continu rijden op andere honden

[Boots1978]

Ivm lange werkdag besloten om hondlief naar een dagopvang te brengen. Wezen kijken en had er een goed gevoel over. Hond is altijd al een beetje nerveus en wat snel bang. Ook met andere honden. Eerst in mijn buurt kat uit de boom kijken en dan gaat hij los. Vandaag dus voor het eerst op de opvang geweest. Roedel van zo'n 15 honden. Ze hebben hem eerst aan de lange lijn gehouden om te kijken wat hij zou doen. Daarna los omdat het prima ging. Dit ging volgens de leidsters goed. Totdat hij een waas voor zn ogen kreeg en ging rijden op de andere honden. Hij zoekt een hond op en blijft er achteraan lopen en er omheen draaien om er vervolgens op te springen. Ook als ze weglopen en hem negeren. Erg irritant voor de andere honden. Die werden het op een gegeven moment goed zat en hapten van zich af. Niet erg zlu je zeggen maar de rest gaat zich er dan ook mee bemoeien. Leidsters hebben hem geprobeerd af te leiden als hin begon maar volgens hen was hij compleet van de wereld, helemaal met zn kop bij het rijden en bespringen. Ze hebben het een tijd aangekeken en hem toen uit de groep gehaald omdat het voor teveel onrust zorgde en ze de veiligheid van mn hond niet konden garanderen. Ze raadde aan om hem te laten castreren. Helemaal of chemisch.
Volgens haar had hij het zo ook niet naar zm zin. Niet gespeelt, alleen rjden, rijden en rijden. Of ik het herkende. Niet echt. Hij is een paar weken terug 1x pp mn dochtertje gesprongen toen die op de grond zat en probeert soms de kat te "pakken" als die binnen is. (Is niet vaak binnen dus ALS hij binnen is dan is hond helemaal hyper. Als hij buiten loopt dan probeert hij soms op een hond te springen maar bij een NEE van mij en doorlopen houd hij ermee op.

Wat kan ik hieraan doen? Zou het stress zijn of dominantie? Hij is 10 maanden. Ben sowieso al niet zo voor castratie en helemaal niet zo vroeg....
Maar volgens de leidster wist hij zich echt geen raad met de hormonen. Zijn er nog middtjes die hem rustiger kunnen maken/ondersteunen?

[tobi__]

Zou zo iets niet doen op advies van iemand die je hond (zoals ik het lees) één keer heeft gezien in één bepaalde situatie. En dan nog een situatie die best intimiderend kan zijn, bedoel 15 honden? Dat zijn er nog al wat bij elkaar.

Denk dat je niet naar hun moet luisteren, als hij dit gedrag verder niet vertoond? En dan ook lekker op zoek naar een andere opvang/uitlaatservice die kleinere groepen hanteert.

Wel lastig om je hond zo te zien!

[sbientje]

ik denk dat hij eerder van de opwinding (niet seksueel, gewoon spannend) een beetje over de kook was geraakt. Zou m nou niet laten castreren om alleen dit, wat een onzin. Misschien een opvang zoeken waar ie niet in een enorme groep zit maar gewoon met een vriendelijke oudere reu of een teef die hem eventueel corrigeert als het nodig is?

[Fotogravinnetje]

Klinkt meer als overprikkeling en spanning.... Elco gaat ook rijden als hij te veel prikkels krijgt en er vervolgens nog wat spanning bijkomt. Als jonge hond nog meer dan nu. Castratie is echt niet nodig. Het is beter om te voorkomen dat hij zo over z'n theewater raakt

[DesireeB]

Droef doet het ook als hij overprikkeld raakt. Vorige week voor het eerst meegemaakt. Toen waren we zo'n 2,5 uur op het hondenstrand. Er waren wat hussen voorbij gekomen en voor de rest nog een aantal honden. En op een gegeven moment begon hij dus, was wel te stoppen maar dan moest ik steeds ingrijpen dus toen zijn we lekker richting huis gegaan.

Hij heeft ook 2 vaste vriendjes die het doen als ze echt te overprikkeld zijn. De een doet het sneller dan de ander.

[Alfilillo]

Ik zou so wie so niet over één nacht ijs gaan, dus niet direct castreren na deze ervaring. Kun je niet een aantal keer naar een hondenuitlaatterrein gaan, dus een plek waar meerdere honden los lopen, om te kijken hoe hij reageert? Zoekt hij dan ook een 'slachtoffer' uit om op te rijden, of speelt hij gewoon met de andere honden?
Mijn hond deed dat eerste dus wel, hij was zo'n 9 maanden. Het was niet te doen om met meerdere honden op een plek te zijn. Dit was zeker niet (alleen) overprikkeling, maar heel duidelijk seksueel geaard. Sommige dieren hebben gewoon een heel sterke paringsdrang.
Mocht je zien dat het rijden iets structureels is, kun je altijd nog beslissen. Misschien wordt het wel minder als die eerste hormoonstoot voorbij is...

[Boots1978]

Ik weet ook bijna zeker dat dit stress is hoor ☺ het is verder geen dominante hond. Eerder onderdanig. Als er een hond op hem af komt dan staat hij met zn staart tussen zn benen tegen de mijne aan. Even snuffelen en is het goed, rennen maar. Maar ook in het park probeert hij het maar ik loop dan weg en dan is het klaar. Hier in de buurt was helaas geen goede opvang. Alleen uitlaatservice met grote groep honden los. Dat vertrouw ik niet. 1 persoon met 6-7 honden. Verder een pension met "dagopvang". Lees: 3x per dag half uurtje op speelweide en de rest kennel. Dit leek me juist mooie oplossing. Groot oppervlakte, omheind, paar zwembadjes, 4 "leidsters", binnen kennels voor evt rust/eten enz.
Ze kijken ook goed of een hond geschikt is in de roedel. Heb het een paar keer gezien, inderdaad grote groep maar rustig.

[mijke]

Ik sluit me aan bij alle andere mensen in dit topic. Het klinkt alsof je hond meer gebaat zou zijn bij een "privé-oppas". Ik heb destijds een advertentie gezet op marktplaats en zowaar iemand gevonden die 4 dagen per week gratis op mijn hond wilde passen. Zij wilde graag zelf een hond maar het paste nog niet in haar leven, en dit was voor haar een goeie tussenoplossing. Was een win-win voor ons allebei, mijn hond vond het ook geweldig! Er is ook een websites waar bejaarden om dezelfde reden op andermans hond willen passen, wellicht zit daar een leuk iemand tussen?

Als rijden de enige reden is om je hond te castreren zou ik sowieso eerst afwachten of het ook na de pubertijd een ding blijft. Voor hetzelfde geld gaat het vanzelf over!

[tobi__]

Ik snap wel dat het lastig is om iemand te vinden die oppast. Merk het nu zelf met onze pup ook. Mensen vinden het nu allemaal leuk en bieden aan om op te passen en dat doen ze met plezier. Maar heb zelf liever iemand 'professioneel' ipv het vrijblijvend en dat je afhankelijk bent van de goodwill van andere. Maar vindt het dan ook weer lastig om zomaar 'iemand' op te zoeken die wilt oppassen, haha.

Heb voor nu mijn vader die meestal wel kan en al een intake gehad met een hondenuitlaatservice die ons erg aanspreekt. Dat is dan in ieder geval iets als achterwacht.

[mosquito1980]

Ik zou rustiger beginnen, je zegt zelf dat hij nerveus is en snel bang. Het is dan voor hem een hele emotionele lading om dan ineens in een roedel van 15 voor hem onbekende honden te komen

Maar je zegt ook dat hij af en toe ook rij gedrag heeft thuis, op je kind springen, de kat bespringen en bij het wandelen op andere honden probeert te springen..... misschien moet je eens bij meerdere mensen (die jou hond kennen uiteraard) advies vragen of bespreken over castratie.

[DeDiana]

Inderdaad, ik denk ook dat het afreageren is van spanning. Het kan natuurlijk best zijn dat hij aan de situatie van de dagopvang moet wennen en dat dit gedrag na een tijdje vanzelf verdwijnt of minder wordt, maar het kan ook dat hij die spanning blijft houden en dan zal het gedrag ook niet vanzelf overgaan. Voor een onzekere hond is het ook nogal wat, zo'n roedel van 15 honden. Castreren is hiervoor lang niet altijd een oplossing. Mijn reu is ook gecastreerd en rijdt ook op andere honden (wel alleen grote intacte reuen die het pikken).
Het kan natuurlijk zo zijn dat zijn hormonen ook meespelen, maar als hij dit in het dagelijks leven verder niet zo dwangmatig doet, denk ik niet dat z'n hormonen de belangrijkste oorzaak zijn.

[Maandoodle]

Mijn hond gaat ook tegen mij aan rijden als ze overprikkelt is en die is alles behalve dominant.

Is het geen optie om hem langzaam te laten wennen aan de opvang? Dus niet meteen gelijk een hele dag, maar beginnen met een uurtje en dan langzaam opbouwen? Wellicht is het ook de spanning en het nieuwe en zo kan hij er aan wennen en raakt hij op den duur niet meer overprikkelt als hij daar is.

[malinois]

Nou een pension waar ze deze uitleg voor castratie gaven kwam ik nooit meer. Totaal geen kennis van hondengedrag dus...

[Boots1978]

Nou een pension waar ze deze uitleg voor castratie gaven kwam ik nooit meer. Totaal geen kennis van hondengedrag dus...

Tja, ik vind dat weinig te maken hebben met weinig kennis hebben... castratie is echt een onderwerp waar ieder een eigen mening over heeft. De dierenkliniek waar ik kom zijn voor castratie. Zijn het dan meteen slechte dierenartsen? Ze staan juist goed bekend en hebben mn dieren met dingen geholpen waar een andere praktijk geen raad mee wist. Hebben alleen een an

En dat is met deze opvang ook. Ze staan goed bekend, weten goed met probleemhonden om te gaan enz.
Bedoel, loopt daar wel even een roedel vam 15 honden zonder problemen....
Ze gaf meer aan dat hij door de hormonen hoteldebotel was en dat ze al veel positieve veranderingen bij honden gezien hadden die gecastreerd werden. Ze hebben hem een paar uur geopserveerd en mij gevraagd of hij het thuis ook deed. En daaruit het advies.om aan chemische castratie te denken.

[Boots1978]

Heb je geen "hondenkennisen"? Mensen die je een beetje kent en waarvan je weet dat ze leuk met honden zijn. Wie weet willen die best tegen betaling op jouw hond passen. Of doe hier op het hondenforum eens een oproepje.

Nee, heb geen hondenkennissen en eerlijk gezegt bwn ik een zeur daarin. Laat hem liever bij een professioneel iemand die weet wat ze doen en afgesloten terrein. Zeker een jonge hond. Vorige hond ging altijd naar mn ouders en die is daar aardig verpest in gedrag.

[Manuma]

Rijden is heel vaak een gevolg van stress. Echter kan het hen een fijn gevoel geven omdat het ze ontlaadt (nog steeds niets seksueels aan) en dus zelfbelonend worden. Dat moet je zien te voorkomen en je hond dus uit de situatie halen.

De situaties die jij beschrijft lijken mij momenten met veel spanning en je hond die niet weet wat hij moet. Ik zou hem dan weghalen uit de situatie, eventueel kalmeren en dan nog eens proberen. Het kan ook zo zijn dat die dagopvang met zo'n grote roedel echt niets is voor je hond. Sommigen houden nu eenmaal niet van zoveel honden om zich heen. Ik raad je aan eens op www.hondenoppas.nl te kijken.

[Budkes]

Wij zijn er niet bij natuurlijk maar toen ik je beginpost las was het eerste dat in mij op kwam stress, pure stress en dan in die mate dat hij het wel af móet reageren.
En ik geloof heus dat het pension heel goed bekend staat maar ik vind het verre van professioneel om het gedrag van een hond van 10 maanden oud in 1 dag te kwalificeren als hormonaal probleem.
En na het lezen van wat andere posts over je hondje kan ik me heel goed voorstellen dat hij helemaal niet op zijn plek is in zo'n grote groepsopvang.
Misschien zou je iets meer moeten kijken vanuit je hond ipv wat jezelf denkt dat leuk voor hem is.

[malinois]

Yup dit dus... erg weinig hondenkennis daar bij dat pension imo

[Alfilillo]

Nou, dat rijden niets met hormonen of geslachtsdrift te maken en slechts met domineren óf stress, vind ik een beetje kort door de bocht. Het hoeft er niet mee te maken te hebben, maar kan wel.

Mijn hond reed heel veel op andere honden, en sinds hij gecastreerd is (niet vanwege dat rijden, maar hoofdzakelijk omdat dat als eis stond in het adoptiecontract), heeft hij dat niet meer gedaan. Hier speelden zeker hormonen mee.

Misschien is het bij jou hond stress, maar ik ben het er niet mee eens dat dat áltijd het geval is.

[Miepmiept]

Mijn hond is gecastreerd maar als ik hem in zo'n groep zou gooien gaat hij alsnog rijden, meestal zoekt hij een ander gecastreerd reutje uit. Veel (onbekende) honden geeft hem heel veel stress.

[joline]

Mijn hond van 6 (niet gecastreerd) zou dat ook doen in zo'n groep, een onzekere hond in een grote groep gooien kan voor spanning zorgen. Klinkt alsof de opvang niet veel hondenkennis heeft, sowieso het advies geven om een hond van 10 maanden al te laten castreren omdat hij op andere honden rijdt

[ranetje]

Heb je geen "hondenkennisen"? Mensen die je een beetje kent en waarvan je weet dat ze leuk met honden zijn. Wie weet willen die best tegen betaling op jouw hond passen. Of doe hier op het hondenforum eens een oproepje.

Nee, heb geen hondenkennissen en eerlijk gezegt bwn ik een zeur daarin. Laat hem liever bij een professioneel iemand die weet wat ze doen en afgesloten terrein. Zeker een jonge hond. Vorige hond ging altijd naar mn ouders en die is daar aardig verpest in gedrag.

Hoe professioneel is het om een gelegenheidsroedel van 15 honden samen te stellen, daar een nieuweling tussen te zetten en als de nieuweling niet meteen de eerste dag leuk mee speelt maar alleen maar stress afreageerd zijn baasje castratie te adviseren?

Goeie vraag van _Tiny_
Een hond van 10 maanden een advies om te castreren geven om die reden na één bezoek lijkt mij niet heel professioneel.
Een hond van 10 maanden is nog helemaal niet volwassen.
Reuen zat die uit onzekerheid en stress op die leeftijd hijgend klimmen op alles wat zij tegenkomen, maar die naderhand, volwassen en gewend aan bepaalde omstandigheden helemaal niet zo'n probleem meer heeft.

@boots1978
Misschien kan je hem leren dat dat rijen ongewenst is.
Dat gaat niet zo goed als je weg loopt en hoopt dat je hond achter je aan komt, maar door hem gewoon van elke hond af te halen als hij er op begint te rijden.
Zonder er verder veel woorden over vuil te maken.

[Boots1978]

Ik zie dat mn eerste berichtje niet zo duidelijk geweest is. Nadeel van tussen de werkzaamheden door een berichtje typen ☺
Ze hebben daar niet gezegt dat ik hem per direkt moest castreren maar als dit gedrag zo blijft of verergerd, ik er misschien wel overna moet denken. Desnoods eerst chemisch om te kijken hoe hij daarop reageert. Hun denken dus dat hij bomvol hormonen zit en dat hij zich daar zelf ook niet prettig bij voelt. Dus niet allen castreren voor de roedel maar vooral voor zn eigen gemoedsrust omdat ze dit ook sneu voor hem vonden.

Iemand zei dat het gerij vanzelf overgaat als hij er 1 tegenkomt die het zat wordt. Zo werkte het helaas niet. Er werd juist flink afgeknauwt maar hij reageerde niet. Was compleet geobserdeerd door het rijden. En daarbij gaan andere honden zich er ook mee bemoeien en dan heb je zo een vechtpartij of een angstige hond die nog angstiger wirdt. Vandaar dat ze hem op een gegeven moment aangelijnt hebben.. zodat ze hem zo nodig makkelijk uit de situatie konden "trekken". Maar dat ging niet omdat alles kwam kijken en de mijne dat aangelijnt niet prettig vond dus hebben ze hem even voor zn eigen rust en die van de groep, naar binnen gebracht.

Ik heb net gevraagd hoe ze hem exact geintroduceert hebben. Het is een grote groep maar niet met dominante honden. Wel een paar drukke. Ze hebben hem eerst aan de lange lijn gehad. Doen ze altijd bij bange/onzekere honden voor als ze aan de ren gaan whatever. Zodat ze ze makkelijk uit de groep kunnen halen. Op dat moment was de groep nog niet compleet dus vrij rustig. Vervolgens zij ze met hem gaan lopen en hij relaxte. Ze hebben hem toen los gelaten en hij rende weg met hond achter zich aan en dat wisselde zich af. Hij ging spelen. Toen binnen gerust en gegeten en toen ging hij ineens zekerder de groep in. Vervolgens alleen maar honden lastig vallen, er omheen draaien om ze te "pakken". Van de 1 naar de ander en maakte niet uit of de leiding hem af probeerden te leiden of dat een hond knauwde. Ze zagen op dat moment helemaal niks van stress, ook geen dominantie maar pure geslachtsdrift. Ze hebben hem toen uit de groep gehaald omdat die het ook zat werden en ze bang waren dat het zou escaleren. En omdat hij zichzelf helemaal over de zeik maakte met het gerij.

[Paisley]

Ik zou rustiger beginnen, je zegt zelf dat hij nerveus is en snel bang. Het is dan voor hem een hele emotionele lading om dan ineens in een roedel van 15 voor hem onbekende honden te komen

Geen idee hoe " " dat precies is. In deze tijd van het jaar worden ontelbare kinderen jankend in een klas met 25 andere kinderen geparkeerd.

Een hond wordt pas echt sociaal als ie zichzelf red, ook in " " situaties

[mijke]

We zouden er voor het gemak ook eens van uit kunnen gaan dat de mensen bij het pension wél kaas gegeten hebben van honden en dat er gewoon een kern van waarheid zit in wat ze zeggen. Zoals het gedrag beschreven werd in de laatste uitleg klinkt het mij verdomd veel als het gedrag van mijn moeders hond in de oren. En dat ging niet over na 18 maanden, en ook niet na 3 jaar, zelfs niet na een chemische castratie (hoewel dat wel een beetje hielp). Maar toen ie echt gecastreerd werd was het zo weg. Bij hem was het een combinatie van teveel hormonen en dominant willen doen uit onzekerheid. Die onzekerheid is er na de castratie nog steeds wel, alleen doet ie er nu niet meer zo geflipt over, waardoor het voor iedereen inclusief de hond zelf een stuk rustiger is, en de situatie ook minder snel uit de hand loopt waardoor de onzekerheid langzaam afneemt. Dus er van uit gaande dat die mensen niet helemaal uit hun nek kletsen snap ik het advies wel. Desalniettemin zou ik nog steeds eerst maar eens kijken of het over gaat hoor. Het kan nog steeds een eenmalig of tijdelijk ding zijn geweest of puur door de situatie. Simpelweg iets om in de gaten te houden dus, met de optie tot castreren op latere leeftijd in het achterhoofd.

[malinois]

Op die manier een hond introduceren vind ik al niet getuigen van kennis dus sorry nee... daar ga ik niet vanuit.

[Budkes]

Ik zou rustiger beginnen, je zegt zelf dat hij nerveus is en snel bang. Het is dan voor hem een hele emotionele lading om dan ineens in een roedel van 15 voor hem onbekende honden te komen

Geen idee hoe " " dat precies is. In deze tijd van het jaar worden ontelbare kinderen jankend in een klas met 25 andere kinderen geparkeerd.

Een hond wordt pas echt sociaal als ie zichzelf red, ook in " " situaties

Serieus

Dus jij denkt oprecht dat een onzekere, als enige hond opgegroeide hond van 10 maand, pas echt sociaal wordt als ie op vreemd terrein, in een vreemde, bestaande roedel, met vreemde "leiders" wordt gepleurd.
Denk dat de kans groter is dat je een volstrekt asociale hond kweekt op deze manier.

Ook kinderen worden trouwens niet op deze manier geparkeerd van het ene op het andere moment.

[ranetje]

We zouden er voor het gemak ook eens van uit kunnen gaan dat de mensen bij het pension wél kaas gegeten hebben van honden en dat er gewoon een kern van waarheid zit in wat ze zeggen. Zoals het gedrag beschreven werd in de laatste uitleg klinkt het mij verdomd veel als het gedrag van mijn moeders hond in de oren. En dat ging niet over na 18 maanden, en ook niet na 3 jaar, zelfs niet na een chemische castratie (hoewel dat wel een beetje hielp). Maar toen ie echt gecastreerd werd was het zo weg. Bij hem was het een combinatie van teveel hormonen en dominant willen doen uit onzekerheid. Die onzekerheid is er na de castratie nog steeds wel, alleen doet ie er nu niet meer zo geflipt over, waardoor het voor iedereen inclusief de hond zelf een stuk rustiger is, en de situatie ook minder snel uit de hand loopt waardoor de onzekerheid langzaam afneemt. Dus er van uit gaande dat die mensen niet helemaal uit hun nek kletsen snap ik het advies wel. Desalniettemin zou ik nog steeds eerst maar eens kijken of het over gaat hoor. Het kan nog steeds een eenmalig of tijdelijk ding zijn geweest of puur door de situatie. Simpelweg iets om in de gaten te houden dus, met de optie tot castreren op latere leeftijd in het achterhoofd.

Je hoeft niet achterover gaan zitten en wachten tot het vanzelf overgaat.
Je kunt ook ingrijpen en zeggen dat het niet mag.
Dus zelf iedere keer je hond van die andere hond af halen, steeds weer, nooit laten begaan.
Dat kan zonder daar dramatisch of boos over te doen.
Het is gewoon een NEE.
En meenemen en rust brengen.

[mijke]

We zouden er voor het gemak ook eens van uit kunnen gaan dat de mensen bij het pension wél kaas gegeten hebben van honden en dat er gewoon een kern van waarheid zit in wat ze zeggen. Zoals het gedrag beschreven werd in de laatste uitleg klinkt het mij verdomd veel als het gedrag van mijn moeders hond in de oren. En dat ging niet over na 18 maanden, en ook niet na 3 jaar, zelfs niet na een chemische castratie (hoewel dat wel een beetje hielp). Maar toen ie echt gecastreerd werd was het zo weg. Bij hem was het een combinatie van teveel hormonen en dominant willen doen uit onzekerheid. Die onzekerheid is er na de castratie nog steeds wel, alleen doet ie er nu niet meer zo geflipt over, waardoor het voor iedereen inclusief de hond zelf een stuk rustiger is, en de situatie ook minder snel uit de hand loopt waardoor de onzekerheid langzaam afneemt. Dus er van uit gaande dat die mensen niet helemaal uit hun nek kletsen snap ik het advies wel. Desalniettemin zou ik nog steeds eerst maar eens kijken of het over gaat hoor. Het kan nog steeds een eenmalig of tijdelijk ding zijn geweest of puur door de situatie. Simpelweg iets om in de gaten te houden dus, met de optie tot castreren op latere leeftijd in het achterhoofd.

Je hoeft niet achterover gaan zitten en wachten tot het vanzelf overgaat.
Je kunt ook ingrijpen en zeggen dat het niet mag.
Dus zelf iedere keer je hond van die andere hond af halen, steeds weer, nooit laten begaan.
Dat kan zonder daar dramatisch of boos over te doen.
Het is gewoon een NEE.
En meenemen en rust brengen.

Ja ik bedoel uiteraard niet dat ie zn goddelijke gang moet gaan. Ik bedoel alleen dat je niet direct hoeft te castreren. Ik ga er van uit dat men dan de normale opvoedkundige ingrepen niet zo lang in de ijskast zet

[ranetje]

We zouden er voor het gemak ook eens van uit kunnen gaan dat de mensen bij het pension wél kaas gegeten hebben van honden en dat er gewoon een kern van waarheid zit in wat ze zeggen. Zoals het gedrag beschreven werd in de laatste uitleg klinkt het mij verdomd veel als het gedrag van mijn moeders hond in de oren. En dat ging niet over na 18 maanden, en ook niet na 3 jaar, zelfs niet na een chemische castratie (hoewel dat wel een beetje hielp). Maar toen ie echt gecastreerd werd was het zo weg. Bij hem was het een combinatie van teveel hormonen en dominant willen doen uit onzekerheid. Die onzekerheid is er na de castratie nog steeds wel, alleen doet ie er nu niet meer zo geflipt over, waardoor het voor iedereen inclusief de hond zelf een stuk rustiger is, en de situatie ook minder snel uit de hand loopt waardoor de onzekerheid langzaam afneemt. Dus er van uit gaande dat die mensen niet helemaal uit hun nek kletsen snap ik het advies wel. Desalniettemin zou ik nog steeds eerst maar eens kijken of het over gaat hoor. Het kan nog steeds een eenmalig of tijdelijk ding zijn geweest of puur door de situatie. Simpelweg iets om in de gaten te houden dus, met de optie tot castreren op latere leeftijd in het achterhoofd.

Je hoeft niet achterover gaan zitten en wachten tot het vanzelf overgaat.
Je kunt ook ingrijpen en zeggen dat het niet mag.
Dus zelf iedere keer je hond van die andere hond af halen, steeds weer, nooit laten begaan.
Dat kan zonder daar dramatisch of boos over te doen.
Het is gewoon een NEE.
En meenemen en rust brengen.

Ja ik bedoel uiteraard niet dat ie zn goddelijke gang moet gaan. Ik bedoel alleen dat je niet direct hoeft te castreren. Ik ga er van uit dat men dan de normale opvoedkundige ingrepen niet zo lang in de ijskast zet

Helemaal eens dat je niet direct hoeft te castreren

Daar wil ik ook graag van uit gaan, maar ik weet dat er genoeg mensen zijn die denken dat ballen er af betekent dat de hond het niet meer zal doen.
Geen andere opvoedkundige ingrepen nodig.
Mogelijk bijna staan te juichen als de hond die wordt bereden de dader eens flink aanpakt.

Ik grijp liever zelf in als mijn hond dader zou zijn.
Geen van mijn vroegere reuen is gecastreerd al waren twee van de drie behoorlijke "haantjes"