Wilma heeft een kwaadaardig bultje

[ranetje]

Is er na bestraling überhaupt nog huid om te hechten?
Bestraling verzwakt het huidweefsel toch?
Of zie ik dat verkeerd.
Wat een rot dilemma

[LongFields]

Niet het nieuws waarop je gehoopt had dus, wat rot.
Hoe oud is Wilma? En is dit een soort tumor die snel en gemakkelijk uitzaait?
Mijn beslissing zou afhangen van de antwoorden op deze vragen. Misschien is het voor je verdere beslissingen neemt handig om te weten of haar organen nog schoon zijn, een echo en/of rofo kan daarbij helpen.
Mijn gedachte ging na het lezen van jouw verhaal dezelfde richting op als Mosquito postte: zou de veiligste methode om deze tumor volledig weg te krijgen en te houden niet zijn door de poot te amputeren? En dan uiteraard pas als zeker is dat er geen uitzaaiingen zijn.
Moeilijk is het hoe dan ook, sterkte en wijsheid voor jou en je man!

[Sabi85]

Volgens haar paspoort wordt Wilma in oktober 10 jaar. Ze is dus niet meer de jongste, maar ze is nog wel erg fit. Ze maakt totaal geen oude of zieke indruk. Het is volgens de dierenarts lastig te zeggen of de tumor snel uitzaait, omdat er veel verschillende sarcomen zijn. Aan een biopt is niet te zien welke vorm het is. Vorig jaar is het volledig weggehaald, de randen waren schoon. Dat er nu toch een nieuw bultje zit is geen goed teken.

De poot amputeren kwam inderdaad ook in mijn gedachten op.
Ik denk dat we sowieso een afspraak gaan maken bij de oncoloog in Utrecht om meer te horen over de mogelijkheden. Daar kunnen ze ook uitzoeken of er uitzaaiingen zijn. Ik weet wel bijna zeker dat haar ik geen radiotherapie wil laten geven. Dit zal Wilma veel stress en ongemak geven en is ook nog eens vreselijk duur.

[Chiki]

Ik zou zeker het gesprek met de oncoloog (ws Mauroce Zandvliet) aan gaan! Aan de hand hiervan kun je een keuze maken. Bestralingen kunnen een enorm positief effect hebben. Die narcoses moet je niet te zwaar zien, overgroot deel van de honden ervaart dit niet als belastend. Succes!

[Yara]

Wat een narigheid. Ik wens je veel sterkte met alles!

[Jorinda]

Veel sterkte met de afspraken en vooral met het nemen van beslissingen!


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

[Sabi85]

Vandaag gebeld met de Universiteitskliniek voor gezelschapsdieren in Utrecht. Het is erg druk op de afdeling oncologie dus we kunnen pas 7 oktober terecht.

[ranetje]

Vandaag gebeld met de Universiteitskliniek voor gezelschapsdieren in Utrecht. Het is erg druk op de afdeling oncologie dus we kunnen pas 7 oktober terecht.

.
Kan je DA je daar niet sneller binnen krijgen?
Of heeft het niet zo'n grote haast.

[Ingrid48]

ik zou ook zeker overwegen om de achterpoot te amputeren. Het is een flinke operatie en ze zal natuurlijk moeten herstellen, maar het scheelt dat het een achterpoot is en ze zal zich heel goed op 3 pootjes kunnen redden

[mosquito1980]

Als Utrecht zo'n wachtlijst heeft is een andere kliniek geen optie?
Ik denk aan de Wagenrenk in Wageningen. Ik ben er zelf geweest en werd super behandeld door Dr. Gerard Rutteman

[HillieS]

Oef, heftig joh! Sterkte iig!

[Jorinda]

Wat naar dat Utrecht zo'n lange wachtlijst heeft!


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

[Paisley]

Wat verschrikkelijk naar! Jullie hebben haar nog maar zo kort, en nu al zo snel in de gezondheidsproblemen


Amputatie zou ik zelf nooit doen, en al helemaal niet bij een hond die zn jonge jaren achter zich heeft gelaten. Moet je eens bedenken wat een impact het heeft, om een hele poot te verwijderen. Ook als ze weer normaal leert lopen, zal de revalidatie enorm zwaar zijn en veel tijd kosten, met mogelijk fantoompijn en het risico dat ze geen plezier meer heeft in lopen (niet iedere hond springt met gemak rond op 3 poten)
Ben ik de enige die over euthanasie begint? Ik denk dat ik in jou geval de kanker vanaf nu onbehandeld laat en mijn hond zou euthanaseren wanneer de kanker voor pijnklachten zorgt. Ik zou niet eens naar utrecht gaan.

Verwijderen alleen gaat niet werken - het is al terug gekomen en groeit agressief. Behandelingen als chemotherapie en bestraling zijn onwijs duur en enorm belastend. Ik ken menig menselijke kankerpatient die wou dat hij er nooit aan begonnen was. Mogelijk schiet je er niets mee op, ben je duizenden euro's verder en heb je een doodzieke hond thuis.

Ik wens jullie heel veel sterkte!

[thom]

Zou Amsterdam niet eerder plek hebben ?

[Suusz27]

Helaas hebben wij vorige maand met hetzelfde bijltje te maken gehad met ons teefje van 5, en na twee x een tumor (mastcel type 2) weggehaald te hebben, ook doorverwezen naar Utrecht.
Bij ons was er ca 3 weken wachttijd maar eerlijk, dit is het me echt waard geweest.
Volgens mijn dierenarts is er in Utrecht meer kennis van dit soort zaken dan in bijv Amsterdam (dit was voor ons veel dichterbij geweest)

We zijn er ontzettend fijn geholpen door de oncoloog (Maurice Zandvliet), hij neemt de tijd om alles uit te leggen en blijft eerlijk en nuchter over wat er wel en niet mogelijk is. Wij wilden graag weten of het al uitgezaaid was naar organen en dit hebben ze dezelfde dag nog voor ons onderzocht dmv echo en biopten.

Heel veel sterkte, ook met het nemen van beslissingen want dat is soms zo ontzettend moeilijk

[Sabi85]

@ Paisley: Je hebt helemaal gelijk. Gelukkig is euthanasie voorlopig niet aan de orde, maar uiteindelijk waarschijnlijk wel.
Het bultje is (nog) maar klein en ze lijkt er geen last van te hebben. Ze is gewoon haar vrolijke zelf. Ik twijfel of ik nog wel naar Utrecht wil. Wilma is enorm stressgevoelig en ik wil haar geen bestraling of operatie aandoen. Dan heeft het ook niet zo veel zin om naar Utrecht te gaan.

@Suusz27: Wat naar dat jullie ongeveer in dezelfde situatie zitten. 5 Jaar is nog wel jong zeg. Sterkte.

[Paisley]

@ Paisley: Je hebt helemaal gelijk. Gelukkig is euthanasie voorlopig niet aan de orde, maar uiteindelijk waarschijnlijk wel.
Het bultje is (nog) maar klein en ze lijkt er geen last van te hebben. Ze is gewoon haar vrolijke zelf. Ik twijfel of ik nog wel naar Utrecht wil. Wilma is enorm stressgevoelig en ik wil haar geen bestraling of operatie aandoen. Dan heeft het ook niet zo veel zin om naar Utrecht te gaan.

Ik kan me voorstellen, succes met de keuze. Het lijkt me ook helemaal niet makkelijk om een belastende behandeling te weigeren als er een sprankje hoop opborrelt dat ze ermee kan genezen.
Geniet maar met volle teugen van Wilma! Misschien gaat ze met gemak zomaar twee jaar klachtenvrij door het leven met het bultje.
Misschien kunnen ze in Utrecht wel een realistische prognose geven over de verloop van de ziekte, zodat je een beetje kan inschatten wat jullie te wachten staat .

[liljebo]

Even snel doorgelezen, maar voelde ook wel wat verbijstering over al die adviezen over het amputeren van een poot van een hond van 10 jaar met een agressieve kankervorm. Voor wie doe je dat dan? Werkelijk voor de hond die niets snapt over die heftige pijn en revalidatie, of omdat je als eigenaar gewoon geen afscheid wilt nemen?

Ik denk er hetzelfde over als Paisley en ik heb het gevoel(en begrijp) dat jij, Sabie85, ook die visie hebt en persoonlijk vind ik dat nog het meest hondvriendelijk

Ik heb zelf een hondje van bijna 11 met een tumor aan de melkklier, net als jouw hondje Sabie enorm stressgevoelig. Na breed overleg met de da besloten niets ermee te doen. Natuurlijk kan een biop worden genomen, maar de uitslag is niet altijd correct en wat als het kwaadaardig blijkt? Ik heb een keer een oudere hond aan iets dergelijks geopereerd en die hond had ruim een half jaar nodig om te herstellen. Toen ze eindelijk iets beter werd, bleek de kanker in de buik te zitten.
Uitzaaiingen zijn nooit 100% uit te sluiten. DA gaf aan röntgen te kunnen maken, maar als de uitzaaiingen nog heel erg klein zijn, zie je ze niet.
Omdat ons hondje bijna 11 is, een ruis op het hart heeft (en dus meer risico met narcose) , artrose in de voorpootjes en vooral enorm stressgevoelig is, hebben we ook besloten niets te doen zolang ze zich goed voelt.
(een besluit waar de da ook voor zou kiezen als het haar hond was geweest)

Mogelijk wordt ze nog veel ouder met de tumor als deze niet agressief is. Mogelijk niet en als ze echt pijn en last krijgt, zal ze worden ingeslapen.
Geen pijn, ellenlange therapieen en andere ellende voor haar die ze niet begrijpt en voor haar een nachtmerrie vormen
(wondverzorging zou al een drama zijn omdat ze het enorm eng vindt als iemand bv aan haar buik komt... ze accepteert het van mij, maar staat dan stijf van de stress, om nog maar over de regelmatige bezoekjes aan de DA te zwijgen)
(veel mensen willen dit niet eens meer ondergaan)

Maar voorlopig voelt ook zij zich nog goed en hoop ik dat het nog een tijd zo blijft

[mosquito1980]

Amputeren werd gegeven als een optie, de beslissing is uiteindelijk aan het baasje.
Hier op het forum kunnen we de hond niet zien alleen lezen wat Sabia schrijft. Wij zijn geen DA's en kunnen dus alleen met ideeën komen.
Ik ben ook niet voor het opereren van een oudere hond als het niet duidelijk de levens kwaliteit verbetert.

Ik heb hier ook een 11 jarige met kanker in z'n neus, hij is op Metacam, hij is nog blij, ziet er goed uit en gaat nog elke dag mee op wandeling.
Optie was om z'n neus te amputeren, dat was voor mij dus een dikke NO GO
Hij mag nu beslissen wanneer hij het genoeg vindt.

[Ingrid48]

als de keuze is tussen euthanaseren of amputatie, dan wist ik het wel. Mijn Silky mist een voorpoot, heel vervelend natuurlijk maar ze kan rennen en spelen als de beste, dus dat ze dan geen hondwaardig leventje kan hebben is onzin...

Pas nog met dierenkliniek Wilhelminaoord hierover gehad en zij vertelden dat het in hun kliniek toch regelmatig voorkomt en ze zijn elke keer weer verbaasd hoe snel een hond hiervan hersteld.

Maar natuurlijk hoop ik van harte dat het bij Wilma niet nodig is! Heel veel sterkte ermee

[Fotogravinnetje]

Amputatie is wel een vrij grote ingreep, maar een gezonde hond herstelt daar vaak wel snel van. En ze passen zich vaak enorm goed aan op het leven met een poot minder. Ik zou de keuze dus laten afhangen van de hond zelf: is het een nog heel vitale hond die zonder kanker nog makkelijk een jaar of 5 mee zou moeten kunnen, kies ik eerder voor amputatie dan als de levensverwachting sowieso nog maar een jaar of 2 of zelfs minder is. En bij de keuze voor niet amputeren zou ik gaan voor zo lang mogelijk comfortabel houden en als dat niet meer lukt, zou ik haar laten inslapen. Welke keuze je maakt, is afhankelijk van hoe je je hond inschat en wat de verwachte revalidatie-tijd zal zijn (meeste honden zijn binnen 48 uur gewend aan het missen van een poot, lees ik)

[liljebo]

Ik denk inderdaad dat de situatie voor een jongere hond met nog aardig wat jaren voor de boeg heel anders is dan voor een oudere hond met kanker. Iedere situatie is anders.

[Paisley]

Het gaat ook op een achterpoot. Dat is een heftigere operatie en zal veel meer van een hond vragen dan het amputeren van een voorpoot.

[Ingrid48]

Het gaat ook op een achterpoot. Dat is een heftigere operatie en zal veel meer van een hond vragen dan het amputeren van een voorpoot.

dit denk ik dus niet...volgens mij worden de voorpoten zwaarder belast doordat het gewicht van de hond steeds op de voorpoot terecht komt.
Tenminste dit vertelde mijn fysiotherapeut

[Suusz27]

Hoe moeilijk ook, probeer je eigen gevoel te volgen.

Voor ons was/is chemo ook geen optie omdat we haar dit niet aan wilden doen. Ondanks dat veel honden er niet veel last van hebben, maak je wel weer andere dingen stuk imo.
Wel wilden we wat meer weten over de prognose, uitzaaiingen (al is t een moment opname) en hun advies. Bij Muis haar type tumor wordt bijvoorbeeld chemo al snel afgeraden op het moment waar wij nu in zitten omdat deze resistent wordt en enkel hetgeen er nu zit tegenhoudt in een gunstig geval.

Wel hadden ze goede resultaten met andere medicijnen waardoor vele honden zonder al te veel problemen en hele hoge kosten nog 2/3 jaar konden leven.
Wellicht is dit met het type tumor wat jullie hond heeft ook wel t geval, dit zijn toch vaak dingen die een reguliere dierenarts niet weet.
Muis is soms nogal een druktemaker als veel honden piepen en daarom is mijn vriend opgegeven moment buiten rondjes gaan lopen en ben ik blijven wachten, zo kun je het stressniveau wellicht wat verlagen.

[Kimmie]

een paar jaar geleden heb ik bij mijn toen 11 jarige grote hond een achterpoot laten amputeren ,en ik herken eigenlijk niets in de vreselijke pijnen en drama's die hier gemaakt worden, na de operatie liep de hond zelf gewoon naar de auto en de dag erna op 3 poten haar rondjes mee,niets vreselijke pijnen gehad,en revalidatie ,ze liep eigenlijk gelijk gewoon mee wat ze ook normaal altijd deed ,alleen op 3 poten.

ze heeft nog 7 geweldige maanden gehad,en ik had deze niet willen missen,en zou het zonder twijfel als een hond nog verder gezond is weer doen...

[Sabi85]

We kunnen toch aanstaande vrijdag al terecht in Utrecht. Ik denk dat er een afspraak is uitgevallen.

[Ingrid48]

Succes!!!

[ranetje]

Succes

[Jorinda]

Succes!


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk