Drie kwartier later gaf ik ze hun avondeten. Benthor keek me treurig aan en at niets. Dat is heel ongebruikelijk voor Benthor dus ik besloot om hem snel even uit te laten. Misschien voelde hij zich niet lekker.
Tijdens de wandeling plaste en poepte hij normaal. Wel ging hij steeds langzamer lopen. Na een kwartier weer thuis en hij wilde nog steeds niet eten.
Benthor ging wel liggen maar lag er niet ontspannen bij. Hij bleef maar hijgen. Na een poosje ging ik naar hem toe en toen voelde ik dat de vloer nat was. Hij was erg aan het kwijlen. Toen begon hij ook te kreunen. Dat was het moment om de dierenarts te bellen. Ik kon direct komen.
De dierenarts heeft zijn hart beluisterd en zijn slijmvliezen bekeken. Ook zijn buik bevoeld. Dat was in orde.
Maar hij bleek wel ruim 40 graden koorts te hebben!
Omdat de oorzaak niet bekend was kreeg Benthor een pijnstiller, koortsremmer en antibiotica ingespoten. Er was toevallig nog een spoedgeval en terwijl de dierenarts daarmee bezig was heb ik in de wachtkamer gezeten met Benthor. Na een half uur deed de dierenarts de test: hij gaf Benthor wat blikvoer en Benthor at het op!
Dus op naar huis. De volgende ochtend werd Benthor terugverwacht en is er bloed afgenomen. De eerste uitslagresultaten wijzen op een ontsteking. Benthor heeft daarom een kuur gekregen.
We moeten hem de komende dagen goed in de gaten houden en meteen bellen als hij verslechtert. Tot nu toe gaat het goed.
hopelijk gaat het nu weer goed!
