen wat overdreven, maar ik heb haar even met rust gelaten, en na een paar minuten geaaid, en gekriebeld waar ze op haar Jess manier op reageerde, door te wriemelen en te kreunen. Daarna liep ze weer kwispelend door de kamer.

Man wat ben ik geschrokken...
Mijn vriend noemt het toevalletjes, en dit is dan de 4e of 5e die ze in haar leven heeft gehad.
Afgelopen zomer is denk ik hetzelfde gebeurd. We waren ballen in het water aan het gooien voor Jess, en ineens liet ze tijdens het terugzwemmen de bal los. Mijn vriend zei al "oh ze krijgt weer een toevalletje" ze kwam het water uitlopen, wankelde van links naar rechts, viel om, kukelde zo achterover het water in. We visten haar eruit, hij hield haar ondersteboven om het water eruit te laten lopen. Ze had een paar minuten nodig en toen was ze weer normaal.
Later gebeurde dat nog een keer toen ze in het water speelde.
Zijn verklaring was dat ze gewoon haar hoofd niet hoog genoeg hield en water inademde, zuurstof tekort kreeg en daardoor een toevalletje. Maar nu ze zo op de stoep lag geloof ik daar niet zo in.
En met die eerdere toeval waar hij het over had, toen was het heel warm en dacht ie dat het met de warmte te maken had. Dat gaat nu natuurlijk niet op.

Kan het toch een soort epilepsie zijn? ondanks dat er dus niets anders gebeurt dan een soort korte verlamming van 5 minuten?
Ze is al een jaar of 15 nu. Ze leek gelukkig er geen last van te hebben en zich niet bewust van wat er is gebeurd.

[Pemba]

Tenzin had het aan het eind van zijn leven, volgens de da waarschijnlijk zijn hart.
Inderdaad naar en eng om mee te maken.
Ik hoop dat het bij Jess wat anders is.

[xSuzannex]

Zoiets zou ook kunnen. Maar ze is eenhalf jaar geleden nog onder narcose geweest voor haar gebit. zouden dan hartproblemen niet boven water moeten komen? of kan dat ook een moment zijn. Dat hij normaal (en nu dus ook) gewoon normaal slaat, maar op zo'n moment even van slag is?
Ben allang blij dat Jess er geen last van heeft. Volgens mij had ze echt geen pijn of angst op dat moment.
Ze is nu weer helemaal in orde. wel moe maar dat is normaal. Ze liep net zelf de hele kamer door om een slokje te drinken en zit me nu telepathisch toe te zenden dat ze wil eten

[Sas]

een keer iets soortgelijk meegemaakt, een jonge BD die vreselijk aan het trekken was. Viel ook ineens neer; ogen open maar verder alles stil en na een minuutje weer helemaal het baasje. Deze hond is overigens wel ook bekend met epilepsie.

[xSuzannex]

een keer iets soortgelijk meegemaakt, een jonge BD die vreselijk aan het trekken was. Viel ook ineens neer; ogen open maar verder alles stil en na een minuutje weer helemaal het baasje. Deze hond is overigens wel ook bekend met epilepsie.

Hmm maar wisten ze of dat epilepsie was? een toevalletje na trekken zou ik dan denken aan druk maken/inspanning. Bloedvat afgekneld door trekken en daardoor even knock out ofzo
Jess was zich iig niet aan het opwinden. Op dat korte sprintje van 4 passen na was er geen inspanning. en heeft ze maar een meter of 40 gelopen denk ik. Gisteren zijn we nog gewoon lekker met de scoot weggeweest en heeft ze nergens last van gehad ondanks dat ze een km of 6 gelopen heeft
Eng he? bah
Hoop echt dat het hierbij blijft.

[xSuzannex]

Toen we net thuis waren en ze wel weer kon zitten, zat ze er zo bij



Maar intussen zit ze weer braaf te schooien en te dwingelanden.

[xSuzannex]

Was het volgens die da wel iets van epilepsie? of een hartprobleem? of wist hij het ook niet?
We gaan haar ook niet door de molen halen hoor. Ze is al oud en voor eens in de zoveel tijd een toeval waar ze verder geen last van lijkt te hebben vind ik het ook niet nodig om het uit te zoeken.

[Lunatic]

Ik zou bloed laten testen!
Mijn westie had het ook, die bleek zwaar nierfalen te hebben.

[Brindlecardi]

Ik heb eerder ook een topic geopend over Ben hier bij medisch.
Hij heeft een stuk of 5 keer inmiddels ook dit soort aanvallen gehad. Aangezien hij verder normaal is en de DA er na zo'n aanval niet zo veel van kon zeggen hebben ze het maar zo gelaten. Geen idee dus nog wat het is.

[M@scha]

Ik zou bloed laten testen!
Mijn westie had het ook, die bleek zwaar nierfalen te hebben.

Wrom? Ze is 15 en heeft dit in haar leven een paar x gehad? Daar ga je toch niet mee rommelen?

[mijke]

Onze boerenfox/jr heeft dit ook precies zo eens gehad. Hij had het dan alleen aan zijn achterhand. Zakte door zn achterpoten en deed niks meer. Duurde een kwartier en hop niks meer te merken ineens. Volgens de DA was het epilepsie. Zolang het maar heel weinig gebeurde hoefden we daar niks aan te doen (en het is nooit meer teruggekomen in ons geval).

[ranetje]

Excersise Induced Collapse?
Ok, was niet na grote inspanning, maar bij een ouder hondje kan weinig inspanning misschien toch al genoeg zijn?

Zat ik ook aan te denken (ook omdat het ook met zwemmen is gebeurd).
Als je er behoefte aan hebt zou je een senioren check kunnen doen om na te gaan of alle organen nog een beetje fatsoenlijk functioneren.
Meer zou ik er niet aan doen bij een hondje van ruim 15 jaar dat af en toe plat gaat.

[xSuzannex]

Ze is echt panisch voor de dierenarts, ze moet echt in de houdgreep en gemuilkorfd worden dan, dat wil ik haar niet aandoen als het niet heel erg noodzakelijk is.
Dat EIC klinkt wel aannemelijk idd. al vind ik het dan wel gek dat ze eergister gewoon nog vrolijk mee liep, zich met alles en iedereen bemoeide, ook gewoon aardig tempo kon houden, en dan nu ineens met zo'n simpel klein stukje in elkaar zakt.
Vandaag gelukkig nergens last van, al vond ik haar vandaag met weer het rondje om een uur of 4 wel weer erg traag. Maar misschien is ze gewoon nog moe. Zal vast niet helemaal zonder gevolgen zijn, zo'n aanvalletje.
Het heeft er bij mij in elk geval wel goed ingehakt. Wat was dat naar zeg.
Ze wordt in elk geval gruwelijk verwend. Lasagne als eten, beloond worden voor schooien, geen gemopper wanneer ze weer voor zich uit zit te piepen, Sara die extra in toom wordt gehouden wat ze nu dus niet zelf hoeft uit te zoeken haha

Zouden jullie wel gewoon weer verder gaan zoals anders? Dus morgen gewoon met allebei de hondjes weer lekker een stuk scooten, haar laten rennen, een balletje laten apporteren? Dat zijn wel dingen waar ze gewoon blij van wordt.

[mijke]

Ja dat zou ik wel doen denk ik. Als ze daar zelf gewoon zin in heeft en geen tekenen vertoont dat ze zichzelf voorbij loopt.

[Tamara/Bayko]

Bah, wat zullen jullie geschrokken zijn. Het is soms wat met die oudjes Mijn gok zou zijn dat het van haar hart komt, maar het kan eigenlijk van alles zijn zoals iets neurologisch. Hopelijk kan Jess gewoon nog een hele tijd mee zonder dit soort fratsen. Ik zou als het mijn hond was waarschijnlijk niet meer te veel met haar dokteren. Niet alleen vanwege haar leeftijd maar ook omdat je zegt dat ze zo bang is bij de DA.

Zouden jullie wel gewoon weer verder gaan zoals anders? Dus morgen gewoon met allebei de hondjes weer lekker een stuk scooten, haar laten rennen, een balletje laten apporteren? Dat zijn wel dingen waar ze gewoon blij van wordt.

Absoluut. Cyntha heeft enkele maanden geleden ook enkele 'aanvalletjes' gehad die veel weg hadden van een neurologisch probleem. Inmiddels denk ik dat het toch te wijten was aan haar chronische oorontstekingen aangezien ze even afkloppen nergens meer last van heeft gehad sinds haar oren weer behandeld zijn. Enfin, toen de DA en ik nog uitgingen van iets epileptiforms besloot ik al snel dat ik Cyntha niet wilde gaan ontzien. Ze moet lol kunnen hebben in het leven en lekker de dingen blijven doen waar ze als oud omaatje nog plezier uit haalt, ongeacht of dat heel misschien een volgende aanval zou kunnen triggeren. Kwaliteit boven kwantiteit, wat mij betreft. Ik heb wel bloed laten prikken trouwens. Aangezien ik toch al een afspraak had staan bij de DA voor Cyntha's oren, leek het me goed om vanwege die aanvalletjes het bloed te laten checken. Uitslagen waren die van een tweejarige, alles netjes binnen de normaalwaarden.

[xSuzannex]

Hmmm net toch weer mis...
De hele tijd sinds gister niks meer aan de hand. Ze at goed (en ze is een moeilijke eter, dus als ze niet lekker is eet ze echt niet), ze heeft vanavond nog gespeeld. is een paar keer op de bank gesprongen om lekker te kroelen.
Net met uitlaten eerst weer braaf wachten bij de poort, een toe maar en een sprintje. Daarna bleef ze wat achter, doet ze wel vaker maar nu wilde ik haar kunnen zien dus ik floot en ze kwam aansprinten. niks aan de hand. daarna gewoon op een sukkeldrafje verder. En we zijn halverwege de straat, ik kijk achterom en ze staat op 4 poten te wiegen en valt weer om terwijl ik al terug loop.
Even geaaid, gezegd dat het goed was. Opgetild, naar huis gedragen, in haar mandje gelegd en daar kon ze alweer gewoon staan. Ze ligt nu weer gewoon te slapen alsof er niets gebeurd is.

[hakunamatata]

Als het zo weinig voorkomt met zo weinig gevolgen dan zou ik inderdaad niet verder onderzoeken als dat zo'n belasting is voor Jessie. Maar nu alweer is toch wel erg snel. Je zou voor jezelf een soort tijdlijn kunnen maken waarin je opschrijft wanneer de aanvallen waren met daarbij in welke situatie. Dan kun je zien hoe veel tijd er tussen zat en of er misschien een duidelijke overeenkomst is. Als het nu toch vaker begint voor te komen dan zou je als het lukt een volgende keer het kunnen filmen en eventueel alsnog kunnen kiezen voor het laten controleren van het bloed en op zijn minst overleg met de dierenarts (met of zonder hond, aan de hond is mogelijk niks te zien maar overleggen kan altijd)

[mijke]

Ach dat is wel heel snel weer zeg. Wat naar! Ik zou als het mijn hond was toch morgen de dierenarts bellen. Gewoon om te overleggen wat er aan de hand is, en of het gezien haar leeftijd en angst voor de DA nodig is om stappen te ondernemen. Ik zou dat toch wel met de DA besproken willen hebben omdat ik mezelf echt voor m'n kop zou slaan als het een symptoom van een nare ziekte zou zijn waar ik haar voor had kunnen behoeden door wel te gaan. En als het iets kleins is dat makkelijk op te lossen is zou ik het toch ook doen. Zo'n type hond als jij hebt kan best 17 worden in goede gezondheid.

[Pepie]

Vlo viel vorige week een paar keer om en ik dacht zelf aan een hernia. Ik kon pas dinsdag terecht bij de dokter en in de nacht van maandag op dinsdag ging hij ook hoesten erbij.
Zijn hart kan het niet meer bolwerken en daarom krijg hij flauwtes. Ik heb nu plaspillen en vetmedin meegekregen en het gaat beter.

[Pepie]

Hmmm net toch weer mis...
De hele tijd sinds gister niks meer aan de hand. Ze at goed (en ze is een moeilijke eter, dus als ze niet lekker is eet ze echt niet), ze heeft vanavond nog gespeeld. is een paar keer op de bank gesprongen om lekker te kroelen.
Net met uitlaten eerst weer braaf wachten bij de poort, een toe maar en een sprintje. Daarna bleef ze wat achter, doet ze wel vaker maar nu wilde ik haar kunnen zien dus ik floot en ze kwam aansprinten. niks aan de hand. daarna gewoon op een sukkeldrafje verder. En we zijn halverwege de straat, ik kijk achterom en ze staat op 4 poten te wiegen en valt weer om terwijl ik al terug loop.
Even geaaid, gezegd dat het goed was. Opgetild, naar huis gedragen, in haar mandje gelegd en daar kon ze alweer gewoon staan. Ze ligt nu weer gewoon te slapen alsof er niets gebeurd is.

Vlo heeft het ook na inspanning..hij springt van de bank en Hoppa dan ligt hij plotsklaps om.

[xSuzannex]

Hmmm... is ze ook bang voor de dierenarts als die aan huis komt denk je?
Misschien even hartje nakijken en misschien een bloedname...
't Is Natuurlijk geen jonge blom meer.. maar toch

Ja ze raakt al in paniek als ze vastgehouden wordt. Maar we hebben nu wel besloten dat als het nu nog 1x gebeurd, we toch echt moeten gaan. Paniek of niet.
Het is gewoon raar dat iets wat in de afgelopen 7 jaar een keer of 4/5 is voorgekomen, op verschillende momenten, nu ineens 2 dagen achter elkaar is.
Komende rondjes ga ik ook wel voor de zekerheid met de camera op zak lopen, zodat een dierenarts misschien daar al wat uit kan halen door de manier waarop ze in elkaar zakt.
Hopelijk is het niet nodig, maar na gister ben k er wel een beetje bang voor.


Ik vind het zo gek dat het met inspanning te maken zou hebben. Ze krijgt voor haar leeftijd hier nog aardig wat beweging, en alle keren is er niets aan de hand. Pootje baden, achter ballen aanrennen, met de scoot meesjokken met een km of 8 per uur, andere honden tegenkomen en daar bij stoer doen, gisteravond nog trekspelletjes, knuffels slopen, zich opwinden omdat saar alle knuffels terug jat voor ze ze echt stuk kan maken.
En dan met zo'n simpel rondje van nog geen 50 meter ligt ze weer plat voor de bosjes

[Habibi]

Ik heb even opgezocht of Adam Stokes aanvallen kunnen voorkomen bij dieren.
Dat blijkt te kunnen.

Heeft er wel wat van geloof ik?

[xSuzannex]

Nou over 2 uur zitten we bij de dierenarts.
Net met het rondje gebeurde het weer. Lijkt wel echt te maken hebben met beweging, want ze trok weer uit zichzelf een sprintje. Ik kwam bij de poort al een andere hondeneigenaar tegen dus kon het niet blijven filmen, maar we hadden het erover, van joh gek he, je ziet nu zie je helemaal niks. en ze trekt een sprintje, dat gaat ook goed, ze gaat weer langzamer lopen en ze stort weer in elkaar.
We waren amper 20 meter van huis, ben er nu gewoon bij blijven zitten tot ze weer goed bij was. Binnen een halve minuut zat ze gewoon voor zich uit te staren, en met 3 minuten liep ze weer. Ze zat nog even te markeren, het weg te schoppen, nog te patsen bij een hond waarvan ik naar de baas had geroepen of ie hem nu even bij zich wilde houden.
Blijft raar.
Maar goed, dit is geen doen. Als het nu eens per week was oid dan gaat het wel, maar het is nu 3x in 2 dagen.
Gelukkig wilde ze vanmorgen niet eten, de lasagne was op, dus kan ze straks nuchter naar de dierenarts

[ranetje]

Succes bij de DA
Bloedonderzoek lijkt me best een goed idee en eventueel hartonderzoek.
Dat laatste zou wel wat intensiever moeten want luisteren door een DA geeft doorgaans geen uitsluitsel.

[xSuzannex]

Nou, dit gaat niet lang meer duren. Dat is wel duidelijk.
Met het uit de auto komen liep ze nog geen 10 meter en begon alweer te zwalken. Opgetild en maar gedragen. Bij de dierenarts op tafel was ze amper te onderzoeken, maar haar hart was goed te horen dat hij idioot hard en snel sloeg, en een flinke ruis.
Eenmaal van tafel af viel ze ook weer weg van de spanning.
Besloten dat we wel hartmedicatie proberen, want het was volgens de dierenarts wel duidelijk haar hart hoe ik de symptomen beschreef en hoe ze daar ook weg viel. Maar ze mag helemaal niks meer. Zelfs niet de "rondjes" door de straat. Liever gewoon alleen in de tuin poepen en plassen voor de komende tijd, en als de medicijnen dan aan slaan mag ze ook niet meer wild doen of rennen, dus dat komt neer op op het plankje van de scoot zitten terwijl saar wel loopt, en dan stoppen bij een veldje waar ze een beetje kan rondsnuffelen.
Dan even kijken of ze daar nog wel van kan genieten. Haar voor haar laatste weken/maanden/jaar niet verder dan de tuin laten komen vind ik ook wel heel erg triest

[Pemba]

Ik vind het zelf ook wel een triest advies van de da.
En wat nou als ze zelf wel lopen wil?
Ik zou zelf even aankijken of en hoe de medicijnen werken en haar dan gewoon haar eigen gang laten gaan en dan zie je wel waar het schip strandt.
Sterkte want ik weet hoe het is, we hebben met Tenzin hetzelfde meegemaakt.

[xSuzannex]

Maar ze mag helemaal niks meer. Zelfs niet de "rondjes" door de straat. Liever gewoon alleen in de tuin poepen en plassen voor de komende tijd, en als de medicijnen dan aan slaan mag ze ook niet meer wild doen of rennen, dus dat komt neer op op het plankje van de scoot zitten terwijl saar wel loopt, en dan stoppen bij een veldje waar ze een beetje kan rondsnuffelen.
Dan even kijken of ze daar nog wel van kan genieten. Haar voor haar laatste weken/maanden/jaar niet verder dan de tuin laten komen vind ik ook wel heel erg triest

Dat zou ik persoonlijk dus niet doen - of 1. de medicatie slaat niet aan en komt jammer genoeg het einde in zicht of 2. de medicatie slaat wél aan en dan zou dat moeten inhouden dat ze weer redelijk wat kan, anders zit je duidelijk onder 1.

En zo'n oud hondje verdient het ook niet om niks meer te mogen.

Ben ik het met je eens hoor. We moeten gewoon goed naar Jess kijken.
Ze ligt nu ook altijd wel rustig, dus het is niet zo dat ze ineens echt heel veel moet inleveren, maar echt een leuk einde van haar leven wordt het zo niet.
Maar hier kan ik niet alleen over beslissen natuurlijk. Het is het hondje van mijn vriend, en ik ben pas 1.5 jaar haar baasje.
Misschien kunnen we ook gewoon beslissen om wel eerst even de medicatie de kans te geven komende weken, en daarna met medicatie gewoon doen zoals altijd. Dat als ze zin heeft om te rennen, we haar gewoon laten rennen, als ze vraagt om een bal te gooien, we gewoon een bal gooien. En als ze dan definitief omvalt doet ze dat wel op een moment waarop ze blij was.
Maar dan moeten we wel eerst even die pillen de kans geven denk ik.
Ik denk eerlijk gezegd dat we die keuze niet eens hoeven te maken. Als je ziet hoe snel dit nu gaat en hoe weinig inspanning er voor nodig is om weg te raken. van 4/5 aanvallen in 7 jaar naar 5 in 2 dagen tijd waarvan 3 vandaag terwijl ze pas 5 uur wakker is

[Pepie]

Ik heb hetzelfde advies gekregen met Vlo..gelukkig slaan de medicijnen wel aan waardoor hij in huis in ieder gevoel weer loop te spelen..maar vanmorgen was ik twee uur later met zijn medicatie en zakte hij weer inelkaar.Ik verwijt het maar aan de twee uur later.Als we twee weken verder zijn mag hij korte wandelingen mee maar voorlopig is het voor hem ook de tuin.
Sterkte ermee ik hoop dat de medicijnen aanslaan Welke heb jij gekregen?

[xSuzannex]

Ik vind het zelf ook wel een triest advies van de da.
En wat nou als ze zelf wel lopen wil?
Ik zou zelf even aankijken of en hoe de medicijnen werken en haar dan gewoon haar eigen gang laten gaan en dan zie je wel waar het schip strandt.
Sterkte want ik weet hoe het is, we hebben met Tenzin hetzelfde meegemaakt.

Ja ik denk niet dat ik dat kan hoor, als ze gewoon zo graag wil spelen of lopen.
een week of 2 zo aanrommelen en haar rustig houden moet wel lukken, maar ik vind het geen leven voor een hond om nog weet ik veel, 3 jaar? zo door het leven te moeten gaan omdat haar hartje anders stopt.

Ik heb hetzelfde advies gekregen met Vlo..gelukkig slaan de medicijnen wel aan waardoor hij in huis in ieder gevoel weer loop te spelen..maar vanmorgen was ik twee uur later met zijn medicatie en zakte hij weer inelkaar.Ik verwijt het maar aan de twee uur later.Als we twee weken verder zijn mag hij korte wandelingen mee maar voorlopig is het voor hem ook de tuin.
Sterkte ermee ik hoop dat de medicijnen aanslaan Welke heb jij gekregen?

Klinkt goed! Ze zei dat ook idd, dat het vanaf dan ook nooit meer overgeslagen mag worden omdat het hart anders een enorme opdonder krijgt. Ze moet er 2 per dag dus ik begin vanavond. Ze krijgt Cardisure 1.25 mg 2 maal daags
Ik hoop het echt dat het goed aan slaat en dat ze gewoon weer door het leven kan zoals het laatste jaar. Lekker met de scoot weg langs het water, af en toe wat poedelen in de kromme rijn, zo nu en dan een balletje apporteren of met sara oprennen.

[Shibby]

Ik heb vorig jaar een tijd met Shib lopen klooien vanwege soortgelijke aanvallen.
Eerst had hij ze 1 keer in het half jaar en kon ik er prima mee leven. Een jaar geleden ging het van 1 keer in de 2 weken naar om de paar dagen. Bij hem bleek z'n hart ook een flinke ruis te hebben en erg snel te kloppen.
Hij krijgt nu vetmedin en het gaat meer dan prima met hem! Hij rent, racet, sjouwt, klooit en doet dat hem een lieve lust heeft. 1 maal nog een minimini aanvalletje gehad en verder niks meer.

Ik hoop voor je dat dat bij de oude dame ook zo gaat zijn. Maar het advies van de da volgen door nauwelijks meer te wandelen zou ik niet volgen. Of dat een hondwaardig leven is voor een actieve hond als jullie oude dame? Ik betwijfel het