Moos is lijder degeneratieve myelopatie.

[nelleke]

Onlangs kreeg ik bevestiging van mijn vermoeden dat Moos DM had. Hoe vreselijk ook nu ben ik rustig. Heb maanden er tegen aan gehikt. Getobd met de gedachte of hij pijn zou hebben, hoewel ik er helemaal niets van zag. Hij spelde n rende dat het een lieve lust was.

In mei 2016 begon ik zijn loop raar te vinden. Achter poot links draaide in het lopen naar binnen. Gk vond ik het. Maar hij had er gen last van. Moos is van mei 2008 en was na vaccinaties in 2010 niet mer naar dierenartsen geweest.
Ik ben wat gaan zoeken naar deze rare symptomen en kreeg via Duitse herderforum (dat nu niet meer bestaat) antwoord dat de symptomen die ik aangaf haar deed denken aan DM.
Nog nooit van gehoord. Herders hadden HD en Ed dacht ik. Vreselijke dingen las ik en dat zag ik ook aan Moos.
Nu naar dierenarts. De eerste da die ons snel kon zien manipuleerde de achterpoten zoomsteken naar achteren dat ik er een rot gevoel bij kreeg. Hou daar maar mee op. Ik wil dat hij onderzocht werd op DM.
Enfin na 3 weken ben ik voor second opinion naar 2e da gegaan. Gevraagd of acupunctuur misschien iets was voor de achterhand problemen van Moos kon zijn en of zij hem eens kon bekijken.
Zij wilde Moos eerst eens zien lopen. Rustig en vervolgens wat sneller.
Mijn verhaal en vermoeden van DM en dat ik hem niet de hele molen in wilde laten gaan besloot ze een bloedtest te kunnen doen. Prima. Duurde wel 4weken.
Bloedafname was in minder dan een minuut gebeurt. Advies was in beweging houden en zwemmen. Dat de ik al. Ik had echt het idee da hij gen pijn had.
Had al spierversterkende supplementen, Visolie, verschillende soorten KVV. Loopplank voor in de auto.
Nu 2 weken geleden telefoon van da dat Moos lijder is. Vreselijk voor hond van 8,5 jaar.
Inmiddels acupunctuur en chiropractie gehad waar hij goed op reageert. Ook een keer anabole inj.
Ik zie dat het in snel tempo achteruit gaat. Maar hij is vrolijk en wil graag wandelen. Ik loop om d 4 uur met hem een kwartier. Dan loopt hij los. En een keer 3 kwartier samen met zijn vriendin oud Duitse herder. Ook los en dan rent hij nog samen met haar. Zo goed om te zien. Ik laat hem gewoon zijn gang gaan. Neem nu een sjaal mee om zonodig de achterpoten te ondersteunen.
Sinds gisteren 2 schoentjes voor achterpoten en die draagt hij in huis tegen het wegglijden.
Ik kan op dit forum niet zo gauw lotgenoten vinden. Misschien zoek ik niet goed.
In mijn kennissenkring is niemand bekend met ziekte.
Wel een heel lang verhaal geworden.
Ik hoop dat ik nog een poosje van mijn lieverd mag genieten.

[Nel]

Wat naar zeg, maar wat is DM?

[nelleke]

Wat naar zeg, maar wat is DM?

Degeneratieve myelopatie.

[Stapper]

Potverdorie, dat is rot nieuws. Jij en Moos heel veel sterkte de aankomende tijd

[fenneke]

Finnvan blondie had het en helaas ook buster heeft dm

Ging steeds slechter lopen en wat klachten .
Hij is helemaal op de foto gezet en eigenlijk was daar niets op te zien .
Da dacht misschien aan tumor of iets in de rug maar dat was het allemaal niet.

Dus aan de hand van mijn bevindingen en wat zij zag zijn we tot de conclusie gekomen dat het dm moet zijn.

Eigenlijk is het pas echt bij autopsie vast te stellen is mij verteld

Ik loop nog elke dag tenminste 1 wandeling van een uur met hem Dat gaat langzamer dan eerst maar hij vindt het zo prima. Daarnaast wat kleinere wandelingen
Eerder kon ik 100 keer een bal gooien en hij bleef gek maar nu gaat hij na de tweede keer al liggen. Dan zitten zijn achterpoten in de knoop.

Buster krijgt wel pijnstilling hoewel je overal leest dat ze geen pijn hebben toch doet hij het er beter op is mijn idee .
Wel heeft hij af en toe een erge aanval van pijn in zijn nek en dan geef ik hem traumadol naar behoefte.
Hij krijgt wel steeds meer plekken op zijn achterpoten van het slepen maar zijn kop is nog de eeuwige clown
Buster is in september 9 jaar geworden

Een rot ziekte en mijn eigen da was er ook beroerd van toen we zaten te overleggen .

Verkeerde naam gebruikt en veranderd

[nelleke]

Wat erg Fenneke. Vind het ook zo een rot ziekte. Voor Moos heb ik niet allerlei onderzoek gekozen. Op allerlei info en op YouTube zag ik dat wat Moos liet zien DM was.
Ben erg blij met de da waar ik nu ben. Ze luistert en kijkt goed en ik hoop dat ze ons tot ook helpt als het niet meer gaat.
Ik heb van Ruffwear schoenen voor de achterpoten sinds vandaag. Tegen uitglijden en voorkomen van letsel. Moos laat ze goed zitten en in huis helpt het heel goed tot nu toe. Ik wens jullie sterkte.

[nelleke]

Potverdorie, dat is rot nieuws. Jij en Moos heel veel sterkte de aankomende tijd

Dank je wel.

[blondie]

Kleine correctie @Fenneke Bluf(fie) had geen DM, Finn mijn eerste hond had zonder daadwerkelijke onderzoeken de diagnose gesteld gekregen en voor TS, daar heb ik wel e.e.a. over geschreven.
En voor @fenneke zelf het is vast te stellen via dna, dus bij speeksel afname sowieso. Ik heb het niet meer laten testen in ieder geval destijds. Finn was bijna elf jaar toen ik dacht dat hij last had van een andere aandoening die al eerder geconstateerd was(LSI). Maar het bleek DM en inderdaad een ziekte die eigenlijk geen pijn geeft, wel ongemak en meer en meer uitvallen van spieren en spierkracht, te vergelijken met de menselijke ziekte ALS.

En als ik jou lees Fenneke, dan zou ik voor jou en je hond op zeker willen vaststellen wat jouw hond heeft. DM daarbij raken de dieren (langzaam aan) verlamd, maar geeft geen pijn. Mijn hond had ook nog iets anders, en dat veroorzaakte soms wel pijn en veel ongemak mét pijn bij tijd en wijlen, daar moest ik hem echt pijnstilling voor geven. De diagnose DM was een rotziekte, en ik zag de achterhand verzwakken, maar hij was nog "goed" die verlammingsverschijnselen kunnen overal naar doorslaan ook naar de kop.
Incontinentie, volledige verlamming van de achterhand, en dus ook geen controle over de ontlasting zijn ook gevolgen van DM.
Het is een rotziekte.
In de kop zijn ze heel helder en bij en de wil om door te gaan is er vaak wel, maar het lichaam werkt niet meer mee in wat zij denken dat ze nog kunnen en willen doen. Finn kon gerust nog een muur op willen springen achter Bluf aan... hij vergat dan alleen dat zijn lichaam dat niet kon, en gelukkig stond ik er dan vaak op tijd bij om hem op te vangen of om hem een kontje te geven.
Als ik dat kontje gaf dan stond hij zo de ziel... Goed hé baas, dat deed ik toch maar weer even
Dat ik met een hartverzakking er onder stond maakte hem niet uit.
Het was verdrietig die diagnose. Ik heb wel nog enorm veel genoten samen met hem toen hij de hulp accepteerde. Maar er staan ook filmpjes ook hier geloof ik die in en in triest zijn voor een buitenstaander. dat hij omviel tijdens het lopen of dat hij ongelijk terrein niet aan kon om op te lopen. Je hart breekt, zeker als hij zelf dan ineens een whoopsie bek trekt, zich omhoog hijst en verder waggelt. Voor mij was de belangrijkste wetenschap dat hij geen pijn had, en dat zag ik ook. Bij die andere aandoening had hij soms behoorlijke last, bij DM niet. Dat was gewoon echt ongemakkelijk voor hem, omdat hij wilde, maar zijn lichaam liet hem in de steek, en hij moest af en toe mijn hulp accepteren. Dat gaf hij ook op een bepaald moment echt aan. De hond die voorheen nooit een kontje wilde, of even ondersteuning beliefde keek me aan en dan mocht ik hem bijstaan, haha, ik lach er nu om hoor, het was ook wel weer mooi om samen mee te maken.
Maar ik heb wat keren met tranen in mijn ogen gestaan en met een brok in mijn keel omdat ik de trotse fiere gast ineens om zag vallen.
Heel veel sterkte. Overigens had ik er ook een waar een rolstoel totaal geen optie voor was. Niet omdat ik dat te veel gedoe vond, puur om hoe hij was. Want een rolstoel zou ook nog een optie kunnen zijn uiteraard, maar dat moet je zelf inschatten.
Het is een vreselijke nare ziekte en ik heb er maar kort mee te maken gehad. Finn is elf jaar geworden, maar de dm diagnose was op 2 januari destijds, hij heeft toen wel anabolen nog gekregen en we hebben nog een leuke tijd gehad, in april gaf hij aan dat het genoeg was, hij kon zelf niet naar zijn waterbak lopen toen hij dorst had.

[fenneke]

Wat erg Fenneke. Vind het ook zo een rot ziekte. Voor Moos heb ik niet allerlei onderzoek gekozen. Op allerlei info en op YouTube zag ik dat wat Moos liet zien DM was.
Ben erg blij met de da waar ik nu ben. Ze luistert en kijkt goed en ik hoop dat ze ons tot ook helpt als het niet meer gaat.
Ik heb van Ruffwear schoenen voor de achterpoten sinds vandaag. Tegen uitglijden en voorkomen van letsel. Moos laat ze goed zitten en in huis helpt het heel goed tot nu toe. Ik wens jullie sterkte.

Nee wij hebben ook op basis van bevindingen en uitsluiten van tumoren de diagnose gesteld.
Laatst had hij bloed bij het plassen en toen dacht ik verdorie hebben we een prostaat tumor gemist want ook dat kan dit soort problemen geven.
Maar dat was ook allemaal goed.

Waarschijnlijk omdat hij niet goed zijn poot meer kan optillen en eigenlijk tegen de boom of struik leunt heeft hij op die manier zich zelf opengehaald .

Jullie ook sterkte natuurlijk

[lieke]

Bah, wat een rotziekte is het toch... maar als het echt DM is, dan kun je er zeker van zijn dat hij in ieder geval geen pijn lijdt. De zenuwuitval veroorzaakt geen pijn maar lijden is het toch omdat het hoofd nog goed werkt, maar het lichaam heel langzaam steeds minder kan.
Het is te vergelijken met ALS bij mensen.
Op Facebook is er een aparte groep van mensen met honden met degeneratieve myelopathie van alle mogelijke rassen. Helaas wel veel duitse herders. Daar zitten dus heel veel mensen met praktische ervaring (ook met hulpmiddelen). Het is een besloten groep maar je kunt je er gewoon voor aanmelden:Degeneratieve Myelopathie_NL

Heel veel sterkte!

[nelleke]

Aan Blondie.
Dank voor je bericht. Ik herken alles wat je schrijft. Ben overtuigt dat hij geen pijn heeft. Kan hem nu buiten met een sjaal onder achterpoten helpen om uit de auto te komen. In de auto doet hij het over een loopding. Dat gaat goed gelukkig. Maar mijn hart slaat om als hij omduikelt met zijn achterlijf.
We hebben er zelf het meeste pijn aan. Mijn prachtige hond die rende, zwom, speelde met elke hond die hij ontmoette. En nu nog probeert 2 meter lange takken rond te sjouwen. Ja dan kukelt hij ineens om. Grrrr. maar ik denk niet dat hij het door heeft.

[nelleke]

Bah, wat een rotziekte is het toch... maar als het echt DM is, dan kun je er zeker van zijn dat hij in ieder geval geen pijn lijdt. De zenuwuitval veroorzaakt geen pijn maar lijden is het toch omdat het hoofd nog goed werkt, maar het lichaam heel langzaam steeds minder kan.
Het is te vergelijken met ALS bij mensen.
Op Facebook is er een aparte groep van mensen met honden met degeneratieve myelopathie van alle mogelijke rassen. Helaas wel veel duitse herders. Daar zitten dus heel veel mensen met praktische ervaring (ook met hulpmiddelen). Het is een besloten groep maar je kunt je er gewoon voor aanmelden:Degeneratieve Myelopathie_NL

Heel veel sterkte!

Door bloedonderzoek is vastgesteld dat Moos lijder is. Want ik zou me voor de kop slaan als hij pijn zou hebben. Maar ik zie het ook echt niet. Wel dat hij sneller langzamer gaat lopen. Maar hij blijft speels en rent nog met een grote tak rond. Net als voorheen.
Ik ga zeker op Facebook kijken. Dank je voor de tip.

[Marjoleine]

DM wordt vastgesteld met een DNA-test die wel kloppend is maar incompleet.
Met andere woorden: een genetische lijder hoeft niet ziek te worden en een zieke hond kan vrij testen.
De enige echte diagnose kun je pas laten stellen als de hond is overleden, door een punctie.

Meestal wordt de diagnose dus gesteld door waarneming en uitsluiting van andere dingen, en dat is dan een vrijwel zekere diagnose.

Het enige gunstige is dat het absoluut geen pijn geeft.
Maar rot is het wel. Sterkte.

[blondie]

DM wordt vastgesteld met een DNA-test die wel kloppend is maar incompleet.
Met andere woorden: een genetische lijder hoeft niet ziek te worden en een zieke hond kan vrij testen.
De enige echte diagnose kun je pas laten stellen als de hond is overleden, door een punctie.

Meestal wordt de diagnose dus gesteld door waarneming en uitsluiting van andere dingen, en dat is dan een vrijwel zekere diagnose.

Het enige gunstige is dat het absoluut geen pijn geeft.
Maar rot is het wel. Sterkte.

Dat was in mijn geval dus. Ik kan en mag dus niet met zekerheid zeggen dat mijn hond het had (en toch even voor de goede orde het ging om de reu die het had en niet Bluf de teef). Vooraf heb ik geen dna afgenomen, ik had wel het setje in huis om te laten checken, maar ik was meer met hem bezig eerlijk gezegd dan dat ik nog aan dat test setje dacht. En daarbij kwam dat hij nooit als dekreu is ingezet.

[nelleke]

DM wordt vastgesteld met een DNA-test die wel kloppend is maar incompleet.
Met andere woorden: een genetische lijder hoeft niet ziek te worden en een zieke hond kan vrij testen.
De enige echte diagnose kun je pas laten stellen als de hond is overleden, door een punctie.

Meestal wordt de diagnose dus gesteld door waarneming en uitsluiting van andere dingen, en dat is dan een vrijwel zekere diagnose.

Het enige gunstige is dat het absoluut geen pijn geeft.
Maar rot is het wel. Sterkte.

Er is bloed afgenomen waaruit bleek dat hij lijder is. De symptomen waren voor mij zo duidelijk dat die uitslag een bevestiging van mijn vermoeden was. Verder onderzoek zoals röntgenonderzoek was geen optie voor mij.
Ik hoop nog een poos met Moos te mogen genieten. Zolang het voor hem dragelijk en honds is.
Dat hij geen pijn heeft was een opluchting voor mij. Voor mijn geruststelling geef ik hem CBDolie.

[Marjoleine]

Er is bloed afgenomen waaruit bleek dat hij lijder is.

Ja, dat is de DNA-test, maar zie mijn eerdere uitleg.
Die is wel betrouwbaar maar niet compleet dus lijders zijn niet altijd ziek en zieke honden testen niet altijd als lijder.
Er zijn meer genen betrokken en voor maar één ervan is een marker.

Ik zeg het zo nadrukkelijk omdat mensen dat vaak niet weten en dan denken dat een hond die lijder test altijd ziek wordt. Dat is niet zo, en een hond die vrij of drager test kan wél ziek worden.
Helaas.

[fenneke]

DM wordt vastgesteld met een DNA-test die wel kloppend is maar incompleet.
Met andere woorden: een genetische lijder hoeft niet ziek te worden en een zieke hond kan vrij testen.
De enige echte diagnose kun je pas laten stellen als de hond is overleden, door een punctie.

Meestal wordt de diagnose dus gesteld door waarneming en uitsluiting van andere dingen, en dat is dan een vrijwel zekere diagnose.

Het enige gunstige is dat het absoluut geen pijn geeft.
Maar rot is het wel. Sterkte.

Dat was in mijn geval dus. Ik kan en mag dus niet met zekerheid zeggen dat mijn hond het had (en toch even voor de goede orde het ging om de reu die het had en niet Bluf de teef). Vooraf heb ik geen dna afgenomen, ik had wel het setje in huis om te laten checken, maar ik was meer met hem bezig eerlijk gezegd dan dat ik nog aan dat test setje dacht. En daarbij kwam dat hij nooit als dekreu is ingezet.

Sorry , ik wist dat een van jou honden het had en toen buster het kreeg heb ik dat weer opgezocht en jou berichten erover gelezen. Ik heb alleen de verkeerde naam genoemd .

Bij buster gaat het langzaam achteruit en ik merk het aan meerdere dingen .
Jullie zeggen ook dat de hond geen pijn heeft maar toch heeft buster af en toe een erge pijnaanval en kan bv niet gaan liggen . Hij laat zich dan gewoon vallen . Hij ligt dan met zijn kop tussen de voorpoten en wil niet plat wat ook niet hoeft natuurlijk . Is dan ook onrustig maar dat is logisch.

Ik denk dat het bij Moos' allemaal sneller gaat dan bij buster als ik het zo lees.

[Marjoleine]

Jullie zeggen ook dat de hond geen pijn heeft maar toch heeft buster af en toe een erge pijnaanval en kan bv niet gaan liggen . Hij laat zich dan gewoon vallen . Hij ligt dan met zijn kop tussen de voorpoten en wil niet plat wat ook niet hoeft natuurlijk . Is dan ook onrustig maar dat is logisch.

Dat is eigenlijk gek, ja.

We denken dat, omdat het neurale uitval is en de logica zegt dan dat er geen pijn is. Vaak worden er ook geen pijnprikkels gemeten bij testen.
Maar ja. Niemand heeft dat natuurlijk gevraagd ooit en geen hond heeft het ooit woordelijk kunnen bevestigen.

[nelleke]

Moos heeft geen pijn. Lijkt net of zijn achterlijf er niet bij hoort. Hij rent als hij daar zin in heeft, sleept met grote takken. Graaft kuilen. Maar het achterlijf kukelt ineens om. Zo akelig om te zien. Het tempo waar in het achteruit gaat is erg snel.
Gelukkig ziet hij er nog happy uit als we op stap zijn.

[fenneke]

Buster loopt het liefst in een klein drafje .
Net alsof hij daar het gemakkelijkst mee uit de voeten kan met echt rennen gaat het mis langzaam lopen ook dan zwabbert hij veel meer
Als ik stil sta om met iemand te praten gaat hij gelijk liggen eerder deed hij zijn eigen ding en snuffelde wat rond

Maar wel met die takken blijven slepen hè

Zo ligt hij er dan bij met een aanval




Ik lees ook overal dat er geen pijn moet zijn maar toch heeft hij het wel . Ik geef hem dus wel elke dag pijnstilling en met een aanval nog meer

[blondie]

@fenneke Omdat hij ook pijn heeft vraag ik mij af of hij niet ook iets anders heeft? Zijn er wel eens foto's gemaakt? Finn had namelijk ook LSI, een vergroeiing bij het staartbeen, daar had hij bij tijd en wijlen dus behoorlijke pijn van en kon dan ook ineens door zijn achterpoten zakken. Dat gebeurde gelukkig niet vaak (die diagnose is gesteld n.a.v. foto's toen hij 5 jaar was) en daar gaf ik hem af en toe pijnstilling voor, en vanaf een jaar of 8 ben ik iedere dag pijnstilling gaan geven omdat ik merkte dat hij continue last had, minder vrolijk werd en de dingen niet kon doen die hij graag deed, ook boomstammen liften, lekker rennen en dollen met een bal
Toen hij op het eind ineens heel moeilijk ging lopen dachten ik én de dierenarts toen ze mijn verhaal hoorde ook eigenlijk dat hij door de LSI verlamd aan het raken was, de vergroeiing zou uiteindelijk tegen zenuwen aan gaan drukken.
Omdat hij na onderzoek geen pijn aangaf was dat dus uitgesloten maar moest ze dus constateren aan alle symptomen dat het DM was.

Je hoefde geen sorry te zeggen voor de verkeerde naam hoor, maar zoals je weet is het een erfelijke aandoening en Bluf heeft ook nakomelingen lopen dus wilde ik het duidelijk hebben dat zij geen drager was.

[fenneke]

Buster is helemaal op de foto gezet in augustus en daar was niets te zien door de orthopeed .
De pijn zit bij hem meer in zijn nek en ik denk wel dat het wat anders is alleen is het wel ong tegelijk begonnen met zijn andere klachten .

De orthopeed heeft allerlei testen gedaan en buster liet alles toe.
Daarna dus foto's gemaakt van kop tot teen waar ze niets op zag .
Toen we hem van de tafel tilden gaf hij -- eindelijk -- een gil en naar aanleiding daarvan zijn er nog meer foto's gemaakt maar ook zonder resultaat

[Emma]

Aan de manier hoe hij ligt, de voorpoten wijd en hals gestrekt met de kop op de grond, zou op nekpijn of pijn tussen schouderbladen kunnen wijzen. Als hij loopt, loopt hij dan onzuiver of kreupel met de voorbenen?

[blondie]

Buster is helemaal op de foto gezet in augustus en daar was niets te zien door de orthopeed .
De pijn zit bij hem meer in zijn nek en ik denk wel dat het wat anders is alleen is het wel ong tegelijk begonnen met zijn andere klachten .

De orthopeed heeft allerlei testen gedaan en buster liet alles toe.
Daarna dus foto's gemaakt van kop tot teen waar ze niets op zag .
Toen we hem van de tafel tilden gaf hij -- eindelijk -- een gil en naar aanleiding daarvan zijn er nog meer foto's gemaakt maar ook zonder resultaat

Jeetje wat naar dat je dan nog niet precies weet wat er aan strookt.
Is hij wel behandeld door de orthopeed ook? Sorry dat ik dan weer met een voorbeeld van Finn kom, maar toen ik hem dus op 5-jarige leeftijd liet nakijken koos ik ook ervoor om hem een behandeling te geven door de dierenarts, zij deed ook chiropractie. Tijdens die behandelingen (er waren er 3 nodig) bleek dat hij ook wat ongemak had in zijn nek. Dat is door haar behandeld en na de behandelingen liep hij ineens een stuk vrijer. De aandoeningen van de onderrug kon niets aan worden gedaan, maar ik merkte toch wel dat die behandeling van rug en nek hem wel goed hadden gedaan.

[Lunatic]

Bah rotziekte, sterkte!

[blondie]

Ik weet dat er meerdere mensen zijn die bekend zijn met dit ziekte verloop. Ook hier op het forum. Vandaar dat ik hoop dat zij toch wat ervaringen willen neertikken. Via pb heb ik meerdere dingen verteld aan TS.
Voor mij is het geen taboe, ik heb vrees voor de ziekte dat wel. Heb het meegekregen met mijn hond, en gelukkig moet ik zeggen was hij bijna elf toen dit zich openbaarde. Ik weet namelijk niet wat ik had gedaan als hij jonger had geweest of een ander karakter had gehad. Misschien dat ik dan ook voor optie rolstoel had gekozen. Ik weet het niet.
Ik weet wel dat ik gisteren weer flink heb lopen grienen omdat ik bepaalde topics terug las die betrekking hadden op mijn hond, zijn afscheid etc. en dat ik echt hoop dat voor wat het waard is fokkers ook met deze aandoening zich bezig houden.
Wat een pijn doet het om je krachtige, prachtige hond onder je handen te zien wegglippen, kop helder sterk en krachtig, maar een lichaam dat dat totaal niet meer bij kan benen.
En nu ik de filmpjes en de foto's zie van het einde van mijn kanjertje, zie ik toch ook dat het bij mijn hond ook wel al ver was, zijn ogen waren op bepaalde momenten ook niet meer helder. Maar goed, dat kan ik nu zeggen zoveel jaar na dato, toen wilde ik het gewoon niet zien.

[nelleke]

Dank je wel Blondie. Ik vroeg me al af of dit een taboe is op dit forum. Van alles wordt hier op het forum gedeeld. Maar over DM kreeg ik het advies naar het duitse herder forum te gaan.
Inmiddels is dat forum ineens opgeheven.
Het valt mij op dat zelfs Nanna geen reactie gaf op mijn item.
Geeft niet maar wel wonderlijk.

[Floortje]

Wat een naar bericht Nelleke. Veel sterkte.

[blondie]

Dank je wel Blondie. Ik vroeg me al af of dit een taboe is op dit forum. Van alles wordt hier op het forum gedeeld. Maar over MD kreeg ik het advies naar het duitse herder forum te gaan.
Inmiddels is dat forum ineens opgeheven.
Het valt mij op dat zelfs Nanna geen reactie gaf op mijn item.
Geeft niet maar wel wonderlijk.

Nou goed Nanna heeft niet echt honden gehad die deze aandoening hebben of hebben gehad, dus ik kan me voorstellen dat ze niet reageert op dingen waar ze geen kennis van heeft of iets over heeft meegemaakt, en Nanna is niet het forum natuurlijk
Het is geen taboe denk ik, maar wellicht zijn er niet heel veel mensen die het met hun hond hebben gehad, en jouw topic titel moet je misschien veranderen naar de naam dat hij lijder is aan DM. Nu staat er dat hij lijder is. Niet iedereen klikt een topic open. Zelf kijk ik ook naar onderwerpen, eerlijk gezegd dacht ik dat hij een lijer was, vervelende hond in deze regio. Ik dacht niet aan een aandoening eerlijk gezegd, dus bij toeval had ik open geklikt en jouw verhaal gelezen, en ja, dat raakte me, omdat het voor mij herkenbaar was.

[nelleke]

Ik weet niet hoe ik die titel moet veranderen. Heb gisteren al gekeken maar kom er niet uit. Kan ik iemand vragen het te doen?