Angst bij schemer / medisch?

[LongFields]

Wat moet ik me eigenlijk voorstellen bij een fluffy mandje?

[Caro.]

Wat moet ik me eigenlijk voorstellen bij een fluffy mandje?

Dit: https://www.dobey.nl/bontmand-paw-p3363.html

Ik heb ze wel eerder gehad en zowel Moritz, Kaya als Puchu waren/zijn er gek op, maar die dingen gaan nooit lang mee en
zijn niet schoon te houden. Dus stapte ik over op (mooiere) kussens waarvan de hoes wasbaar is, maar Puchu is daar eigenlijk
nooit gek op geweest en lag daar weinig op. Hij ligt eigenlijk altijd op de bank, ook zeer comfortabel hoor met een lekkere plaid, maar
nu gaat hij dus ook regelmatig in de mand en kan zich daar zo lekker in oprollen en door de hogere randen, geeft dit wellicht ook
een veiliger/knusser gevoel.

[LongFields]

Dat ziet er lekker zacht uit voor hem!
Denk dat hij misschien ook wel blij zou zijn in een cozy cave. Die heb je ook in een goedkopere variant schijnt.

[Caro.]

Dat ziet er lekker zacht uit voor hem!
Denk dat hij misschien ook wel blij zou zijn in een cozy cave. Die heb je ook in een goedkopere variant schijnt.

Het zijn oerlelijke dingen hoor, maar wel heerlijk zacht, de rand is ook helemaal zacht en fluffy.
Die cozy cave zag ik ook in de dierenwinkel hier, maar alleen in een kleine maat, dat leek me ook heel knus.
Mocht hij hier toch niets aan vinden, dan kan ik dat ook eens proberen

Ik kwam erop doordat hij een avond ineens helemaal onder mijn deken ging liggen en toen wel ineens stil was. De avond erop
heb ik toen een fleeceplaid over hem heen gelegd, maar dat hielp maar 1.5 uur

[Caro.]

Jip had eerder ook zo'n bont mand die was er ook gek op . Die rand is lekker om tegen aan te liggen . Jip ligt niet graag op een kussen . Lijkt wel of hij bang is dat hij eraf valt

Haha, nou dat idee had ik ook altijd bij Puchu: Kaya lag eigenlijk altijd op dat kussen en Puchu lag liever op de bank.
Aangezien hij altijd prima op de bank lag, heb ik er verder nooit bij nagedacht, maar dat kussen ligt dus eigenlijk al 2 jaar doelloos bij ons
in de huiskamer. Ineens dacht ik aan zo'n mand dat hij (en de andere honden) die altijd zo fijn vonden en nou ja, ze kosten een drol, dus
dat is prima om uit te proberen.

[LongFields]

Dat ziet er lekker zacht uit voor hem!
Denk dat hij misschien ook wel blij zou zijn in een cozy cave. Die heb je ook in een goedkopere variant schijnt.

Het zijn oerlelijke dingen hoor, maar wel heerlijk zacht, de rand is ook helemaal zacht en fluffy.
Die cozy cave zag ik ook in de dierenwinkel hier, maar alleen in een kleine maat, dat leek me ook heel knus.
Mocht hij hier toch niets aan vinden, dan kan ik dat ook eens proberen

Ik kwam erop doordat hij een avond ineens helemaal onder mijn deken ging liggen en toen wel ineens stil was. De avond erop
heb ik toen een fleeceplaid over hem heen gelegd, maar dat hielp maar 1.5 uur

Mojo ligt heel erg graag ergens onder, zowel helemaal achterin zijn cave als onder het dekbed als hij soms een nachtje bij mij mag slapen.

[thom]

Ik duim hard dat de fluffy mand misschien het ei van Columbus blijkt te zijn.

[Kaat79]

Hoe oud is Puchu? En hoe is zijn gezichtsvermogen?

Hij is 9 jaar en 2 weken geleden aan een tumortje op zijn ooglid geopereerd. Dit gaf geen enkel gevaar voor zijn oog zelf, zei de
dierenarts, maar sindsdien is het gedrag dus vele malen erger geworden. Hij heeft een hele nare reactie op de ketamine gehad,
geen idee of dat meespeelt.
Zo ver ik weet is zijn gezichtsvermogen prima: hij gaat ieder jaar voor zijn oog naar de dierenarts ivm allergie en dan moet eerst
zijn oog bekeken worden voordat hij medicatie voor zijn allergie krijgt (ontstoken ogen). Op dit moment heeft hij daar geen last van
en het wondje bij zijn oog ziet er ook goed uit.

Denk jij dat er tijdens de operatie misschien toch iets met zijn oog gebeurd is? Misschien raadzaam om toch nog even naar de
dierenarts te gaan, alhoewel hij dit gedrag dus ook al eerder had, maar lang niet in deze mate en frequentie.

Tijdje terug een lezing bijgewoond van een holistische dierenarts die duidelijk verband aantoonde tussen ketamine en gedragsverandering. Bel eens met

Liesbeth Ellinger, dierenarts, gespecialiseerd in homeopathie
Centaurea
Orderparkweg 5
7312EN Apeldoorn
tel. +31 (0)55-3574347
fax +31 (0)55-3574341
l.ellinger@centaurea.nl
www.centaurea.nl

[Caro.]

Hoe oud is Puchu? En hoe is zijn gezichtsvermogen?

Hij is 9 jaar en 2 weken geleden aan een tumortje op zijn ooglid geopereerd. Dit gaf geen enkel gevaar voor zijn oog zelf, zei de
dierenarts, maar sindsdien is het gedrag dus vele malen erger geworden. Hij heeft een hele nare reactie op de ketamine gehad,
geen idee of dat meespeelt.
Zo ver ik weet is zijn gezichtsvermogen prima: hij gaat ieder jaar voor zijn oog naar de dierenarts ivm allergie en dan moet eerst
zijn oog bekeken worden voordat hij medicatie voor zijn allergie krijgt (ontstoken ogen). Op dit moment heeft hij daar geen last van
en het wondje bij zijn oog ziet er ook goed uit.

Denk jij dat er tijdens de operatie misschien toch iets met zijn oog gebeurd is? Misschien raadzaam om toch nog even naar de
dierenarts te gaan, alhoewel hij dit gedrag dus ook al eerder had, maar lang niet in deze mate en frequentie.

Tijdje terug een lezing bijgewoond van een holistische dierenarts die duidelijk verband aantoonde tussen ketamine en gedragsverandering. Bel eens met

Liesbeth Ellinger, dierenarts, gespecialiseerd in homeopathie
Centaurea
Orderparkweg 5
7312EN Apeldoorn
tel. +31 (0)55-3574347
fax +31 (0)55-3574341
l.ellinger@centaurea.nl
http://www.centaurea.nl

Dat was min of meer de 'conclusie' van de internist dus ook, maar met de kanttekening erbij dat er dan meestal al een 'proces gaande is in de hersenen wat door de ketamine versterkt wordt'.

Staat er ook iets op die site over dat verband? ik ga sowieso even lezen, maar bellen doe ik niet, want dan krijg je meteen weer allerlei middeltjes
en toestanden

[Caro.]

Hoe gaat het nu? Visolie en hersenwerk schijnt ook te worden aangeraden bij beginnende dementie hoorde ik .

Ik geloof eigenlijk helemaal niet in die beginnende dementie; hij heeft nooit ergens last van gehad en een week na de operatie is het ineens
ellende, dat is mij teveel toeval.

Maar goed, het gaat gelukkig wel beter de apathie is sinds een week helemaal verdwenen, geen 'wezenloos' gedoe meer.
Hij is helder en een stuk fitter weer.
's Avonds is hij ook heel normaal, het enige wat hij nog doet is wat piepen 's nachts, maar niet meer volkomen in de war. Hij reageert
dan ook gewoon op m'n stem.

Die verbetering is sinds een dag of 6, dus ik ben nog even voorzichtig, maar wel voorzichtig positief

[Sas]

hopen dat het zo blijft!

[moon-C]

Wat fijn om te lezen Caro, hopelijk blijft het zo en slaapt hij binnenkort gewoon weer door!

[Alfilillo]

Gelukkig gaat het beter met je hond!!

Ik heb dit topic vol interesse zitten lezen, omdat ik eens het vermoeden heb gehad dat er een verband is tussen narcose, vreemd angstig gedrag en de lever.

Bij Alfil was het verband niet zo duidelijk als bij jouw hond, maar ik zal het geval proberen te beschrijven:
Eind februari werd Alfil gecastreerd, uiteraard onder narcose. Het was een iets ingrijpendere operatie, want een balletje moest uit de buikholte gehaald worden, zat heel hoog. De operatie en het herstel verliepen goed. Een paar weken later zwol zijn kop opeens op na een wandeling en hij werd helemaal hysterisch. Waarschijnlijk door processierups of ander insect. Bij de dierenarts moest hij twee keer een dosis antihystaminicum toegediend krijgen voordat de zwelling afnam. Weer een paar weken later lag Alfil 's ochtends vroeg wezenloos op de grond. Ogen open, maar we konden geen contact met hem maken. Hij had gepoept en geplast. Na een minuut of 20 ging het beter, maar daarna begon hij heel vreemd gedrag te vertonen: het leek alsof hij achterna gezeten werd door een onzichtbaar spook. Hij rende angstig door het huis, verstopte zich in mijn klerenkast achter mijn truien, daar bleef hij een tijdje zitten met wijd opengesperde bange ogen, daarna vluchtte hij naar de tuin en verstopte zich in het donkerste hoekje etc. Afschuwelijk gewoon als je je hond zo ziet. Bij de dierenarts dachten ze aan een epilepsieaanval en dat angstige gedrag hoort blijkbaar bij het proces dat op de aanval volgt. Daarna begon een periode van veel jeuk en toen ik daarvoor naar de dierenarts ging, namen ze bloed af om te kijken of er afwijkingen waren. Bij thuiskomst zwol zijn kop weer op, maar dit keer ging dit gepaard met dat rare angstige paranoide gedrag van wegrennen en verstoppen. Ik had nog prednisona in huis, gegeven, na een tijdje ging het beter. Uit het bloedonderzoek kwam naar voren dat een leverwaarde afweek, maar dat kon ook komen door de antihystaminicum die hij weken eerder gekregen had. Vreemd toch? Het deed me denken aan dat angstige gedrag van jouw hond.

Hopelijk blijft het vanaf nu goed gaan met je hond!! Duimen...

[Caro.]

Gelukkig gaat het beter met je hond!!

Ik heb dit topic vol interesse zitten lezen, omdat ik eens het vermoeden heb gehad dat er een verband is tussen narcose, vreemd angstig gedrag en de lever.

Bij Alfil was het verband niet zo duidelijk als bij jouw hond, maar ik zal het geval proberen te beschrijven:
Eind februari werd Alfil gecastreerd, uiteraard onder narcose. Het was een iets ingrijpendere operatie, want een balletje moest uit de buikholte gehaald worden, zat heel hoog. De operatie en het herstel verliepen goed. Een paar weken later zwol zijn kop opeens op na een wandeling en hij werd helemaal hysterisch. Waarschijnlijk door processierups of ander insect. Bij de dierenarts moest hij twee keer een dosis antihystaminicum toegediend krijgen voordat de zwelling afnam. Weer een paar weken later lag Alfil 's ochtends vroeg wezenloos op de grond. Ogen open, maar we konden geen contact met hem maken. Hij had gepoept en geplast. Na een minuut of 20 ging het beter, maar daarna begon hij heel vreemd gedrag te vertonen: het leek alsof hij achterna gezeten werd door een onzichtbaar spook. Hij rende angstig door het huis, verstopte zich in mijn klerenkast achter mijn truien, daar bleef hij een tijdje zitten met wijd opengesperde bange ogen, daarna vluchtte hij naar de tuin en verstopte zich in het donkerste hoekje etc. Afschuwelijk gewoon als je je hond zo ziet. Bij de dierenarts dachten ze aan een epilepsieaanval en dat angstige gedrag hoort blijkbaar bij het proces dat op de aanval volgt. Daarna begon een periode van veel jeuk en toen ik daarvoor naar de dierenarts ging, namen ze bloed af om te kijken of er afwijkingen waren. Bij thuiskomst zwol zijn kop weer op, maar dit keer ging dit gepaard met dat rare angstige paranoide gedrag van wegrennen en verstoppen. Ik had nog prednisona in huis, gegeven, na een tijdje ging het beter. Uit het bloedonderzoek kwam naar voren dat een leverwaarde afweek, maar dat kon ook komen door de antihystaminicum die hij weken eerder gekregen had. Vreemd toch? Het deed me denken aan dat angstige gedrag van jouw hond.

Hopelijk blijft het vanaf nu goed gaan met je hond!! Duimen...

Ach jakkes, wat een eng verhaal ook
Je schrikt je toch rot als je hond ineens zo gaat doen? Ik herken het gedrag inderdaad wel van ná een epileptische aanval, maar ja, dan hoort er volgens
mij toch een aanval aan vooraf te gaan.
Is het bij jouw hond helemaal overgegaan het gedrag? Ik heb nu wel wat hoop dat het helemaal over zal gaan en dat het dus inderdaad de narcose
was wat langzaam uit zijn bloed verdwijnt.

Was de leverwaarde die afweek misschien ook de ALT waarde, weet je dat nog?
De internist zei ook tegen mij dat die waarde verhoogd kon zijn door de narcose, maar mijn hond had al een verhoogde waarde in januari, dus lang
voor die hele ellende (alleen nu was die waarde dus nog eens verdubbeld).
De ALT waarde is eigenlijk een reactie van de lever op 'iets wat zich ergens in het lichaam afspeelt', maar het is hartstikke vraag, want ik vroeg 'moeten
we dan niet uitzoeken wat zich waar in het lichaam afspeelt?' en toen kreeg ik een vaag antwoord van 'als je lang genoeg zoekt, vind je altijd wat' en 'ons streven is niet een gezonde bloedwaarde, maar een gezonde hond'
Er werd mij nogmaals verzekerd dat Puchu kerngezond is en nou ja, dan ga je maar weer.

[ranetje]

Ach jakkes, wat een eng verhaal ook
Je schrikt je toch rot als je hond ineens zo gaat doen? Ik herken het gedrag inderdaad wel van ná een epileptische aanval, maar ja, dan hoort er volgens
mij toch een aanval aan vooraf te gaan.
Is het bij jouw hond helemaal overgegaan het gedrag? Ik heb nu wel wat hoop dat het helemaal over zal gaan en dat het dus inderdaad de narcose
was wat langzaam uit zijn bloed verdwijnt.

Was de leverwaarde die afweek misschien ook de ALT waarde, weet je dat nog?
De internist zei ook tegen mij dat die waarde verhoogd kon zijn door de narcose, maar mijn hond had al een verhoogde waarde in januari, dus lang
voor die hele ellende (alleen nu was die waarde dus nog eens verdubbeld).
De ALT waarde is eigenlijk een reactie van de lever op 'iets wat zich ergens in het lichaam afspeelt', maar het is hartstikke vraag, want ik vroeg 'moeten
we dan niet uitzoeken wat zich waar in het lichaam afspeelt?' en toen kreeg ik een vaag antwoord van 'als je lang genoeg zoekt, vind je altijd wat' en 'ons streven is niet een gezonde bloedwaarde, maar een gezonde hond'
Er werd mij nogmaals verzekerd dat Puchu kerngezond is en nou ja, dan ga je maar weer.

Wat een wonderlijke redenering.

Om te ontgiften na een narcose zou je Detox of drainage comp. kunnen geven.

[Alfilillo]

Als Puchu kerngezond is en nu geen gek gedrag meer vertoont, zal het wel zijn zoals de internist zegt: als je gaat zoeken vind je altijd wat. Gewoon blij zijn dat het nu goed gaat en er vanuit gaan dat het zo blijft!

Alfil heeft sindsdien geen paranoide gedrag meer gehad. Eerlijk gezegd weet ik niet welke leverwaarde niet goed was. De DA is daar niet verder mee gegaan. Omdat ik die dag weer prednisona had gegeven, moesten we weer een paar weken wachten om een nieuwe test te doen, en omdat ze vervolgens dachten dat de jeuk eerder te maken had met overgevoeligheid voor planten of beestjes hebben ze het leverthema verder laten rusten.

Ik dacht trouwens dat als een hond iets had aan zijn lever (zoals jouw hond al in januari), dat ze dan heel voorzichtig waren met narcose...

[Caro.]

Ach jakkes, wat een eng verhaal ook
Je schrikt je toch rot als je hond ineens zo gaat doen? Ik herken het gedrag inderdaad wel van ná een epileptische aanval, maar ja, dan hoort er volgens
mij toch een aanval aan vooraf te gaan.
Is het bij jouw hond helemaal overgegaan het gedrag? Ik heb nu wel wat hoop dat het helemaal over zal gaan en dat het dus inderdaad de narcose
was wat langzaam uit zijn bloed verdwijnt.

Was de leverwaarde die afweek misschien ook de ALT waarde, weet je dat nog?
De internist zei ook tegen mij dat die waarde verhoogd kon zijn door de narcose, maar mijn hond had al een verhoogde waarde in januari, dus lang
voor die hele ellende (alleen nu was die waarde dus nog eens verdubbeld).
De ALT waarde is eigenlijk een reactie van de lever op 'iets wat zich ergens in het lichaam afspeelt', maar het is hartstikke vraag, want ik vroeg 'moeten
we dan niet uitzoeken wat zich waar in het lichaam afspeelt?' en toen kreeg ik een vaag antwoord van 'als je lang genoeg zoekt, vind je altijd wat' en 'ons streven is niet een gezonde bloedwaarde, maar een gezonde hond'
Er werd mij nogmaals verzekerd dat Puchu kerngezond is en nou ja, dan ga je maar weer.

Wat een wonderlijke redenering.

Om te ontgiften na een narcose zou je Detox of drainage comp. kunnen geven.

Ja, ik was ook letterlijk met stomheid geslagen
Die ALT waarde was toch 4.5 keer de normale waarde, dus dan is dat toch helemaal geen gekke vraag van mij? Maar ja goed, blijkbaar
weer wel.
Ik had trouwens altijd goede ervaringen met het MCD, maar was niet echt kapot van het bezoek vorige week: de radioloog was een
humeurig mens, de internist was op zich wel aardig, maar daar kreeg ik dus dit soort antwoorden van afgelopen vrijdag tijdens het telefonisch
consult over uitslag van het bloed.

[Caro.]

Als Puchu kerngezond is en nu geen gek gedrag meer vertoont, zal het wel zijn zoals de internist zegt: als je gaat zoeken vind je altijd wat. Gewoon blij zijn dat het nu goed gaat en er vanuit gaan dat het zo blijft!

Alfil heeft sindsdien geen paranoide gedrag meer gehad. Eerlijk gezegd weet ik niet welke leverwaarde niet goed was. De DA is daar niet verder mee gegaan. Omdat ik die dag weer prednisona had gegeven, moesten we weer een paar weken wachten om een nieuwe test te doen, en omdat ze vervolgens dachten dat de jeuk eerder te maken had met overgevoeligheid voor planten of beestjes hebben ze het leverthema verder laten rusten.

Ik dacht trouwens dat als een hond iets had aan zijn lever (zoals jouw hond al in januari), dat ze dan heel voorzichtig waren met narcose...

Fijn dat het bij jouw hond nu weer helemaal goed gaat

Mijn hond mankeert dus niets aan zijn lever: de verhoogde ALT waarde is eigenlijk een teken dat de lever werkt, het is een reactie van de lever op
een proces ergens in het lichaam. Dus ergens anders gaat er iets niet goed, maar dat kan variëren tot tijdelijk wat diarree, een narcose die hij
heeft gehad en ook kunnen het de allergieën zijn (mijn hond heeft allergieën al zijn hele leven), maar het kan dus ook iets echt ernstigs zijn.
Er is een echo gemaakt van de lever (en milt, prostaat enzo), die ziet er perfect uit en de galzuren zijn getest en dat geeft iets aan over de leverwerking zelf en die waren
perfect. Aangezien de internist verder een gezonde hond zag, concludeerde hij dus dat de ALT waarde weinig voorstelt en of dat werkelijk zo is,
dat zal de tijd dan leren.

Dus op zich was er geen enkele reden om hem niet onder narcose te doen. De ketamine reactie had niemand kunnen voorzien, want hij is eerder
onder narcose geweest en had toen niet zo'n reactie.
Wat ik wel kwalijk vindt is dat de DA nog de L4 booster heeft gegeven nadat mijn hond zo'n hevige reactie had gehad.

Ik vermoed dus dat het arme dier ongeveer vergiftigd is en heb de hoop dat dit nu langzaam uit zijn lijf gaat en hij weer beter wordt.
En dan dus nooit meer inentingen en alleen in uiterste nood nog onder narcose zónder ketamine.

[Alfilillo]

Hoi Caro, Ik zie je laatste bericht nu pas toevallig, omdat ik nog even wilde reageren. Ben blij dat je nu gerustgesteld bent wat betreft de lever.

Moest net langs de DA voor voer, en heb meteen even alle gegevens van Alfil opgevraagd. En wat blijkt: hij heeft geen ketamine gekregen voor de narcose, maar had dus ook geen heftige reactie vlak voor of na de narcose. Hij heeft gekregen:
premedicatie: 0,2 ml buprenorfina iv, 0,05ml sc acepromacina, bivamox en meloxicam sc
narcose: alfaxan, isofluorano en valium
3 weken later zwol z'n kop dus op, waarschijnlijk door een processierups oid, waarvoor hij ook weer medicatie kreeg.
10 dagen later begon het paranoide gedrag en het leek of hij een aanval had gehad. Daarop werd bloed geprikt, en inderdaad, de ALT waarde was 552, mag maximaal 88 zijn. Maar dat zou kunnen door de medicatie die hij eerder had gekregen, of misschien een allergische reactie ergens op, wat ook niet vreemd zou zijn, want daarna begon de periode van jeuk. Ze wilden eigenlijk nog een keer prikken en testen, maar uiteindelijk hebben ze dat niet gedaan....

Wat het allemaal is geweest, ik weet het niet. Gelukkig heeft hij nu nergens last meer van, dus daar ben ik maar gewoon blij om. Hij is trouwens best vaak heel gespannen, dus misschien is hij van nature ook gewoon een beetje paranoide?????

(Excuses als ik sommige geneesmiddelen niet helemaal goed spel. Ik woon in Spanje en hier zetten ze er vaak een extra a achter.)

[Caro.]

Hoi Caro, Ik zie je laatste bericht nu pas toevallig, omdat ik nog even wilde reageren. Ben blij dat je nu gerustgesteld bent wat betreft de lever.

Moest net langs de DA voor voer, en heb meteen even alle gegevens van Alfil opgevraagd. En wat blijkt: hij heeft geen ketamine gekregen voor de narcose, maar had dus ook geen heftige reactie vlak voor of na de narcose. Hij heeft gekregen:
premedicatie: 0,2 ml buprenorfina iv, 0,05ml sc acepromacina, bivamox en meloxicam sc
narcose: alfaxan, isofluorano en valium
3 weken later zwol z'n kop dus op, waarschijnlijk door een processierups oid, waarvoor hij ook weer medicatie kreeg.
10 dagen later begon het paranoide gedrag en het leek of hij een aanval had gehad. Daarop werd bloed geprikt, en inderdaad, de ALT waarde was 552, mag maximaal 88 zijn. Maar dat zou kunnen door de medicatie die hij eerder had gekregen, of misschien een allergische reactie ergens op, wat ook niet vreemd zou zijn, want daarna begon de periode van jeuk. Ze wilden eigenlijk nog een keer prikken en testen, maar uiteindelijk hebben ze dat niet gedaan....

Wat het allemaal is geweest, ik weet het niet. Gelukkig heeft hij nu nergens last meer van, dus daar ben ik maar gewoon blij om. Hij is trouwens best vaak heel gespannen, dus misschien is hij van nature ook gewoon een beetje paranoide?????

(Excuses als ik sommige geneesmiddelen niet helemaal goed spel. Ik woon in Spanje en hier zetten ze er vaak een extra a achter.)

Ja, ik heb inmiddels dus begrepen dat die ALT waarde puur een reactie is van een 'proces wat ergens in het lichaam gaande is'.
Dat kan dus variëren van iets onschuldigs, bv wat diarree of het kan stijgen door allergieën of een pas gekregen narcose of medicatie, maar
het kan dus ook iets ernstigs zijn waardoor de ALT reageert.
Dan moet je dus naar de rest van de hond kijken in welke conditie die is, of die eet, drinkt, poept, plast, nou ja het hele riedeltje en dan
wordt een conclusie getrokken of er verder gezocht moet worden of niet.

Gelukkig is jouw hond helemaal hersteld

Met Puchu gaat het inmiddels ook goed Ik durf het bijna niet te schrijven, want de schrik zit er toch wel even in, maar hij is eigenlijk weer zichzelf
en slaapt goed. Geen gepiep meer, geen apathisch gedrag meer.
Het enige is dat hij sinds de narcose nog steeds wat slomer is, hij lijkt wel ineens 2 jaar ouder zeg maar. Maar hij is op zich vrolijk, gewoon
weer een open hond zonder vreemde dingen.
We slapen weer gewoon boven, geen problemen meer (klopt toch nog even af op hout ).
Hij krijgt nog wel de Selgian, want eenmaal begonnen moet dat minimaal 2 maanden gegeven worden.
Hij krijgt het nu 3.5 week en na 2 maanden (als alles goed blijft gaan) stoppen we er dus weer mee om te zien wat er dan gebeurt.