Het is geen verkeerde eigenschap voor een schapendrijver om de interesse voor het vee nooit te verliezen. Daar kan ik bij Kiwi op rekenen. Maar ik vind de werkelijke obsessie voor de konijntjes eigenlijk een beetje zielig
Ik heb vanmorgen flink met de honden gelopen en de rest van de dag staat de deur naar buiten open. En de hele dag staat of zit ze voor die ren. Ze verliest geen seconde oogcontact en blijft daar zitten tot ik haar terug roep. Als ze dan de woonkamer in komt, blijft ze met de oortjes plat naar mij loeren in de hoop dat ik weer vrij geef, zodat ze weer naar de ren toe spurt.
Ook als ik in de auto aan kom rijden dan beginnen dr oortjes al te rillen en zodra ik dr toesta om de auto uit te komen, vliegt ze in 1 rechte lijn richting de ren. Als het aan haar ligt, staat ze daar de godganze dag gehypnotiseerd te zijn door de konijnen. Ze wil dan ook niet eten (ze eet pas als ik dr binnen roep en een deur dicht doe)
Ik heb er geen last van. De konijntjes ook niet, die gaan rustig voor het gaas liggen. Maar ik vind het een beetje ongezond. De enige manier om haar ermee te laten stoppen en te ontspannen, is om de deur dicht te gooien. Maar goed, dan gaat ze slapen, is dat beter dan bij de konijnen zitten?
Ik doe ook liever de deur niet dicht; ik houd van frisse lucht en vind het ook fijn als Mayke de tuin in en uit kan lopen.
Bij de schapen gaat het trouwens niet anders. Ik zie andere honden wel ontspannen als ze niet hoeven te werken, die snuffelen wat rond of bemoeien zich met elkaar, maar Kiwi blijft oogcontact houden.
Wat zouden jullie doen? Het aard van het beestje respecteren en onder het motto "a dog's got to do what a dog's got to do" of is het kappen met die onzin?








